બ કાગર

બ કાગર

(૧)

સેઠ સાહેબ

            કોય રિકસા વારેકે બોલાઇધાવો તીં “એઇ મનોજ” ઇં રડ઼ વજી અઇ મુંકે બોલાયો તા. અઇ ઇં કરે સગોતા કારણ ક આંઉ હકડ઼ો મામુલી માડ઼ુ અઇયા સાવ મામુલી કોય લાયકાત વગરજો કધાચ આંજી નજરમેં આંજી ધુકાનજો નોકર વધુ માન ડિને લાયક હુંધો.
        બોલય પ્વા અઇ મુંકે ૧૦% જ્તરી હુભ ઉમેરે ધમકી ભરલ અવાઝ સે પુછોતા
“કેડ઼ો માડ઼ુ અઇયે તું?મોં પણ નતો વતાઇયેં. કિન ધુનિયામેં વસેંતો?
“કીં હેર ડસાજે નતો? હી તોજી રીત આય?”
       આંજે મણી સવાલેજા જભાભ આંઉ સલુકાઇસે ડીંધોસે એડ઼ી ખાત્રી હુંધે અઇ મુંતે રોફ કરે સગોતા.આંજે નકામે સવાલેજા જભાભ ડીણા આંઉ મુંજી ફરજ સમજાતો ઇન લાય કરે ન ક મુંકે આં પ્રત્યે માન આય પણ ઇન લાય કરે ક કડ઼ેક આંજે ઘરે માની ખાધી આય,કડેક આંજી ધુકાનતા ઉધાર ગિડી આય ત કડેક આં વટા હથ ઉધાર પૈસા ગિડ઼ા અઇ.આંજે ઇની ઉપકાર ભધલ મું મુંજો સ્વમાન આ વટ ગિરવી રખ્યો આય.અઇ મુંજો સ્વમાન મુંકે પાછો નઇ ડ્યો ને મંગે જીતરી મુંએ હેમથ નઇ અચે.
હાફિસમેં મુંજો હકડ઼ો માલક આય જ પણ હિન સેરજી ભજારમેં પણ બ્યો મુંજો માલક આય સે અઇ અયો.
ઇન સિવાય ત્રઇ માલક આંજી ચાય
ચોથો માલક આંજે ઘરજી માની
પંઞઉ માલક આજે ધુકાન તા ગનેલો ઉધાર માલ
છંઉ આં વટા ગિનલ હથ ઉધાર પૈસા
       મુંકે આંકે રોજ મોં વતાયો જ ખપે કારણ ક આંકે મુંજી હાફિસજો રોજ કમ પે તો આંઉ જ આંજો કમ સેલાઇસે પતાય ડિંયાતો અન ભધલ મુંકે મુંજી હાફિસમેં અખિયેં થઇ રોણું ખપેતો પણ તેંસે કુરો?આંજો મુંતે ઉપકાર આય.
અધ કોપ ચાય જુકો હિન ખલક્તે વસધલ કોયકે પણ અઇ સ્વારથ વિગર પિરાયો નતા.
હકડ઼ો ભાણ ઇતરો ત રોજ આંજી એંઠમેં વેંધો હુંધો
ઉધાર જુકો અઇ બેં ગિરાક વારેંજી મુંકે પણ ડ્યોતા
હથ ઉધાર જેંકે અઇ હકડ઼ી જાતજો રોંકાણ લેખ્યોતા
મુંકે હક્ડ઼ી ચોટ મારે વજેજો હક્ક આંકે ડિનેમેં અચે તોય અઇ નઇ મઞયો કારણ ક મુંકે લિખ લિખ મારેજી આંકે મજા અચેતી.  
અઇ મુંકે બપોરજો માની ખારાયો ને ઇનજો રત થીયે તેનું મોંધજ અઇ મુંજો રત પીધેજો ચાલુ કર્યોતા
મુંજે મનજી તાકાત કે અઇ સેલાઇસે આંજે ભુધમેં પુરે છડ્યા અયો.
મુંજે મનજી તાકાતજી હાલત પિંજરેમેં પુરલ પોપટથી પણ ભેધ આય.
કારણ ક પિંજરેમેં પુરલ પોપટ બારજી ખલક નેરે સગેતો જડ઼ેં આંજે ભુધમેં ત નિપ્પટ અંધારો આય
જતરો જોરધાર આંજો ગણિત આય ઇતરો જ નબડ઼ો મુંજો નસીભ આય.
ક્યાં તંઇ હીં હલધો હી?
લી.અભાગિયો મનોજ

(૨)

સેઠ સાહેભ
ઘણે ડીં થ્યા મું આંકે મોં નાય વતાયો તેંસે અઇ આંજો મડ઼ે તાપ આંજે નોકરતે ઉતારીધા હુંધા જેડ઼ો કર
ઇન સાલે જો જડેં કમ પે તડે હાજર નતો વે
ઇનજી હાફિસમેં તપાસ કઇ ત ખબર પઇ ક બાર ગામ વ્યો આય પૈસા ભાકી આઇ સે ડે નતો ને હીં ટિકિટભાડેમેં વિઞાયતો
જોકે આંઉ હેર આચાં ત અઇ મુંતે તપો નઇ મુંકે ખબર આય ક અઇ હેર ઇન હાલતમેં નયો. આંજી જાહેર ઇજ્જત મથે જભરજસ્ત ઘા થ્યો આય.આંકે ઇં લગેતો ક કોય આંજો નક કપેને આંજે હથમેં ડઇ ડિને આય.ભલે આંઇ આંજે ડેખાવ સાચવે ગિનધા પણ મિંજો મિંજ ત અઇ સાવ જુરી પ્યા અયો
આંકે ઇં પણ લગેતો ક હેર આંઉ હાજર વોત ત ઘણે ઉપયોગી થ્યોવોસેં
પણ મુંકે ઇ ગાલ ચોણ ડ્યો ક હેર આંઉ સુખી અઇયા હા અઇ જિન કારણસર હેર ડુખી અયો ઇન જ કારણસર આંઉ સુખી અઇયા
મુંજે સુખ પ્વા આંજો સીધો ન પણ આડ્કતરી રીતે વડો ફાડ઼ો આય જ.
મુંજો હી બ્યો જનમ આય.હિન બે જનમમેં મુંજો કોય માલક નાય આંઉ જ મુંજો માલક અઇયા
હાણેં મુંકે આંજી ચાય આંજી માની આંજી ધુકાનજો માલ ક આંજે પૈસે વગર હલધો પણ મુંજે સ્વમાન વગર નઇ હલે.
અડ઼ે હા! આંજા ભાકી રેલ પૈસા પણ આંઉ થોડ઼ે ટેમ પ્વા ચુકાય ડીંધોસે.આંઉ અચાં તડે મુંકે ડસી ઉઘરાણી કરેજી ઉતાવડ઼ મ કજા.મુંસે નિણાઇસે ગાલ કજા
કેડ઼ો માડ઼ુ અઇયે તું? મોં પણ નતો વતાઇયેં કઇ ધુનિયામેં વસેતો? એડ઼ી ભાસા મ વાપરીજા.
હાણે આંકે મિલાં તડે આંજે મોંતે આનંધ આનંધ હુંણુ ખપે
મુંકે નિણાઇસે પુછજા કીં અયો મનોજકુમાર? તબિયત ભરોભર આય ન?
હાણે આંકે ખ્યાલ અચી વ્યો હુંધો ક આંજી ડાઇ ધી ડકસા ઘર છડેને કેં ભેગી ભજી વઇ આય
ખેર! તબિયત સાંચવીજા જકીં થીણજોવો સે થઇવ્યો આય.
ડકસા હેર બોરી રાજી આય ભસ થોડ઼ે ડી પ્વા અચી વિઞોતા
આંજા ભાકીજા પૈસા આંકે ચોક્કસ ડઇ ડીંધેસે.
આસરવાધ ડિનેજી ભધલી ડારો મ ડિજા
લી.નસીભધાર મનોજજા પેંણામ

(પ્રગટઃશ્રીરંગ મે ૧૯૮૦)
મુર લેખકઃ શ્રી યસવંત ઠક્કર
તરજુમોઃ પ્રભુલાલ ટાટારીઆ “ધુફારી”

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s


%d bloggers like this: