ઠાકરિયો વિછી

વિછી

‘ઠાકરિયો વિછી’-૨

               (વે અંકથી અગિયા)કેતકી ને કપીલ ઇન્ટરનેટ તે ગાલિયું કંધાવા હિકડ઼ો ડી કિલાં ડિસી વિઇ ત કેતકીકે પુછે ‘કેર આય છોકરો ઘરે કોઠે અચ ત આંઉ પણ મિલાં’

‘મમ્મી..ઇ કપીલ આય ઇનજા પપ્પા વડા સરકારી અફસર અઇ’

              કિલાં વિચાર કેં ક સરકારી અફસર ને સે પણ વડો જ હી પખી હથ અચી વિઞે ત ઇનજે બાપાજી લાંચ ગિની ભેરી કરેલ ભભુત મિંજા પાણ પણ થોડિક ખંખેરે સગોં. બ ડીં પ્વા કપીલ આયો ત કિલાં પિંઢજા લટુડ઼ે પટુડ઼ેજી કલા અજમાંય. ત્રે ચાર વાર કપીલ ઘરે આયો ત કિલાં સઇ કરે વિઇ ક આય ચડ઼ાઉ ધનેડ઼ો વા કપીલ વા કરિયું ત ચણેજે ઝાડતે ચડી વિઞે ઇતરે કિલાં પિઢજે ડાવજા ડાણા ફિગાય ને પખી ચુણેલાય મંઢાણો.કપીલકે હી ઘર પણ પિંઢજો ઘર લગે લાય મંઢાણું

                         એમ.બી.એ.જી રીઝલ્ટ આયો બોંય પાસ થિઇ વ્યા.કપીલ વડે હિરખસે બાપાકે વતાંય ત જગજીવન ચેં

‘હિન મથા તોકે ખાસી નોકરી મિલધી.મું વટ મુંજી મરણ મુડી આય તું કમાઇજ ને તું વાવરીજ મુંકે ઇન મિંજા રતી પઇ પણ નઇ ખપે’

      બે ડીં કપીલ કિલાંકે જગજીવન ઇનકે ચેં વે સે ગાલ કેં ત કિલાંચેં

‘તોજે પપ્પાજી ત ઘણે ઓરખાણ હુંધી ગમે તિતે તોકે નોકરી ડેરાય સગે’

           અઠવાડો ગુજરી વ્યો હિકડ઼ો ડી જગજીવન પુછે

‘પોય કુરો થ્યો તોજી નોકરીજો કિડાં મલઇ?’

‘આંજી હેડી મિડ઼ે ઓરખાણ આય કિડાંક મુંકે રખાય ડ્યો’

‘ત પોય ગ્રેજ્યુએટ ને એમ.બી.એ.કરેજી કુરો જરૂર વઇ બારમી પાસ કરે ને કારકુની કુટણી વિઇ.મુકે કોય મધધ ન કેંવેં આંઉ મુજી મેડ઼ે પગભર થ્યો અઇયાં રખે ઇન ભ્રમમેં રેં ક આંઉ તોકે કિડાંક નોકરી રખાય ડિંધોસે ત તું ખન ખેંતો…મુંજી ફરજ પુરી થઇ હાણે પિઢ કમાયો ને વાવર્યો હિન પ્વા આંઉ તોકે રતી પઇ પણ નઇ ડિયાં’

‘પપ્પા ત મુંકે પૈસા ડિનેજી ના ચિઇ ડિના’કપીલ કિલાં કે રૂધલ ડાચે ચેં

‘નેર તોજે બાપા વટે કારી ભજારજા ઘણે પૈસા હુંધા.ઇ પૈસા બેંકમેં ન રેં રોકડા ઘરમેં જ કિડાંક લિકાયલા હુંધા સે ગોત ને લજી વિઞે ત મિડ઼ે મ ખણી ગિનજ ખપ પુરતા સો બસો વાપરે લા ખણેજા’

         રાતજો જગજીવન ને કસ્તુર સુમીર્યા તડે હરે કરેને કપીલ ઉથ્યો ને સુંચબ્વાર કેણ મંઢાણો.જગજીવનજી ત કાગા નિંધર વટાનું મિની વટાજે તોંય જાગી વિઞે સે ખુખડાત સુણી ઉથ્યો ને નેરે ત કપીલ કબાટ ચુંથે તે

‘હિન ટાણે નિવાઇ રાતજો કુરો ગોતિયેંતો?’

‘મુંકે હિકડ઼ે ઠેકાણે નોકરી મિલે ઇં આય ઇન લાય હિકડ઼ો સર્ટિફીકેટ ખપે સે હેર સંભર્યો સે ગોતિયાંતો’

‘ડીંજો ગોતીજ હેર સુમી રો’

            જગજીવનકે થ્યો ક વેલો મોડ઼ો બેંકજી પાસબુકુ ચેકબુકુ ને ફિક્સજી રસીધું કપીલજે હથ ચડ઼ી વિઞે ત મુસીભત થીએ ઇતરે સાંજીજો ઘરે આયો તડે કડ઼સ ઘાટજો પિતરજો લોટો ગિની આયો.

‘હી લોટો…?’કસ્તુર પાણીજો ગિલાસ ડિંધે પુછે

‘ખાસો લગો ઇતરે ગિની આયોસે’

            સુણી કસ્તુર જજી તિથા નકેં. અજ ન ત કાલ વેલી મોડી ખબર ત પે વારી જ આય.બે ડીં આતવાર વો કસ્તુર ભજાર વિઇ કપીલ ત મોંધઇ કિલાં વટે હલ્યો વ્યો વો. જગજીવન કબાટજે ચોર ખાને મિંજા હિકડ઼ી પાસબુક અલગ કરે ભાકીજી ત્રેપાસબુકુ,ચાર ચેકબુકુ ને ફિક્સજી રસીધુ કઢેને ઉન પિતરજે લોટેમેં વિધે પોય મોં ઢકેને હિકડ઼ે રતે લુગડ઼ેમેં ખોંભાનાડ઼ે સે મોં બધે ને લેબલ લટકાય ‘સ્વ.રતનબાના અસ્થી સ્વર્ગવાસ તારીખ….પોય અઙણ મેં વિઞી બુક ધુડ઼જો ભરે ને પોય બોય હથાડ઼ી હરે હરે હલાયને ધુડ઼ હારે ને છેલ્લે રજોટેલા હથ ઉન કડ઼સ મથે છંઢે ને રતો લુગડ઼ો રજોટી વિધે ને કડ઼સ માડ઼િયેતે ચડાય ડિને.લીલાધરજો ભરોસો ન કધાચ પેન્સન રૂલાય ત તિન ટાણે પાસબુકસે બેન્ક મિંજા પૈસા ત ખણી સગાજે ઇં કરે ઉ પાસબુક ભજન કિર્તનજી ચોપડ઼ીએ વિચમેં જુની ગીતાજી ચોપડીજે કવરમેં લિકાય છડે ને નેઢુ થિઇ વ્યો.

     હિડાં કપીલ પિલ્લો ડાચો કરે ને કિલાં વટે આયો. ત કિલાં પુછે

‘કુરો થ્યો પૈસા ન લધા?’

‘લજે કિડાંનું આંઉ ગોત્યાતે ને પપ્પાજી નિંધર ત કાગાનિંધર આય વટાનું મિની વટાજે તોંય ઉથી પેં સે જાગી વ્યાને મુંકે ચ્યો જિકી ગોતણું વે ડીંજો ગોતીજ. પૈસાત મિલધા ન,ડીંજો ગોતાજે ન મમ્મી સત્રો સવાલ પુછે હાણે આંઉ ઉડાં નઇ વિઞા ને વિઞીને કરિયાં પણ કુરો?’મોં ફિટાય કપીલ ચેં

         કિલાં વિચાર કેં ક કપીલ ઉન ઘરમેં ન વિઞે ત પાંજી રાંધ ફિટી પે ઇતરે વિચાર કેં ક જ ઇનજા લગન કરાય ડિનાં વે ત ઇ ઊડાં રે ને નઇ રાંધ મંઢે સગાજે

‘નેર કપીલ તું ને કેતકી ગણે ડીં ભેરા ફર્યા હાણે આંજા લગન થઇ વ્યા ખપેં.હી લગન આંતરજાતિજા ચોવાજે ઇતરે તોજા પપ્પા ઇ લગન કરાય લાય તૈયાર ન પણ થીએ ઇતરે આંઉ આંજા લગન માડેવજે મિંધરમેં આર્ય સમાજ વિધી સે કરાય ડિયાં પોય આંઉ ચાં ઇ કર’કિલાં પાસા વિધે

           બે ડીં માડેવજે મિંધરમેં પુજારીકે એકાવન રૂપિયા ડઇ ને કેતકીને કપીલજા લગન કિલાં કરાય ડિને.મનમેં ચે હલો કેતકીજે લગનજો ખરચો ભચ્યો.પોય કપીલકે જિકી સિખાય રખેવે તી કપીલ ઘરે આયો

‘પપ્પા મમ્મી આંઉ ને કેતકી હિકડ઼ે બેકે પસંધ કરીધાવાસી તેમેં અસાંનું ભુલ થિઇ વિઇ ઇતરે પાંજે ઘરજી ને કેતકીજે ઘરજી આબરૂકે ધાગ નલગે તેં લાય અસીં આર્ય સમાજ વિધીસે લગન કરે ગિડ઼ા’કપીલ નીચી અખ રખી માઇતરેં કે ચેં

‘નોં કિડાં આય?’કસ્તુર પુછ

‘માઇતરે’

‘લગન પ્વા નોં સાવરે રે વિઞ ઘરે કોઠે અચ’કસ્તુર ચેં

       કપીલ કેતકીકે કોઠે આયો.કસ્તુર કેતકીકે ટિકો કઢી આડ઼તી ઉતારે ને થારીમેં પાણીમેં કંકુ ગોરે કુમકુમ પગલા કરાય ત કેતકી મથેતે છેડો રખી પગે લગી ત કસ્તુર કેતકીકે ખભે મિંજા જલે ને બખ વિધે ને ખાડી જલે મોં નેરે ને મથો સુંઘે ત કેતકીજી અખ ભરજી આવઇ.ઇનજી અખિયું ઉઘી મથો ધુણાય ને કસ્તુર ના ચેં.ચાર ડી પ્રેમસે ગુજરી વ્યા. જગજીવન ને કસ્તુર રાજી થ્યા ક નોં ત ખપે એડ઼ી મિલઇ આય.

        કપીલજા ધોસ્તાર મિડ઼ે ગોવા વ્યાતે.કપીલકે ચ્યોં તું પણ અસાં ભેરો હલ ટ્રિપજી ટ્રિપ ને તોજો હનીમુન બોય ભેરા થિઇ વિઞે.કપીલ અચીને જગજીવન કે ચેં

‘મુજા ધોસ્તાર ગોવા વિઞેતા થોડાક પૈસા ડ્યો ત આંઉ ને કેતકી પણ ફરી અચોં

‘મુજો જભાભ તોકે ખબર આય’

‘મુંજા લગન અઇ કરાયાંવાં ત પૈસા ત ખર્ચ્યાવાં ન? ત સે ત ભચી વ્યા ઇન મિંજા થોડાક ડ્યો’મોં ફિટાય કપીલ ચેં

‘તોકે હકડ઼ી વાર ચ્યો ન આંઉ તોકે રતી પઇ પણ નઇ ડિયાં’

           કપીલ છિટક્યો તિન ટાણે રસોડેજો કમ પતાય બાર અચલ કેતકી જી બાં જલે બાયણા પછાડે ને કિલાં વટે હલ્યો વ્યો.કિલાં બાયણું ખોલે ત કપીલ ફસ કરે સોફે તે વઇર્યો.કિલાં ઇસારેસે કેતકી પુછે કુરો થ્યો? ત કેતકી ખભા ઉલારે પિઢજે રૂમમેં હલઇ વિઇ.કિલાં પાણી જો ગિલાસ ભરે આવઇ ને કપીલકે પીરાય થધારે પોય પુછે

‘કુરો થ્યો કપીલ?’

         કપીલ ઇનજી ને ધોસ્તારેજી થેલ ગાલ કેં ને પોય જગજીવનસે થેલ ગાલ કેં ત કિલાં ખિલઇ

‘મમ્મી મુંજો જીવ બરેતો ને આંકે ખિલ અચેતી?’

‘હાણે હિતરી ગાલ મેં નારાજ ન થિવાજે તું પણ મુંજે પુતર જેડ઼ો જ અઇયે પૈસા તોકે આંઉ ડિયાં વિઞો ફરી અચો.’

                    કિલાં હી ત મનમેં સમજધી વિઇ ક જગજીવનજી ભભુત લાય ત હી રોકાણ આય કરે ને કપીલકે હથમેં રખેલાય અવાર નવાર ખાસા પૈસા ડીંધી વિઇ.હીડાં જગજીવન રિટાયર થ્યો.ઓફિસ તરફથી વિડાય સમારંભ થ્યો.સાલ ઓઢાડ઼ે જગજીવન જો સન્માન ક્યાં ને હકડ઼ી ફુટરી ફ્રેમ મડ઼ેલો સન્માન પત્ર પણ ડીનાં.જગજીવન રિટાયર થીંધે લીલાધર ઇનીજી જગિયાતે આયો.

        સૌથી પેલો કમ કેં ટપાલ સંભારીધલ કારકુનકે બોલાય ને ચેં ક જિકી પણ ટપાલ અચે સે હિક્યાર મુંકે ડિણી સે આંઉ ચેક કરેને ડેસાઇ સાયેબ કે હલાઇયા એડ઼ો ડેસાઇ સાયેબ જો હુકમ આય.હાણે નેરિયાંતો જગજીવન તોકે પેન્સન કીં તો મિલે.હાણે ફાઇલ હિક્યાર અચીધી ત મુંવટે ન? ગણે આડો આયો અઇયે મુંકે હાણે નેર લીલાધરજી લીલા ચઇ મુરક્યો,પનરો ડીં થ્યા ત ટપાલમેં જગજીવનજે પેન્સનજી ફાઇલ અચી વિઇ ઇ લીલાધર પિઢજે ઘરે ખણીવ્યો.

          પેલી તારીખજો જગજીવન લીલાધર વટે વ્યો ત લીલાધર ખિલી ને ખિકારે ‘અચો…અચો…જગજીવનભાઇ વ્યો…વ્યો ચાય પીયું’ ચઇ ચાય ગુરાયને પિરાય

‘મુંજો પેન્સન…’

‘અઞા મું વટે આંજી ફાઇલ નાય આવઇ વાંધો નાય મથલે મેણે બ મેણેજો ભેરો ગિનજા કુરો ફરક પેતો?’

         હિડાં કપીલ અઠવાડ઼ો ગોવામેં મોજ કરે ને પાછો અચીવ્યો. કિલાં ઇનકે હકડી પુડિકી ડિને ને પોય ઇનકે રાંધ સમજાય.તિન ડી સાંજીજો કપીલ ઘરે આયો ને વિયારૂ થિઇ વ્યો પોય જગજીવનકે ચેં

‘નોકરી ત ન મિલઇ પણ મુંજા ધોસ્તાર ધંધો કરે વારા અઇ મુંકે ચ્યો તું ડો ટકા ઇતરે ત્રે લખ રોકાણ કર નફે મિંજા ડો ટકા તોજા ત અજ પેલીવાર ને છેલ્લી વાર આં વટે પૈસા મંગાતો’

‘મુંજો જભાભ ઉ જ આય જિકી મોર ડિનો વો’જગજીવન ચેં

‘કીં ન ત લોન સમજી ને ડ્યો ત્રે ચાર મેણે આંજા પૈસા આંઉ ડુધમે ધુઇને આંકે પાછા ડઇ ડિધોસે’

‘તું ડુધમેં ધુઇને ડિયે ક ગંગાજલમેં આંઉ તોકે રતી પઇ પણ નઇ ડિયાં’

‘ઠયો બ્યો કુરો હી ચાનસ વિઞાય જેડ઼ો નાય બે કિતેકનું મેડ઼ કરિયા કાં વ્યાજુકા ગિની ને પણ રોકાણ કંધોસે ભલે આંઉ વિંઞા’ચઇ કપીલ ઉથ્યો

           ત વિયારૂ પ્વા હિન ઘરજે રિવાજ પરમાણે કસ્તુર ચાય ભનાય લાય ઉભી થીધે ચે ‘ચાય પીને વેજ’

‘મમ્મી અજ ચાય આંઉ ભનાઇયાતો’ ચઇ કસ્તુરકે વેરાય.ચાય ભનાય ને કિલાં પુડિકી ડિને વે તેં મિંજા હિકડ઼ી હિકડ઼ી અફીણ જી ગોરી જગજીવન ને કસ્તુરજી ચાયમે ગોરે ને ખણી આયો પિઢ જાટ પાટા ચાય પી ને હલ્યો વ્યો.(વધુ બે અંક મેં)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: