ઠાકરિયો વિછી-૩

વિછી

‘ઠાકરિયો વિછી’-૩

          (વે અંકનું ચાલુ) બોંય ચાય પીધા થોડી વારમેં પોપચા ભારી લગા ત બાયણા લોક કરે બોંય જેણાં સુમીર્યા અધરાતજો ચાય ભનાય ટાણે અધુપડ઼ી ખુલ્લી રખલ રસોડેજી બારી મિંજા કપીલ ઘરમે આયો ને સીધો માઇતરેજે રૂમમેં વિઞી સડ કેં મમ્મી મમ્મી પપ્પા પપ્પા કીં જભાભ ન મિલ્યો ત રાજીયાણું થિઇ ઘર ચુંથેજો ચાલુ કેં

             કબાટ મેં રખલ લુગડેજી ગડ઼ુ ઉથલાય.ચોર ખાનો ખુલ્લો વો સે નેરે ભડકિયા ઇનમેં રખલ જુનો સામાન ફંફોસે માડિયે તે ચડ્યો,ઉડાં સુચબ્વાર કંધે કડ઼સ હથ લગો લેબલ વાંચે સ્વ.રતનબા ના અસ્થી સ્વર્ગવાસ તારીખ…. પાછો રખી ડિને.સોકેસમેં રખલ ચીજુ ઉથલાય નેરે ટેબલજા ખાના ચુથીધે ઇનજી મા જી પાકિટ હથ લગી ઇનમેં પનરો રૂપિયા વા પાછી રખી ડિને.પોય વ્યો રસોડેમેં ધાઇજા ડબ્બા ફંફોસે કીં હથ ન લગો છેલ્લે જગજીવનજે કોટજા ખુંચા નેરે ખાલી વા.

       કપીલ પેલી વખત અધરાતજો કબાટ ચુંથે તે ત્યારનું જગજીવન પિંઢ પેરીધો વો ઇ કારી ટોપી ઉતારે પૈસેજી પાકીટ ઇનમેં રખીને ખીલી તે લટકાઇધો વો ઇતરે કપીલજે હથ ઇ પાકીટ પણ ન આવઇ.નિસાકો વિજી ભભડ઼ાટ કે મિડ઼ે મેનત પાણી મેં વઇ પોય બારી મિંજા કિલાં વટે હલ્યો વ્યો.વેલી પરોરજો બાયણો ખુખડાય ત કિલાં ખોલે કપીલ સીધો પિઢજે રૂમ મેં વિઞી સુમીર્યો.

            સવારજો ચાય નાસ્તો થઇ વ્યો પોય સસ જમાઇ ટીવી નેર્યોતે અસલમેં

કેતકી આડી અવડી થીએ તેંજી વાટ નેરાણીતે કારણ ક સસ જમાઇ જિકી પણ કુટણપા કંધાવા ઇ કેતકીજી ગેરહાજરીમેં થીધાવા.કેતકી સાગ ગિનણ વઇ.

‘કુરો થ્યો રાતજો?’ કિલાં ઉકોંઢીને પુછે

‘મિડ઼ે મેનત પાણી મેં વઇ’કપીલમોં ફિટાયને ચેં

          પોય ઘરે વ્યો સે,જગજીવનસે ગાલ થિઇ સે,કીં રસોડેજી બારી મિંજા ઘરમેં વ્યો સે,પોય સજો ઘર ઇવન ધાંઇજા ડબ્બેમેં સુંચબ્વાર કેં ઇ મિડ઼ે વિગત વાર ગાલ કેં ત કીલાં પણ નિસાકો વિધે ને વિચારે કુરો ખરેખર જગજીવન વટ ભભુત ન હુંધી?

          પેલી તારીખજો જગજીવન પાછો લીલાધર વટે વ્યો ત લીલાધર ચેં

‘આંજે પેન્સનજી ફાઇલ અઞા મું વટે નાય આવઇ’સુણી જગજીવન ડેસાઇકે મિલ્યો ને લીલાધરસે થેલ ગાલ કેં.ડેસાઇ વડી ઓફીસમેં ફોનકે ત ચ્યો અસી ત ફાઇલ જગજીવન રિટાયર થ્યા તે પ્વા બ અઠવાડિયેજ હલાય ડિની આય ડેસાઇચેં મુંકે ઇનજી નકલ હલાયો.સુણી જગજીવન ઘરે વેંધે મોર બેન્ક મિંજાપૈસા ઉપાડે લાય વ્યો.ઇનકે ખાત્રી વઇ ક લીલો ખુટલાઇ કંધો ઇતરે ગીતામેં લકાયલ પાસબુક ભેરી જ ખયવેં.

              હિકડ઼ે અઠવાડેજી અંધર બઇ ફાઇલ આવઇ લીલાધર ઇ પણ ઘરે ખણીવ્યો.ફરી પેલી તારીખજો જગજીવન લીલાધર કે મિલ્યો ત સની અખિયું કરે લીલાધર ચેં

‘નેર્યો આંજી પેન્સનજી અસલ ને નકલ બોંય ફાઇલું મું વટે મુંજે ઘરે પઇયું અઇ હાણે આંકે મંજૂર વે ત આંજા ત્રે મેણેજે પેન્સનજી જકી રકમ થીએ તેંજા રૂપિયે ચાર આના ભાગ મુંકે ડિનેજા સે કભુલ વે ત આંકે આંઉ કાલ જ પેન્સન ચાલુ કરાય ડિયાં ભાકી નકાં ધક્કા ખાજા વિઠા ને મુંલાય ત રકમ વધધી જ વેંધી’

                       ચઇ બોંય હથજા આંગરા ભીડ઼ે મથે પ્વા રખી ને ખુટલાઇસે ખિલ્યો.જગજીવન નિરાસ થઇ ને બારા આયા ને ઓફિસજે થોડે છેટે ઉભીધી ચાયજી રેંકડીજે બાંકડેતે વઇર્યા,તિન ટાણે કેતકી ઉડાનું વટાણી સોરે કે બાંકડેતે વિઠેલા ડિસી ઇન બાઇક બાજુમેં ઊભી રખી જગજીવનજે ખભેતે હથ રખી પુછે

‘પપ્પા હિડાં કીં વિઠા અયો?’ ત ભીની અખસે જગજીવન કેતકી સામે નેરેં.

‘હેવર કીં મ બોલજા હલો બાઇકતે વ્યો પાણ ઘરે ગાલ કંધાસી’ ચઇ જગજીવન કે બાઇકતે વેરાયને ઘરે કોઠે આવઇ.કસ્તુર બાયણો ખોલે

‘કુરો થ્યો?’ તેજો જભાભ ડિને વિગર જગજીવન કે સોફેતે વેરાય કેતકી પાણીજો ગિલાસ ભરે આવઇ ને જગજીવન કે પિરાય.જરા વાર રઇને જગજીવન કે પુછે

‘કુરો થ્યો પપ્પા?’

         જગજીવન પેન્સન ગિને લાય પેલી વખત વ્યોવો ત્યારનું અજ ડીં સુધીજી મિડ઼ે ગાલકે ત કેતકી ચેં

‘અઇ ફિકર મ કર્યો પપ્પા આંકે પેન્સન આંઉ ડેરાઇધી સે’

‘બચ્ચા તું ઇન લીલાધરકે ઓરખે નતી ઇ વડો નીચ માડ઼ુ આય’

‘ભલે ગમે તિતરો નીચ વે આંઉ પણ નેરિયાંતી ક કીં આંજો પેન્સન નતો ડે’

‘પણ ધી…’

‘આંકે ચ્યો ન પપ્પા અઇ ફિકર મ કર્યો આંઉ લીલાધર કે નેરે ગિનધીસે’

‘ધી તું ત વઇસે પાછો લોણું ફેરે ને પણ ન નેરે’ કસ્તુર ચેં

‘ઉ ગોવા વારી ગાલ પ્વા કપીલ મુંકે બાં જલે કોઠે વ્યો તડે રસ્તેમેં ચેં પપ્પા ચ્યોં અયોં ક જડે નેર્યો તડેં હિકડ઼ી જ ગાલ કરિયેતો ભસ પૈસા ડયો…પૈસા ડયો હાણે ઘરમેં અચીજા મ નિકાં ફિંગણ જલેને બાર કઢીધોસે’કેતકી ચેં

‘હાય રામ!! હેડો મિડ઼ે કુડ પિટે?’કસ્તુર બ હથ મોં તે રખી ને ચેં 

‘ઇનમેં કુરો અભત નવાઇ થઇ મોરઇ આય જ ખોટા બોલો.ઘોડીયેમેં પણ સચ્ચો નઇ રૂને વે’ જગજીવન ચેં ત કેતકી ખિલઇ.

‘હાણે કિડાં વિઞેતી?’ કેતકી ઉભી થઇને બારા નકરઇ ત કસ્તુર પુછે   

‘મમ્મી આંઉ હેરઇ અચાંતી’ચઇ બાઇક ચાલુ કેં

          ઘરે અચી સાગજી થેલી કિલાંકે જલાય પિંઢજે રૂમમે વઇ ને ખપ પુરતા પિંઢજા ચાર જોડી લુગડા ને બ્યો સામાન હિકડ઼ી બેગમેં વિજી ને બારા નકરઇ સે ડિસી કિલાં પુછે

‘હી બેગ ખણી કિડાં વિઞેતી?’

‘માઇતરે…’કેતકી જભાભ ડિને મોં જો હાવભાવ ડિસી કિલાં હેબત ખાઇ વિઇ

‘તોજે માઇતરે જો ઘર ત હી આય ત…’

‘જિતે મુંજો વર રોંધોવે ઇ મુંજે સાવરેજો ઘર ચોવાજે માઇતરેં જો ન…’ચઇ કેતકી બાર નિકરી વઇ ને બાઇક ચાલુ કે

‘કેતકી…કેતકી સુણ તા ખરી’ કિલાં પુઠિયા રાડ વિઘે પણ ફોગટ

           સાંજીજો ફોન કરે ને કેતકી ઇનજી જેડલ નીસા કે બોલાય ને ઇનકે મિડ઼ે ગાલ કેં બે ડીં સવારજો નીસા આવઇ ત કેતકી બાઇક ચાલુ કંધે ચેં

‘મમ્મી આંઉ જરા નિસા ભેરી બાર વિઞાતી કલાક ડેઢમે વરી અચીધીસે’

       બોંય જેડલું લીલાધર વટે આવઇયું.કેતકી લીલાધરજી સામલી ખુડસીતે વિઠી. નીસા ઇન પ્વા ઉભીને ખોટે ખોટો ફોન કરેજો ઢોગ કેં તે ને પોય કેતકીજે ખભેતે હથ રખે

‘હાં બોલો કુરો કમ વો’ લીલાધર કેતકીજે અંઙતે નજર ફિરાંઇધે ચેં

‘આંઉ જગજીવન જી નોં અઇયા મુંકે પપ્પા જે પેન્સનજી ગાલ કેણી હુઇ’

‘ઓ….જગજીવન સતવાધીજી પુછ જમાર સજી મુંકે આડો આયો આય ન પિઢ ખાધે ન મુંકે સુખે ખેણ ડિને ઇ કાગડો મડ લીલાધરજી કિરાંચમેં આયો આય તેંકે લીલાધર પિઢજી લીલા વતાય વિગર ઇં કીં છડીધો?’

‘પણ ઇનીજે પેન્સનજી ફાઇલ…’

‘અસલ ને નકલ બોંય મું વટે મુંજે ઘરે પઇયું અઇ. આંઉ હેર જગજીવન આયોવો તડે સમજાયો ક ત્રે મેણેજે પેન્સનજી જકીં રકમ થિયે તેં મિંજા રૂપિયે ચાર આના મુજો ભાગ ડિઇ ડે ત કાલ ઇનકે પેન્સન ડેરાય ડિયાં પણ ઇ જટ સમજેલાય જ તૈયાર નાય ત કુરો થીએ?.’

       હરે કરે કેતકીજો ટેબલ મથે હથ પ્યો વો તેં મથે લીલાધર પિંઢજો હથ રખી ચેં

‘તું સમજુ લગેતી કાં ત ભસ હિકડ઼ી રાત…’ ચઇ કેતકીકે અખ મારે પોય બોય હથજા આંગરા ભીડે મથે પ્વા રખી ચેં

‘વિચાર કરે ગિનજ પાંકે કીં તકડ઼ નાય’ ચઇ ખુટલાઇસે ખિલ્યો તડેં ઇનજી અખિયેંએ ઉધા સપ સુર્યાતે.નીસા કેતકીજે ખભેતે હથ રખે ત હિતરી વારથી મનોમન ઉકરધી કેતકીજો જવાડ઼ામુખી ફાટો ને કેતકી ઉભી થિઇ વિઇ ને રણચંઢી વારેજી અખિયું ફાડ઼ે કોપસે હાંફધી ત્રાડ વિધે

‘મ્વા નીચ….નાલાયક….સાલા લંપટ…’ચોંધે લીલાધરજી મિટતે બ બુસટુ ઠકા કરાય. લીલાધર ત હેબતાઇ વ્યો.ઓફિસ સજી કેતકીજી ત્રાડ સે ભેરી થિઇ વિઇ’

‘મ્વા ભેસર્મા…મવાલી તોજે ઘરમેં મા ભેણ નઇ?’ ચઇ નીસાજો હથ જલે કેતકી ઓફિસ બારા નિકરી વિઇ.ઓફિસ સજી ભેરી થિઇ વિઇ તેંજી વિચમેં લીલાધર નીચી ગિથર કરે વિઠો વો.

             કલાક ખણ પ્વા કેતકીને નીસા સીધા ડેસાઇજી કેબીન મેં વઇયું. કેતકી લીલાધરસે જિકી ગાલ થિઇ સે ચેં ત ડેસાઇ કેતકી સામે નેરે ત કેતકી ચેં

‘અઇ પોલીસ કે બોલાયો આંકે પુરાવો ખપે ન ઇ મુંવટે આય સે આંઉ ડીધીસે’

        ડેસાઇ પોલીસ ઇનસ્પેકટર કે ફોન કરે તાબડતોબ અચી વિઞેજો ચે ને પોય ટાઇપિસ્ટ કે બોલાય ને કોય કે પણ ગાલ કરે વિગર લીલાધરજો સસ્પેન્ડ ઓર્ડર ટાઇપ કરે અચેજો ચેં. નીસા પિંઢજે મોબાઇલમેં રેકડ કેલ લીલાધરજી ગાલજી ક્લીપ વતાય ત ડેસાઇ નેરેને ચેં

‘છી..છી..છી કિતરી નિચતા ભરઇ આય હિન માડ઼ુમેં ઇનજી ફરિયાધુ ત ગણે આવઇયુંતે ……પણ’

‘પણ પુરાવો ન વો’ઇ ગાલ થિઇતે ત્યાં સુધી ઇનસ્પેકટર અચીવ્યા. કોય પણ જાતજી બઇ ગાલ કરે વિગર નીસા મોબાઇલજી ક્લીપ વતાય સે નેરે ઇન્સ્પેકટર પણ ચકરી ખાઇ વ્યો.સસ્પેન્ડ ઓર્ડર અચી વ્યો તેંતે સઇ કરે ડેસાઇ પટેવારે કે ચેં

‘વિઞો લીલાધરકે ડ્યો’

             પટેવારો વ્યો ન બ મિનીટમેં લીલાધર ધોડધો ડેસાઇજે કેબીનમેં આયો

‘કસ્ટમર સાથે ઉધ્ધતાઇ કેણ ને સરકારી ફાઇલું ગેરવલ્લે કરેજે ગુન્હેમેં આંકે ગિરફતાર કરેમેં અચેતો’ ચઇ ઇનસ્પેકટર લીલાધરકે બેડી પેરાય ને પોલીસ ઇનજી બાંમેં ડોરી બધીને ઓફિસ વિચારેનું બાર ખણી વ્યા ને જીપમેં વેરાયો. ઓફિસમેંથી અવાઝ આયાતે ‘ઇ લીલો ઇનજ લાગજો વો…પોલીસ ભલે ખણી વિઇ ઇન હલકટ કે…લોઇ પિણો વો લોઇ પિણોં….જાન છુટી…એ પેડ઼ા વિરાયો પેડ઼ા’ કોક ચેં ને પોય ખિલજો મોઝો આયો.   

        હિડાં સજો લસ્કર લીલાધરજે ઘરકોરા નિકાર્યો અગિયા પોલીસજી જીપ પ્વા ડેસાઇજી ગાડી ને પ્વા કેતકી ને નીસા બાઇકતે નિકર્યા.લીલાધરજે ઘરતે રેડ વિધોં કબાટ મિંજા જગજીવનજી બ ફાઇલું ને બઇ ડો ફાઇલું નિકરઇયું ને રોકડા ત્રે લખ રૂપિયા પોલીસ મિડ઼ે જપ્ત કેં પંચનામું કરે ઇનસ્પેકટર ફાઇલું દેસાઇકે સોંપે ને નીસા મોબાઇલ ક્લીપજી સીડી ડિને.બારા અચી ભીની અખેં ડેસાઇ કેતકીજે મથેતે હથ રખી ચે

‘બચ્ચા અઇ ભારી હિમતજો કમ ક્યાં જગજીવનકે ચોજા કાલ અચીને પેન્સન ગિની વિઞે’

           કેતકી નીસાકે ઇનજે ઘરે ઉતારે તડેં કેતકીજી અખ ભરજી આવઇ

‘હી કુરો કેતકી?’ કેતકીજી અખ ઉગીધે નીસાચેં

‘તોજે સાથ વિગર હી કમ પાર ન પ્યો વોત’

‘તું મુકે સચ્ચી જેડલ સમજી ને ભરોસો કે ઇ મું લાય ગણે આય’ચઇ નીસા ઘરે વિઇ ને કેતકી બાઇક ચાલુકે રસ્તેમેં કાજુકતરીજો પેકેટ ગિડ઼ે. ઘરે અચીને જગજીવનકે કાજુકતરી ખારાઇધે ચેં

‘પપ્પા ડેસાઇ સાયેબ ચ્યોનો જગજીવનકે ચોજા કાલ પેન્સન ગિની વિઞે’

‘પણ હી થ્યો કીં ઉ લીલો…..?’

‘ઇનકે પોલીસ જેલમેં વિધે આય ને ઇનજે ઘરતે રેડ વિધો આંજી બ ફાઇલું ને બઇ ડો ફાઇલું ઇનજે કબાટ મિંજા નિકરઇયું ને ભેરા ત્રે લખ રૂપિયા રોકડા હલો મમ્મી કુરો ભનાયાના ને કુરો ભનાયજો ભાકી આય મુંકે ભુખ લગી આય’

            હિડાં કપીલકે વિઠે સુતે કિલાં વટા પૈસા મિલધાવા ઇતરે ઇનકે ત હરામપેટ પઇવ્યો વો.જગજીવનજે ઘરમિંજા કી ન લધો ઇતરે કપીલકે ખાત્રી થિઇ વિઇ ક હાણે કિલાં ઇનકે પૈસા નઇ ડે.કુરો કંધાસી ગણે વિચાર કે પ્વા હિકડ઼ે ધોસ્તાર વટા પૈસા ઉધાર ગિની ચાર ધાબેલી બંધાય બ તીખી ને બ મોરી ને હકડ઼ી પિંઢજી પસંધગીજી સેવન-અપજી બાટલી ગિડ઼ે ને બઇ કિલાંજી પસંધગીજી કોકાકોલાજી બાટલી ગિડ઼ે ને રાજીયાણું થીધે કિલાં કે ચેં

‘મમ્મી મુકે નોકરી મિલી વિઇ પનરો હજાર પગાર ને પેલી તારીખથી હાજર થેજો આય ઇન માનમેં ધબેલી ગિની આયો અઇયાં’

            રસોડેમેં વ્યો ધાબેલીજા ચાર ચાર ટુકર કેં ને પોય સેવન-અપજી ને કોકાકોલાજી બાટલી ખોલે ને હિકડ઼ે વડે ચમચેમેં થોડીક કોકાકોલા કઢીને તેમેં અફીણજી ગોરી ગોરેને બાટલીમેં પાછી વજી છડેં પોય ધાબેલીજી બ પ્લેટું ને બોય બાટલિયું ખણી આવ્યો ને તિખી ધબેલીજી પ્લેટ ને કોકાકોલાજી બાટલી કિલાં કે ડિને ને બઇ પ્લેટ મિંજા ધાબેલી ખાધેને સેવન-અપ પીધે.કિલાં ધાબેલી ખાધે ને કોકાકોલા પીધે ત ઇનકે સ્વાડ ફરક લગો ઇતરે કપીલકે ચેં

‘છોરા…હી કોકાકોલાજે સ્વાડમેં કીંક ફેર લગેતો’

‘ઇં….ઇ વરી નઉ…ડયોતા નેરિયાં’ચઇ કપીલ કિલાં વટા કોકાકોલાજી બાટલી ગિની ચપ બુડે ઇતરો ઢુક ભરે ચેં

‘હાણે ભરાભર ત આય કીં ન મમ્મી ગણે ડીં પ્વા પિયોતા ઇતરે ઇં લગેતો.ઇ કર્યો આંઉ કોકાકોલા પીયા ને અઇ સેવન-અપ પીયો.’

      ચઇ પિંઢજી બાટલી સામે કે ત કિલાં ચેં 

‘ના મુંકે હી કોકાકોલા જ ભરાભર આય સેવન-અપ મુંકે ભાવે નતી’

    ધાબેલી ખાવાજી વઇ બાટલીયું પુરી થઇ વઇયું ને પ્લેટું ને ખાલી બાટલીયું ખણી કિલાં રસોડેમેં વઇ ને કપીલ પિંઢજે રૂમમેં વ્યો.વેલી પરોરજો કપીલ કિલાંજે રૂમમેં આયો. અચીને બ સડ કેં મમ્મી…મમ્મી જભાભ ન મિલ્યો ઇતરે કિલાંજી સેરાંધી રખલ તિજોરીજી ચાવી ખણી ને તિજોરી મેં જકી રૂપિયા વા સે હિકડ઼ી પાકિટમેં વજી ભજી વ્યો.

         રોજ સવારજો છ વગે ઉથે વારી કિલાં ઉથઇ તડેં અઠ વગાવા.મથો ભારી ભારી લગોતે ઉજરેલી અખિંયે કિલાં નાયણીમેં વિઇ ને નાઇધોઇ પિંઢજે રૂમમેં આવઇ ત ઠલી તિજોરી ફાફાસ ખુલી હુઇ.

‘હેઠ મુવા કપીલ કલ્યાણીજી સખાયલ કલા કલ્યાણી મથે જ અજમાય.આંઉ પણ મુરખી પૈસે જી લાલચમેં છેણે ઠાકરિયો વિછી ચડાયો સે મુંકે કલ્યાણી કે ડસે?’

        ધુવા ફુવા થીધી કિલાં કપીલજો ફોટો ખણી ચાવડી તે વિઇ ને ઇનસ્પેકરકેં ચેં ‘હી મુંજો જમાઇ કપીલ મુંજા રૂપિયા ચોરાયને ભગો આય.’

‘ભલે અસીં તપાસ કરિધાસી’ફરિયાધ નોંધે ઇનસ્પેકટર ચે

‘તપાસ કરેજી જરૂર નાય ઇ કુપાતર કિડાં હુંધો સે આંઉ આંકે ડેખાડિયા હલીને ઇનકે બેડી પેરાયો’

         જીપમેં કિલાં કે વેરાયને વડી ભજારજી હિકડ઼ી સેરીમે બઇ હિકડ઼ી સાંકડી ગલીજે છેવાડે ખખડધજ ધુગધુગી ડેખાડે.ઉડાં જુગાર્જો અડ્ડો હલાઇધલ ચુનિયો ચુંચો હોટલમેં ચાય પીધેતે સે પોલીસજી જીપ ડિસી સટક સીતારામ થઇ વ્યો. પોલીસ ધુગધુગીતે રેડ વિધે ત કપીલ ને બ્યા પંજ જેણા જુગાર રમ્યાતે. પોલીસ માલ મત્તા જપ્ત કરે કપીલકે બેડી પેરાય ને બે પજકે બાંમેં ડોરી બંધે નિચે ખણી આવઇ જીપમેં વેરાય ને ચાવડીતે ખણી આયા પંચનામું કરેને કિલાંજી રકમ કિલાં કે સોંપ્યા તડેં કિલાં

‘મુવા કુપાતર આંઉ તોકે પુતર સમજઇસે ને તું મુસે કલ્યાણીસે હીં રાંધકે?”

       ક્લ્યાણી ઉપાડેને બ બુસટુ કપીલજે મિટતે ઠકા કરે હા..ક…થુ કપીલજે મોંતે થુકેને હલઇ વઇ.પોલીસ કપીલકે જલે વઇ ઇ સમાચાર કેતકીજી જેડલ કુસુમ કેતકીકે ભજારમેં ડિને.ઘરે અચીને કેતકી સસ સોરેકે સમાચાર ડિને.

‘ઇ નાલાયક વો જ ઇન લાગજો’કસ્તુર મોં ફિટાયને ચેં

‘હલો….આખર કાઠી કાઠીજે ભારસે ઝુરી પઇ’ચઇ જગજીવન નિસાકો વિધે. (પુરી)

    

      

 

 

 

 

 

     

 

 

           

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: