કુપાતર (૧)

Aabho

‘કુપાતર’ (૧)

           વાડીલાલજી હિકડ઼ી કીરિયાણેજી હટ વિઇ.ઘરમેં ઘરવારી ચંધા ને ચાર પુતર વા. કુંયો(કુંવરજી) આંધુ(આણંધજી) કાકુ(લવજી) અને કાંતિ.મિણીજી વિચમેં ડેઢ વરેજો કાં બ વરેજો ફેર વો.કુંયો મિણી કના વડો ને કાંતિ મિણી કના નિંઢો.

          કાંતિ મિણી કના રૂપારો પાછી ઇનજી ખાડીમેં ને મિટેમેં ખડું હુઇયું ઇતરે જીજો જ મિઠડ઼ો લગધો વો. ચંધાજો ચાગલો ઇતરે ચંધાજો ત સજો ડીં કાંતિ…કાંતિ કંધે કંઠ ન સુકાજે ઇ ડીસી ત્રોય ભા બોરા ખારાજે. છોરીયું કાંતિકે પિંઢ ભેરો રમે લા કોઠે વિઞે.તેમેં ધભી(નરભધા) ત ઇનજી લારોલાર જ વે.ડીં ઉગો નાય ક ધભી અચીને પુછે

‘કાકી કાંતિ કિડાં?’

        ઇ સુણધે ત્રોંયભા ખારાજે તેમેં કાકુકે ત બોરો ઝેર છટાજે હા આંધુ કાંતિજો પરો ગિને ખરો ઇતરે ચે

 ‘કાંતિયા  તોજી જેડલ આવઇ…..’ ચિઇ બોરો ખિલે.

       ચંધા ભાઝાર વિઞે તડેં જાયફર,ચીકૂ,ભધામું એડ઼ો ભાભ ગિની અચે ત ત્રોંયભા ઝપુવા વિજે સે ડિસી ચંધાજો જીવ પુડ઼િકે બધજી વિઞે ઇતરે રાડારાડ કરે

‘એ મિડ઼ે મ ખાઇ વેજા કાંતિ લા રખજા’

‘હા…ડે…હા રખ્યો આય તો વારે ચાગલે લા….’કાકુ છટકીને મિણી વતિ જભાભ વારે.  

         કાંતિ કાં ત છોરીએ ભેરો રમધો વે નિકાં પિંઢજી નિસાડ઼જી ચુપડી વાંચીધો વે સે ડિસી કાકુ બોરો ખારાજે.પિંઢ ત વાંચે નં ને કાંતિકે વાંચણ નં ડે.મુરઇ ત્રોંયભા ભણેજા ચોર પરિક્ષામેં તાણેં મેડ઼ે મડ પાસ થીએ.કાંતિ ખાસે નંભરસે પાસ થીએ સે ડેખાડ઼ે ચંધા ચે

‘નેર્યો મુવા ભેસરમાંઉ હેડ઼ા નંભર ખપે’

‘તો વારો ચાગલો વડો ભણેસરી આય, અસીં જેડ઼ા અઇયું એડ઼ા જ ખાસા અઇયું’કાકુ ખારાજીને જભાભ વારે.ઘણે વેરા ચંધા આધું ક કાકુકે કીં કમ વતાય ત ચેં

‘ચો તો વારે ભણેસરી કે કમ કરે ડે’

    ઘણે વેરા ચંધા એકટાણે તે વિઠી વે ને કાંતિ લેસન કંધો વે ત કોય હિકડ઼ો પાણીજો કરસિયો ન ભરે ડીએ મથા ખારાઇને ચેં

‘ચો તો વરે ભણેસરી કે પાણી ભરે ડે’

          કાંતિ જડેં ચોથી ચુપડી પાસ કેં તડેં જીન ભાડેજી ભેણીમેં ઇ રોંધાવા ઉનજો મકાન માલક રાજા કેણજે પોરમેં અચી વાડીલાલકે ચેં

‘મથલે મેણેંનું ૨૫ રૂપીઆ ભાડો ખપધો’       

અડે!! ૨૫ રૂપીઆ કીં હુવે ૧૨ ક ૧૫ ચે વે ત સમજયા સીધા ૨૫ કીં વેં?’

‘આંજી મરજી ન ડીંણા વે ત મકાન ખાલી કરે ડીજા’મકાન માલક ખિલીને ચેં

પ ૧૦ જા સીધા ૨૫ હી ત અકેકારી આય’         

ઇં…ત મથલે મેણે ભેંણીજી ચાવી ગિનણ અચાંતો અઇ આંજી સગવડ કરે ગિનજા’

         મકાન માલક વ્યો ત ચંધા ચિંધામેં પિઇ વિઇ ઇતરે વાડીલાલકે પુછે

‘હાણે કિડાં વેંધાસી?’

‘અડે! નઉં મકાન ગોતીંધાસી તું ત એડ઼ી ગાલ કરીએતી કર વાટમેં વિઠા અઇયું’વાડીલાલ ચંધાકે થધારીંધે ચેં

       બે ડીં વાડીલાલ હટ ઉપટેને કચ્છજી કુડ઼ડેવી આઇ આસાપરાજી છબી વટ ડીઓ અગરબતી કરે મથો નામે ને થડે તે વિઠો તિડાં ત છોટુ ધલાલ આયો.

‘એ..…રામ રામ’

‘એ….રામ સત હલ્યો હલ્યો સે કુરો અજ રાજા કેણ જે પોરમેં તોકે ફૂરસધ મિલી વિઇ?’ વાડીલાલ છોટુકે ખીકારીંધે પુછેં

ઉ કેસુ ઉઘરાણીજા આના ડીણ વારો વો સે ગિનણ વ્યો વો સે’

ચાય ઘુરાઇયાં નં?’ ચિઇ સામલી ધુકાનજે પાટીએ ત વિઠલ મજુરકે ચેં      

અડે! ઇસાક જરા ખીમગર બાવેજી હોટલતે બ ચાય ચિઇ અચ’

‘કીં અઇ ધંધા પાણી’છોટુ પુછે

‘ધંધા પાણી ત ભરાભર અઇ પણ અજ સવારજે પોરમેં ઘાણી થિઇ પિઇ’મોં ફિટાય વાડીલાલ ચેં

કો કુરો થ્યો..?છોટુ ચાય પીધે પુછે

‘સવારજે પોરમેં ભેંણીજો માલક અચીને ચેં મથલે મેણેનું ભાડો ૨૫ રૂપીઆ ખપધો નકા મકાન ખાલી કરે ડ્યો’અડારીમેં ચાય ઓતીંધે વાડીલાલ ચેં

અડે! ૨૫ રૂપિઆ વેં કડેં ગામમેં ૮-૧૦ ભાડો હલેતો હી ત અકેકારી આય’છોટુ ચેં

‘મું પણ ઇ જ ચ્યો ક ૧૦ જા ૧૨ ક ૧૫ ગીનજ પ ઇ સિરગિર્યો નં’નિસાકો વિજી વાડીલાલ ચેં

‘ભેંણી આય કેંજી?’છોટુ સની અખિયું કરે પુછે

‘માધુભા જંગબારી જી’ચાય પીધેં વાડીલાલ ચે.

‘હં…તડે ભરાભર’ચાયજા કોપ અડારી બાજુમેં રખધે બેડી પેટાય બેડી બાકસ વાડીલાલકે ડીંધે છોટુ ચેં

કુરો ભરાભર….?’બેડ઼ી પેટાઇંધે વાડીલાલ પુછે

અડ઼ે!!! મુંજા ભા જીન ભેંણીમેં તું રેંતો ઇનજો સોધો લખમીડાસ વેર થ્યો આય ઇનજી સરત આય ક ભેંણી ખાલી ખપે પ તું ફિકર મ કર મકાન તોકે આઉં ગોતે ડીયાં’ચિઇ છોટુ વ્યો.ત વાડીલાલજે મનકે પ કીંક ઠારીપો થ્યો.

           અઠવાડ઼ો રઇને છોટુ વાડીલાલ ને ચંધા કે મકાન વતાય.ભાડો ઉ જ ૧૦ રૂપીઆ વો.બ અઠવાડ઼ે પ્વા ઉડાં રોંણ પ અચીવ્યા.નયો લતો પાડોસી પ ભધલીવ્યા.થોડા ડીં ચંધા કે ઓથડ઼ ને અખરો ત લગો પણ સાવચાજી વ્યો. વડો લાભ કાંતિકે થ્યો ઉડાં ગચ ખણ છોરીયું મિલઇયું.ઉડાં ધભીજી બ ખણ જેડલું વિઇયું તે ભેરી અચીને મિણીકે કાંતિજી ઓરખાણ કરાય ડિને.ધભી ત કડેંક અચે નિકાં હાણે વેલાં કાંતિજી પુછા કંધી વિઇ.કાંતિ ઇની ભેરો રમધો વો.ઇની ભેરી સવી વિઇ જેમેં ઠિગ બોરી વિઇ.કાંતિ ઇનકે ચિસ ચડ઼ાય

‘નેર આઉં હિકડ઼ે ફેરે ૧૦૦ વાર ડોરી કુડાં તો તું કુડી વતાય’ સવી ૫૦ તંઇ મડ પુજે પોય પગ ડુખે સે રાતજો પગ પછાડ઼ે ને ઘરમેં રાડારાડ કરે.હિકડ઼ો ડી પગકે આંટી ડિઇ કાંતિ ડોરી કુડી સવી કે ચેં

‘નેર હીં કરસન ભગવાન કુડી વતાય’ સવી કુડણ વિઇ ચાર ખણ વેરા કુડઇ ને પોય છણઇ તેંસે ગુડા ને કોણી છોલાણાં ઇતરે રૂંધી રૂંધી ઘરે વિઇ.ઇનજી ડાડીકે ખબર પિઇ ત ઢુંભો હણી ચે.

‘મર….વાલામુઇ તું ઇન કાંતિએજે રવાડ઼ે કિડાં ચડેંતી ઇ ત મોં વાંનરો આય વાંનરો’                      

‘હી કાંતિઓ જીડાં વિઞે ઉત કોક ન કોક ઇનકે મિલી વિઞે’વેલાં કે ન્યારે કાકુ ચેં 

જડ઼સુ ને જડ઼ભરત થીઓ ત કોય પુછા ન કરે’ચંધા ચેં        

               નયે લતેમેં અચે પ્વા કાંતિકે નયું જેડલું ત મિલઇયું પ હિકડ઼ો માતાજે ચિઠેવારો છોરો કનક ઇનજો ધુસમણ થિઇ પ્યો.મુર ત કનક વો જરા અડેખો ને ઉફટમાર ઘણે કે મારકુટ કરે કો ઇનજી રાવ ખણી ઇનજી મા બેના વટ વિઞે ત બેના પુતરજો ઉપરાણો ખણધે ચે

‘ના…મુંજો કનક કેંકે મારે ન….જરૂર તોજો નંગ ઇનજી કીંક છુંછી કે હુને’

            હિકડ઼ો ડી કાંતિ છોરીએં ભેરો ટીટીવેસા રમધો વો ત કનક અચી છોરીએં કે ચેં

‘કાંતિએ કે રમાડયોતી ત મુંકે પ રમાડયો’

‘મીણિયા મોંધ તોજો ડાચો આરીસેમેં નેરે અચ’વેલાં ચેં ત કનકકે રીસ ચડી વિઇ.

              કનક હેકલો ન વો ઇન ભેરા બ્યા બ ઇનજા સાગરીત વા જગલો ને કિસલો મિડ઼ે હિકડ઼ે નંભરજા ઉફટમાર.ઇ કાંતિકે હેરાન કરેજા નુખસા જ ગોતીંધાવે.કાંતિનું મોર કોય વેંધો વે તેંકે ફિટક ડિઇ ધસીએ ને નાં કાંતિજો અચે.બ ત્રે વેરા કોક કે મુનમેં લગો કોકજી કોણી ક ગુડો છોલાણું એડ઼ી કાંતિજે નામે અચીંધી રાવસે ચંધા કટાડ઼ી વિઇ.(ક્રમશ)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: