ખીલા

choonkoo

‘ખીલા’#

      હેર જ મહાવીર જયંતિજી ઉજમણી થઇ ઇન કે અનુરૂપ હિકડ઼ી બોધ કથા આ વટ રખાતો,હિકયાર વાંચીધા ત જીયણમેં ઘણે સિખણ મિલધો.

           હિકડ઼ો ૧૩-૧૪ વરેજો ટાબર વો.ધિમાગજો ખર ગાલ ગાલમેં ઇ ખારો થીએ ને ઇનકે મિર્ચી ચડી વિઞે.હિકડ઼ે નિંમરજો નિખેધ પાટલો ઇતરે ચીજેજી નિખોધ કઢે, ચીજેજા છુટા ઘા કરે,તાડુકે તડેં.પો પોર વારે ઇનજો પારો ઉતરે.માઇતર વિચાડ઼ા ભેજાર થઈ વ્યા,ગણે સમજાયો,હબે ધબે કયો અડે ઇતરે તંઇ ક પિટ કુટ કયોં પ પાડેજી પુઠ તે પાણી. ઇનમેં કીં ફરક ન પ્યો સે ન જ પ્યો.માઇતરે આખર કટાડ઼જીને મગજજે ડાગધર વટ કોઠે વ્યા.કેડ઼ી ખર કિતરો ટેમ ઇનજો ઇલાજ થ્યો પ આખર મેં વડો મિંઢો.

      છેવટ ઇનજે સમજુ પે હિકડ઼ો સુટકો ગોતે કઢે,ઇન થોડાક ખીલા ને હિકડ઼ી હથોડી ટાબર કે આણે ડિને ને પોય ચેં જડેં જડેં તુ ખારાજે ને તોજી કમાન છિટકી વિઞે તડેં તડેં પાંજી વંઢીમેં હિકડ઼ો ખીલો ઠોકણું.પેલે ડી ટાબર ૩૮ ખીલા ઠોકે છડેં.જીં જીં ડીં ગુધરધાવ્યા ખીલા ઠોકેજો પરમાણ ઘટધો વ્યો.ટાબર કે સમજાધો વ્યો.વંઢીમેં ખીલા ઠોકે કના ધિમાગ ઠેકાણે રખણું વધુ સેલ આય.છેવટે હિકડ઼ો એડ઼ો ડીં અચી પુગો

જીન ડીં ઇન વંઢીમેં હિકડ઼ો પણ ખીલો ન ઠોકે કારણ ક ઇ હિકડ઼ીવાર પ ન ખારાણું  વો.તિન ડીં ઇન વિઞીને પે કે ચેં

‘અધા! અજ આંઉ હિકયાર પ ખારાણું નઇયા ઇતરે અજ વંઢીમેં હિકડ઼ો પ ખીલો ઠોકયો નાય’

પે ચેં’ભારી ધજ!..! હાણે બચા હિકડ઼ો કમ કર તું જડેં ખારાજે ને ખાર કાબુ કરે ગિને તડેં વંઢીમેં મોરનું ઠોકેલ હિકડ઼ો હિકડ઼ો ખીલો કઢેજો ચાલુ કર’

         ઇં કંધે જડેં મિડ઼ે ખીલા નિકરી વ્યા તડેં પાછો પે વટ વિઞીને ચેં

‘અધા હાણે મિડ઼ે ખીલા નિકરીવ્યા અઇ’ પે રાજીયાણું થઇ ટાબર કે બખ વિધે ઇનકે અજાઓ રાજીપો થ્યો.પો બાં જલે વંઢી વટ કોઠે વ્યો ને ચેં

‘પુતર તું ભારી ધજ ને અધભુત કમ કે આય.તોજી ને મુજી મનખા પુરી થઇ.પ પુતર

હિન વંઢી ડિંયા તું નેરે?ઇનમેં થેલ વિંધ તું નેરે?ઇ હાણે અગોણી હુઇ એડ઼ી કડેં નઇ થઇ સગે.અઇ જડ઼ે ખારાજીને કેંકે કુવેણ ચો તા તડેં સુણધલજે હિંયેમેં હેડ઼ા જ વિંધ કરે છડિયેતા.ઇ ઘા પો કાયમ લા રઇ વિઞેતા.મુકે માફ કયો ઇં ચે સે સુણધલ ઇ ઘા ભલે ભુલી વિઞે પ ઇનસે થેલ ઉજ઼ેડ઼ે તે કડેં રૂઝ વરે નતો.તરાર ક હથિયારજા ઘા ફકત કાયા કે ઇજા કરિયેતા પ સબધજા ઘા આતમ કે ઇજા કરિયેંતા.તું તોજો અગોણું સુભાવ છડે ઢારે ને સુધરી વેં તેંજી મુંકે અજાઇ ખુસી થઇ.મુંજી હી ગાલિયું તું હાણે સમજી સગને એડ઼ો મુંકે લગો ઇતરે હી સબધ તોકે ચ્યા….’પે અગિયા કુછી ન સગ્યો ને પુતર પણ ભીની અખિયેં સુણધો વો.

મુંજા અજીજ ધોસ્તાર….

 આંજે ધિલજી ધિવાલ તે અપાકે મુંથી કડેં પ કો કુવેણજા ખિલા ઠોકાઇ વ્યા વેં ત મુંકે માફ કજા.

  મિછ્‍છામી દુકડમ્‍  

#સાભારઃવિજયનું ચિંતન જગત,સંકલનઃવિલાસ ભોંડે

 

 

      

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: