વરડાન

“વરડાન”

                નિંઢા બચ્ચા પ્રેમજા ભુખ્યા વેંતા સે જ ઇનકે ન મિલે ત ઇનજે માસુમ મનતે કુરો અસર થીએતી સે શ્રી પી.રાજાજી અંગ્રેજી આખાણી ગુજરાતીમેં “વિણેલાં ફૂલ”મેં પધરી થઇ વઇ સે અજ કચ્છીમેં તરજુમો કરેને આં વટ રજુ કરિયાં તો જરૂર વાંચીજા
“ધારે ગિનો ક માલક આં મથે ખુસ થઇ રૂભરૂ અચી પુછે મંઙ મંઙ મંઙે સે ડિંયા ત અઇ ઇન વટા કુરો મંઙો?” નિસાડ઼જો માસ્તર છોકરેં કે ઇ પુછે સે સુણી કોક કીંક મંઙે કોક કીંક મંઙે ત રાજુ ઊભો થઇ ચેં
“ભંધુક”  
“ભંધુક?”
“હા ભંધુક ત્રે ગોલી ભરેલી”
”પણ કુલાય?”
”મુંજે ઘરજે ભૂતેંકે મારે લાય”
”ભૂત?”
“હા મુંજા માઇતર મુંલાય ભૂત જેડ઼ા જ અઇ ન કીં બોલે ન કીં ચાલે તોંય ઇનેજી ડપ પ્યો લગે”
”તોજા અધા કુરો કરિયેંતા?”
”ઇ ડાગધર અઇ ઇનીજો વડો ધાવાખાનું આય સજો ડીં ઉડાં જ રેંતા”
”ને તોજી મા?”
”ઇ નિસાડ઼મેં માસતરાણી આય”
”તોજા કોય ભા-ભેણ?”
”ન ભા ન ભેણ કોય નાય આંઉ હેકલો જ અઇયાં”
‘જ હકડ઼ો ને હકડ઼ો વિયા અઇયે ત બોરો ચાગલો હુંને”
“ચાગલો? ઇતરે કિરો?મુંજો પે સવારજો આંઉ ઉથિયા તેનું મોંધ ત ઘર મિંજા હલ્યો વ્યોવે ને રાતજો મોડ઼ો અચે તડેં આંઉ સુમીર્યોવાં”
“ત પોય મા?”
“ઇ સજો ડીં નિસાડ઼મેં વે ઘરે અચે તડેં નોટબુકજો ઢગ ભેરો ખણી અચે સે ઇનકે તપાસેજી વે,રસોઇ કરેજી વે
ઇતરે ઇન વટ મું લાય ટેમ જ ન વે.”
“ઇ બોંય હિતરો મિડ઼ે કમ કરિયેંતા સે તો લાય કરે ન?”
“મું લાય?”
“હા ઇ હિતરી મેનત કરેને પૈસા ભેરા કરિયેંતા સે તો લાય કરે જ ન? ઇનીજો બ્યો આય કેર?તું જ ઇનજો હકડ઼ો જ વિયા અઇયેં ન?”
“પૈસા….?પૈસે કે કુરો કરિંયા?”ચઇ રાજુ ખિલ્યો
“વડો થઇને તું રાજા વારેજી રઇ સગેં રાજકુમાર વારેજી ખાઇ પી સગેં”
“મુંકે ખબર નાય પૈસા ખાવાંધા પિવાંધા હુંધા.અજ ત આંઉ પ્રેમ લાય તલસાંતો”
“સે પ્રેમ વિગર જ તું હેડો વડો થઇવ્યો અઇયેં?માઇતરેં જ તોકે પ્રેમ સે ઉછેરીને હેડો ક્યોં ન?”
“નિઢપણથી જ પ્રેમ ઇતરે કુરો તેંજી મુંકે ખબર નાય.મુંજી મા કડેં મુંકે પિઢજે ખોરેમેં ગિડ઼ે નાય ક મુંજો પે કડેં મુંજે મથેતે હુભસે હથ નાય ફરાય.બોય જેંણા જડેં કમ તે વિઞે તડે મુંજી ન્યાર કરેલાય હક્ડ઼ી ડોસલી રખ્યાંવા.ઇ મુંકે રાંધિકડા ડઇને લગભગ ઘોઘારા મારીંધીવે.ઇ ડોસલી વઇ પોય હકડ઼ી અધગઢી બાઇ આવઇ ઇ બોરી લુચ્ચી વઇ મુંકે મારીધી વઇ ને મુંલાય જકીં ભાભ વે સે ઇ ખાઇ વેંધી વઇ.ઇનજે હિન વેવારસે આંઉ ત્રાસીવ્યો વોસે તેંમે હકડ઼ો ડીં પૈસાને ધાગિના ખણીને ભજી વઇ.તેં પ્વા મુંજી ન્યાર મુંકે જ કરેજી થઇ”
“પોય ત તું વડો થઇ વ્યો હુંને ન?”
“હા, હાણે ત આંઉ નિસાડ઼ વેંધો થ્યોસે.સવારજો મા મુંકે નિસાડ઼ છડે વિઞે.સાંજીજો મુંકે નિસાડ઼્માં કોઠે લાય અચિંધી વઇ.ગણે વેરા ઇં થીએ ક આંઉ નિસાડ઼ મિંજા વેલો છુટી વિઞા ત આંઉ મુંજી મ્વાડ઼ઇ ઘરે હલ્યો અચાં.ત ઘરતે તાડ઼ો વે.આંઉ ઓટે તે ઝોલા ખેંધો ભુખ્યો ઉઞ્યોં વિઠો વા.તેંમે મા અચીને લોસે.ધવાખાને વિઞીને કો ન વિઠેં? ઉડાં વઇને લેસન કંધો વેં ત?ને ઘરે અચીને ઇ ત પિંઢજે રોજજે કમમેં  મુંજઇ પઇ વે.ઘરજો કમ કંધીવે કાં નિસાડ઼તા આણેલી નોંટુ તપાસીંધીવે.મુંકે ચઇડે લેસન કરે લાય વઇ રો તોકે ખાધે લાય ન બોલાઇયાં ત્યાં સુધી મુંકે કટાડ઼ો મ કજ”
“સે ઠીક પણ આતવારજો બોંય ઘરમેં રોંધા હુંધા ન?”
“વે કિં આતવાર ત મુંલાય કરે જેલજો ડીં.આતવારજો બપોર સુધી મુંજે પે જો ધવાખાનું ચાલુ વે ને અચે ઇતરે ખાઇ પી ને થોડો આરામ કરે કલબમેં હલ્યો વિઞે.મા પણ કલબમેં વિઞે કાં ઇનજે મહિલા મંડળમેં વિઞે.હલધે બારા પારટીએંમેં વિઞેજો વે.રાતજો રુલી રુલીને અચેં તડેં આંઉ ટીવી નેરીંધે કટાળીને સુમીર્યો વા.”
“તોજા કોય ધોસ્તાર નઇ?”
“અસાંજી બિલ્ડિંગમેં ત મું જેડા કોય નઇ.અસાંજી સામે ઝૂપડપટ્ટીમેં વા.ઇની ભેરો રમેજી કાં હલે મિલેજી મુંકે સખત મનાઇ.ચોંધાવા ઇની સે મિલેસે ખોટા સંસ્કાર પેં.”
“ત ઇં ગાલ આય ઇન લાય તોકે ભંધુક ખપેતી કો?તોજી ધ્યાન ન રખધલકે ખતમ કેણાં અઇ?”
“હા ભંધુક ત્રે ગોલી ભરેલી”
“બ ત સમજયાસી પણ ત્રઇ ગોલી કેં લાય તો લાય ક મું લાય?”માસ્તર મસકરી કેં
રાજુ જરા વાર માટ કરે ઉભોર્યો.ઇનજે મોંતે નપટ લાંચારી લિંભાઇ વઇ.પોય અભ ડિયાં ન્યારેને હરે હરે હકડ઼ો હકડ઼ો સબડ છુટો કરે બોલ્યો
“ત્રઇ ગોલી અનાથાશ્રમ સંભારીધલ સાયેભ લાય જિન મુંજે અજજે માઇતરેકેં મુંકે ખોરે ગિનેજી રજા ડિને”
(ભા.અશોકકુમાર દેસાઇજી ટપાલમાંથી)      

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: