Archive for માર્ચ, 2011

સોનેરી પખી

માર્ચ 16, 2011

“સોનેરી પખી”

હકડ઼ો સરસ ભગિચો વો.અનમેં હકડ઼ો સોનેરી ગાયક પખી રોંધો વો.

ઇ પખી સજો ડીં અનકે પેધા કઇધલ માલકજે માનમે સરસ ગીત ગાઇધો વો સે સુણધલ પણ મડ઼ે રાજીયાણા થીંધા વા.

ઇન ભગિચેજો મારી મુરખ ને લોભિયો વો.ઇન સોનેરી પખીકે જલેજી વેતરણ કેં,તેં લાય હકડ઼ી જાર ભનાયને વછાય ઇનમેં ઉ પખી હકડ઼ો ડીં ફસજી વ્યો. પખી વચાડ઼ો મારી વટ ઘણે કરગર્યો.પોય ચેં ક તું મુકે હન જાર મંજા બાર કઢી ને વિઞે લાય ડીને  ત આંઉ તોકે વચન ડિંયા તો ક ખલકજી ત્રે મણિયા ગુપત ગાલિયું તોકે ચોંધોસે.હાણે લોભિયો મારી પખીકે આઝાદ કેં પોય ઉકોંઢીને ગાલ સુણેલાય પંઢજા બ હથ ભુંસણ લગો.

ઉ સોનેરી પખી અનકે ખલકજી ત્રે ગુપત ગાલિયું કેં.(૧)કડે પણ આંજી સુણેલી મણી ગાલિયે મેં વિસ્વાસ મ કર્યો,(૨)જકીં અઇ વિઞાયા નયો તેંજો અફસોસ મ કર્યો,(૩)આંજે હથમેં આય તેંકે કડે મ વિઞાયો.

મારી ત હી સુણીને ધુંવાફુંવા થઇ વ્યો ને ત્રાડ઼ુકીને ચેં હી તો-વારી ગુપત ગાલિયું ત આંઉ નંઢો ટાબર વોસે તડેથી બુઝાતો તું મું સાથે ભેઇમાની કે આય. ત સોનેરી પખી સાંતિસે ચેં ક તોકે જ ઇ ત્રે ગુપત ગાલિયેંજી ખબર વઇ કાં ત તોકે છેલ્લી ગુપત ગાલ પણ ખબર વોત ત તું મુંકે હીં છુટો નછડે વોત.

પોય પખી ચેં મુંજે પેટમેં લગભગ ૮ તોલે વજનજો હકડ઼ો બહુજ કિમતી રતન આય જુકો અનજો માલક થીએ તેંજી હી નાયાબ રતન મડ઼ે ઇચ્છાઉં પુરી કરે ડે.

હી સુણીને મારી સિં વારેજી ત્રાડ વજી ને પોઇ પંઢકે જ ચેં આઉં કેડ઼ો મુરખો વો સે ક પખીકે છૂટો છડે ડનો.ત પખી બરધે મેં ઘી હોમીંધે ખુલાસો કંધે ચેં હાણે મુંજો પંઢજો વજન હકડ઼ે તોલે જતરો મડ આય ઇ જુકો પણ મુંકે નેરે તેંકે સહેજે ખબર પે ત મુંજી હન નઢડી કાયામેં ૮ તોલેજો રતન કીં સામાજે?

ઇ સુણી મારી પંઢજા વાર છને પોય પખી કે જલણ અન ઉચીં ઠેંક ડને ત પખી ઉડીને હકડ઼ી ઊંચી ડારખી મથે વઇ ને ચેં તોજે હથમેં ઉ રતન ત આયો નાય ત પોય અનકે વિઞાયજો અફસોસ કુલાય કરીએતો ઇં સચો સમજી ને ક તું મુંકે છુટો છડેને ઇ રતન વિઞાય આય?

પોય પખી ચેં મું ચઇ ઇ ત્રોંય ગાલીયેંજો અભ્યાસ કજ ત તું મું જેડ઼ો ડાયો ને ચતુર થઇ વેને.

(સુજીતજી ગાલીયેં મથા) ૧૬/૦૩/૨૦૧૧

Advertisements

પારકી સપરી

માર્ચ 7, 2011

“પારકી સપરી”

પારકી સપરી સદા સૌકે ગમેઃ
ને વરી પાછી સદા મનમેં ભમે.
રૂપજો ધરિયા ડસી ઇનમેં બુડે;
વારકે વનરા ચઇ ઇનમેં ભમે.
હર હુકમ સામે સદા હાજર રઇ;
મુસિભતજા બથોડા પ્યા ખમે.
કોય પણ વે રૂપ ભસ રાજી થીએ;
આડતી ઉતારે પુવા ઇનકે નમે.
હા “ધુફારી”કે રખો બાકાત અઇ;
ઇનજી જયા સદા ઇનકે ગમે. 

૨૭-૦૧-૨૦૧૧

ચાય

માર્ચ 7, 2011

“ચાય”

“જીયણજી વાટજા વાટાડ઼ુ-૨”

હનજ લેખ મેં મું આંજી ઓરખાણ બિપીન સે કરાઇ વઇ જુકો મુંજી અમરાવતીમેં પેલી નોકરી ટાણે પેલો ધોસ્તાર વો.
કડેક ખુંચેમેં પૈસા ખુખડધા વેં ત ચે
“હાલ ચ્હા પીએ”
ને ઇન વટ પૈસા ન વેં છતાં ચાય પીણી વે ત ચે
“ચ્હા પીસું….?”
અતરે ઇ કુરો ચેતો સે ધ્યાન રખણું ખપે ઇ ચે ક “હાલ ચ્હા પીએ” પોય ચાય પી ને ખુંચેમેં હથ વજો ત ચે “ખબર છે ખબર છે તારા પાસે પૈસા છે” ને જો ઇ ચેં વે કે “ચ્હા પીસું?” ને પૈસા ડને વગર હોટલ બાર નકરી વંઞો ત રડ વજે “આને પૈસા કોણ તારો કાકો આપશે?”
હકડ઼ી જ ગાલ વઇ ક મુંજી ને ઇનજી ભાઇબંધી નભઇ સે ઇનજી નીણાંઇ ને બ્યો ઇનજો સચ્ચો કુછેજો સુભાવ મું કે કુડ઼્સે સખત નફરત  ત ઇન કેની મું સામે કૂડ઼ ન પટેં વે.
નારાજ તરત થઇ વંઞે. અસી જડ઼ા કમ કઇધા વાંસી ઇન કપાજે કારખાને સામે રામ સિંધી પનવારેજી ધુકાન વઇ.અસી મડ઼ે ઇન વટ જ પન ખ્યોં. પૈસા રોકડ઼ા ન ડનેજા વેં ઇ લખી રખે મઇને ડીં ભેરા ડનેજા.ઇનજી ધુકાન સામે જ ઇનજે ભા જી સાઇકલ ભાડે ડને જી ધુકાન વઇ.
આતવારજો પંઢજી ધુકાન ભંધ રખે પણ સવારજો વેલો અચિ સાઇકલજી  ધુકાનમેં વઇને રોજ જુકો જતરા ને જેડ઼ા પન ખેંધોવે એડ઼ા પન ભનાય,પુડ઼િકા વારે,મથે નાં લખી તૈયાર રખે.
કંપનીજે ગેસ્ટહાઉસજે કમ કરેલાય બ નોકર વા. બાબારાવ ને રંગરાવ ઇન મેં બાબારાવકે ખબર ક અજ પનજા પુડ઼િકા આણે લાય વનેજો હુંધો અતરે સવારજી ચાય પીરાય ને પુછે ભાઇજી પાન લે કે આંઉ ? અતરે ઇનકે આંઉ પંજ પૈસા ડઇ ચાં હાં તુ ખાકે આના ઔર હમારે લેકે આના અતરે રાજી થીંધો વિઞે ને મુંજા ને બિપીન બોય જા પન ગની અચે. તમાકુ વારા પન અસીં બોંય ખ્યો પણ બિપીનજે પનમેં ૧૨૦ તમાકુ વે જડેં મુંજે પનમેં ૧૨૦+૩૦૦ તમાકુ વે સે અનકે ખબર ન અતરે મુંજો પુડીકો ખોલેને હકડ઼ો પન ખાધે ને ખેંધે જ થુ થુ કંધે મુકે ચે સાલા તારા પાન છે કે ઝેર છે? ત મુંજે મોંમાં નકરી વ્યો ક મારૂં પાન ખાવાની તને શું જરૂર મારૂં એક પાન નકામું ગયુંને? ત કમાન છટકી વઇ બાબારાવકે ૧૦ પૈસા ડઇ ચે જા ભાઇજી કે દો પાન લેકે આવ.

-પ્રભુલાલ ટાટારીઆ “ધુફારી” ૦૭/૦૩/૨૦૧૧

“વગ઼ાર”

માર્ચ 5, 2011

“વગ઼ાર”

જુને વખતમેં જડે ગોરેજો રાજ વો તડેજી ગાલ આય. કચ્છમેં ગોરેજો હક્ડે અમલધારકે કચ્છી સખેજી ચાનક ચડ઼ઇ અમુક મેંણેજી મેનત પ્વા વચાડ઼ો કિંક થોડ઼ો સખ્યો અતરે ઇ ફો મેં અચી વ્યો.હકડ઼ો ડી સાંજીજો રા’બાવા બગીચેમેં ફર્યા તે ઇની ભેરો ઉ અમલધાર પણ આંટા મારણ મંઢાણો.ભગીચેજી બાજુમાંથી જુકો માગ વ્યોતે તેં મથા વટાઇધલ કોક બાવાકે સલામ કે

“બાવા ભલાધૂર”

“ભલાધૂર ભા” બાવા જવાબ ડનો ત ઉ ગોરો કુછ્યો

“રા’બાવા મુકે પણ કચ્છી અચેતી”

અનજો ચોણું ને ઉડાનું હકડ઼ો વગ઼ાર(રઢ બકરીયું ચારીધલ) વટાણો અન બાવા કે ભલાધૂર ચે ત રા’બાવા અનકે બોલાયોં

“કુરો નાલો ભા તોજો?”

“જી બાવા,મુંજો નાલો અભલા”

“ત ભા અભલા હી સાયેભ ચે તો અનકે કચ્છી અચેતી નેરેતા અચેતી?”

બાવાજી ગાલ સુણી અભલા ત રાજી થ્યો ને વગ઼ છડેને રા’બાવા વટ ભગીચેમેં આયો અન ગોરે સાયભ વટ વઞીને મથે વટ હથ રખી સલામ કેં,ગોરો રાજી થ્યો પોય પુછે

“સાયભ તોકે કચ્છી અચેતી?”

“ભો અચેતી..”ગોરો રાજી થીંધે જભાભ ડને,ત અભલા પુછે

“સાયેભ તો કડે ચાંઠ તે વઇને વરાંઢડ઼ી કે અઇધેં?“

ગોરો કતરી વાર સુધી વિચાર કેં ક હી ચાંઠ કુરો ને વરાંઢડ઼ી કેંકે ચોવાજે અન ઘણે મથો ખનેરે પણ અન વટ જભાભ ન વો.રા’બાવા ને અભલા હેકડ઼ે બેં સામે નેરેને મુરક્યા.

“અડ઼ે સાયેભ તું કચ્છી સખને તેંકે જમાર ખપધી જમાર”ચઇ બાવા કે સલામ કરે ચે

“બાવા જે માતાજી”

૦૫-૦૩-૨૦૧૧

 

“અખજા આંસું”

માર્ચ 5, 2011

“અખજા આસું”

Posted on October 12, 2008 by dhufari | સંપાદન કરો

“અખજા આસું”

કલૈયો કુંવર જેડો,નર જરા પ્રેમ ઘેલો,લગન લખણાં,ફેરા ચાર ફરી પાર થ્યો;
નપ્પટ ન કમ કરે,ચુલતે ચક્કર ફરે,ડસીને આચાર માડી કન ઝલે બાર કયો.
કુડ મેં વઞીંને વઇ વાયલો ખણીને હથ,ખટલીજે ભધલેમેં ખટલો ભનાય પ્યો;
ચિત્ત નતો ચોટે કડાં મનમેં માશુક રમે,ડુખે પાપે પંઢજા ડીં વઠો ઉલાય પ્યો.
પંઢમેં મગન ચડી ચક્કર વિચાર જે,પગ મથાં ચોરસીસે ખાસો છોતો ધાર ક્યો;
સટ કઢી નર ભગો અંગણ વટાંણો જડે, ઘરવારી રૂંધી ડઠે અનકે વિચાર થ્યો.
પગ મેંથી વોંધો રાણો રત ડસી ઘરવારી,રડ વધેં વોય માડી સુર ઇ ભેંકાર થ્યો;
ઘર મંજા માડી અચી તેલ-પાણી ઘટે કરે,પટી બધે પગતેં ત ઘામેં કીંક ઠાર થ્યો.
માડી કીંક પુછે મોર નર વજી રડ ચેતો,નોંકે ઐ રૂરાયાં કુલા કુરો ઇ આજાર થ્યો;
નોંને સસ મુરક્યા ને નોં વઞીં રસોડે લકી,સીંયા વીંયા નર તડે ભ્રમસે ભેજાર થ્યો.
ચેં”ધુફારી” ફઠ તોકે લજ ન શરમ આવઇ,ઘાલાવેલી ગાલ કંધે તોકે ન વિચાર થ્યો?
ડુંગરી સુધારે તેંસે અખીયે મેં આસું આયા, સુણી નર શિયાળે જીં પુછ વિજી બાર થ્યો. 

૦૧/૦૩/૧૯૮૭

“૧૯ ઘોડા”

માર્ચ 2, 2011

“૧૯ ઘોડા”

હકડ઼ે સેઠ વટ ૧૯ ઘોડા વા જડે ઇ મરી વ્યો પ્વા ઇન પંઢજી વસિયત મેં છેલ્લી એડ઼ી ઇચ્છા કેં વેં ક ઇનજો મોત થઇ વિઞે પોય ઇનજે મણી ઘોડે મંજા અધ ભાગ ઇનજે હકડ઼ે જ વારસ છોકરેકે ડનેમેં અચે.મણીજો ચોથો ભાગ ગામજે મંધરજી જાગીરકે ડને મેં અચે ને મણીજો પંઞઉં ભાગ અનજો વફાદાર નોકર આય તેં કે ડને મેં અચે.

ગામજે મુખી વટે હી ગાલ પુગી ઇ પણ મુંજીને કિયાડ઼ી ખનેંરેં,ભલા ૧૯ ઘોડેજો અધ ભાગ સેઠજે છોકરેકે કીં ડેવાજે? હકડ઼ે ઘોડેજા બ ટુકર ત ન થીંએ ન?.હન ધરમસંકટજી મુંજમેં બ ખણ અઠવાડ઼ા ઇંજ નકરી વ્યા પણ અંઞા અનજો કીં આરો ન આયો. આખર મણી વિચાર ક્યોં ક પાડ઼ોસજે ગામમેં હકડ઼ો બુજણ માડ઼ુ રે તો તેંકે સડાયું

ઉ બુજણ માડ઼ુ પંઢજે ઘોડે તે વઇને આયો ને પુછે અઇ મુકે કુલાય સડાંયાના? ને કુરો મુંજ થઇ આય સે ચો. મુખી ચે અસાંજે ગામજા સેઠ ગુજારે વ્યા ઇનીજી મલકતમેં ૧૯ ઘોડા અઇ. ઇની જકીં વસિયત કયોંનો અનમેં ઇનીજી છેલ્લી એડ઼ી ઇચ્છા આય ક  ઇનીજે મોત પ્વા ઇનીજે મણી ઘોડે મંજા અધ ભાગ ઇનીજે છોકરેકે ડનેમેં અચે.મણીજો ચોથો ભાગ ગામજે મંધરજી જાગીરકે ડને મેં અચે ને મણીજો પંઞઉં ભાગ અનજો વફાદાર નોકર આય તેં કે ડને મેં અચે.

બુજણ માડ઼ુ ચે હી ત સાવ સેલી ગાલ આય આંઉ હી મુંજ ત ચપટી વજાઇંધે ઇનજો તોડ઼ કઢી ડિયાં ચઇ ઉની ૧૯ ઘોડેકે હકડ઼ે બેંજી બાજુમેં હકડ઼ી હારમેં ઊભા રખેં પોય ઇન ભેરો પંઢજો ઘોડો ઉમેંરે પોય છોકરે કે ચે હાણે તું તોજો અધ ભાગ અતરે ૨૦જો અધ ભાગ ૧૦ ઘોડા વારે ગન.પોય મંધરજે જાગીરજે મહંતકે ચે અઇ આંજો ચોથો ભાગ અતરે ૫ ઘોડા વારે ગનો હાણે બાકીર્યો મિલકતજો પંઞઉ ભાગ અતરે ૪ ઘોડા સેઠજે નોકરકે વારે ડ્યો અતરે ૧૦+૫+૪+૧૯ થ્યા ન? ઇં ચઇ પંઢજો ઘોડો પલાણે ને રવાનો થઇ વ્યો પણ વેંધે મોંધ ડાપણજી ચાર ગલિયું ચઇ વ્યો.

ગામવારા ચકરી ખાઇ વ્યા વા ને મોં વકાસીંધા રઇવ્યા,વાહ! હી ત ન ભનણજો લગોતે સે ભનાય વતાય.ઉ બુજણ માડ઼ુ ત હલ્યો વ્યો પણ વિઞે મોંધ જકી બ ગાલિયું ચઇ વ્યો સે માડ઼ુજે મનમે સલાલેખ વારેજી જ઼ડ઼ાઇ વિયું ઇ મનમેં સિલાલેખ વારેજી જ઼ડ઼લ ગાલિયું અજ પણ પંઢજી પેઢી જી પેઢી સુધી પુજાઇધા આવ્યા અઈ.

બુજણ માડ઼ુ ચઈવ્યો ક પાંજે રોજજે જીયણમેં પાંજે રોજ જે કમમેં ભગવાનજો નાલો ઉમેરેને પોય અજ જે કમમેં લગી વિઞો. જીયણમેં અચધલ મુસિભત મથાનું અતરે બારથી જતરી ગંભીર લગે (જેડ઼ી કર ગામજે માડ઼ુએ કે ઘોડેજે ભાગલેમેં લગીતે) અતરી મુસ્કેલ નઈ લગે.

બુજણ માડ઼ુ પોય ચેં માલકજા નિયમ આંજે રોજ જે જીયણમેં ઉમેર્યો ને મુસિભતેજો બોજ હલકો થઇ વેંધો ને હરે હરે ઓગરી વેંધો જી ગરમી લગધે બરફ ઓગરી ને પાણી થઇ વિઞે પાણીજી બાફ થઇને ઉડી વિઞેતી.પાં માલકજો નાં પાંજે રોજજે જીયણમેં કીં ઉમેરે સગો?પ્રાર્થના સચે પ્રેમ ને ભગતી સભર આસ્થા ઉપાસના વિસ્વાસ સે ઉમેરે સગાજે તેમેં જોગાસન મન કે માલક કોરા વારેજી ને માલક કે મલેજી મણિયા બડ઼ુકી રીત આય.

સચે પ્રેમ ને સચ્ચી ભગતી વગર ઇનમેં ડાખલ થીણું જેડ઼ી કર પાણી વગરજો વાણ.પાણીમેં તરધે વાણ કે ધક્કો મારણું સેલો આય પણ અનજ વાણ કે સુકે પટ મથે તાણણું મુસ્કેલ આય. એડ઼ી જ રીતે આજો જીયણજો વાણ સચ્ચે પ્રેમ ને ભગતીજી નયમેં આરામસે તરી સગે.માલકકે પ્રેમજો સિધ્ધાંત ને આસ્થા સભર ભગતી(કર નય)આંજે જીયણજી સફર આરામસે કરાયતી.જડે આંજો મન સાફ વે ને હીંયુ સાદાઇ સભર ને પવિતર વે ઇ ભગત ડેવડૂત ચોવાજે.

(સુજીતજી ગાલિયેં મથા) ૦૨/૦૩/૨૦૧૧