Archive for એપ્રિલ, 2012

જરકલી ચેતી

એપ્રિલ 16, 2012

‘જરકલી ચેતી’
 

બાબીડા તું બોલ મ ભાવર,ડાતાર તું જી બોલી,
ખલક સજી મેં પખડેલા અઇ,કચ્છડેજા બાં બેલી,

   કચ્છ કરમ થ્યા કચલી કાંણી,ડુકાર ડેતો ડારો;
   અંત ઘડીજી અંજલી જતરો,કડાંય નાય વરસારો.

વરસારે જા વડર લગેંતા,ધૂં જે ઢગલે જેડા;
હવાતિયા વે હવામેં ભરણાં,હાલ ત થઇ વ્યા એડા.

   નાણા ડીંધે નતો મલે ઇ,ઘા મેં થ્યો ગોટાડ઼ો;
   પંનરે કીલેજા પાયણ નકરે,ઉત મલધો ક્યાંનું તાડ઼ો.

માટી પગે માડુડે પેટે,પેધા થ્યા જીત પાણા;
ઉ પાણા પાયણ ઘા મેં ઓર્યા,ઉભા કરીંતા નાણા.

    નાણે વગર થ્યા નર નીમાણાં,ભુખ વકરાયોં ભારી;
    સંત સેવકજા ઓઠા ઓઢે,નકર્યા ઠગડા ખાધીધારી.

ખડક્યોનો કોઠાર માલજા,ભજાર ક્યોંનો કારી;
ગ્વારજી ભરેલ ભંધુકે લાયક્,ક્યોંનો સેવાજી સરધારી.

    રક્ષક થઇ પ્યા ભક્ષક જીંકર ચભડ ખાઇ વઇ વાડઃ
       અબળાકે અભડાયોં રાંકાસ વજી સતાજી ત્રાડ.

લકડેજી હથ ખણી તરારૂં,લાગ ડસીને લડ્યા;
અકેકારી જા પારિયા ક્યોંનો ધ્રાજે ઘણસે ઘડ્યા.

     ચોપા મ્વા અઇ સજે મુલકમેં ક્તે નાય કિં આરો;
     રામમોલજા બીજ ખાઇને,ખેડૂ ક્યોં ટકટારો.

ધરતી ફાટી સજે મુલકમેં,પણ માગ નતી ડે મોર;
ડુકારીએ કે ખાઇ વઞેં પણ,હેમથ થઇ  વઇ ચૂર્.

      ધુબે સમાણા નેસ અઈ એડ઼ા,લીલો ડીંતા માલ;
     આભ ફાટે કે આઘડી ડીણી,એડ઼ો થઇ પ્યો તાલ.

વાય વાપરે તરા ભરીંતા,મઠડા મુડ઼સ અઇ એડ઼ા;
તિત ખાણેત્રે જે ખોટે ચોપડે,વારા ક્યોં ધન ભેરા.

     રજા મથેવે રખેને માલક,તત કેર સુણે અરધાસ;
     સમયપત્રક ચોમાસુ વ્યો ભધલી,તડે ન થ્યો વરસાધ.

બાબીડો ચે સુણ ભેણ જરકલી,ગાલ ઇ સોળો આની;
“પરભુ” અપાપ તે મેર કરીંધો,સાયભ મિંજો ડની.

 ૩૦/૦૭/૧૯૮૭

નોંધઃ હી કવિત અજથી ૧૫ વરે મોંધ લખલ આય

Advertisements

નોકર

એપ્રિલ 12, 2012


નોકર

         હકડ઼ો નિંઢો છોકરો હકડ઼ી ધવાજી ધુકાનતે વ્યો ને સોડા જે ખોખે મથે ઉભો રઇ ધુકાનવારે કે હકડ઼ો ફોન કરેજી રજા મંઙે ત ધુકાનધાર ચેં
‘બચ્ચા હીં ફોન કરેજી જગિયા નાય તોંય તોકે હકડ઼ો ફોન કરેજી રજા ડિયાંતો.’
         ધુકાનધાર જકીં ગાલ થઇતે સે છોકરે કે ગાલ કંધે નેરિંધો ને સુણધો વો.
‘બાઇસાહેબ આંજે અંઙણજો ઘા કપેજી નોકરી ડિંધા?’ છોકરો પુછે
‘અંઙણજો ઘા કપેજી નોકરીમેં મું વટે પેલેથી નોકર આય’બાઇસાહેબ જભાભ ડિનો
‘બાઇસાહેબ,આંજે નોકરકે જકીં પગાર ડ્યોતા તેં કરતા અધ પગારમેં આંઉ આંજે અંઙ્ણજો ઘા કપે ડિંધોસે’છોકરે જભાભ ડિને
‘મું વટે ઘા કપે લાય જુકો નોકર આય ઇનજે કમસે મુંકે પુરો સંતોસ આય.’ બાઇસાહેબ જભાભ ડિંનો
‘બાઇસાહેબ આંઉ આંજે ઘરજી આજુબાજુજી જગિયા ને વાડ જી બાજુજી જગિયા પણ સાફ કરે ડિંધોસે તે સેં આતવારજો ઉત્તર-પામબીચ ફ્લોરિડાજો સૌથી રુપાડ઼ો અંઙણ આંજો ડિસાજે’નિંઢો છોકરો જરા જજી ખાખતસે ચેં
સુણીને બાઇસાહેબ કમ ડિનેજી ના ચ્યાં ઇ સુણી છોકરે મુરકધે ફોનજો રિસીવર રખેં     
         હતરી વારથી છોકરેકે ગાલ કંધે સુણી ધુકાનધાર છોકરે વટ અચી ચેં
‘પુતર…તોજી ગાલ કરેજી રીત ને તોજો પિંઢ મથેજો ભરોસો નેરે ને આંઉ તોકે નોકરી તે રખેલાય તૈયાર અઇયાં.’
‘અઇ મુંકે નોકરી રખેલાય તૈયાર થ્યા સે આંજી વડપ આય. આંઉ ત જડાં નોકરી કરિયાંતો ઉડાં મુંજી કમગીરી કેડ઼ી આય તેંજી તપાસ કઇતે. આંઉ ઉ જ માડ઼ુ અઇયા જેંસે આંઉ ગાલ કઇતે ઉન બાઇસાહેબ વટ જ કમ કરિયાંતો’ છોકરો જભાભ ડિને

(યાહુ મેઇલ મથે સુજીતજી ગાલિયેં મથા)

 

મોરલી મધુરી

એપ્રિલ 11, 2012

‘મોરલી મધુરી’

(રાગઃ કનૈયા તોરે મંદિરોમેં દીપ જલે…)
 
મોહન તોજી મોરલી મધુરી વજે(૨);
વજે..
મોહન તોજી મોરલી મધુરી વજે.
 
સુરજી સુરતા એડ઼ી લગી વઇ,
નાદ ગગનમેં ગજે(૨);
ગજે..
મોહન તોજી મોરલી મધુરી વજે.
 
જોગી જટાડા ને સંત સૂફીનર,
નીત નીત તોકે ભજે(૨);
ભજે..
મોહન તોજી મોરલી મધુરી વજે.
 
તીરથ તીરથ ગોત થીએતી,
સમરથ કે તું લજે(૨)
લજે..
મોહન તોજી મોરલી મધુરી વજે.
 
હથ જોડે પોય ડાસ પરભુ ચે
મેર તું મું તે કજે(૨);
કજે..
મોહન તોજી મોરલી મધુરી વજે.
 
૩૧/૧૨/૧૯૯૭  

ગુલામ ચોર

એપ્રિલ 8, 2012

ગુલામ ચોર

(રાંધ પત્તેજી)

        હી રાંધ ચાર જેણા રમી સગે.પત્તેજી ધોલીમેં બાવન પત્તા વેંતા.ઇન મિંજા હકડ઼ો ફોલીજો ગોલો કઢી વિજેજો ભાંકીજા પત્તા સરખે ભાગે મિણીકે વિરાય છડેજા.(જ ચાર જેણા રમધા હુંધાં મિણીકે ૧૩ પત્તા અચિંધા હકડ઼ેકે ૧૨ પત્તા અચિંધા) પોય મિડ઼ે પંખેવારેજી પત્તા ખોલે રખે.જેંકે પેલા પત્તા મલ્યા વેં ઉ પિંઢજે ઉંધે હથ ડિયા જે રમધલ મિંજા હિકડ઼ો પત્તો તાણે ગિને,પોય પિંઢજે પત્તે મિંજા જોડી ભનાય ને પુડ઼મેં રખે પોય ઇન જ રીતે મડ઼ે પિંઢજે ઉંધે હથ કોરાજે રમધલ વટા પત્તો તાણે જોડી ભનાઇધા અચે.છેલ્લે જેજે હથમેં ગુલ્લેજો પત્તો રે ઇ ગુલામ ચોર.

-હીના ટાટારીઆ  

www.heenatataria@gmail.com

 

 

નજર

એપ્રિલ 5, 2012

નજર

    હકડ઼ો લખાધપતિ સેઠ વો. ઇ અખજી વસાઇ પીડાસે ડુખી વો.ઇન કેડ઼ી ખર કિતરે ડાગધર વટા ઇલાજ કરાયલા ધક્કા ખાધે વે ને ઇની વટા ઇલાજ કરાય વેં.તે સિવા કેડી ખર કિતરે ધવાઇયેંજા મરમી કે મિલ્યો વો,ગડા ભરેને ગોરિયું ખાધે વેં,ઇતરીજ ઇનજેકસનજી સુઇયું ફુસઇ વઇ.
               હી મિડ઼ે કે છતાં રોગ વિકરધો જ વ્યોતે.આખર હકડ઼ે સાધુ માતમાકે બોલાયમેં આયા જુકો હેડે હઠીલે ધરધજા ઇલાજ કરેમેં માહેર વા. ઇ હિન સેઠજો ઇલાજ કેણ આયા.સાધુ માતમા સેઠજી ભીમારી સમજીવ્યા ઇતરે ઇની ચ્યો સેઠ કીં કરે જી જરૂર નાય ભસ થોડ઼ે ડી લાય કરે અઇ ભસ નીરો રંગ જ નેર્યો આંજી નજર બે કોય રંગ મથે ન પઇ ખપે.
         લખાધપતિ ત રંગારેજી ટોડ઼્કીકે બોલાય ને નીરે રંગજા પીપજા પીપ મંગાય ને ટોડ઼કીકે ચેં ક,આજુ બાજુ ડિસાંધી મણી ચીજે કે નીરે રંગસે રંગે વિજણું જીં સાધુ માતમા ચ્યાં વા.
          થોડાક ડીં રઇને સાધુ માતમા ઉન લખાધપતિજી પુછા કેણ આયા ત શેઠજા નોકર ધોડ઼યાને નીરેરંગજી બાલધી ભરેને સાધુ માતમા મથે ઓત્યોં કારણ ક સાધુ માતમા રતે રંગજા લુગડ઼ા પેર્યો વો,જ ઇનીજે સેઠજી નજર રતેરંગ મથે પે ને ધરધ પાછો ઉપડી અચે ત?
        નોકરેંજી એડ઼ી ગાલ સુણી સાધુ માતમા ખિલ્યાને સેઠકે ચ્યોં
“જ તું નીરેરંગજે કાચવારા ચસમેજી જોડી મથે થોડાક રૂપિયા ખર્ચે વે ત હીં ભિત,ઝાડ,વાસણ જેડ઼ી મડ઼ે ચીજુ રંગે આય સે ન રંગણી ખપઇ વોત ને તું જકીં પૈસા ખર્ચે સે ભચી વેત.
          અઇ ખલક સજીકે નીરેરંગસે ન રંગે સગો પણ પાણ પાંજી નેરેજી રીત  ભધલાયું ત ખલક એડ઼ી જ ડિસજે જેડી પાંકે નેરણી આય.ખલકકે સુધારેજી હઠ કેણી મુરખાઇ આય મુર ત પાંકે પિંઢકે સુધરેજી જરૂર આય.હલો પાણ પાંજી નેરે જી રીત ભધલાયું

(યાહુ મેઇલ મથે સુજીતજી ગાલિયેં મથા)