Archive for ડિસેમ્બર, 2010

લાલ પાસા બંગડી

ડિસેમ્બર 30, 2010

“લાલ પાસા બંગડી”

(રાગઃ સાહેબા હું રે ત્રાંબાની હેલે ……)
સજણ મુંજો આંધે આય લાલ પાસા બંગડી(૨)
સજણ મુકે ચૂડી પેરેજી ઘણે હોંસ, હો સજણ મુકે(૨)
સજણ મુંજો આંધે આય લાલ પાસા બંગડી…. …. …. …. …. સજણ
સજણ મુંજો ભાવર ચેં રંગ લાલ લાલીજો(૨)
સજણ મુંજા લાલ ચપ મિટું લાલ બંગડી,હો સજણ મુંજા(૨)
સજણ મુંજો આંધે આય લાલ પાસા બંગડી…. …. …. …. …. સજણ
સજણ મુંજી જેડલ ચેં રંગ લાલ મેંધીજો(૨)
સજણ મુંજા લાલ હથ,પેની લાલ બંગડી,હો સજણ મુંજા(૨)
સજણ મુંજો આંધે આય લાલ પાસા બંગડી…. …. …. …. …. સજણ
સજણ મુંજો મનડો ચેં રંગ લાલ શેણ જો(૨)
સજણ મુંજો લાલ ગવન,ટકો લાલ બંગડી,હો સજણ મુંજા(૨)
સજણ મુંજો આંધે આય લાલ પાસા બંગડી…. …. …. …. …. સજણ
સજણ મુંજો હૈડો હથરે ન તોજો નાં સુણી(૨)
સજણ મુંજો હૈડો હથરે ત બોલે બંગડી,હો સજણ મુંજા(૨)
સજણ મુંજો આંધે આય લાલ પાસા બંગડી…. …. …. …. …. સજણ
૧૯-૦૮-૧૯૮૮

Advertisements

ગાઇયો

ડિસેમ્બર 24, 2010

“ગાઇયો”

                        જુને વખતમેં જડે ગોરેજો રાજ વો તડેજી ગાલ આય. કચ્છમેં ગોરેજો હક્ડે અમલધારકે કચ્છી સખેજી ચાનક ચડ઼ઇ અમુક મેંણેજી મેનત પ્વા વચાડ઼ો કિંક થોડ઼ો સખ્યો અતરે ઇ ફો મેં અચી વ્યો.હકડ઼ો ડી સાંજીજો રા’બાવા બગીચેમેં ફર્યા તે અની ભેરો ઉ અમલધાર પણ આંટા મારણ મંઢાણો.ભગીચેજી બાજુમાંથી જુકો માગ વ્યોતે તેં મથા વટાઇધલ કોક બાવાકે સલામ કે “બાવા ભલાધૂર”
“ભલાધૂર ભા” બાવા જવાબ ડનો ત ઉ ગોરો કુછ્યો
“રા’બાવા મુકે કચ્છી અચેતી”
      અનજો ચોણું ને ઉડાનું હકડ઼ો ઘાઇયો(ઘા વઢે ને ખણી વેંધલ)વટાણો અન બાવા કે ભલાધૂર ચે ત રા’બાવા અનકે બોલાયોં
“કુરો નાલો ભા તોજો?”
“જી બાવા,મુંજો નાલો ગાભો”
“ત ભા ગાભા હી સાયેભ ચે તો અનકે કચ્છી અચેતી નેરેતા અચેતી?”
            બાવાજી ગાલ સુણી ગાભો ત રાજી થ્યો ને ઘા જી ભરી પટમેં ફગાઇધે ને રા’બાવા વટ ભગીચેમેં આયો અન ગોરે સાયભ વટ વઞીને મથે વટ હથ રખી સલામ કેં,ગોરો રાજી થ્યો પોય પુછે
“સાયભ તોકે કચ્છી અચેતી?”
“હા”
 ગોરો રાજી થીંધે જભા  ભ ડને,ત્યાં સુધી ગાભે નકજે ફોયણેંમેં ટિચલી આંગર ફરાયને ગોરે કે વતાયને પુછે
“ત સાયભ ચો હનકે કુરો ચોવાજે?”
        ગોરો કતરી વાર સુધી ગાભેજી ટીચલી આંગાર ડિંયા ન્યારા કેં ને મથો ખનેરે પણ અન
વટ જભાભ ન વો.રા’બાવા ને ગાભો હેકડ઼ે બેં સામે નેરેને મુરક્યા પોય ગાભો ટીચલી આંગરકે આંગુઠે વટ ખણી જાટકો ડીંધે ચેં
“સાયભ હનકે ચોવાજે ગું..ગો…કુરો?”
“ગુંગો”
“હં….સાયેભ તું કચ્છી સખને તેંકે જમાર ખપધી જમાર” ચઇ બાવા કે સલામ કરે ચે
“બાવા જે માતાજી”

૨૪-૧૧-૨૦૧૦
 
  

જીયણ

ડિસેમ્બર 14, 2010

“જીયણ”

જીયણજો ચક્કર ફરેતો,જાણે ફરેતો ગરીઓ;

લફી વેને જ તું ન ફરને,જી લફે કાગરીઓ.

          બોલપેનજા પગ થીંધે ને,પેનજી મા મરી વઇ;

          કલમજી ત ટાંક તૂટી પઇ,ખાલી થઇ વ્યો ખડીઓ.

 ત્રાંમો પતર કંજો વકણી,લોજા વાસણ આણ્યા;

પતરાળી કે વા ખણી વ્યો,અન ભેગો વ્યો પડીઓ.

          બભોંઇ વઇ ને ત્રભોંઇ ભેરી,કરઇ કડાં લફી વઇ;

          વલાયતી ત વલાત વ્યા ત,ક્યાંથી લજધો નરીઓ.

સતમાળજા મનાર ખડક્યાં,તેં મથે આગાસી;

સોસાયટીજે જંગલમેં ચો,ક્યાંનું લજધો ફરીઓ.

          ડોરબેલ ધરવાજા ખોલે,સંગર કડાં ન ખુખડે;

          પુછે”ધુફારી”કત વઇ તાડી,ને કતવ્યો આગરીઓ.     

 ૨૦/૦૪/૨૦૦૬

અરધાસ

ડિસેમ્બર 14, 2010

         

અરધાસ

         હકડ઼ો નર રોજ રોજ કમતે વઞી વઞીને કંટાળી વ્યો વો.ઇ ઘરે અચે તડે ઘરવારી રોજ સાંજીજો અનજી વાટ નેરીંધી બાયણે સામે વઠી વે.અનકે થ્યો ઘરવારીકે જલ્સા અઇ અનકે  કમ કુરો વે ઘરમંજા બ્વાર સ્વાર કરેજો માની પચાયજી ઠાં માંજેજા ભકી કુરો વે  ઇત ઘરમેં વઇ ઘર જ સંભારીધી વેતી. હકડ઼ો ડીં અનકે થ્યો કમ કઇંધે કેડ઼ી મુસીભતસે આઉં રોજ બથોડ઼ા ગની થકીને ઠુસ થઇ રાં તો સે મુંજી ઘરવારીકે ખબર પોણી ખપે અતરે હક્ડ઼ી રાતજો અન વછાંણ વટ વઇ માલકકે અરધાસ કેં,

“હે!મુજા માલક આઉં રોજ ૮ કલાક કમ કરેને ઠુસ થઇ રાં તો તડે મુંજી ઘરવારી ત રોજ નવરી ટટ ભસ ઘરે જ રેતી ત હકડ઼ે ડીં લાય અસાં બીં જે કાયાજી ભધલ સધલ કરે ડે એડ઼ી હી અરધાસ સુણ”

           માલક ત ડયાડ઼ુ આય માડ઼ુજી અરધાસ તરત સીકારે ગડ઼ે  બે ડીં માડ઼ુ બાઇમાડ઼ુજે રૂપમેં ઉથ્યો.ઉથીને પંઢજે ધણી ભનલ બાયડ઼ી લાય સિરાણી ભનાય,છોરેકે ઉથીઆરે નિસાડ઼્જા લુગડ઼ા કઢી ડને,સિરાણી કરાંય,બપોરજો જમેજો ડબો ભરેં ડને, નિસાડ઼ છડે આયો, પાછો ઘરે અચી ડ્રાય ક્લીનિન્ગ કરાયજા લુગડ઼ા ધોબીકે ડઇ આયો,પાછા વરધે બેન્કમેં વ્યો ને પૈસા બેન્કમેં જમા કરાય,અગિઆ વેંધે કરિયાણેજી ધુકાન મ્યાંનું કરિયાણું ગડ઼ે ને ઘરે પાછો આયો,બીલજા પૈસા ચુકાય ને પોય ભચતજો હસાબ કે.સવારજો નથ્યો વો સેપંઢ સીરાણ કેં.

                     ઘરજી પારલ મનીજો ઘૂં સાફ કેં ને કુતેકે વેંજારે અતરી વારમેં ૧.૦૦ વજી વ્યો. જટપાટા વછાંણ સરખા કેં,લુગડ઼ા ધુતે,બ્વાર કઢે ને રસોડ઼ેજી લાધીકે પોતા કેં,નિસાડ઼ વઞીને છોરેંકે કોઠે આયો ને વાટમેં છોરેં કે અજ નિસાડ઼મેં કુરો ક્યોં તેંજી ગાલ કેં,ઘરે અચી છોરેંકે દુધ ને ભસ્કુટ ખારય ને નિસાડ઼જો લેસન કરેલાય વેરાય,લુગડ઼ેકે ઇસ્ત્રી કંધે ટીવી નેરે..

          ૪.૩૦ થ્યા ત ભટાસા છોલેં,વટાણા ફોલે ને કાકડ઼ી,કુબી,ગજર ને ટમાટેજો કચુંભર રાતજે વિયારૂ લાય ભનાય.રાતજે વિયારૂ થે પ્વા ડીસવોસરમેં વાસણ માંજે,સુકે લુગડ઼ેજી ઘડી વારેં છોરેંકે વેંજારે ને સુમારે ત્યાં સુધી ૯.૦૦ વગા ત ઇ થકીને ઠુસ થઇ વ્યો અતરે અઞા ત રોજ જા કમ પુરા પણ ન થ્યો ને અન વછાંણમેં મેલાય ને કોય પણ જાતજે વાંધે વચકે વગર બીંજો સમાગમ થ્યો.બે ડીં ઉથી કરે વછાંણ વટે વઇ ચે.

“હે!મુંજા માલક મુજી ઘરવારી સજો ડી ઘરમેં નવરી ટટ જ વેતી ઇ મુંજી ધારણા કેડ઼ી ખોટી વઇ સે મુકે સમજાજી વ્યો આય મેર કર માલક મેર કર ને પાછા અસાંકે અસાંજી ડઇમેં પાછા હલાય ડે.”

        પરમ કરપાડ઼ુ પરમાત્મા ચેં “મુકે લગે તો ક તોકે સચી સીખ મલી વઇ આય,હાણે  આંકે આંજી ડઇ પાછી ડીંધે મુકે રાજીપો થ્યો વોત પણ તોકે ત હાણે નોં મેણાં વાટ નેરણી ખપધી કારણ ક કાલ રાતપ્વા તું પેટસે અઇયેં…. 

(સાભારઃસુજીતજી ગાલીયેં મથા)    

-“ધુફારી”

“સચ્ચા સલામત”

ડિસેમ્બર 8, 2010

“સચ્ચા સલામત”

ગેભી  હલે    કુધરતજી      અધાલત;
કેસ    પતાયમેં    કરે        કિરામત.
ન કાગર ન કલમ,ન જજ-જભાની;
વિગર      ફીએં     કરે         પતાવટ;
સઇ   ન   સાંખ,  ન   પંચ ન પાંપરા;
ન   જામીન   હલે ન હલે સમજાવટ.
વકીલ-અસીલ  ઉત   બોય    સરખા;
જિતરો    ડોસ     તિતરી     મલામત.
ફેંસલો    કડેં-પ    ખોટો    ન     હોય;
પિંઢઇ    કરેતી    પધરી    અધાવત.
અધલ ઇન્સાફ ઉત અસલ કાયધો;
ન  વગ   ન વિત,  ન હલે ખુસામત.
ખુલાસો   ઉતે   ખુલેમેં    જ થીએતો;
કૂડિયેં   કાઠાં ‘તેજ’   સચા સલામત

-તેજપાલ’કવિ-તેજ’
“તેજ-વાણી”મંજા

“ખાજ વિઠો પિનીને”

ડિસેમ્બર 8, 2010

“ખાજ વિઠો પિનીંને”

ભ્રામણ અગસ્તમુની મુજે પેકે પી વ્યો નેઃ
ભૃગુ મારે લત મુંજે ભાયડ઼ે કે વિઞીને!

હીંયે મિંજ રખે મુંજી હાડવેરી સારધાકે;
ડોસ તોજા વતાઇયાં અઞા કિતરા ગણીને!

આસન અમુલ મુંજો કમલજો ફુલ તું તા;
શંકર તે ચડાઇયેં રોજ ખણીં ખણીંને;

ભ્રામણ!તું ભુછડ઼ાઇ ઓછી મુંસે નાંય કે ત;
લિખમી ચેં શ્રાપ ડીયાં ખાજ વિઠો પિનીને.

-દયારામ સિ.નાકર ‘મંગલ’
(ચીંગાર અંક-૮ મંજા)

“વસેતો”

ડિસેમ્બર 1, 2010

“વસેતો”

 ડિસો,પ્યાર ઇનજો કડેં,કીં વસેતો;

સુકી ભોમતેં કર મિઠો મીં વસેતો.

 ગજણ,વિજ કડ઼ાકે છુટી કેધ અભજી;

છડીને વડરજી ગુલામીં વસેતો.

કિતે હેકધારો,કિતે ચાર છંઢા;

વસણ ડે વડરકે ભલે જીં વસેતો.

 કડેં કંધ નીચે કરીને ફિરે ને;

કડેં ઘેર વનમેં ભની સીં વસેતો.

 પશુડ઼ા,પખીડ઼ા ને મુરકેતાં માડ઼ુ;

ખિલેતી ધરા ઇનજો જાની વસેતો.

ભલે ‘પુષ્પ’આખર સિકાઇ-સિકાઇ;

વસેતો તડેં યાર નામી વસેતો.

 પબુ ગઢવી ‘પુષ્પ’

(કચ્છમિત્ર દિવાળી અંક ૨૦૧૦ મંજા)

“ગઝલ”

ડિસેમ્બર 1, 2010

“ગઝલ”

ઉખડ઼ીને મુરસોતા વસ-વચમેં ઢરી પ્યા;

રેઆ જાડ઼ ઉ અડ઼ીખમ ટાણેં જુકો લરી પ્યા.

જેંમેં જિજા લડા વા,કંધા મથે બુડા વા;

થોડ઼ા ભરેલા મછુઆ મઝધાર કે તરીવ્યા.

પાયણ સુતા વા ડુંગર,સોણેં ડિઠાં સમૂંધર;

ગંગામેં રુડધે વુડ઼્ધે કકરી ભની ગરી વ્યા.

વગડ઼ાઉ ફુલ હુવાસીં,પિંઢમેં જ મસ્ત રેઆસીં;

થીંધે સિભૂ ખિલી વ્યા,સાંજી ઢરઇ ખરી પ્યા.

કેડી ખબર ક બાયણાં હૂંધા કુલા મિંજાનું;

ન્યારી કરી પર્યાનું પાછા અસીં વરી વ્યા.

હીં પિંઢ પંજ તતવજો,નેંખા’તિમિર’ઇનીનૂં;

કેની ભલા વા જનમ્યા,કેની ભલા મરી વ્યા?

 -રવિ પેથાણી’તિમિર’

(કચ્છમિત્ર દિપોત્સવી-૨૦૧૦ મંજા)