વડર

cloud

 “વડર”

                           સેઠ રમણનાથ રૂંગટા ખૂન કેસ બોરો ગજેલો ને બિકત્રિક વારો ખૂન કેસ આય.ભાગીધાર વાસુડેવ સરમા મથે ખૂન કે જો આરોપ આય.વાસુડેવ સરમા ચેં આંઉ ભેગુના અઇયા પણ પોલીસકે મલલ પુરાવા ઇનકે ગુનેગાર વધારે ને ભેગુના ઓછો સાબિત કંધાવા.મુડ઼ધેજી ચીરફાડ઼ કે પ્વા ઇસ્પિટાલજો કાગરમેં લખલ વો ખૂન .૦૦ થ્યો વો જડેં વાસુડેવ સરમા સેઠ રમણનાથજે ભંગલેતે .૩૦ વગે આવ્યા વા.ઘરવારી ગુજારે વે પુઠિયા વાંઢો ને છોરે નકર છઇયે વિગરજે સેઠ ભેરો હિકડ઼ો નોકર ધીનાનાથ રોંધો વો.ભજાર કરેલાય વેલ ડીનાનાથ સેઠ રમણનાથજી મૈયત ને તિન ટાંણે હાજર વાસુડેવ સરમાજો ભેરપો કરે છડે વેં.

ખંજર પેરાયને મારે વિજલ રમણનાથજી રતમેં બિજલ ડઇ નેરે ને હેબત ખાઇને ભેગાને વારેજી  ભજધે વાસુડેવ સરમાકે ધીનાનાથજી ધલીલ  ગુનેગાર સાભિત કેંતે. મુંજા માડ઼ુ મુંકે જકી ખુટધા પુરાવેજી ખપત વિઇ સે ભેરા કરેમેં પ્યા વા.હીં નેરીધે સાવ સાધો લગધો હી કેસ બહુજ અટપટો વો તેંમે પણ જીતી વિઞા ભાગસાડ઼ી ને હારી વિઞા અભાગિયો(હીં નેરે લાય વિઞો અજ ડીં તંઇ હિકડ઼ો કેસ આંઉ હારયો નંઇયા) હિન કેસજો વકીલ આંઉ વો સે.આંઉ ઇતરે સુમન પટેલ બી.એલ.એલ.બી.બારએટલો લંડન ઇની વિચારજે ચક્કરમેં વો સે તડાં ટન….ભિતજે ઘડિયાલમેં હિકડ઼ો ટકોરો પ્યો .૩૦ થ્યાવા.

            મુંકે હિકડ઼ો ભગાસો આયો આડ઼સ મોડ઼િધેસાલી ચાય પીણી ખપેઇં મનમેં ચિઇ ને ઉથીને બારી વટ આયોસે.સડકતે ઠલી હિકડ઼ી નજર કંધે હિડાં હુડાં નેરીંધે ગુંજે મિંજા પાકિટ કઢી છેલ્લી સિગરેટ ચપેમેં ધબાયને ખાલી પાકિટ બાર વાટ તે ફિગાઇ.વાટ તે હલધલ હિકડ઼ે ટકલે વાટાડ઼ુનું જરા છેટી છણઇ.પાકિટ પે જો અવાઝ સુણી હિક્યાર પ્વા  ને પોય મથે મુંજી બારી ડિયાં ન્યારે જાણે કીં કોય ઇનકે બોમ ફિગાયને મારે વિજેજો કારસો કેં વે.મું વાટાડ઼ુ ડિયાં અચિજા એડ઼ો લોડો ક્યો મોં ફટાઇધો ખભ્ભા ઉલારિધોં પુપડ઼ાટ કંધો હલ્યો વ્યો.

               બારીમિંજા અચિંધલ વાસરો ટેબલ તે ખુલ્લી રખલ શેઠ રમણનાથ ખૂન કેસજી ફાઇલજે કાગરિયેં કે જાણે કર બાર અચેલાય ઉકસાંઇધો વો,જાણે કર કોય બહુજ માનીતે પરધાન પ્વા ઇનજા ચમચા રિઢજે વગ વારેંજી વડે સડારે રડું વિજી ઇનજો નાલો ગજાયજો ફો વતાઇએ તી કાગરિયા ફાઇલ મિંજા બાર અચેજી કોસીસ ક્યોંતે સે ફફડ઼ાટ સુણી આંઉ પાછો વર્યોસે ને ફાઇલ બંધ કરે બાજુમેં રખઇ તેં ભેરો સામે રખલ સ્મિતાજો ફોટો નેરે વિચાર આયો ઘરે વિઞીને ચાય પિવાજે કીં?

           .૪૦ થિઇ અઞા શેઠ જમનાડાસ બજાજ આયા?. હં….. શેઠ જમનાડાસ બજાજ ….. શેઠ જમનાડાસ બજાજ ….ઓહો!!! કાલ અચેવારા અંઇ.વેરી ગુડ અજજી મિલણવારેજી નોંધમેં શ્રીમતિ કમલા સોમપુરાજે કેસ લાય ઇનજે ખાસ માડ઼ુ મી.સાવંત કે .૦૦ વગે મિલે લાય વિઞણું.માડ઼ુ પણ કમાલ અંઇ હાણે ધૂડ઼ જેડ઼ે કેસ લાય કરે હાઇકોરટજા બાયણ ખુખડાયણા અંઇ કેસ હારી વિઞેજા ભારોભાર ચાનસ અંઇ ને એડ઼ે કેસમેં સુમન પટેલ હથ નં વિજે ઇં મુકે મી.સાવંતકે સમજાયણું પોંધો.  

                   .૩૦ વગે શ્રીમતિ ભાવના ભટનાગરકે બોલાયણી ઇનજે ડેર જુકો સહિયારી જમીન પચાય વિઠો આય તેં લા કરે ફોન નંમર……….હા અંઇ તે સિવા કીં નાય વા!!! વેરી ગુડ ભાવના ભટનાગર કે અજ બોલાવાજે નં મી.સાવંત કે અજ મિલાજે તે સેં ઇનીકે કીં ફરક નતો પે સુમન પટેલ ગ્રેટ કે પે તો.સ્મિતા હંમેસા મુરકધે ચે તી વકીલ સાહેબકે જરા પણ ફૂરસધ નાય ઇતરે આજ .૦૦ વગેમેં અભતનવાઇ કરે છડિયાં

    મું તરત મુંજે હથજી ડાયરી ને જરૂરી કાગરિયા મુંજી બ્રીફકેસમેં વિધા ને બારા આયોસે.હાફિસ ભંધ કરે તાડ઼ો માર્યો.બાયણેકે લગલ જોરજે ધકકેસે બાયણે તે ઝુલધે ને છણધે નાંજે પાટિયે કે જલ્યો.રામસંગકે ચાં હિનકે કાલજ ચોડે છડે.હિકડ઼ી ખીલી તે લટકધે પાટિયે મથે નજર પોંધે મુંકે સમીર જાધ અચિવ્યો.મુંજો સગે ભાથી પણ વિસેસ મુંજો ભાઇબંધ સમીર મહેતા લગરાઇમેં ચોંધો વોયાર સુમન તું અંઞા તોજી થોડી ડીગ્રીયું વધાર જેડ઼ો કર સુમન પટેલ બી.. કોઇનાથી નઇ,એલ.એલ.બી.,છોલેલ બી., બિઝી બી.,બારએટલો અંદર લંડન ટન ટન ઠન ઠન…”

હઇયો હઇયો હઇયો ખમૈયા કર મુંજા ભા…”ચિઇ ઇનકે વારીધો વોસે. નીચે અચીને ગાડી ડિયાં વર્યોસે.સામેજી ઇરાની હોટલ મિંજા ધોડ઼ધો અચીને રામસંગ ધરવાજો ખોલે.આંઉ પુઠલી સીટતે વિઠોસે ધરવાજો ભંધ કરે ઢ્રાઇવર સીટ તે વિઇ ગાડી ચાલુ કરે આરિસે મેં નેરે કરે ચેં

સાયબ…._

ગાડી પાંજે ઘર ડિયાંવારે ગિન.આઉં રામ મંધર વટ ઉતરી વેંધોસે ને તું સાવંતજે ઘરે વિઞીને ચઇ અચીજ મુંકે હિકડ઼ો જરૂરી કમ આય ઇતરે મુંજી વાટ ન્યારિયે હાં હી સરનામું

ભલે સાયેબ

અડ઼ે હા..!! હિકડ઼ી ખીલીતે લટકધે સુમન પટેલકે જરા ફીટ કરાય છડીજમું લટકધે પાટિયે ડીયાં આંગર ચિંધે ચ્યો.

કાલ થઇ વેંધો સાયેભઇન મુરકધે જભાભ વારે.

                  ગાડી રામ મંધર વટ ઉભી રિઇ આઉં ગાડી મિંજા ઉતર્યોસે રામસંગ ગાડી ફરાય.આરામસે હલીને આઉં ઘરે આયોસે.વંઢેજો ધરવાજો હરે કરે ઉપટયો બાયણા ખુલ્લા વા પણ વાસંતી કિડાં ડિસાણી ઇતરે હિંયેમેં જરા સાંતી વરાઇ નકાં પપ્પા આયા પપ્પા આયારડું કેંવે.આંઉ ચોર પગે બેઠક રૂમ વટાયને અસાંજે રૂમ ડિયાં વર્યોસે.જીજો કરે હિન ટાણે સ્મિતા પલંગતે આડી પિઇને ચુપડી વાંચીંધીવે કા બારી વટ વિઇને ભરત ગુથણ કંધી વે.

               અજ કુરો કંધી હુંધી?પલંગમથે આડી પિઇ વે ને બાયણે કોરા પુઠ વે મઝા અચી વિઞે એડ઼ી સમરા જેડ઼ી જપટ મારિયાં હાય રામ!!!!” ચોંધી ધ્રજી વિઞે એડ઼ા વિચાર કંધો આઉં બેડરૂમકે ઓડો આયોસે ને મિંજ ડોગો વિધો ઉડાંજ ખોડાઇ વ્યોસે

     સમીર સ્મિતાજે ખોરેમેં મથો રખી સુતો વો,ઇનજો મોં સ્મિતાજે છેડ઼ે હેઠ ઢકલ વો લુગડ઼ે મથા સુઙણી ગિડ઼ો સમીર વો ને સ્મિતા પિઢજે પોલકેજા ભુતાન ભીડ઼ેતે. હે રામ!! મુંજે મન રડ વિધે ને ઉડાં વિજજો જભરજસ્ત કડાકો થ્યો ને મુંજે મનમેં સંકાજો બોમ ફાટ્યો.આઉં લડાઇ હારચેલે સિપાઇ વારેજી પાછા પગ ભરીંધે બાર નિકરી વ્યોસે.

       કુરો સ્મિતાને સમીરજા અજુગતા સબંધ હુંધા?ના….ના….નાસમીર ને સ્મિતા છી

છી….છી….એડ઼ો વિચાર કરે સગાજે મુંજે વકીલ મન મુંકે સમજાઇધે ચેં ઘણે વેરા નજરે ડિઠલ સચો નતો વે સુમન! હિનમેં પણ એડ઼ી ગેરસમજણ વે ? ઉતાવડ઼મેં ઓચીંધો હેડ઼ો આરોપ કીં કરે સગાજે…?

          આંઉ કડેં ને ક્યાં સુધી રોડ તે આયોસે ઇનજો મુંકે ભાન ર્યો, ભ્રેકજે ચીંચાટ ભેર મુંજી ગાડી મુંજી બાજુમેં ઉભી રિઇ વિઇ હોત આઉં કેડ઼ી ખર કિત નિકરીવ્યો વોસ.ગાડીજી બારી મિંજા ડોગો કઢી રામસંગ પુછે

કિંડા બારા વિઞણું આય સાયેભ?”

નાનાહુંઇયે સિગરેટજી પાકિટ ગિનણી વિઇમું ફકાઇ લિકાઇધે ચ્યો.  

અંઇ ગાડીમેં વ્યો પાકિટ આઉં ગિની અચાંતોરામસંગ ગાડી મિંજા ઉતરધે ચેં મું ગાડીમેં વેંધે ઇનકે પંજજી નોટ જલાઇ જરાવાર રિઇને પાછો આયો,ગાડીમેં વિઇ પાકિટને પૈસા મુંકે પાછા ડીધે પુછે

ઘરે વિઞણું આય સાયેભ?”

હા

ગાડી અઙણમેં ઊભી રખે આંઉ ઉતર્યોસે.ઇન બારી મિંજા ડોગો કઢી ચે

મી.સાવંત ચ્યોં અયોં પટેલ સાયેભ કે ફુરસધ વે તડેં મિલી વિઞે જરા જપાટે

          આઉં ઘરજા પગઠિયા ચડ્યોસે તિડાં વાસંતી પપ્પા આયા પપ્પા આયાકંધે મુંજી ટંગમે ટરઇ, સુણી સ્મિતા ને સમીર પણ બેડરૂમ મિંજા બાર આયા.સ્મિતા જે હથમેં કોક ઇન્ગલીસ છાપો વો સે કાં   Femina કાં   Eve’s હુંધો.સમીર કારા ચસમા પેરે વેં.જાણે કીં નાય ભન્યો વતાયલાય મું વાસંતીકે ઉપાડ઼ેને ફૂધેડ઼ી ફરાય નીચે ઉતારે બીંકે હેર ડિઠા વેં તી ચ્યો   

હાય! માય લવહાય! કોન્ટ્રાકટર….”

ભાભી! અજ વડોભા જીજા ખુસ અંઇ નં?”

હા…”

     મું વાસંતીકે નીચે ઉતારે સમીર ડિયાં ન્યાર્યો તડેં મુંજે મેલો મન કુછ્યો

બચ્ચા! હી બુસટ મારેને લાલ કેલ મિટ આય,જરાવાર મોંધ મું જુકો ડિઠો આય સચ્ચો હુંધો તોકે જીરો નંઇ છડિયાં સાબિતિ મિલે ઇતરી વાર આયવાસંતીકે બુચી ભરે ને ખિલ્યોસે.

સમીરભા! અજ ખાસા પંજ કલાક વેલા પણ આયા અંઇ,નકાં સત વગે પ્વા હાફિસમેં ને નોં વગે મોંધ ઘરમેં પતો નં વેખભા ઉલારે મોં ફટાઇંધે સ્મિતા ચેં

         આઉં સ્મિતા કોરા નેરે ને મુરક્યોસે તિડાં મુંજો મેલો મન કુછ્યોઆઉં જજી વાર બાર રાં તોજી ઇચ્છા હુંધીં અજ જીકીં ડિઠો સચ્ચો હુંધો આંઉ તોજી એડ઼ી હાલત કંધોસે છેલ્લે સા તંઇ તું પસ્તાનીયેં તોંય તોજે જીવ કે સાંતા નંઇ મિલેઆઉં મિંજો મિંજ ઇતરો ઉકરીપ્યો વોસે હેઠલો ચપ ડંધે વિચ ધબાયો વોત મુંજે મોં મિંજા કુરો નિકરી વેત કેડ઼ી ખબર લિકાયલાય મું વાસંતીકે મું વટ તાણઇ.

કો? ચાયપાણી પિરાયનીએ …..”ઇં આંઉ ચે લા વ્યોસે તિડાં ચાય ભેરી સ્મિતા હાજર થિઇ વિઇ.અસી ત્રોંય ખુડસીમે વિઇ ચાય પીંધાવાસી તડેં મું મુંજો વકીલ કસબ કમતે લગાયો ઇની બીં કોરા નિરખેને નેર્યો.           

કો હીં નરખેને કુરો નેરિયેંતો સુમી?”      

તું ચો મુંજી અખિયેંમેં તોકે કુરો લગેતો?”મું ગાલ ફરાઇધે ચ્યો.

નેર્યો વડોભા હી કોરટ નાય નં અઇ ઉલટ તપાસ કર્યો તાસમીર મુંજી ગાલ કપે ચેં

સ્મિતા જરૂર ગુનેગાર આય તડેં મુંજી નજર સેન નં કરે સગઇ,સમીરજો મન ઇનજ લલચાય કેં હુંને સમીર જો થોડો સાથ હુંધો તડેં સ્મિતાજો હેર કેડ઼ો ભચાવ કે?” મુંજો મેલો મન કુછ્યો આઉં જોરસે ખિલી પ્યોસે.

સાવ બુધ્ધુ અયો બોય જેણા….અડ઼ે ભઇ મું પેલા સમીર ડિયાં ન્યાર્યો ઘરમેં કારા ચસ્મા? પણ સમજ્યો નં ઇતરે તો કોરા ન્યાર્યો સમીર કારા ચસ્મા ને સે પણ ઘરમેં કુલાય પેરે આય તું સમજઇયેં….”મું ચાયજો કોપ જમેજી ટેબલ મથે રખધે ચ્યો 

મુંકે કબલ આય પપ્પા છમીલકાકાજી અકિયું ડુકેતી તેં લા કો મમ્મી?”અસાંજી ગાલિયું સુણધી વાસંતી સ્મિતા વટ ધોડધી વિઞીને બોય હથ સ્મિતાજી મિટતે રખી પુછે

ઓહ!!! ચોંધે ભુલી વિઇસે સમીરજી અખિયું અચી વિઇ અંઇ

      આઉં બઇયાર જોરસે ખિલ્યોસે સ્મિતા કિંક મુંઝમેં ને કિંક છટકીને ચેં

ઇનમેં ખિલે જેડ઼ો કુરો આય?”

આઉં તો મથા સમીર મથા નતો ખિલા….હં…..હં….હં…..….મા….પણ…..પાં….પાંજી ભાસાતે ખિલા તો….”મડ જલેલ ખિલ કો બંધ તૂટી પ્યો વે ને ઘોડાપૂર અચે તી ફરી ખિલ વિછટઇ.થોડી વાર રિઇ સાંતિ થીધે અખમેં અચલ પાણી ઉઘી મું ચ્યો

કેડ઼ો વિચિત્ર સબડ આય અખિયું અચી વિઇ?”

        હિતરીવારથી કડેંક મુંકે કડેંક સમીરકે કડેંક પિંઢજી મા ડિયાં નેરીધી વાસંતી

બઇયાર સ્મિતાજી બોંય મિટ મથે હથ રખી ચેં

થે….છમીલકાકાજી અખિયું નં વિઇયું….વિઇયું….વિઇયું….વિઇયું નં મમ્મી?”

વિઇયું ભલે ધી હાણે તું રમે લા વિઞ”“

ના ડ઼ે ના પેલા તોજે સમીરકાકાકે અખિયું નં વિઇયું હાણે આવઇયું અંઇ તોજી માજી કામણગારી કાયાજા રૂપરંગ નેરેજી અખીયુંમુંજો મેલો મન કુછ્યો.

     આઉં કધાચ બઇયાર ખિલી પોત સ્મિતાજે મોં જે ફરધે હાવભાવ કે નેરેને મું મુંજી કાયા સંભારઇ મુંકે ઇનજે મોં મથા લગો મુંજી મશ્કરી ને ખિલમેં રેલ પોલ પારખે વિઇ આય. મુંજી સજી ડઇમેં પગથી મથે સુધી સની કંપારી વિછટી વિઇ પિંઢકે સંભારે લાય મું સિગરેટ ધુખાઇ   

કો વકીલ સાયેભ….”સ્મિતા મુંકે કીં અગિયા પુછે તેનું મોંધ સમીર અસાંકે એકાંત ડીને લા હલ્ધો થ્યો. ઇનજી આધત વિઇ ને સ્મિતાજો સવાલ અધ્ધર રિઇ વ્યો સે પુરો કંધે ઇન સમીર કે પુછે

કો કે સીં વિઞણું આય?”

ભાભીસાડાચાર થ્યા અંઇ ને પંજ વગે પાવરી એન્ડ કંપની ભેરી મુંજી મિટિન્ગ આય

નારાયણ નગર સોસાયટી લાયકાંઢા ઘડિયાલ નેરીંધે સમીર ચેં

(વધુ બિઇ ટપાલમેં)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: