અવતાર

kinnar

અવતાર’

         રમણિકલાલજી વડી ભજારમેં કપડ઼જી વડી ધુકાન વિઇ.બિઇ ધુકાને કના જરા ઉંચી વિઇ ઇતરે ઉંચી ધુકાન નાંસે પ ઇનજી ઓરખાણ વિઇ.થોડ઼ે નફે જીજો વેપાર ઇન સિધાંતજે કારણ ખાસી હલંધી વિઇ.ઘરમેં ઘરવારી રમિલા ને ચાર વિયા.મિણી કનાં વડો સૌમિલ બારો વરેજો,કપિલ ડો વરેજો પોય વીભા બ વરેજી ને મિણી કનાં નિઢો તાજો જન્મેલ છબિલ.

      રમણિકલાલજી ધુકાનમેં નયોં માલ અચે તેં મિંજા છોરેજા નયા વાઘા સિભાજે ને નંઇ ડિઝાઇનજી સાડીયું અચેં સે રમિલા પેરે ઇ વિઇ પિંઢજે માલજી જાહેરાતજી રમણિકલાલજી રીત. નિસાડ઼ તા અચી ઝપાટે લેસન કરેને સૌમિલ ધુકાનતે અધાકે મધધ લા વિઞે.કપિલ જરા મન તોરી મરજી પે ત ધુકાનતે વિઞે.વિભા લા ત છબિલ રાધિકડ઼ો વો સે ઇનજી બોરી ન્યાર કંધી વિઇ.હલંધે સિખલ છબિલજા ઘરજે રિવાજવો તીં અઞા મુનણ નં થ્યો વો ઇતરે જટિયા લમા વા.વિભા ઇનજી ચોટલિયું વારે પિઢજા જુના ફરાક પેરાય ને લટકા મટકા કરાય નાચ નચાય ને જેડલેં ભેરો રમાડ઼ે.   

        વખત વેંધે મુનણ કરાયજો ડીં આયો ત છબિલ હિકડ઼ી ખુણમેં વિઇર્યો ઇ જટિયા કપાય લા તૈયાર નં વો.આખર રમિલા ઇનકે નંઉ ફરાક વતાયને ચેં

‘તું ત મુંજો ડાવ પુતર અઇયેં નં વાર કપાઇને ત હી નંઉ ફરાક તોકે પેરે લા ડીંધીસે.’   

                   ફરાકજી લાલચમેં છબિલ મુંનણ કરાય પોય જડેં પ હજામત કરાયજી વે તડેં કીતરીક લાલચું ડિને પ્વા તૈયાર થીએ પ પોય ઇન ઇ જીધ છડે ઢારે. બાલમિંધરમેં નાં મંઢાયો ત નિસાડ઼ વિઞણ આભો ને ચેણી પેરેજો ઇનકે કટાડ઼ો અચંધિવો. નિસાડ઼ મ્યાં ઘરે અચી ફરાક પેરેને જ ફિરધો વો.પેલી ચોપડીમેં અચે પ્વા છબિલજો હાઇસ્કૂલમેં નાં મંઢાયોં. ઉડાં ઇનકે ગચ નયા ધોસ્તાર મિલ્યા ઇનમેં ઇનજો ખાસ ધોસ્તાર વો ચંધુ.ઇન નયે ધોસ્તારે ભેરો રમેજો ચાલુ કરે પ્વા છબિલ છોરીયેં ભેરો રમેજો ભંધ કરે છઢારે.   

         એકવીરા માતાજી મિંધરજે વડે મેધાનમેં થીંધી ગુરબીમેં રમે લા હિકડ઼ો ડીં ચંધુ છબિલકે કોઠે વ્યો.તિન ડીં નું છબિલ ગુરબી ચાલુ થીએ ત્યારનું પુરી થિએ ત્યાં સુધી નોંયે નોં ડીં ઉડાં જ હાજર વે ને ગુરબી રમેં.ઉન ગુરબીજી ખાસ ગાલ વિઇ ઉડાં જુધા જુધા વેસ પેરેને રમધા છોરા.ઉડાં વેસ પેરાય મિણીકે તૈયાર કંધલ મકરંધભા મોરપિછી મિંજા તૈયાર કેલ ભીલડી જો વેસ કેંકે પેરાયણું ઇનજી ગાલ હલઇતે તિન ટાણે છબિલ ઊડાં પુગો ને મકરંધકે પુછે

‘કાકા મુંકે વેસ પેરાઇંધા…?’

‘તોકે વેસ પેરણું આય ત હલ થી તૈયાર’ભીલડીજો તૈયાર થેલ વેસ છબિલકે પેરાંયો ને નોરાંતેજે નોંયે નોં ડીં ઇ વેસ પેરેને છબિલ નચ્યો.ઉન નોરાંતેનું છબિલકે વેસ પેરેજો સોખ જાગ્યો.પોય ત પરીજો,નવરંગમેં સત માટલા મથેતે રખી નચંધી સંધ્યાજો એડ઼ા ગચ ખણ બાઇયેં જા વેસ પેરે તેમેં વેસ પેરલ છબિલજા લોડા લટકા નેરેને માડ઼ુ ઓર ગોર થિઇ વેંધાવા. 

          અઠંઇ ચોપડ઼ીમેં છબિલ આયો તડેં ઇનીજી ભેણીજી બાજુવારી ભેણીમેં રોંધલ સુંધરલાલ નઇ ભેણી અડાયોવોં તેંમે રોણ વ્યા ત ભેણી ખાલી કયોં.ભેણી ખાલી થેજા વાવડ સુણી રમણિકલાલજા સાંઢુ વેણીલાલ ઉત રોંણ આયા,રમિલા પ ભેણ રસિલા બાજુમેં રોંણ આવઇ ઇ ઇન લા ખુશિયાલીજી ગાલ વિઇ.વેણીલાલજો છબિલથી ચાર વરે વડો પુતર વો બંટી(બટુકલાલ).હીં ત બંટી એકાંતરે માસીજે ઘરે અચિંધો વો ને છબિલકે રાંધ કે લાય કોઠે વેંધો વો.હિકડ઼ો ડીં છબિલ ઘર મિંજા કિડાંક હલ્યો વ્યો.ઘણે ગોત કે પ્વા પ લધો નં.

        સૌમિલ સી.એ.થિઇ વ્યો તેં પ્વા હિકડ઼ે આતવારજો રમણિકલાલજી ભેણી વટ હિકડ઼ી ટેક્સી અચી ઊભી તેં મિંજા રમણિકલાલજો જુનો ધોસ્તાર મનહર ઇનજી ઘરવારી મેનાવતી ને ધી નિલાંભરી ઉતર્યા.

‘રમણિક ઘરમેં અઇયેં નં….?’મનહર બારા ઊભો રિઇ સડારે.સવારજો છાપો વાંચીધે રમણિકલાલ હી ત મનહરજો સડ સુઙણધે ચેં ‘એ હલ્યો મનહર..’ચોંધે બારા નિકર્યો સે સુણી રસોડે મિંજા રમિલા પ બારા આવઇ.

હલ્યો…હલ્યો..જયસી કરસન ભાભી…’ચિઇ મનહરજે હથ મિંજા બેગ ગિની રમિલાકે ડિઇ ઢ્રાઇવરકે ભાડ઼ો ડિનેલા પાકિટ ખોલે

‘અડ઼ે…રમણિક રોંણ ડે આઉં ડીયાંતો નં….’

હાલ ત તું રે લા ડે….’ચિઇ રમણિકલાલ ઢ્રાઇવરકે પૈસા ડિઇ રવાનું કેં

‘ત હાણે વે નેઢુ થિઇને….’રમણિકલાલ મનહર કે સોફે તે વેરાંય             

ઘચ વરે પ્વા મિલ્યાસી નં……?’મનહર પુછે

‘હા…નં મુંજો સૌમિલ અઠ ખણ વરેજો તડેં તું અમેરિકા વ્યો વેં અજ મુંજો સૌમિલ સી.એ. થિઇ વ્યો ઇતરે સહેજે ચોડો પંનરો વરે ત થ્યા હુંધા.

‘હા…નં ત સૌમિલ કિડાં? ને બ્યા કેર કેર અંઇ કો ડિસજે નતો…’મનહર ઉકોંઢીને હિડાં હુડાં લોણાતાણ કંધે પુછે

સૌમિલથી નિંઢો કપિલ સે આઇ.ટી.કન્સલ્ટંટ આય ઇનથી નિંઢી વિભા ને મિણી કના નિંઢો છબિલ અજ આતવાર આય નં ઇતરે મિડ઼ે ગુમણ વ્યા અંઇ પ માની ટાણે મિડ઼ે અચિ વેંધા તોજી નિલાંભરી પ્વા બ્યો કોય….?’  

ના…રે હી નિલાંભરી પોય કોય વિયા નાય…’હિકડ઼ો વડો નિસાકો વિજી મનહર ચેં

‘વે..જેકેં ડે તેંકે ચાર ચાર ડે નકાં વિયા વિગરજા પ માડ઼ુ વેંતા અફસોસ મ કયો હલો ચાય-નાસ્તો કરે ગિનો’નાસ્તેજી અડારીયું ને ચાયજા કોપ ધ્રગાઇધે રમિલા ચેં 

‘માફ કજા ભાભી આઉં ને મેના ત ચાય પી ગિનધાસી પ નિલાંભરી….’

‘કાફી ખપધી ઇં નં…? વાંધો નાય ભનાય ડિયાંતી’મનહરજી ગાલ બુકિંધે રમિલા ચેં

           બપોરજો મિડ઼ે જમણ વિઠા ત મિણી કોરા નજર કંધે મેનાવતી પુછે

‘ત…છબિલ કિડાં….?’સુણી રમણિકલાલજી અખિયેં ભરજી આવઇ

‘કુરો થ્યો રમણિક…?’રમણિકલાલજી પુઠતે હથ ફેરીંધે મનહર પુછેં     

પાં છોરેં કે ધરજાયલા ચોંતા ક બાવો ખણી વેંધો ખરેખર જીન ડીં છબિલ વિઞાણું અસાં વટ અટો મઙણ અચિધલ ગુગરિયો બાવો પ ડિસાણું નં.અડોસ પાડોસજા ત ઇંજ ચેંતા ક છબિલ ઇન ભેરો હલ્યો વ્યો.સચી ગાલ ત કુરો થિઇ સે ખબર નાય મુંત મુંજો પુતર વિઞાયો’અખિયું ઉગીંધે ન મનહર જો ડિનલ પાણી પીંધે રમણિકલાલ ચેં

‘ચાવડીમેં ખબર કે…?’

‘ચાવડીમેં ફરિયાધ નોંધાઇ તડેં ખબર પિઇ ક છબિલ સિવા બ્યા બ છોકરા ગુમ થેજી ફરિયાધ પ નોંધેમેં આવઇ વિઇ….હુંધો જેડા મુંજા નસીભ’રમિલા ચેં

‘રમિલા ને વિભાજો ત બોરો ચાગલો વો…હુંધો છડ્યો ઇ ગાલ હલો જમણ પતાયો’ રમણિકલાલ મનજો હિલો જલીંધે ચેં

            ચાર ડીં ગુધરી વ્યા તેંજે વિચમેં નીલુ ને સૌમિલજી અખિયેંજી ગાલ રમિલાનું છાની નં રિઇ ઇન રમણિકલાલકે ગાલ કેં ઇન હામી ભરેં સે સુણી ઇ ખુસખુસાલ થિઇ વિઇ ચોથે ડીં વિરાંઢજી ચાય પિઇંધે મનહર ચેં

‘રમણિક હી નિલુજા વિંયા કેણ જ આઉં અમેરિકાનું કચ્છ આયો અઇયા.’

‘ઇ ત તું ન ચે વે તોંય આઉં જેર નિલુ કે ડિઠી તેર જ સમજીવ્યો વોસે’

‘તું ત અંતરજામી થિઇ વેં ભા મનજો મરમ સમજી વેં’

‘જ તોકે વાંધો ન વે ત સૌમિલ લા નિલુજો હથ મંઙા ત….’

‘વાહ!! તું ત મુંજે મનમેં હુરધી ગાલ કે’

‘મુંકે ખબર આય ક ધી જો પે કડેં સામે હલી હી ગાલ નં કરે ભરાભર..?’

‘તું ત મુંજે મનજો ભાર ઓછો કરે છડે પ હિકડ઼ી ચોખવટ મોરઇ કરે છડિયાં…?’

‘કુરો….?’

‘વિયાં થે પ્વા નીલુ હિડાં નિઇ રે સૌમિલ અમેરિકા અચિંધો…’

‘ઘર જમાઇ….?’

‘ના ભલા હી વ્યાજબી ગાલ નાય….’

‘નેર ભા નીલુજે જનમ પ્વા અભર્યા ભરાણા ઇં ચાં ત હલે મુંજો પખડલ ધંધો મું પ્વા કેર સંભારીંધો? ને તોજા ત બ પુતર ઇતરે હથ જોડ કરે તોકે અરધાસ કરિંયાતો ક સૌમિલકે અમેરિકા અચણ ડે….અંઇ મિડ઼ે ઇનકે મિલણ અમેરિકા અચીજા નં…’

‘પ…ભલે આઉં તોકે કાલ ગાલ કંધોસે…’

         રાતજો રમિલા,સૌમિલ,કપિલ,વિભા કે વટ વ્યારે રમણિકલાલ ચર્ચા વિચારણા કે પ્વા નિક્કી થ્યો ક પિંઢજો ભવિસ સુધારે લા સૌમિલ ભલે અમેરિકા વિઞે.બે ડીં ચાંધલા વિધી કરેને સગાઇજી વિધી થિઇ ને અઠવાડ઼ો રિઇને વિયાં પ થિઇ વ્યા ને વરઘોડિયા ગુમણ વ્યા વા સે પાછા અચી વ્યા ને ભીજલ અખિયેં વોરાયોં.ત્રે મેણા રિઇને સૌમિલજી પાસપોર્ટ,વિઝા ને વેમાનજી ટીકસ પ અચી વિઇ. અમેરિકા વિઞણજી અગલીરાતજો સૌમિલ કપિલકે ભલામણ કેં ક નોકરી પ્વા ભાકીજે ટેમમેં ધંધેજી ને પપ્પાજી ન્યાર કજ.ભારી મનસે મિણી સૌમિલકે વોરાયોં.અમેરિકા વે પ્વા અઠવાડ઼ે મેં હિક્યાર સૌમિલજો ફોન અચીંધો વો પ હરે હરે ઇનમેં લંમાણ થીંધો વ્યો ઇં બાનું ડિઇને ક પપ્પાજો ધંધો વડો આય ને સંભારીધે થકી રોવાજેતો.

        સૌમિલ અમેરિકા વે પ્વા બ વરે રિઇને ૧૪ ફેબ્રુઆરીજો વેલેન્ટાઇન-ડેજો સિલ્વર સ્ટોન પ્લાઝા હોટલજી પાર્ટીમેં હાફિસજે ધોસ્તારે ભેરો કપિલ વ્યો વો.હિકડ઼ી ટેબલ ફિરધે ગોઠવાઇને મિડ઼ે ધારૂ પિંધા વા ઇતરે મેં રમિલાજો ફોન આયો તેંજો જભાભ ડીણ કપિલ ઉથીને બારા આયો ને જભાભ વારે પાછો વર્યો ત હિકડ઼ી છોરીમેં ભુસકાણો.ઇન વોરંધી છોરીકે કપિલ ટેકો ડિને ને સોરી ચે તેનું મોંધ બોંયજી નજરૂં મિલઇયું

‘કપિલ તું….?’

‘જસવંતી તું…? તું ત લંઢનમેં વિઇ ન…?’

‘હા…પપ્પા-મમ્મી ભેરી હિન્ધુસ્તાન ગુમણ આવઇ અઇયા…પ્લીઝ કોલ મી ઝસી’

        બોંય હિકડ઼ી નિવગલી ટેબલ વટ સમસામે વિઠા ને ધારૂજો ઓર્ડર ડીણ વેઇટરકે સડાંય

ઝસી સ્કોચજો ઓર્ડર ડે તેનું મોંધ કપિલ ચેં    

ઇફ યુ ડોન્ટ માઇન્ડ પાં બિયર પીયું ટુ ચિલ્ડ બિયર પ્લીઝ

        બીયર પીંધે ને ચિપ્સ ખેંધે હિડાં હુડાં જી ગચ ગાલિયું ક્યોં કોલેજમેં ભેરા જ ભણધા વા ઇતરે કલાસજે બેં મિણીકે જાધ કરે ગચ ખણ ગાલિયું ક્યોં.કપિલજો મોબાઇલ ટેબલ તે પ્યો વો ઇનમેં ઝસી પિંઢજો નંભર વિજી ચેં ‘પ્લીઝ કોલ મી’સુણી કપિલ પિંઢજો કાર્ડ ડિને પોય ગચ વાર રિઇને બોંય છુટા પ્યા.

        રોજ બોંય મોબાઇલતે ગાલિયું કંધાવા જેમેં ઝસી લંઢનજી મિઠી ને લલચામણી ગલિયું કંધી વિઇ. હિકડ઼ો ડીં ઝસી કપિલકે વિયાંજો વાયધો કરે લંઢન અચી વિઞણ ચેં ત કપિલ ચે

‘સૌમિલ અમેરિકા હલ્યો વ્યો હાણે આઉં પપ્પાકે ધંધેમેં મધધ કરિયાં તો તેંજો કુરો….?’

‘તોકે લંઢન અચણું આય ક નં…તોજો મન કુરો ચે તો સે ચો નં…’ધારદાર નજર સે ઝસી પુછે

‘સૌમિલ અમેરિકા હલ્યો વ્યો પો હાણે પપ્પા મુંકે લંઢન વિઞેજી રજા નં ડીયે ઇતરે ઇ થિઇ સગે તીં નાય….’પિલ્લો ડાચો કરે કપિલ ચેં

‘તું તૈયાર વેં ત આઉં હી કીં થીએ તેંજો માગ વતાઇયાં…’કુકડકે લલચાય લા પાં ડાણા વિજો તીં ઝસી ડાણા વિધે

‘સે કીં…?’કપિલ ઉકોંઢીને પુછે

‘મિણિયાં મોર પાં કલ ખુલધી કોરટમેં લગન કરે ગિનો…’

‘પ ઝસી મમ્મી-પપ્પાકે પુછે વિગર…?’

‘પ્લીઝ કપિલ વિચમેં ટંગ મ અડ઼ાય નિકા પ્લાનમેં ગિડબડ થિઇ વેંધી..’

‘………..’કપિલ ઝસી કુરો ચેતી સે સુણે લા કન ચુસા કેં

‘લગન થિઇ વિઞે ઇતરે તું પાસપોર્ટ લા અરજી કરે છડ.પાસપોર્ટ મિલી વિઞે ઇતરે પાસપોર્ટજી ને આઇ કાર્ડજી નકલ મુંકે મેઇલ કજ.તોજી વિઝા મિલી વિઞે પોય આઉં તોકે તોજી હાફિસજે સરનામે આંગડિયા માર્ફત હલાઇધીસે.ઇ મિલી વિઞે પો હાફિસજે કમ લા હિકડ઼ી મિટિન્ગમેં હાજરી ડીણ મુંકે બ અઠવાડા લંઢન વિઞેજો આય ઇ ઘરમેં ચિઇ લંઢન અચી વિઞેજો…સાવ સેલો આય’

         ઘણે હા ના કે પ્વા કપિલ તૈયાર થ્યો ને પો જકીં ઝસી ચેં વે તીં જ થ્યો.બ અઠવાડા ગુધરી વ્યા પ ન કપિલ પાછો આયો ન ઇનજા કીં સમાચાર આયા.કપિલજી હાફિસમેં તપાસ ક્યોં ત જભાભ મિલ્યો ક કપિલ લંઢનમેં મુકે ખાસી નોકરી મિલેતી ચિઇ રાજીનામું ડિને વેં.હિયેંતે ભાર ખણી રમણિકલાલ ઘરે આયો ને ભીજલ અખિયેં રમિલા ને વિભાકે મિડ઼ે ગાલ કેં.લંઢનમેં જ રોંધલ રમણિકલાલજો કચ્છ અચલ ધોસ્તાર ગોરધનડાસ રમણિકલાલકે લંઢન અચી વિઞે લા ચે ત હા ના કંધે રમણિકલાલ ચેં ‘મુંજો ધંધો છડે ને ઉડાં અચી કુરો કરિયાં?’

‘કો તોજે પુતર કપિલજો વડો ધંધો આય,વડો ભંગલો આય ને તોજી નોં ઝસીકે મિલેજો તોકે મન નતો થીએ…?’ગોરધનડાસજી ગાલ સુણી રમણિકલાલ ચકરી ખાઇ વ્યો પ પિંઢકે મડ જલીધે ચે ‘નેરીધાસી’

       રાતજો રમણિકલાલ રમિલા ને વિભાકે મિડ઼ે ગાલ કેં ક કપિલ પાંસે કુરો રાંધ કેં આય સે સુણી રમિલા રૂઇ પિઇ.  (વધુ બે અંકમેં)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: