Archive for જાન્યુઆરી, 2012

વરડાન

જાન્યુઆરી 31, 2012

“વરડાન”

                નિંઢા બચ્ચા પ્રેમજા ભુખ્યા વેંતા સે જ ઇનકે ન મિલે ત ઇનજે માસુમ મનતે કુરો અસર થીએતી સે શ્રી પી.રાજાજી અંગ્રેજી આખાણી ગુજરાતીમેં “વિણેલાં ફૂલ”મેં પધરી થઇ વઇ સે અજ કચ્છીમેં તરજુમો કરેને આં વટ રજુ કરિયાં તો જરૂર વાંચીજા
“ધારે ગિનો ક માલક આં મથે ખુસ થઇ રૂભરૂ અચી પુછે મંઙ મંઙ મંઙે સે ડિંયા ત અઇ ઇન વટા કુરો મંઙો?” નિસાડ઼જો માસ્તર છોકરેં કે ઇ પુછે સે સુણી કોક કીંક મંઙે કોક કીંક મંઙે ત રાજુ ઊભો થઇ ચેં
“ભંધુક”  
“ભંધુક?”
“હા ભંધુક ત્રે ગોલી ભરેલી”
”પણ કુલાય?”
”મુંજે ઘરજે ભૂતેંકે મારે લાય”
”ભૂત?”
“હા મુંજા માઇતર મુંલાય ભૂત જેડ઼ા જ અઇ ન કીં બોલે ન કીં ચાલે તોંય ઇનેજી ડપ પ્યો લગે”
”તોજા અધા કુરો કરિયેંતા?”
”ઇ ડાગધર અઇ ઇનીજો વડો ધાવાખાનું આય સજો ડીં ઉડાં જ રેંતા”
”ને તોજી મા?”
”ઇ નિસાડ઼મેં માસતરાણી આય”
”તોજા કોય ભા-ભેણ?”
”ન ભા ન ભેણ કોય નાય આંઉ હેકલો જ અઇયાં”
‘જ હકડ઼ો ને હકડ઼ો વિયા અઇયે ત બોરો ચાગલો હુંને”
“ચાગલો? ઇતરે કિરો?મુંજો પે સવારજો આંઉ ઉથિયા તેનું મોંધ ત ઘર મિંજા હલ્યો વ્યોવે ને રાતજો મોડ઼ો અચે તડેં આંઉ સુમીર્યોવાં”
“ત પોય મા?”
“ઇ સજો ડીં નિસાડ઼મેં વે ઘરે અચે તડેં નોટબુકજો ઢગ ભેરો ખણી અચે સે ઇનકે તપાસેજી વે,રસોઇ કરેજી વે
ઇતરે ઇન વટ મું લાય ટેમ જ ન વે.”
“ઇ બોંય હિતરો મિડ઼ે કમ કરિયેંતા સે તો લાય કરે ન?”
“મું લાય?”
“હા ઇ હિતરી મેનત કરેને પૈસા ભેરા કરિયેંતા સે તો લાય કરે જ ન? ઇનીજો બ્યો આય કેર?તું જ ઇનજો હકડ઼ો જ વિયા અઇયેં ન?”
“પૈસા….?પૈસે કે કુરો કરિંયા?”ચઇ રાજુ ખિલ્યો
“વડો થઇને તું રાજા વારેજી રઇ સગેં રાજકુમાર વારેજી ખાઇ પી સગેં”
“મુંકે ખબર નાય પૈસા ખાવાંધા પિવાંધા હુંધા.અજ ત આંઉ પ્રેમ લાય તલસાંતો”
“સે પ્રેમ વિગર જ તું હેડો વડો થઇવ્યો અઇયેં?માઇતરેં જ તોકે પ્રેમ સે ઉછેરીને હેડો ક્યોં ન?”
“નિઢપણથી જ પ્રેમ ઇતરે કુરો તેંજી મુંકે ખબર નાય.મુંજી મા કડેં મુંકે પિઢજે ખોરેમેં ગિડ઼ે નાય ક મુંજો પે કડેં મુંજે મથેતે હુભસે હથ નાય ફરાય.બોય જેંણા જડેં કમ તે વિઞે તડે મુંજી ન્યાર કરેલાય હક્ડ઼ી ડોસલી રખ્યાંવા.ઇ મુંકે રાંધિકડા ડઇને લગભગ ઘોઘારા મારીંધીવે.ઇ ડોસલી વઇ પોય હકડ઼ી અધગઢી બાઇ આવઇ ઇ બોરી લુચ્ચી વઇ મુંકે મારીધી વઇ ને મુંલાય જકીં ભાભ વે સે ઇ ખાઇ વેંધી વઇ.ઇનજે હિન વેવારસે આંઉ ત્રાસીવ્યો વોસે તેંમે હકડ઼ો ડીં પૈસાને ધાગિના ખણીને ભજી વઇ.તેં પ્વા મુંજી ન્યાર મુંકે જ કરેજી થઇ”
“પોય ત તું વડો થઇ વ્યો હુંને ન?”
“હા, હાણે ત આંઉ નિસાડ઼ વેંધો થ્યોસે.સવારજો મા મુંકે નિસાડ઼ છડે વિઞે.સાંજીજો મુંકે નિસાડ઼્માં કોઠે લાય અચિંધી વઇ.ગણે વેરા ઇં થીએ ક આંઉ નિસાડ઼ મિંજા વેલો છુટી વિઞા ત આંઉ મુંજી મ્વાડ઼ઇ ઘરે હલ્યો અચાં.ત ઘરતે તાડ઼ો વે.આંઉ ઓટે તે ઝોલા ખેંધો ભુખ્યો ઉઞ્યોં વિઠો વા.તેંમે મા અચીને લોસે.ધવાખાને વિઞીને કો ન વિઠેં? ઉડાં વઇને લેસન કંધો વેં ત?ને ઘરે અચીને ઇ ત પિંઢજે રોજજે કમમેં  મુંજઇ પઇ વે.ઘરજો કમ કંધીવે કાં નિસાડ઼તા આણેલી નોંટુ તપાસીંધીવે.મુંકે ચઇડે લેસન કરે લાય વઇ રો તોકે ખાધે લાય ન બોલાઇયાં ત્યાં સુધી મુંકે કટાડ઼ો મ કજ”
“સે ઠીક પણ આતવારજો બોંય ઘરમેં રોંધા હુંધા ન?”
“વે કિં આતવાર ત મુંલાય કરે જેલજો ડીં.આતવારજો બપોર સુધી મુંજે પે જો ધવાખાનું ચાલુ વે ને અચે ઇતરે ખાઇ પી ને થોડો આરામ કરે કલબમેં હલ્યો વિઞે.મા પણ કલબમેં વિઞે કાં ઇનજે મહિલા મંડળમેં વિઞે.હલધે બારા પારટીએંમેં વિઞેજો વે.રાતજો રુલી રુલીને અચેં તડેં આંઉ ટીવી નેરીંધે કટાળીને સુમીર્યો વા.”
“તોજા કોય ધોસ્તાર નઇ?”
“અસાંજી બિલ્ડિંગમેં ત મું જેડા કોય નઇ.અસાંજી સામે ઝૂપડપટ્ટીમેં વા.ઇની ભેરો રમેજી કાં હલે મિલેજી મુંકે સખત મનાઇ.ચોંધાવા ઇની સે મિલેસે ખોટા સંસ્કાર પેં.”
“ત ઇં ગાલ આય ઇન લાય તોકે ભંધુક ખપેતી કો?તોજી ધ્યાન ન રખધલકે ખતમ કેણાં અઇ?”
“હા ભંધુક ત્રે ગોલી ભરેલી”
“બ ત સમજયાસી પણ ત્રઇ ગોલી કેં લાય તો લાય ક મું લાય?”માસ્તર મસકરી કેં
રાજુ જરા વાર માટ કરે ઉભોર્યો.ઇનજે મોંતે નપટ લાંચારી લિંભાઇ વઇ.પોય અભ ડિયાં ન્યારેને હરે હરે હકડ઼ો હકડ઼ો સબડ છુટો કરે બોલ્યો
“ત્રઇ ગોલી અનાથાશ્રમ સંભારીધલ સાયેભ લાય જિન મુંજે અજજે માઇતરેકેં મુંકે ખોરે ગિનેજી રજા ડિને”
(ભા.અશોકકુમાર દેસાઇજી ટપાલમાંથી)      

Advertisements

અરજ સુણી

જાન્યુઆરી 28, 2012

 “અરજ સુણી”

અરજ સુણી રખો ચરણમેં ડાસ

મન મોહ્યો મુરલીધર એડ઼ો,

નિત ડરસણજી આસ… …અરજ સુણી

મોહજે બાવે ઝારે વચમેં અટવાણું અગનાન;

ત લગેતી કારી તેમેં

પખડ્યો અઇ પરકાસ… … … … અરજ સુણી

સુગરા થઇવ્યા સુજીવન જેંકે ડિનો ગુરૂજી ગનાન;

જગતગુરૂ અઇ હીન નુગરેજી

સુણી ગિનો અરધાસ … …અરજ સુણી

પાપ પુંઞજા લેખા જોખા બુજા નતો ભગવાન;

હથ જોડેને ડાસ પરભુ ચેં

મેર કર્યો અવિનાસ. … … …અરજ સુણી

૨૧/૦૩/૧૯૯૮/૨૮.૦૧.૨૦૧૨

મુભારકભાધ

જાન્યુઆરી 26, 2012

મુંજા અઝીઝ

૨૬ જાન્યુઆરી ૨૦૧૨

આંકે મુભારક

કાકુ નતો ખાય કીં

જાન્યુઆરી 26, 2012

કાકુ  નતો ખાય કીં

ભાભુ ચેતીઃ ભેણ મૂંજો,કાકુડો ખાધે જો કૂડો;
કો જાણાં થીંધો જ કુરો? કાકુ નતો ખાય કીં

લિખ પેડ઼ો બરફી ને પિસતા ભધામ લિખ;
લિખ ડાર-ભાંત કડી,લિખ પીએ છાય કીં

લિખ પૂરી લિખ પાનું,લિખ લડુ મોનઠાર;
લિખ ખીર-ખન ખાય,લિખ ગિને ચાય કીં

લિખ લિખ કંધે લેખો,લખેં પુજે લાખાણી ચેં;
કાકુડ઼ો ફાટી પે કુરો ઇતરે મથા ખાય કીં

                       -દુલેરાય કારાણી

(કચ્છી કિસ્સા બાવની મિંજા)

ઝાંઝર

જાન્યુઆરી 22, 2012

“ઝાંઝર”

(રાગઃ ઇન્હી લોગોને ઇન્હી લોગોને લે લીના દુપ્પટા મેરા……)

ભરઇ ભજારમેં….ભરઇ ભજારમે
ભરઇ ભજારમેં,વંઞાણું આય ઝાંઝર મુંજો
હો..ઝાંઝર મુંજો,હો..હો..ઝાંઝર મુંજો…ભરઇ ભજાર

આમા ભજારજે….
આમા ભજારજે સનડે સોનીડે ઘડે
સનડે…સનડે સોનીડે ઘડે
બારો તોલા…બારો તોલા છ આનીજો ઝાંઝર મુંજો
હો..ઝાંઝર મુંજો,હો..હો..ઝાંઝર મુંજો…ભરઇ ભજાર

ગડે જે પાઇએ જેડ઼ા….
ગડે જે પાઇએ જેડ઼ા રૂપિઆ મું સો ડિનાં
રૂપિઆમું…રૂપિઆમું સો ડિનાં
હોશે હોશે…હોશે હોશે પગ પાતો હી ઝાંઝર મુંજો
હો..ઝાંઝર મુંજો,હો..હો..ઝાંઝર મુંજો…ભરઇ ભજાર

ઓખા ભજારમેં….
ઓખા ભજારમેં બંગડીયું મુલીધે ડિઠો
બંગડીયું…બંગડીયું મુલીધે ડિઠો
“પરભુ”જે નેણે…પરભુજે નેણે હેરાણો હી ઝાંઝર મુંજો
હો..ઝાંઝર મુંજો,હો..હો..ઝાંઝર મુંજો…ભરઇ ભજાર

૨૧/૦૫/૧૯૮૯

વા વરે

જાન્યુઆરી 17, 2012

“વા વરે”

વા વરે એડ઼ી જ પુઠ ડઇ સગો ત ડ્યો;
નકાં લગધો અભમાંથી અચી પટ પ્યો.


આંજે હથજી ગાલ વઇ સે ટાણે ન અંઇ ક્યોં
પોય મ ચોજા થીધલ વો સે જ અચી થ્યો.

ચોજા મ કરમ કચલી અન થકી જ થ્યો;
અભ તુટે કે અઘડ઼ી ડીણી એડ઼ો કડેં ન થ્યો.


બસર નરકે કડેં મ પુછજા હી ભલા કીં થ્યો;
“ધુફારી” ચેં ક આંકે નડધા અંઇ જ ભાભ ડ્યો.

૧૭/૦૪/૨૦૦૬/૧૭.૦૧.૨૦૧૨

બેત

જાન્યુઆરી 14, 2012

“બેત”

મુનકે કલફ લગાયને કારા કયાં અઇ વાર

વઇ જમાર વરે ન તેંસે તેંજો કયો વિચાર

કુધરત વટ તું લાચર “ધુફારી”ચેં ખલક તે

૧૯-૧૨-૨૦૧૦

************************************

એડ઼ો મ કજા ક વિચારીંધે વખત વિઞે ગચ

તાંભુસી કડે મ કજા ક થીએ ઇન મિંજા મચ

સિકારે ગિન સચ “ધુફારી”ચે જકીં સામે અચે

૦૩/૦૧/૨૦૧૨

સંકરાંત

જાન્યુઆરી 13, 2012

મુંજે બ્લોગ જગતજા અઝીઝ

સવંત ૨૦૬૮/૨૦૧૨ જે હિન સંકરાંતજે મુભારક અવસરતે જજી જજી વધાઇયું  

 

-ધુફારી

૨૦૧૧ જો સરવૈયો

જાન્યુઆરી 11, 2012

Your Annual Report from WordPress.com

Your 2011 in blogging

Our stats helper monkeys have been busy putting together a personalized report detailing how your blog did in 2011! Here’s a sneak peek:

Trouble clicking? Copy and paste this URL into your browser:
https://kachchhi.wordpress.com/2011/annual-report/

Don’t want annual reports? You can unsubscribe by clicking here.

રૂખમણી (૩)

જાન્યુઆરી 11, 2012

રૂખમણી(૩)

(ગયે અંકથી ચાલુ)

કેબીનમાંથી બારા નકરધે  કાઉન્ટરતે વિઠ્ઠલભાઇકે વજલો ચેં
“કીં અયો વિઠુમાલમ?”
“વિઠુમાલમ?મું પુછ્યો
“હા…ભઇ…!વીરજી સેઠ ચેં સે સચ્ચો”ચઇ વિઠ્ઠલભાઇ ખિલ્યા.
“વરિ ગાર ડના ન?આંઉ ત અઇ મુંજી ચડ઼ી ખમીસ સીભધા વા તડેં પણ વજલો વોસે ને અજ પણ અઇયા ને રોંધોસે.ખપે ત બ લાફા મારે ગિનો પણ વીરજી સેઠ મ ચોજા”
“અડ઼ે….અડ઼ે !!! નારાજ થઇ વેં નઇ ચાં ભસ”વિઠ્ઠલભાઇ વજલેજા ખભા જલે ગિડાં ને પુઠ થાબડ્યા.
વડી ભજારમે અસી કચ્છ બેકરીતે આયાસીં તડેં રૂખી ભ્રેડ ભિસકુટ ગોઠવેમેં મુંજલ વઇ
“હા….! બોલો?”પિઢજો કમ કંધે બે ફિકરાઇસે પુછેં
 “કિલો ખારી ભિસકુટ”
“બ્યો?”
“ભસ”સો રૂપિયાજી નોટ સરકાઇધે વજલે ચેં.આંઉ વજલેજી બાજુમેં ઊભો વોસે.આંઉ ત ઇનકે હકડ઼ી ટસે નેરીંધો વોસે.મુંકે નયો ગરાક સમજી ભ્રકુટી તાણે ઇન મું સામે ન્યારેં.
“હા…! બોલો?”વજલેકે ભિસકુટ ને પૈસા પાછા ડીંધે મુંકે પુછે.
“આંઉ….ત…”ઇનજે ઓચિધે સવાલ સુણી ગુંચવાધે આંઉ બોલ્યોસે
“કુરો…આંઉ ત..?”
 “અડ઼ે…!રૂખી હી મું ભેરો આય પાંજે જનુકાકાજો અનિલ”
“ત કુરો કરિયાં આડ઼તી ઉતારિયાં?ને તું મુંકે રૂખી રૂખી કર્યા કરિયેંતો સે રૂખમણી ચોંધે તોજી જીભ કે જાટકા લગેતા?વીરજીસેઠ હુંને ત સરાઇયેમેં મુંકે કુરો?…હુંહ”ખભા ઉલારીધે હકડ઼ી નજર મું ડીંયા પોય વજલે ડીંયા ફરાય પિંઢજે કમમેં લગી વઇ.
“હા…ભઇ રૂ…ખ…મ…ણી ભસ” ચઇ વજલો ને આંઉ ધુકાનમાંથી બાર આયાસી.    
ગાડીમેં વેંધે મુંથી બેકરી ડીંયા નેરાઇ વ્યો તડે રૂખમણી મસકરી ભરઇ હકડ઼ી નજર કેં
“ડોબો”વજલાચેં
“હેં…!”મું વજલે કોરા નેર્યો
“આંઉ ન રૂખી તોકે ચેં ડૉ….બો”ગાડી ઉપાડીધે વજલો ચેં
“ઉફ્!!!કમાલ નમુનો આય યાર!”મું સ્વસ્થ થીંધે ચ્યો
“હા….યાર હકડ઼ી ત પીંઢ નમુનો આય પાછો ઇનજી બેકરી જેડ઼ા બિસકુટ કડાં ભને નતાં”
“મડઈજી કોય પણ બેકરીમેં ન?”મું નવાઇમેં પુછ્યો.
“ના..ઇનજો બાપા કરપોગુર ભારેનજી કોક ભિસકુટ ફેકટરીમેં કમ કંધો વો ઉડાંનું સખી આવ્યો આય બ પૈસા ભેરા થ્યા ઇતરે કચ્છ અચી બેકરી ખોલે.માલ જાતે જ ભનાય સે પણ ઘરે ઇતરે કેંકે ખબર ન પે ક કેડ઼ી રીતે ભનાયતો.માડ઼ુ ફકત માલ સેકે ને ઉતારે જો કમ કરિંયે તેં મથે કરપોગુર ચોકી કરે.ગયે વરે બુઢ્ઢેકે ચાર મેણેજો ખટલો થ્યો ત્યારનું મડ઼ે કારભાર હી નમુનો જ સંભારેતો”  
 “હં.!!!!”
નુરચાચાના ઘર વટ વજલે પિંઢજી વેન ઉભી રખી મુંજી સાઇકલ ઉતારે ચેં
“ઘરે અચીજ”
“હા..અચીંધોસે”
                         આંઉ સાંજીજો નુરચાચા ને વજલે જે ઘરે ફરી ઘરે પાછો આયોસે ત્યાં સુધી રૂખમણી જ મુંજે મનમેં ઘુમઇતે.અતુલ વટ નક્કી થ્યો વો તીં રાતજો મડ઼ે ધોસ્તાર તરાજી પારતે મિલ્યા ને પોય વજલેજી વેનમેં કાસીવિસ્વનાથ વ્યાસી.ડરસણ કરે મંધર પુઠિયા ધરિયાકિનારેજી ધુડ઼મેં વિઠાસી તડે મું મણી ધોસ્તારેજા હાલચાલ પુછ્યા ને ઘણે ગાલિયું થઈયું ને ગાલ ફરધી ફરધી રૂખમણી મથે આવઇ.
”હં..!!! હાણે આયા મુર મુધ્ધેતે આખર તભલો સમ તે આયો ખરો”લવજી ટોંક ડિનેં
       ને ઇનજી જ વાટ નેરાંધી વે તીં આખર ચાલુ થ્યો વડી ભજારજી મા’રાણીજો રૂખમણી પુરાણ.મડ઼ે હેકડ઼ે પ્વા હકડ઼ો પિંઢકે થેલ અનુભવ ચોણ મંઢાણા
“અતુલ તોકે જાધ આય ન? ઉ મમુ મસાલેવારેજી ધુકાનજે મેરામણ રૂખીકે નેરે ખન જી ભધલી મીઠો જોખે વેં”  
“રૂખીજી ચપ્પલજી પટી ટુટી પઇ વઇ સે સંધાયલા આવઇ તેમે પમુડ઼ે પ્રાણભાઇજે નયે જોડે મથે લાલ જી ભધલી કારી પાલીસ લગાય છડે”           
“ઉ નટુ હકડ઼ે જમાનેમેં કાતરા મુછુ રખધો વો ને મુછ કે વટ ડીંધો ફરધો વો.હકડ઼ો ડીં કાને માલમજી ધુકાનતે રૂખી પિંઢજે ઘરે અચલ મેમાણ લાય તાજછાપ સિગરેટ્જી પાકીટ ગિનણ આવઇ તડેં સિગરેટ ધુખાઇધે નટુજી હકડ઼ે કોરાજી કાતરા મુછુ બરી વઇયું તેંજી પણ ભાન ન રઇ.
“ઉ વિસિયો બાડો ગાઠિયા વટીધો વો ઇન સામે હસનજી ધુકાન તે ઉભલ રૂખીકે ડિઠે ત ઝારેજી ભધલી કડ઼કડ઼ધે તેલમેં હથ વિધે”
“ગાભેજો મઠિયો ત સુમારજી ધુકાનતે ઉભલ રૂખીકે ડસી ટોપ જી ભધલીમેં ચોકડીમેં ચાય ગારેં ને ગાભેજી માર ખાધે સે નફે મેં”
“ધને ધોબી ત કમાલ કેં હાજીજી ધુકાન તે અચલ રૂખીકે નેરેમેં ધુલે સેઠજી નઇ નકોર પેન્ટતે ગરમ ઇસ્ત્રી રખી બારે છડે.”
“ખબર આય ન?રૂખીજી ધુકાન બાજુમેં જ કલાપી ટોકીઝજો બોર્ડ લગેતો.હકડ઼ો ડીં ભનિયેજો બોર્ડ લગાય લાય મથે ચડ઼ણું ને રૂખીજો કઇ ફીલમ આય સે નેરે લાય ડોગો કઢણું બોંય ભેરા થ્યા ત ભનિયો બોર્ડ સમેત નીચે છણ્યો ને બોર્ડ ફાટીને ઇનજી નડ઼ીમેં પેરાઇવ્યો.”
“સેઠ સ્ટુડિયોમેં ફીલમજો રોલ ગિનણ રૂખી આવઇ તેમેં પુનમ પ્રિન્ટીંગ પ્રેસ વારે ચતિયે મસિનમેં કાગરજી ભધલી પિંઢજો હથ વિધેંવે”
“નયેપુરેમેં ગિરધરજે નંગ નવલે…….”
“ઉ ગિરધર ત ન જડાં વિઠ્ઠલભાઇ કમ કંધાવા….?અરજણ કીં અગિયા ચેં તેનું મોંધ મું પુછ્યો.
“ઇ…જ મુંજા ભા ઇ જ ગિરધરજે નવલે બેલપણીસે ગાલ કરેલાય પા કલાક રૂખી ઇનજી ધુકાન વટ કુરો ઉભી રઇ ઇતરેમેં હકડ઼ે ગરાકજી પાટલોણ જે કપડ઼ મિંજા બે ગરાકજી જાકિટ વેતરે છડે.”
“કમાલ પરચા અઇ”મું ધડિયાલમેં નેરિંધે વજલે કેચ્યો.
“પરચા? અંઞા હી ત નમુનો આય ગોધામ ત ભાકી આય હીનમેં ત રાત સજી ઓછી પે” લવજી ઉભો થીંધે ચેં
“હલો ભા,મોડ઼ો થીએતો ઘરે મડ઼ે વાત નેરિંધા હુંધા”મું ઉભો થીંધે ચ્યો
 “અચ્યુતમ્ કેશવમ્ શ્રીરામ નારાયણમ્……..”લવજી તાડિયું વજાઇધે ગાતેલાય મંઢાણો
“ભસ..ભસ..ભસ..લવા મારાજ ખમૈયા કર્યો” વજલે હાથ જોડ઼ે ચેં
“હી વરી કુરો…?”મું પુછ્યો
“રૂખમણી પુરાણ અજ  ડીં પુરતો પુરો થ્યો ઇતરે આડ઼તી ત ગાતી ખપે ન?” ચઇ લવજી વેનમેં વિઠો ને ખિલ્ધે ખિલ્ધે મડ઼ે વેનમેં ગોઠવાણાસી.વજલો હકડ઼ો હક્ડ઼ો કંધે મિણીકે ઘરે ઉતારે વ્યો.
      મડ્ઇ મેં મુંજે ઘરથી ઉર્યા અતુલ બુટિક જ વો ને તેમેં ભેનીમાસીજી ચાયમેં કુરો જાધુવો ક ઇ મુંજો હકડ઼ો વ્યસન થઇ પ્યો.ધોસ્તારે કે મિલણ વિંઞા લાયબ્રેરીમેં છાપા ચોપાનિયા ઉથલાઇયા વાંચિયા પણ વડે ભાગજો ટેમ હડાં જ વિઞધો વો.રૂખી જડે પણ હડાંથી નિકરે ને મુંકે વિઠલ ડિસે ત ઇનજે મને મુંકે હકડ઼ો નયો આસક મંઞી હકડ઼ી નજર કરેને હલઇ વિઞે.
       હકડ઼ો ડીં આંઉ અતુલ બુટિકતા ઘરે વિઞણ નિકર્યોસે.મુંજો સાઇકલતે વઇ બુટિક સામેજી ગલીમેં ડાખલ થીણું ને રૂખમણીજો ગલી મિંજા બાર અચણું બોંય ભેરા થ્યા ત આંઉ જરા જંજકીર્યોસે મું મારલ ભ્રેક જરા મોડ઼ી લગી ઇતરે સાઇકલજો અગલો પાઇયો છરધો ઇનજે પગકે છબીવ્યો.આંઉ કીં ચાં તેનું મોંધ ઇન મુંજી સાઇકલજો હેન્ડલ જલે સાઇકલ મું વટા તાણીધે ચેં
“સાઇકલ હલાઇધે ન આવડ઼ધી વે તે વેંધો કુલાય હુંને ડોબા”ચઇ ઇ ત મારેજે જનુનમેં અચી હથ ઉગામે જુકો મું જલે ગિડ઼ો ઇન રૂપાડ઼ીજો માન કધાચ પેલી વાર ઘાયલ થ્યો.હથ છોડાય ને છણકા કંધી ભડ઼ભડ઼ાટ કંધી ઇ હલઇ વઇ.બુટિકમાંથી વિઠ્ઠલ્ભાઇ, અતુલ,ભેનીમાસી મડ઼ે બાર ધોડ઼ી આયા.
“કુરો થ્યો?કુરો થ્યો?”
“અડે…! કીં ન…ડે…!આંઉ સાઇકલતે ઘરે વ્યોસતે,મુંજો ગલીમેં વરણું ને રૂખીજો ગલીમિંજા બાર અચણું હેકડ઼ે ભેરો થ્યો.સાઇકલજી ભ્રેક ભરાભર લગી ન ઇતરે પાઇયો છિરધો છબી વ્યો તેમેં ત મુંકે લાફો મારે જે મુડ઼મેં અચી વઇ જાણે રણચંઢી”સુણી મિડ઼ે ખલીપ્યા.ઓટે તે વેંધલ વડે ભાગજે મજનુંએકે પણ મજા અચી વઇ ક આખર રૂખીકે કોય મથેજો મિલ્યો ખરો.
      હી ભનાવ ભન્યો પોય મુંકે લગેતો ઇનજો માન ગટધે ઇ વધુ અભેમાની થઇ વઇ પણ વર્તાવમેં ફેર ન પ્યો.પેલા વટાંધી વઇ ઇન જ અધાસે વટાઇ વેધી વઇ.હકડ઼ો ડીં ઇ ઇનજ ગલીમાંથી ધુતેલે લુગડ઼ેજી બાલધી ખણીને આવઇતે ને કડાકે સે કમોસમ જો મીં તુટી પ્યો.ગલીજે નાકે આવઇ તડે ધોરે લુગડા પેરલ અપસરાજા સજે અંગતે ભીજલ લુગડા એડી રીતે ચોટી વ્યાવા ક નીચે કીં પણ ન પેરલ હુંધે  ઇનજે ભીજલ લુગડે નીચેથી ઇનજે સજે અંગજી ભુગોડ઼ પધરી થીધી વઇ.હિન હાલતમેં ગલી બાર ઓટે તે વિઠલ મજનુએ વિચમાંથી કીં વિઞણું ઇનજે સતપંજમેં ઇ ઉડાં જ ખોડ઼ાઇ વઇ
         નિતનીમ પ્રમાણે બુટિકજે કાઉન્ટર વટ મું લાય રખલ ખુડ઼સીતે વઇ આંઉ કચ્છમિત્ર વાંચ્યોતે.પન્નો ફરાઇધે મું ઉચે નેર્યો ને ગલીજે નાકે તે આરસપુતડ઼ી જેડ઼ી જંજકી ઉભલ રૂખીકે ડસી મુંકે ઇનજી મુંજ સમજાઇ વઇ મું કાઉન્ટર વટ ટંગાધો મુંજો રેઇનકોટ ખયો ને વિઞીને ઇનકે ઓઢાડ઼્યો તડે અહોભાવજા આંસુ ઇનજે અખમાંથી સરી મીં જે ટીપેમેં ભરી વ્યા.હથજી બાલધી પટતે રખી ઘડીભર ઇ મું સામે એકીટસે નેરે હથ જલે ઉભી રઇ ને પોય હથ અખિયેં લગાય ઇનકે હકડ઼ી બુચી ડઇ બાલધી ઉપાડ઼ે વેંધી રઇ.
   હકડ઼ે આતવારજો જુરલનાકે માંથી ધરિયાજી વીર મિંજ ઉતરી અસી ભાઇબંધ પગે હલી કાસીવિસ્વનાથ વ્યાસતે.વજલો ત મુંભઇ વ્યોવો જુકો અસાંકે વેનમેં વેરાય ને કોઠે વેંધોવો.આંઉ ફાતમાચાચીકે મલીને કાસીવિસ્વનાથ અચાંતો ચૈ ધોસ્તારે કે રવાના ક્યા. આંઉ નુરચાચાજે ઘર ડીંયાજી સુંઙી ગલીમેં વર્યોસે તડે મુંકે ભાસ થ્યો ક કોક મું પુઠિયા અચેતો.આંઉ જંજકીને ઉભો રઇવ્યોસે. પુઠ ફરીને નેર્યો ત રૂખી.આંઉ મોં ફરાય હલણ મંઢાણોસે.
 “અનિલ”
સુણીને આંઉ પાછો વરી ઉભોર્યોસે.અખિયું ઢારે હરે હરે હલધી મુંજી ઉર્યા આવઇ ને મુંજા બોંય હથ જલે મુંજી અખિયેં મે અખિયું ટોય ઇન ચેં   
“અનિલ તું પગભર થઇ ઠરીઠામ થીએ ને ખરો ટાણો અચે ત્યાં સુધી આંઉ તોજી વાટ નેરિધીસે.”
ઇનજી વાચા ને નેણજી ભાસા આંઉ સમજા તેનું મોંધ ઓચિંતો મીં આયો.ભેરો ખણી અચલ રેઇનકોટ નીચે અસીં બોય લકીર્યાસી તડે ઇનજે માધક પરસ મુંજે મણી સવાલેજા જભાભ ડઇ ડિને.
      હી મડ઼ે ઘરજી બારીમિંજા નેરિધા ફાતમાચાચી રડ વિધા
“છોકરાંઉ ઘરમેં હલ્યા અચો”
સુણી રેઇનકોટ નીચેથી નકરી મોં લકાઇધી સરમાધી રૂખી નુરચાચાજે ઘરમે ધોડ઼ી વઇ ને  રેઇન કોટ ઉચો કરે ફાતમાચાચી સામે નેરે આંઉ ખિલ્યોસે.

 
 (સમાપ્ત)