અપસરા (૪)

અપસરા (૪)

(વે અંકથી ચાલુ)   

             ડીં નયજે પાણી વારેજી ગુધરધા વ્યા.હકડ઼ો ડીં હાફિસતા આયોસે ત કસ્તુરીકે ન ડઠી છોકરેંજે રૂમમેં વ્યોસે.વિભા છોકરેંજો કબાટ સરખો ગોઠવેંતે મું પુછ્યો
“બચ્ચા તોજી મમ્મી કડાં આય…?”
“રંભા આન્ટીકે રોહિત અંકલ ધવાખાને કોઠે વ્યા અઇ.મમ્મી પણ ઇની ભેરી વઈ આય. આંઉ કાફી ભનાય ડીયાં?”
“ના બચ્ચા કડાંક બરી રોનીયેંત?આંઉ ભનાય ગનાતો”ચઇ આંઉ જરા તાજો માજો થીણ  વ્યોસે.બાર આયોસે ત વિભા કાફી ભનાયને ટેબલતે રખેંવેં.
“તું કાફી ભનાય…??”મુંકે નવાઇ લગી ઇતરે પુછ્યો.
“મુંકે ત રસોઈ ભનાઇધે પણ આવડ઼ેતી.આંઉ ઘણે વાર મમ્મીકે સાગ ડારજો વિઘાર પણ કરે ડીયાંતી ને માનિયું પણ વટે ડીયાંતી”અન અખિયું ઉલારીધે ચેં.  
“વાહ!! તું ત ઘણે સમજુ થઇ વઇયે ધી…..”મું ઇનકે મું વટ તાણે મથેતા હથ ફેરીંધે ચ્યો ત મુંજી અખમેં હરખજા આંસુ અચીવ્યા.
“ડાયા છોકરા રૂંધા ખાસા ન લગે….”ઇન મુંજા આંસુ ઉઘીધે ચેં
“હા…મુંજી…મા…હા…”ચઈ મું ઇનકે ચુમઇ ત કમરતે હથ રખીને ચેં
“ભસ ભસ ઘણે થ્યો જજી મખણપાલીસ કરેજી જરૂરત નાય હલો જાટપાટા
કાફી પી ગનો નકા થધી થઇ વેંધી”
“તોજી મમ્મીજી નકલ કરીંયેતી ચાંપલી…..ચઇ મું કાફીકો કપ મોંતે મંઢયો ખરેખર ઇન સરસ કાફી ભનાયવેં.આંઉ કાફી પીંધોવોસે તડે ટેલિફોન રણક્યો સે વિભા ઉપાડ઼ે
“હલ્લો…કેર મમ્મી…???”
“… … ….”
“પપ્પા મમ્મીજો ફોન આય..”મુંકે રીસીવર ડીંધે ચેં.
“હા બોલ કસ્તુરી…?”
“………….”
“વાહ!બેબી આવઇ???બીંજી તબિયત કીં આય..?
“…………..”
“ત રસોઇજો કુરો????”
“……………”
“ઓકે ચઇ ડીંયાતો…”ચોંધે મું ફોન રખી વિભાકે ચ્યો.
“રંભા આન્ટીકે બેબી આવઇ આય ને તોજી મમ્મી ચેં આય ક વિભાકે ચોજા ક રંભા આન્ટીજે ઘરજી ચાવી ખણી ઇનીજે ઘરે વઠીવે  ને ઉ રસોઇ કરેવારી બાઇ અચે ત મુંકે ફોન કરે.”
“ઇતરે ઇનજો મતલભ પાંકે રંભા આન્ટીજે ઘરે જ જમેજો આય ઇં ન??”વિભા મુંજી ગાલ બુકિંધે ચે.
“હા…”
               અસાંજે ઘરે રોંધલ રોહિતભાઇજે ઘરજી ડુપ્લિકેટ ચાવી ખણી વિભા રોહિતભાઇજે ઘરે વઇ આંઉ મુંજે લેપટોપતે ટપાલ નેરઇતે.મું લેપટોપ બંધક્યો તિનજ ટાણે ઘંટી વગી ઇતરે મું બાયણો ખોલ્યો ત મુંજી બાજુમાંથી પસાર થઇ ફસ કંધિક કસ્તુરી સોફે તે વઇ રઇ
“કીં અઇ મા ને ધી….???”મું સોફેતે વઠલ કસ્તુરીકે પાણી ડીંધે પુછ્યો.
“બોંય ભરાભર અઇ,રંભાજી ધી ત ગલગોટે જેડ઼ી ગટુકડ઼ી ને મીઠડ઼ી આય”  
“હં……” મું ચ્યો ત કસ્તુરીજો અવાજ સુણી વિભા આવઇ.
“મમ્મી પપ્પા હલો રોહિત અંકલજા ને રંભા આન્ટીજા મમ્મી પપ્પા અચીવ્યા અઇ મડ઼ે જમેલાય વેં તા ને પાંકે જમેલાય બોલાઇયેંતા”ચઇ વિભા હલઇ વઇ.
“હા પેલા જમેજો પતાઇયું…..”ચઇ મું કસ્તુરીજી બાં જલે ઉભી કઇ.
         જમધાવાસી તડે ધવાખાનેજી ન તરત જનમલ ધીજી જ ગાલિયું થઇયુંતે
જમેજો પતધે રંભાજી મમ્મી ચેં
“કસ્તુરીભેણ આંકે હાણે આરામ કેણું ખપે ધવાખાનેમેં સજો ડીં ખડ઼ેપગે ર્યા થકીર્યા હુંધા”
“હા….હા…હાણે આંકે આરામ કેણું ખપે અસીં અઇયું ન…?ફીકર મ કજા,,,”રંભાજી સસ સુર પુરાય
“જયશ્રી કૃષ્ણ…”ચઇ અસીં ઘરમેં આયાસી.કસ્તુરી પથારીમેં પોંધે મોર જ વિભા કે સુચના ડીંધે ચેં
“તોકે નિંધર અચે તડે સુમી રોજ.કમ વગર…..”
“હા…હા…આંઉ સમજી વઇસે તોકે ખલેલ ન કરેજી એડ઼ો મડ઼ે……તું તોજે સુમી રો”વિચમેં જ ગાલ બુકીંધે વિભા ચેં
              હકડ઼ે અઠવાડ઼ે પ્વા નામકરણ થેવારો વો.જ્યોતિસ ચેં તે પ્રમાણે રાસી વૃસભ જા ત્રે અખર બ.વ.ઉ. મંજા “બ” અખર મથાનું બિન્ધુ નામ વજણું ઇ મણીજે મત સે નક્કી થ્યો.રોહિતભાઇજી કોય ભેણ ન વઈ ઇતરે રોહિતભાઇજી મમ્મી ચ્યાં કસ્તુરી ફૂઇજી ફરજ ભજાય નામ વિજે.
                ડીંજો પ્રવાહ વોંધો વો.છોકરાંઉ નિસાડ઼મંજા અચીને લેસન કરે ટીવી નેરીંધાવા કડેક બિન્ધુકે રમાડે લાય વિઞે.ટેમ વેંધે ઇ વેંધે ને પોય હથેપગે હલધે સઇ રઇ પોય ભિતું જલે હલધે સખઇ  ને ગાલિયું કંધે સખઇ તડે પરિક્ષાએંજી તૈયારી હલઇતે ઇતરે ઇનકે રમાડ઼ેજો ટેમ ઓછો મિલ્ધો વો.છોકરેં ભેરી રમણ ટેવાયેલી ઇ છોકરેંજે રૂમ સુધી પુજી વેંધી વઇ.છોકરેજી પરિક્ષા પુરી થીધે બે ડીં થી છોકરા ડાડીકે મલણ અધિરા થઇ વ્યા.   
                              ધિલ્લીમેં સતત કમજે બોજ પ્વા મડ઼ે ઉધોસઉ થઇ વ્યો વો.ન પુરી નિંધર થઇતે ન જિમેજો ઠેકાણો વો ઇતરે ભાર બોરો વધી વ્યો વો. ૧૫ તારીખજો ઘરે આવ્યો વોસે. લુગડા ભધલાય ને સોફેતે જ લંમાયો.થાકેડ઼ે ને નિંધરજે ભારણજે લીધે કતરા વગા તેંજો ખ્યાલ ન ર્યો.
        ઓચિંતો મુજો મોબાઇલ રણક્યો.અધ નિંધરમેં મોબાઇલ કન વટ રખ્યો  
“હલ્લો…..”
“કિશોરભાઇ….કડાં અયો?.”
“ઘરમેં જ અઇયાં……” ચઇ સોફે મંજા ઉભો થઇ બાયણો ખોલ્યો.
“કીં પાર્ટીમેં ન આયા…?”
 “…………” મું કાંડા ઘડિયાળમેં નેર્યો સાડા અગ્યારો થયા વા.
“હી ત મુંજા પપ્પા આંજી પુછા ક્યોં ઇતરે…”
“ઇતરે આંઉ જાધ આયોસે ભરાભર ન….?
“આંકે માઠો લગો…?? આઇ એમ સોરી….”
“……………..”
“હલો ન અઞા પાર્ટી ચાલુ જ આય”
“ત….?” હકડ઼ી ધારદાર નજર કરેને મું પુછ્યો
“આંકે વેલા ન ઉથિયાર્યા ઇતરે માઠો લગો???આઇ એમ સોરી…”
“નેર રંભા હેર ઘરમેં કોય નાય હેર આંઉ તો સાથે કીં અજુગતો કરિયાં ને પોય ચાં સોરી ત હલે???”
 “સે કર્યો ન…”
 “……………” આંઉ ત હતપ્રભ ઇન સામે નેરે જ ર્યોસે.
“કિશોરભાઇ પ્લી….ઝ…”ચઇ ઇ છુટસે ખલઇ
          આંઉ ત ધોડીને નાયણીમેં ભરાઇ વ્યોસે.કતરી વાર પ્વા મુંજે ઘરજો બાયણો બંધ થે જો અવાઝ સુણી આંઉ બાર આયોસે.મું મુજી મુસાફરી વારી બેગ ઉપાડઇ.નયે ઘરજી ચાવી ખણી નીચે આવ્યોસે ને ગાડી ધિનેસજે ઘર ડીંયા વારઇ.ધિનેસજે ઘરજી લાઈટ ચાલુ વઇ નેરે ને ધરપત થઇ.ઇનજે ઘરજી ઘંટી વજાઇ મું કે બાયણે વટ ઉભલ ડીસી અન પુછે
“કીં હેડી મોડ઼ી રાતજો?”
“હા….”
“અરે!! પણ ઇનીકે ઘરમેં ત અચણ ડ્યો”પાણીજો ગ્લાસ ખણી ઉભેલ સવિતા ભાભી  ધિનેસકે ટકોર ક્યાં.
        મુસાફરીજી બેગ બાજુમેં રખી ભાભીજે હથજો ગ્લાસ ગની પાણી પીધો.ત્યાં સુધી
ધિનેસ પુછે”કાફી હલધી ન???”
“ના ભેરો કીંક ખાધે લાય પણ ખપધો”
“કુરો ભનાય ડીયાં ભટેટા-પૌઆ કે સેન્ડવિચ ક બ્યો કિંક???”
“ઇ કર્યો ટોસ્ટ સેન્ડવિચ ભનાય ડ્યો”
”કીં હન ટાણે ને હેકલો આવેં ભાકીજા મડ઼ે કડાં અઇ?”
“ચિંચવડ”
“ઇતરે ઘર ક્સ્તુરીભાભી વગર ચક વિધે તેં ઇ ન?”
          ટોસ્ટ સેન્ડવિચ અને કોફી પુરી કરે બોંય ધોસ્તાર હિડાં હુડાંજી ઘણે ગાલિયું કયોં.બે ડીં સવારજો તૈયાર થઇને મું મુંજી મુસાફરીજી બેગ સંભારઇ ને ધિનેસકે પંકજ પ્લાઝાવારે ફ્લેટમંજા મડ઼ે સામાન બ્લુ-ડાયમંડવારે ફલેટ ખણી વીઞેલાય ઇનકે નયે ફલેટજી ને હેવરજે ઘરજી ચાવિયું સોંપઇ  
“પણ તું હાજર રોજ ન બોંય ભેરા થઈને સમેટીંધાસી”
“જ મુંકે હાજર રે જો વોત ત તોકે કુલાય ચાં જ તોકે વાંધો વે ત અસોક કે હન કમલાય ગાલ કરિંયા”
“કમાલ આય ન નંઢી સુંઢી ગાલમેં નારાજ મ થી સામાન પુજી વિઞે પ્વા પાછી ચાવી તોકે ચિંચવડ ડઇ વેંધોસે ભસ”
        બ ડીં પ્વા ધિનેસ ને સવિતાભાભી સવારજો ચિંચવડ આયા.ચાય-પાણી પતે પ્વા ધિનેસ મુંકે જુને ને નય ઘરજી ચાવિયું સોંપે તડે કસ્તુરી પુછે.
“કુરેજી ચાવિયું અઇ”
“પાંજો સામાન પંકજ-પ્લાઝામાંથી બ્લુ-ડાયમંડમેં પુજી વ્યો આય”
“અડ઼ે!!!અઇ મુંકે ચ્યાં ન….”
“સામાન ગોઠવિધેં પાંકે ઘણે ટેમ મલધો તડે ગાલિયું કરે લાય કીંક મુધ્ધો ત ખપધો ક ન?”
 “હં…..”મુંજી ગાલમેં કીંક ગુટ આય ઇ સમજી ઇન ગાલ ભધલાય
“સવિતાભાભી આંકે કુરેજો સાગ ભાવે હડાં ઘણે જાતજા સાગભાજી અઇ”
 “ભીંઢેજો….”
        બપોરજો જમી અસીં ધનકુરભેણજી રજા ગનીને ધિનેસ ને મુંજી ગાડી મુંભઇ વિઞણ રવાના થઇયું.ધિનેસ ચિંચવડમેં મુંજી ને કસ્તુરીજી ગાલિયું સુણીવ્યો વો ઇતરે ઇ પિંઢજે ઘરે વ્યો.અસી નયે ઘરમેં આયાસી.મણિયા મોંધ રસોડેવારો બાકસ ખોલ્યો વિભા
ને અનુપ ગોઠવણી કેણ મંઢાણા.મું ગેસજો કનેકસન જોડ્યો ત્યાં સુધી ઉર્યાજી સુપર-સોપીમાંથી વિભા દુધજા પેકેટ ગની આવઇ ઇતરે છોકરેં લાય ઓવલટીન ને અસાં લાય કાફી ભનાય પાછા કમમેં લગી વ્યાસી.
        રાતજો છોકરેંજી મરજી પ્રમાણૅ પિત્ઝા મંગાઇ સે ખાધે પ્વા વિભા કેતકી ને ગૌરાંગ કે સુમારેલાય કોઠે વઇ.લગભગ સામાન પેલેથી તૈયાર કરાયલ ફરનીચર ને કબાટેમેં ગોઠવાઇ વ્યો.
           રાતજે ડો વગે છોકરેંકે ઇનીજે રૂમમેં હલાય અસીં અસાંજે રૂમ કોરા વર્યાસી
ને એકાંત મલધે મુંજી બાજુમેં ઘુસીને અજ સવારથી ઇનજે મગજમેં ચક્કર-ભમર ફરધો સવાલ કસ્તુરી કેં
“એડ઼ો સે કુરો થ્યો જુકો કેંકે પણ હાજર રખે વગર ધિનેસભાઇ માર્ફત સામાનજી ફેર-ભધલી કરાયાં?”   
      મું ઇનકે ધિલ્લી વિઞણ ચિંચવડતા નકરી,ધિલ્લીથી અચે પ્વા રંભાજી માંગણી, ધિનેસજે ઘરે રાતવાસો ને ફરી ચિંચવડ અચે સુધીજી સજી આખાણી વિગતવાર કઇ ઇ સુણી કસ્તુરી અવાક થઇ વઇ તડાં ત કસ્તુરીજો કડેક વપરાંધે મોબાઇલજી ઘંટી વગી.રંભાજો નંમર ડસી કોય પણ જાતજી બઇ ગાલ કરે વગર કસ્તુરી ચેં
“એ!!! ઝેરી નાગણ બઇયાર હન નંમરતે ફોન કરે આસાંજી સાંતીજો ભંગ મ કજ ને હા!!! ઇ ભુલી વેજ ક કડેક અસી તોજા પાડ઼ોસી વાસી 

(પુરી)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: