ખોટી બ આની

ખોટી બ આની

       થોડ઼ે ડીં મોર મુજે હથમેં કેડ઼ી ખર કડાંનું ખોટી બ આની અચી પઇ.ઇ બ આની ખોટી આય ઇ જડેં મોધી પાછી ડીંધે કિક મોં ફૈટાયને ચેં તડે કેર ભેંસા મુન કરે વ્યો? ઇં મનમેં થ્યો. હન સવાલ જો જભાભ મલી વિઞે તોંય તેંસે હન બ આની પુરતી મુંજી ગરિભાઇ પુરી થીએ ઇં નવો. હેર ઇન સવાલ જો જભાભ ગોતેજો મુલત્વી રખી ઇ બ આની કીં હલાયણી તેંજો વિચાર કેણ વઠોસે.
                હથમેં છાપો જલે વાંચેજો ઢોંગ કંધે ટ્રામજે કંડકટરકે બ આની જરા પણ ધ્રજે વગર ડની.ઇન ટિકસ ડઇ બ આની ગનેજી કોસીસ કેં.ખોટી ચીજેકે પિંઢજી જાહેરાત કરેજો ભારી શોખ વેતો ઇન રીતે ઇ અલકી કંડકટરજે હથમ્યા છણીને સચ્ચી બ આની જેડ઼ો અવાઝ કરેજી મિથ્યા કોસિસકેં.કંડકટર બ આની ખય.અભત નવાઇસે ફરાય ફરાયને નેરે.રાજાજી છાપ સામઇ સની અખ કરેને નેરે ને કીં પણ ચે વગર બ આની મુંજે હથમેં ડિને.મું પણ ઇન ડિનેં વેં તીં બ આની પાછી ગની ગડ઼ી.અભત નવાઇજી ચીજવે તીં ઇન સામે ન્યાર્યો ફરાય ફરાયને ઝીણવટસે તપાસ કઇ પોય રાજાજી છાપ સામે ઠપકો ડીંધે નેરેને પાછી કીં પણ બોલે વગર ગુંજેમેં વધી ને બઇ બ આની કઢી ઇનકે ડિની.ઇન હકડ઼ો આનો પાછો ડઇ પિંઢકીં વડો કમ કેં વેં તીં મું ડિંયા ન્યારે પિંઢજી વાટ ઝલેં.
                   ચાય પીતેજો ગણખરો મન ત મુંકે થીંધો જ વેતો,પણ મનજે ઊંનાણ મ્યાં જ્યાં સુધી ‘ચાય’ ‘ચાય’ એડ઼ો નાધ ન ઉપડે ત્યાં સુધી ઢિંગલા ખર્ચેને હોટલમેં ચાય પીણ આંઉ વિઞા નતો.પંનરો ક વી મિનિટ મોંધ જ ચાયજો મેડ઼ાપ થ્યો વો અતરે મનમેં ચાયજો નાધ ઉપડ઼ે તેંકે સહેજે અધ ખણ કલાકજી વાર વઇ છતાં ઉન એડ઼ે નાધજી વાટ નેરે વગર ખોટી બ આની ખરચે છડઇ.મુંકે કડે પણ ન મિલ્યો વે એડ઼ો વેરારજી ડાપજો જસ મિલેજી વડી ઉમેધસે આંઉ હક્ડ઼ી હોટલમેં આયોસે.હેકલી બ આની જલજી વિઞેજે ધ્રામેં મું અગમચેતી ખાતર ચાર આને જતરો ખરચો કેણું ઇં વિચારે ચાય ઉપરાંત બ્યો પણ કિંક મંઙાયો.ચાય પુરી કરે ઢિંગલા ડીણ ગલ્લેતે વ્યોસેં.
”ચાર આના લો”વેઇટર રડ઼ વધે.
                ઢિંગલા ગિનણ ગલ્લેતે ઉભલ નરજી નઝર ઓછી આય એડ઼ો લગધે ભગવાનજી મેરભાની સમજી રાજી થ્યોસે.જી હિન્ધુસ્તાનજો હરખ લખ વાર વે તો તીં મુંજો હરખ પણ છણ જીવી નકર્યો.બ સચ્ચે આને વચ ખોટી બ આની રખી મું ઇન કે ડિનીને વટસે હલ્ધો થ્યોસે.
“સી!’ ‘મિસ્ટર’ ઇન મુંકે રડ઼ વધે.નવાઇ લગી વે તીં આંઉ પાછો આયોસે.
કો?” મું પુછ્યો
“યે નહીં ચલેગી”ઇં ચઇ ઇન બ આની પાછી ડને.
“કી?”
“ખોટી હૈ”
“ખોટી કુરેજી?”
“દુસરી દો”
“તું બે કેંકેક ડઇ ડીજ”
“નહી દુસરી દો”
”ખોટી કુરેજી થઇ? ઇન મથે રાજાજી છાંપ નાય” ઇનકે પાણ સચ્ચી સમજીને હલાઇયું  ત ખોટી હુંધી તોંય સચ્ચી થઇ વિઞે પણ ઇનજે મોં સામે ન્યારે ગાલ પુરી કરે કરતાં બ આની ડઇ રવાનો થીણું વધારે સલામત લગો ઇતરે મું તીં ક્યો.
          ઇન પ્વા બ ચાર ડીં તંઇ ઇ બ આની હલાયજી અથાક કોસીસ કઇ પણ ઇ વધુ પડતી વફાધાર બ આની મુંજી જિંધ ન જ છડે. આખર કાં ત ભીખરી કે ડઇ ડીણી કાં ત મિંધરજી ડાન-પેટીમેં વજી છડે જિંધ છડાયણી એડ઼ે મરાં ક મારિંયા ફેસલેતે આંઉ અચીવ્યોસે.
       ઓચિંધી મુંકે હકડ઼ી જુગતી સુજઇ.હકડ઼ે કાણે પનવારેજી ધુકાનતે વિઞી બ પૈસેજા પન ગિની મું ઇનકે રૂપિયો ડનો.ઇન બ પૈસે કપે ને ભાકીજી ચીલ્લર પાછી ડિને.ચીલ્લર લેખીધે મું જુગતીસે ઉ ખોટી બ અની ઇનમે સરાય ભેરે છડઇ પોય જાણે ઓચિંધી નજર પઇવે તીં ઉ ખોટી બ આની અલગ કઢી કિંક સંકાજી નઝરસે ઇન ડિયાં નેરિધેં
“હી બ આની ખોટી આય બઇ ડે”ચઇ પનવારેકે પાછી ડની
          પનવારે બ આની પાછી ગડ઼ે ને ચેં “મું વટ બઇ બ આની નાય અઇ બ આના ડ્યો ત પાવલી ડિંયા” મું અન વટા બ આના ડઇ પાવલી ગડ઼ી “જંગ જીત્યો રે મેરો કાણિયો!”જો ગાયન ગેંધે આંઉ ઉડાનું રવાનો થ્યોસે.રસ્તેમેં બ-ત્રે ધોસ્તાર મિલ્યા તેંકે બ આનીજી આખાણી કઇ ને મુંજી ફતેહ હંમેસ જાધ રખેલાય ઇનીકે ચાય પિરાયલાય બાજુજી હોટલમેં કોઠેવ્યોસે.ચાય પી ઉ પનવારે વારી પાવલી મું હોટલવારે કે ડની.ઇન પાવલીકે પટતે પછાડ઼ે ત ચાંધીજી લગધી પાવલી જસત જેડ઼ો ભોધો અવાઝ કેં
”યે પાવલી નહીં ચલેગી દુસરી દો” ને ગણે અનુભવે નીંભર થેલમું કી પણ બોલે વગર બઇ પાવલી ડની વડી લડ઼ાઇ હરેલે વીર મુડ઼સ વારેજી આંઉ પાછે વર્યોસે ને “જંગ જીત્યો રે મેરો કાણિયો” પ્વાજી બઇ લીટી “વહુ ચલે તબ જાણિયો” હતાસ મનમેં હુરી આવઇ “ડ્યો આંઉ હલાય ડીંધોસે” મુંજે હકડ઼ે ધોસ્તાર ચેં ત ઇનજો વિસ્વાસકે કાયમ રખણ મું ઇનકે પાવલી ડની.થોડ઼ા ડી રઇ ઉ દોસ્તાર પાછો મિલ્યો મું પુછ્યો
“કીં? પાવલી હલઇ ક ન?”
“અડ઼ે! હા ઇ ત તિન જ ડી કેંકેક પેણાય ડની” ઇં મુંજી પાવલી હલઇ ત ખરી પણ મુંકે કીં ફાયધો ન થ્યો.ઉન ધોસ્તારકે મુંજી ઉન પાવલીજી ભધલીમેં બઇ પાવલી ડીણી ખપધી હુઇ સે ન ડિને..ઇન પ્વા ઇ કેડ઼ી ખબર કતરી વાર મુંકે મિલ્યો પણ પાવલી હલાયજી પિંઢજી કારિગરી જી વખાણ ભરેલી આખાણી સૂણાય સિવાય ઉન પાવલીતે મુંજે હક્કજો હક્ડ઼ો હરફ પણ ન કુછ્યો.

( ‘શ્રેષ્ઠ હાસ્યરચનાઓ જ્યોતીન્દ્ર દવે’ મંજા સાભાર )

(જ્યોતિન્દ્ર દવે ગુજરાતી ભાસાજા સીમાથંભ જેડ઼ા હાસ્ય કલાકાર અઇ.ઇનીજી ડંજ ને કડવાસ વગરજી સીધી ને લાટમાટ રચનાઉ જજેરી જ વાંચાજેતી.”ખોટી બ આની” મથાડ઼ે વારે હિન હાસ્ય નિબંધમેં ઇની  માડુએજે સ્વભાવજી અમુક ખાસિયતેજી નિરાડી ગાલિયું ચ્યોં અયોં.ઇનીકે જુડ઼લ ખોટી બ આની બે કોય કે પેણાય ડિનેજી રીત ને મથાકુટ સની પણ ચોટધાર ખિલ ઊભી કરેતી. વરી આખર બેંકે ઠગે લાય વેંધે ને ખોટી બ આની હલાય લાય વેંધે પાવલી વિઙાયજો વારો અચેતો તેંજો ખિલ-ખુબી વારો બ્યાન હિન નિબંધમેં લાટ થ્યો આય,)
સંગ્રાહકઃ શ્રી અશોકકુમાર દેસાઇ
ભાસાંતરઃપ્રભુલાલ ટાટારીઆ “ધુફારી”  

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s


%d bloggers like this: