નયો આભો

shirt

 

  ‘નયો આભો

             ઉમર ને ઉમરસીં બોંય હિકડ઼ી સેરીમેં રોંધાવા નેં ઉમરસીંજી હથગાડીતે મજૂરીજો કમ કંધા વા.ઉમરસીંજી ઘરવારી હુઈ નેણાં ને છોકરો વો જીવલો. જડેં ઉમર વાંઢો વો. ઇનજા નિકા મિરીંયાસે નિક્કી જ વા મિરીંયાજો પે હાસમ ચેંતે પંજ હજાર રૂપિયા રોકડ઼ા મેહરજા રખ નિકા કરાય ડીયાં.

             ગાલ ઇમામ સાહેબ વટે પુગી.ઈનીં સમજાયોં, નાતજો પટેલ હબેધબે કેં હાસમ જેંજો નાં સે હિકડ઼ી ટરી બિઈ જ થ્યો.તડેં ધોસ્તારેં ઉમરકે સલા ડિનોંજ છડ હાસમકે નેં કોરટમેં વિઞી નિકા કરે ગિન,પોય મર તો હાસમ હથ ઘસે! ઉમરકે ઈ ન તે જચ્યો.ઈન ચેં જ હાસમ રાજીયાણું થિઈ નિકા કરાય ડે તેં સુધી મુંકે નિકા નાંય કેંણા. અલાતાલા મુંલાય મિરીંયા ભનાંય આય ઉનતેં ભરોંસો રખી,સબર રખઈ ખપે. ઊ પિનંઈ નિકા કરાય ડીંધો અજ નં ત કાલ!

    ને તડેં જ તાં ઉમરજી મા સકીના પિંઢજે હિન પુતર ઉમરજો ઘર વસે તેંલા ઈનકે મિલલ મજુરીજા પૈસા ધાર રખી ભેરા કેં વિઠે.ભાકઈ ત હેર હિનીં બીં,મા-પુતરજો ગડો તાં  સકીના બાંધણાં બંધેતે તેંમ્યાં મિલલ છાય-માનીને તે રુડ઼યો વિઠે,નેં તેંજો વડો કારણ ઈ વો જે બોંય સંતોસી હુવા.

       જીવલે ભેરા ભણંધલ છોરેંજા અચ્છા ભિડીંગ આભા ને તે સામે જીવલેજો પેણકોરી મિરીખાનીમ્યા સિભલ આભો ડિસી નેણાંકે ઘણેવાર ઈં થીયે જ મુંજે પુતરકે આઉં હેડ઼ો અછોપછો આભો કડેં પેરાઈંયા?પ ઈંછાઉ ક મનસાઉ જ ઘોડ઼ો હુવેં ત કોય પ સેજઇ ઇનીંતેં પલાણી પિઢજી મંઝિલતે પુજી વિઞે! જિત સંધ્યું તિત તેરો ત્રુટેં એડ઼ો હાલ હુવે તિત અચ્છે આભેલા આનાં કઢણાં કિન ખડમ્યાં? ઉમરસીં કે પ હી ગાલ કરાજે,કુલા જે હૂંઇયેં ઈનજો જીવ બરે.

              હિકડ઼ો ડીં તરાજે આરેતેં લાધી ખારવાણી ભેરા નેણા લુગડ઼ા ધુણ વિઠી વી તરાજે વચમેં જે કુવેતા સડ સુણાણું…..

લાધી લાધી કૂઉઉઉ……’

એ…કાંઉ સે ભચી….?’

તુંએ કામવારીના લગરા અજારી લીધા?(જેંજો કમ કરિયેંતી તેંજા લૂગડ઼ા તું ધુઇ ગિડ઼ે?)’

હા…..’

મને લગરીક તીનાપોલ નેં ગરી ડેજે મું આજે ઘરે ભુલી આવી

હલા હલા (એ હા હા)

       ચિઇ લાધી ઉર્યાજે ખૂવેતા બાલધીમેં પાણી ભરી હિકડ઼ી નિંઢકડ઼ી ડબ્બીમ્યાં ચિણેં જિતરી પીરી ભુકી વિધે નેં બઇ ડબ્બીમ્યાં નિંઢી ચમચી ભરે ગુરી વિધેં ને પોય હથસેં હલાઇને તેમેં ધોરા લૂગડ઼ા બોડેં, તેંભેરી તાં ઇનીં લૂગડ઼ેજી ત ડિત ફરી વિઇ! નેણાં હી નેરીંધી રઇ વિઇ. મિડ઼ે જ લૂગડ઼ા ઇન પાણીમ્યાં બોડ઼ેને કઢે પુઆ, લાધી ઇ પાણી હારણ વિઇતે નેણાં ઇનકે પુછેં

આંઉ મુંજે છોરેજો આભો ઇનમેં બોડે ગિના?’

હા હા બોડ઼ી લે, મારેતો આમેય ફેંકી દેવું સે

                નેણાં જીવલેજો આભો બોડ઼ે આભેજી ડિત ફરી વિઇ સે ડિસી ઇ તાં રાજી રાજી થિઇ રિઇ,પોય નીયમ થિઇ ર્યો લાધી ભચી જિડાં લૂગડ઼ા ધૂંધી હુવે ઉતે નેણાં લૂગડ઼ા ધુઅણ વે નેં છેલ્લે રે’લ પાણીમ્યાં જીવલેજો આભો કઢે….

          હિકડ઼ે આતવારજો ઉમરસી સીરાંણ કેંતે ને નેણાં ચપટે તરેજે કરસીયેમેં  ટાંઢા વિજી ને જીવલેજે આભેકે આર કઢેં(ઇસ્ત્રી કેંતે) ત સે ડિસી ઉમરસીં પુછે

જીવલેલા હી નઉં આભો કડે સિભાય?’

અઇ ચકરી ખાઇ વ્યા નં? હી ત   મિરીખાનીજો જુનૂં આભો આય

હાણે વિઞ વિઞ મિરેખાની! હેડ઼ી પોપલીનસઇ રુપારી નવે

હી મૂંજી જેડલ લાધીજી કમાલ આયઇં ચિઇ મિડ઼ે ખુલાસો કેં, તાંય ઉમરસીંજે મનમેં ત જીવલેલા પોપલીનજો આભો સિભાયજી મનખા ઘર કરે વિઇ.

              ગામ બારા નાં મકાન ભન્યાતે ઉત સિરમીટજી ગુણ઼િયું પુજાયજો કમ મિલ્યો, હલો, ખાસી મજૂરી મિલંધી સમજી ઉમરસીં રાજીયાણું થ્યો. હાણે જીવલેલા પોપલીનજો લાટમાટ આભો જરૂર સિભાંધો.ચાર ફેરા પૂરા કરે પુઆ મિલલ મજૂરી મ્યાં જીવલેલા આભેજો કપડ઼ ગિની અચેજો જડે ઉમર ઇનકે ચેં તડેં ઉમરસીં ચેં

પાણ ભેરા હલંધાસી નં?’

આંઉ જુમેવટા મીઠુ ભુતડ઼ેવારેલા કાઠીયું પુજાય અચાં, તું વિઞ

        ઉમરસીં રવાનૂં થિઇ વાલજી નરસીંજે હટતા, ધોરી પોપલીન ફાડ઼ાય નેં રવાતો પાછો જુમેજે વાડ઼ે અચી પુગો.કાઠીયું અઞા તોરાણ્યું હૂઇયું ત ઉમર પુછે

કો,ગિની આવેં કપડ઼?’

હા,હી ર્યો ન્યાર તાં! ચિઇ કપડ઼ બાર કઢેં તાં જુમે રડ઼ વિધે

હાં ખણો આંજયું કાઠીયું

        ઇ સુણી કપડ઼ જો મુલાટો કરે કૂથરીમેં વિજી, હથગાડીમેં ને કાઠીયું ખડક઼ી મથે  કપડ઼્જી કુથરી રખી બોય રવાતા રવાના થેઆ.વાટમેં ડામર પથંરાણીતે. રસ્તેજે ટારે તેં હિકડ઼ો ખટારો કો ફટફટિયે વારેકે હડ઼ફિટમેં ગિડ઼ેં વેં.તેંસે ટ્રાફીક જામ થિઇ વ્યો વો.

      ઇનીજી હથગાડીનું મોર હિકડ઼ો ટેમ્પો હુવો તેમેં લોજયું છડું (સિરીયા) ભરલ હુઇયું કીંક ગડ઼ધી ઓછી થીધે ટેમ્પો હલ્યો ત, જોલ ખેંધે, હિકડ઼ે સિરીયેમેં ઊ કપડ઼વારી કૂથરી ફસજી વિઇ ડિસી ઉમરસીં તેરઇ,રડ઼ વિજધે, ટેમ્પે પ્વા સટ કઢેં પણ હાય રે કિસ્મત! કૂથરી ત હથ આવઇ, કપડ઼ સિરીયેમેં ફસજીને લફ્યો નેં વાસરેસેં તાજી પથરલ ડામર તેં છણ્યો! ઇતરો ઓછો હુવે તીં ઇન મથા, ઊંધો અચીંધો રોડરોલર ફિરી વ્યો! ઉમર ને ઉમરસીં નિસાસા વિજંધે હી ન્યારી રેઆ!

     હિન ભના કે ખણ અઠવાડીયા થેઆ હુંધા.વરી હિક્યાર એડ઼ી જ નામી મજુરી મિલઇ. તડેં ઉમર સલા ડિનેં જ ઘરે વિઞેનૂં મોંધ ઓડ઼ો કપડ઼ ગિનંધા હલોં ત કી? ઉમરસીંજે મનમેં ઇ ગાલ હુઇ જ.કપડ઼ ગિની બોય આયાતે રસ્તેમેં કાસૂ મિલ્યો. ચેં

હલો ચાય પીયું

         હોટલ બારા તપણું કરે ઘેરો કરે વિઠાવા ઇનીં ભેરા હી ત્રોંય જેણા પ વિઠા. ચાય પિયાણી ને બેડ઼ીયું ધમેમેં પ્યા તાં રસ્તે ઓલાંધી કૂથરીમેં જરૂર કિંક ખાવા કે હુંધો   હેવાઇ હિકડ઼ી ગોં કૂથરીમેં મોં વિધે ઉમરસીંજી નજર પોંધે ત ઇ ત લાગલો જ હી… હીકરીંધો ધોડ઼યો નેં ગોંજે મોંમ્યાં કૂથરી જટે, કપડ઼ જો છેડ઼ો ગોંજે મોંમેં વો સે જલે ગોં ભગી! ઇન પુઆ રાંધેં ચડ઼લ સતઅઠ કુત્તા ગોંકે ઘેરી વર્યા, નેં ગોંજે મોંમેં લફધે કપડ઼જા છેડ઼ા જલે ને સામ સામેં તાણ્યોં! ભસ પોય કુરો ભચે? કપડજા લીરેલીરા થ્યાં તીં વરી હિકયાર ઉમરસીંજે અરમાનજા પ લીરેલીરા થ્યા! કરે છડ્યો.ઉમર કાસૂતેં ખારાણૂં જ  

 તોવારી ચાય અસાંકે મુઠો ડિનેં!

           બોય જેણા નિસાકા વિજી ઘર ડીંયાં થ્યા.ઘરકે ઓડા ઓડા પુગા ત ઉમર  પિંઢજે ભાગજી મજૂરી ઉમરસીંકે ડિઇ ચેં

હાં, હી ઢીંઙલા નેણાંભાભીકે ડીજ નેં ચોજ કપડ઼ ગિનીને સિવે મેરાઇકે ડિઇ અચે તૂં યાર! હમેસ નોંય નોંયજ્યું કરીયેંતો!

નં ધોસ્તં તોજે ભાગજા પૈસા આંઉ નઇં ગિનાં

હીં તોજો-મૂંજો કરે ભાઇબંધીકે ગાર મ ડે

તોંય હી પૈસા ત મૂંનું કીં ગિનાજેં?તૂં યાર તોજે નિકાલા પૈસા ભેરા કરીયેંતો સે મૂંનું કીં ગિનાજે?’

ન્યાર ધોસ્ત! નિકા થીંધા જ થીંધા પાં કિસ્મત કીં વિકી નાંય ખાધી, કો કેંવટ ગિરવી રખઇ આય.’

‘હા, ગાલ તોજી નિપટ સચ્ચી, સોન જેડ઼ી આય

તેંમે વરી વ્યે વરે,આંઉ ને મિરીયાં હાજીપીરવલીજે ઉર્સ ટાણે ભંધગીમેં અઢ રખઇ આય  જ હે વલી,ઓલીયા અસાંજા નિકા અગલે ઉર્સનું મોંધ થીંધા ઉર્સ ટાણે અસૂં બોંય પગે હલી આંજી સલામતે અચીંધાસી. નેં ઊ ગરીબનવાઝ મિણીજી સુણેતો ત પાંજી ઇલ્તજા   પ જરૂર પુરી કરીંધો,તું ઇનજી ફિકર મ કર

‘હા,ઇ જરૂર તોજી મુરાધ પૂરી કરીંધો ..’

ન્યાર,હા-ના કે આય ત તોકે મિરીયાંજા સોં અઇ.’

અરે!અરે! હી કુરો કે?મિરીયાંજા સોં કુલા ડિને?

ઇન્સાન પિંઢકે વલેમેં વલી સયજા સોં ખણે તે મિરીયાં મૂંકે પિંઢજી રૂહનૂં પ વધારે અઝીઝ આય ઇતરે ઇનજા સોં ડિનાં અઇ.હાણે ના મ ક જ.

    હી સુણી ઉમરસીંજી અખ ભરજી આવઇ.

હાણેં અખીયું ઉગ નેં ટાણે ઘરે પુજ. રૂંધો રૂંધો ઘરેં વેંને સવારે નેણાંભાભી ફોઇધાર વારેજી પુછાણું ગિની ગિની મૂંજી ત ૦૦ઠેડ઼ કઢી વિજધી

        ઇન ગાલ તેં મુરકીને બોય પિંઢપિંઢજે ઘરેં ઉસ્યા.ઉમર ચેં વેં તીં ઉમરસીં નેણાંકે પૈસા ડિનેં નેં કપડ઼ ગિની સિભાયલા ડિનેજો ચેં. નેણાં પિંઢકે પસંન આયો એડ઼ો આભેજો કપડ઼ ગિની છોરેકે સિવે મેરાઇ વટે કોઠે વઇ, નેં માપ ડેરાય ને આભો સિભણ ડિઇ આવઇ.

         ચાર ડીં રઇને, સવારજો ઉમરસીં સિરાંણ પીધંતે તડેં નેણાં ચેં

બિપોરજો વરો તડેં સિવે મેરાઇવટા જીવલેજો આભો ખણી અચીજા

     ઇ ગાલ ઓટે વિઇ બેડ઼ી ધમીંધે ઉમર સુણી ગિડ઼ે. ઉમરસીં બારા આયો. બોય ભેરા રવાના થેઆ ત કંઠેકુરાજી વાટ છડે ઉમર વડી ભજાર ડિંયા હથગાડી વારેં ઉમરસીં પુછે

હિડાં વડી ભજાર કોરા કિત તો વિઞેં?’

ન્યાર, તું આભેજો કપડ઼ વેરાં તો ભેરો ફિરાય પોય કુરો થ્યો સે ખબર આય નં?ઇતરે   હાણેં તું સિવે મેરાઇ વટા આભો ગિનીને હિક્યાર ઘરેં પુજાય અચ, ખોટો જોખમ નતો ખપે.આંઉ પિમુસેઠ જી વખારતા સિરમીટ ભરિયાંતો તૂં ઉડાં અચીજ.’

         ઉમરસીં કીં પણ હા-ના કરે વિગર સિઇધો જ સિવે મેરાઇ વટે પુગો. ઉતા જીવલેજો આભો ખણી ઉભાઉભ ઘરડીંઆ રવાનું થ્યો. ઘરવટ પુજંધે જ સેરીમેં થીધલ કલોગો સુણી ઇનકે ખબર પિઇ પડ઼ાઇ લફાયલા આગાસીતેં ચડ઼લ કોક છોરો બિઇબૂંજી આગાસી તા છણ્યો આય. સુણી ઉમરસીં ઉન જ પલ સટ કઢેં જ કીંક મધધ થિઇ સગે. પ ઉત પુજી ન્યારેં નેણાં જીવલેજો મથો ખોરેમેં રખી ફાટઇ અખીયેં ધબ્‍ થિઇ વિઇ હૂઇ ને સીખ થઇ વઇ હુઇ નેં જીવલેજી ખોંપરીમ્યાં રાણું રત વયોતે. ઉમરસીં જે હથમ્યાં કૂથરી છુટી વિઇ સે ઇન રતજે તરામેં છણઇ! ઉમરસીં બી હથેં મથો જલી ગૂડેવરાંણ વિઇ ર્યો, ઇનજે જે મોંમ્યાં ઉબરાડ઼ નિકરઇ.(પુરી)

કચ્છમિત્રજી મધુબન પૂર્તિમેં તા.૧૪.-૦૭-૨૦૧૩ જો પધરી કે મેં આવઇ

                   

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: