અપસરા

અપસરા

હકડ઼ો ડીં મડ઼ે જમણ વિઠાવા તડે જ ટેલિફોનજી ઘંટી વગી ઇતરે કસ્તુરી ગિરા હથમેં જલે ટેલિફોન ડિંયા નેરે ઇશારો કેં તિડાં ત
“વિઞો આંકે સડાયેતો”પાણીજો જગ રખધે વિભા ચેં
“ચુપકર ચાંપલી તોજી મા ચેતી ઇતરો ગણે આય”ચઇ ઇનજો કન જલણ વ્યોસે  તિડાં
“મમ્મી….”કંધી કસ્તુરી પ્વા લકી
“હલ્લો….”
“…………”
“હા….ઉ…ના..રે…જી રજા ચાલુ થઇ થઇ વઈ આય….”
“…………..”
“હા…હા…કા…લ…જ મુંકે હાફીસ નાય વિઞેજો ઇતરે કાલજ છોરેંકે છડે વિઞાતો”
ચઇ આંઉ જમણ વિઠોસે ત વિભા મું સામે ન્યારે ભિંઞણ મથે હેઠ કરે ઇશારો કેં કો કુરો થ્યો?
“ત હી મિડ઼ે તોજા કારસ્તાન વા ઇં ના?”મું ચ્યો ત કસ્તુરી હિકયાર મું ડિંયા પોય વિભા ડિંયા કુરો થ્યો ઇં પુછણ નેરે.
“હી ડૅઢડાઇ જ ધનકુરભેણકે ફોન કરેને ચેં વે ક ઉનારેજી રજાઉ ચાલુ થઇ વઇયું અઇ ને પપ્પાકે જાધ નાય આવ્યો ક અસાંકે આં વટ અચણું આય ત જરા પપ્પાકે ફોન કરેને જાધ ડેરાઇજા….”
“કો..છોરી…તોજા પપ્પા કુરો ચેંતા?”
“ભસ ઇજ જિકીં તું હેર સુએ સે જ…..”ચઇ વિભા ખલઇ         
         બે ડીં ત ડાડીજે ઘરે વિઞણું આય સે ખબર પોંધે મડ઼ે છોરા વેલા ઉથી વ્યા ને ૯ વગે ત તૈયાર પણ થઈ વ્યા.મું છોરેંજી હકડ઼ી બેગ ઉપાડઇ ત વિભા બઇ બેગ ખણી આવઇ મડ઼ે સામાન ડીકીમેં વજી બે મિણીકે પુઠલી સીટ તે વ્યારે પિંઢ અગલી સીટતે વઠી ઇતરે આંઉ છોરેં કે ખણી અસાંજે ગામ ચિંચવડ કોરા રવાનો થ્યોસે.
                ચિંચવડમેં મું થી વડા મુંજી વિધવા ભેણ ઘનકુર છોરેંજી ફૂઇ જેંકે ઇ ડાડી ચોંધાવા સે અસાંજે પે-ડાડેજે વખતજો જુને મકાનમેં રોંધાવા.ઇ મકાન અતરે જભરો અંઙણ ને ડેલીભંધ પણ બેઠો મકાન.ઉનારેજી રજામેં છોરેજી માનીતી જગિયા.
      મુર ત ઇન વડે અંઙણમેં આંમો,ચીકૂ,જાયફડ઼,સીતાફડ઼,ચિભડ઼,નાઇયર એડ઼ા ગણે ઝાડ઼ વા.ત અંઙણજી ભિત મથે કાકડી,તરિયો ચિભડ,કારિંગેજી વલું વઇયું.તેંમે ઇનીકે મણિંયા વલી વઈ વડ઼ે નમજે ઝાડતે અડેલી મઢુલી.સવાર પે ને મોર અંઙણમેં કડ઼ા કરે ને બ્યા જરક્લીને પારેલેજા ઝુંઢ ઉતરી પે તેંકે ગૌરાંગ ને કેતકી ચુણ વજે ત મઢુલીતે કોયલ કુંકાર કરે સે સૂણેજી ઇનીકે મઝા અચે.   
       ધનકુરભેણ વટે ઇનીજી ને ઘરજી ન્યાર કરેલાય હક્ડ઼ી ૨૪ કલાક હાજર બાઇ વઇ કેશર ત ઘરમેં હરીરામ નાં જો નોકર,ડ્રાઇવર,મારી ક મેતાજી જકીં ચો સે ઇ હકડ઼ો જ વો.અંઙણમેં જકી માલ ઉતરધો વો સે ભાજારમેં બધલ વેપારીએં કે ડઇ અચે ને છુટ્ટા મલે સે બેંકમેં જમા કરાય અચે.
         નિત ઉથી હરીરામ જકી તાજો ભાભ ખણી અચે સે  ખાધેજો ને રાતપે ઇતરે જમીને ડાડી વટાનું આખણિયું સુણધે સુમી રોણું.ઉડાં પણ મુજી ડાડી મુજી ડાડી વારી કેતકી ને ગૌરાંગજી જીધ ને પોય બીં કોરાનું ડાડીકે બજીને સુમણું હી મડ઼ે મજા સેરમેં ક્યાનું કઢણી????અતરે જ ઉનારેજી રજા પુરી થઇ વિઞે પ્વા અઠવાડ઼ો ડો ડીં રઇ છોરા મડ પાછા આચેં
      ઉનારેજી રજા પુરી થેજી વઇ તેનું મોંધ જે આતવારજો અસીં ધણી-ધણિયાણી હકડ઼ે બેં મેં સામાજીને આતવારજી મિઠી નંધર માણઇતે તેમેં વેલી પરોર જે છ વગે કેશરબાઇજો ફોન આયો ક ધનકુરભેણકે ધવાખાને ડાખલ ક્યોંનો ઇતરો ત ઇ બાઇ રૂંગો બઝલ અવાજસે મડ કુછઇ ને ફોન રખી ડને.કસ્તુરી ચાર લુગડા બેગમેં વધે ને અસી ચિંચવડ રવાના થ્યાસી.ઘરે વિઞેજો છડે અસી ધવાખાનેજી વાટ જલઇ.ડાકટરકે મલ્યાસી ઇન જભાભ ડને ક ધ્રા જેડ઼ી કી ગાલ નાય ભસ મામુલી હાર્ટટ્રબલ થઇ આય બ ડીં અસી નઝર હેઠ રખધાસી પોય ચેક કરે રજા ડઇ ડિંધાસી.            
     અસી ઘરે આવ્યાસી ત કેતકી ને ગૌરાંગ “મુંજા પપ્પા અઇ” મુંજા પપ્પા અઇ” કરે મુંકે બજ્યા.આંઉ નાયણીમેં બ્રસ કેણ ને હથપગ ધુણ વ્યોસે ત્યાં સુધી વિભા કાફીજા બ કોપ ખણી આવઇ ત્યાં સુધી કસ્તુરી પણ બ્રસ કરે આવઇ.અસીં બોંય ભેરી કાફી પીધી.
કસ્તુરી છોરેંકે તૈયાર કેણ વઇ ત્યાં સુધી આંઉ બારા અચી અંઙણમેં ઢારલ મંજે મથે મેલાયો.સવારજે થધે વાસરેજી લેરૂં આવઇતે ઇતરે આંઉ સુમીર્યોસે.ખાસી હક્ડ઼ી કલાક
પ્વા કસ્તુરી નાઇને બાર આવઇ ઇન પિંઢજા ભિજલ વારકે મું વટ ઊભી હક્ડ઼ો ઝાટકો ડને વાર મિંજા પાણીજી નકરલ છંઢસે મુજી અખ ખુલી વઇ.
“જરા જપાટો કરે તૈયાર થીઓ પાંકે ધવાખાને વિઞેજો આય”
“હેં….હા…હા…”કંધે આંઉ જપાટે ઊભો થઇ ઘરમેં વ્યોસે.        
“ધી વિભા……..”
“હા…..મડ઼ે થઇ વેંધો તું ને પપ્પા ધવાખાને વિઞો”
         અસીં હરીરામ ભેરા ધવાખાને અચી ડાક્ટરકે મિલ્યાસી ઇન ચેં ક હેર સુધી ત મિડ઼ે નોર્મલ આય અજ રાત સુધીમેં કીં કોમ્પલિકેશન નઇ થીએ ત કાલ સવારજો રજા ડઇ ડીંધાસી.મું કસ્તુરીકે હરીરામ ભેરી ઘરે હલાઈ.છોરેંકે ડાડી વટ અચણું વો.  કસ્તુરી ઇનીકે સમજાય ક કાલ ડાડી ઘરે અચી વેંધા.                      
         બે ડીં સવારજો ૧૦ વગે અસીં વડીભેણકે ઘરે કોઠે આવ્યાસી.અંઞા ત અંઙણ ન લંગ્યા વાસી તડાં ત કેતકી ને ગૌરાંગ “મુજી  ડાડી” “મુજી ડાડી” કંધા બોય બાજુનું ધનકુરભેણકે બઝ્યા.કસ્તુરી ઇનીકે છોડાયલાય વઇ તડે વિભા અનુપ કે ઇશારો કેં ત “હી મુજી મમ્મી આય” કંધે કસ્તુરીજો હથ જલે ત બોંય વડીભેણ જો હથ છડેને “મુજી મમ્મી” “મુજી મમ્મી”કંધા કસ્તુરીકે બઝ્યા.
          મુંજે મોબાઇલજી રિંગ વગી ગાલ કંધે ખબર પઇ ક મુકે ધિલ્લી વિઞેજો આય મું વડીભેણકે ગાલ કઇ ત ચ્યોં
“હા તું તોજે વિઞ મુંજી ફિકર મ કજ હડાં હી કસ્તુરી ને કેશર બોંય અઇ ને હું છોરી વિભા પણ આય ન?વાંધો નાય ભા નોકરી પેલા”
            ઘરે અચી મું બાંયણ ઉપટ્યા તેંજો અવાઝ સુણી પંઢજે ઘરજો બાંયણ ઉપટે રંભા ટોંક ડને.
“ઘર ભંધ કરે ભાભીને અંઇ ઓચિંતા કડાં હલ્યા વ્યા વા???”
“સઉતરો જ મુંજી વડી ભેણજે ઘરે કમ કંધલ બાઇજો ફોન આયો વો મુંજી વડીભેણ કે ધવાખાને ધાખલ ક્યોંનો અતરે અસીં તરત રવાના થઇ વ્યાસી માઇલ્ડ હાર્ટટ્રબલ વઇ
“હં…..હાણે કીં અઇ…..?”
“નાઉ સી ઇઝ ઓકે.” ચઇ આંઉ ઘરમેં વ્યોસે
“આંઉ આં લાય કાફી ભનાય અચાંતી”
        ચઇ ઇ પંઢજે રસોડે ડિંયા થઇ.મું ઘરમેં અચી મુંજી મુસાફરીમેં વાપરાંધી બેગ ચેક કઇ.લેપ-ટોપ મંજારા વજી લોક કઇ ત્યાં સુધી બ કપ કાફીજા ખણીને રંભા આવઇ
હકડ઼ો કોપ મુકે ડને ને બ્યો જમેજી ટેબલજી ખુડસી મથે વઇ પંઢ પીણ વઠી.મું કોફી પી ઘડીયાલ નેરીંધે બાલ્કનીમેં વ્યોસે મુંકે કોઠણ અચલ ગાડીકે નીચે ઉભેલ ડસીમું રંભા કે ચ્યો
“થેન્ક્સ ફોર કોફી મુકે કોઠેલાય ગાડી અચી વઇ મુંકે ધીલ્લી વિઞેલાય એરપોર્ટ પુજેજો આય….”                             
“મુંભઈ અચેલાય ધીલ્લીથી નકરો ત મુકે ફોન કજા આંઉ રસોઇ કરે રખાં”
“ના….ના….ઇનજી જરૂરત નાય આંઉ હાફિસજે મેસમેં જમી ગિનધોસે”
“પણ આંઉ ભનાઇયાં ત કુરો વાંધો આય?????”
“એડ઼ો કીં નાય કસ્તુરી હિડાં વેતી તડે પણ હંમેસા બપોરજો મેસમેં જ જમી ગિનાતો”
“ઓ.કે.જેડ઼ી આંજી મરજી”ખભા ઉલારે ચઇ ખાલી ઠાં ખણી રંભા પંઢજે ઘરમેં વઇ ને આંઉ ઘર ઢકે લિફટ કોરા વર્યોસે.
       એરપોર્ટ વિઞેલા અચલ ગાડીમેં વઇ મું મુંજી બેગજો મથલો ખાનો ખોલેને મુંજી ડાયરી કઢઇ પના ફરાંઇધે ૧૫મી જુલાઇજે આંક મથે જાધી લાય કરે કુંઢાડ઼ો કેલ વો. તેની બિન્ધુજો જનમ-ડીં વો.અસાંજે સામે વારે ફલેટ નંમર ૪૦૪મેં છેલ્લા બ વરેથી રોંધલ જોડલેજે ઘરે ૧૦ વરેજી લગન-વેલ મથે અચલ પેલે ફુલજો જનમ-ડી.                 
         હેડ઼ે હુભ ને હરખજે ટાણેજી તૈયારી હકડ઼ે અઠવાડ઼ેથી હલધી વઇ.બિન્ધુજા મામા ને મામી ઠેઠ નૈરોબીથી અચે વારા એડ઼ો ગાલ ગાલમેં લગભગ ડો ક બારો વાર રંભા ચઇ ચુકી વઇ.ધિવાનખાને કે સરી-ફરી ગોઠવ્યો વો.જનમ-ડીજી મહેફીલજા સણગાર ત્રે ડીં થ્યા હલ્યા તે તેંજો અંત અચી વ્યો વો.સેરજી હકડ઼ી સરસ હોટલકે કેકજો ઓર્ડર ડિનેજો, બીયર, વોડકા, સેમ્પેઇનજી વ્યવસ્થા કરેજી, આમંત્રણપત્રિકા છપાયજો, અચિંધલજો લિસ્ટ ભનાયજો આમંત્રણ પત્રિકા વિરાયજો,ખાસ મેમાણે કે ફોન કરે જેડ઼ા ગણે કમ મું ઉકલાયા વા.છેવટે મહેફિલ સત વગે ચાલુ કેણી એડ઼ો નક્કી થ્યો.છેલ્લે બ વરેમેં જકીં ભન્યો વો સે ફીલમજી પટી વારેજી ઉભરેલાય મંઢાણું.
          હી બિલ્ડીંગ પંકજ પ્લાઝા ભનઇ તેમેં રે લાય અચીંધલ આંઉ પેલો ભાડુવાત વોસે.પંજ માડ઼જી હિન ઇમારતમેં ૪૦૧ નંમરજો ફ્લેટ કસ્તુરી પાસ કેંવે.બીં કોરા ખુલ્લી જગિયા ને ઉગધે સુરજનારાણજા ડરસણ થીએ ઇન ઇરાધેસે જ ઇન પસંધ કેં વે                                
           મણિંયા મથલે માડ઼તે ૫૦૧ મેં રેજી મું ગાલ કઇ ત ઇ ના ચેં મથે આગાસી અચીંધી સે ઉનારેમેં તપધીને પાં ગરમીમેં બાફાજી વેંધાસી તેં કના ૪૦૧ ખાસો.મું ચ્યો વો ૨૦૩મેં રોં ત મુંકે ચેં મુંકે વિકટોરિયામેં નાય રોણું.
             હરેં હરેં મડ઼ે ફ્લેટ ભાડ઼ે ચડી વ્યા સિવાય ક મુંજી સામે જો ૪૦૪ ઇ ઘણે ટેમ સુધી ખાલીર્યો.મું મકાન માલિક વટાનું ૪૦૧ વિકાંધો ગિની ગિનેજી ગાલ કઇ પણ ઇ ડિને લાય સરગર્યો ન પણ હા હિકડ઼ી સચ્ચી સલા ડને ક રેલવાઇ ને હાઇવે જડાં ભેરા થીયેંતા ઉડાં ઇનીજી કંપની બ્લુ ડાયમન્ડ રો-હાઉસિન્ગ સોસાયટી ભનાયતી ઇનમેં હેવર બુકિન્ગ કરાયો ત ફાયધો થીંધો.હેર ભાવ નીચે અઇ અગિયા વેંધે ભાવ ઉપડધા કધાચ બમણાં ભાવ થઇ વિઞે.હેવર જે ફ્લેટમેં બ બેડરૂમ અઇ ઉનમેં આંકે ત્રે બેડરૂમ મિલધા.  
        મકાનજા ને ઠેકાણેજા નકસા મું નેર્યા મુંકે પસંધ આવ્યા ઇતરે કસ્તુરી કે વાતાયા ત ઇ પણ રાજીયાણી થઇ ઇતરે ઉડાં નાં મંઢાય હિડાં ભાડ઼ુત થઇ ર્યો સે.(વધુ બે અંકમેં)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: