જીયણ

“જીયણ”

જીયણજો ચક્કર ફરેતો,જાણે ફરેતો ગરીઓ;

લફી વેને જ તું ન ફરને,જી લફે કાગરીઓ.

          બોલપેનજા પગ થીંધે ને,પેનજી મા મરી વઇ;

          કલમજી ત ટાંક તૂટી પઇ,ખાલી થઇ વ્યો ખડીઓ.

 ત્રાંમો પતર કંજો વકણી,લોજા વાસણ આણ્યા;

પતરાળી કે વા ખણી વ્યો,અન ભેગો વ્યો પડીઓ.

          બભોંઇ વઇ ને ત્રભોંઇ ભેરી,કરઇ કડાં લફી વઇ;

          વલાયતી ત વલાત વ્યા ત,ક્યાંથી લજધો નરીઓ.

સતમાળજા મનાર ખડક્યાં,તેં મથે આગાસી;

સોસાયટીજે જંગલમેં ચો,ક્યાંનું લજધો ફરીઓ.

          ડોરબેલ ધરવાજા ખોલે,સંગર કડાં ન ખુખડે;

          પુછે”ધુફારી”કત વઇ તાડી,ને કતવ્યો આગરીઓ.     

 ૨૦/૦૪/૨૦૦૬

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s


%d bloggers like this: