ખપે ખપે

ખપે ખપે

ખપે ખપે ને ખપે ભસ જીવ ખપેજી મારા જપે;
હી ખપે ને હું ખપે તેમેં તણી તણી પેઓ ત્રપે.
ખપે ખપે ને ખપે
વિગર મેનથે મિડ઼ે ખપે તી ડાખડ઼ેનું પેઓ ડફે;
ડુખડ઼ા સામે આખીયું  કઢેં તેર તે કે ડિસી પેઓ રફે.
ખપે ખપે ને ખપે
મુફત મંગે મેં પિનોત જીયડ઼ો ન્યારે ન-તો કીં નફે;
ખપે ખપે જી ખોંપ મેં ઇ ફડ઼ કચા પેઓ કપે.
ખપે ખપે ને ખપે
ખપે ખપે જો છેડ઼ો નાય તેમેં માડ઼ુડ઼ો પેઓ લફે;
નીઆઇ મેં ઠાં પચે તેનું મોર કુંભાર તેંકે ઠિપે.
ખપે ખપે ને ખપે
ખપેજી માયા ખુટે ન-તી અચે છેલ-છેલરી છિપે;
ગરીભ અમીર બોઇંમેં આધત “તેજ”હુઇ પેઓ તપે
ખપે ખપે ને ખપે

૩૧-૦૧-૨૦૧૦                 -કવિ “તેજ”
(કવિજી ચોપડ઼ી “પાંધારો” મંજા)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: