સુખી માડ઼ુ

maadu

“સુખી માડ઼ુ”

              અજ ધોમ ધત્તે આંઉ ઇસ્પટાલવારે બસસ્ટેન્ડ વટ ગઢ વારી ભુજ વેંધલ બસજી વાટ નેરઇતે.મું ઘડિયાલ નેર્યો.અઞાં પા કલાક વાટ નેરણી ખપધી એડ઼ે ટાણે માડ઼ુ કુરો કરે? ઇતરે મું ગુંજો ફફોસે ને પાકીટ કઢી હિકડ઼ી સિગરેટ ધુખાઇ બરધી કાની પેલી આંગરને આંગુઠેમેં જલે ને છેટે ઉલારઇ ને ચપ મિંજા સિગરેટ જલે ધું જો ઢગ ફગાયો. બિઇ વડી તિક ડીંધે હિડાં હુડાં નાર્યો.થોડેક છેટે નજર કઇ તિત ચાર સેંથા ખોડે તે મથે આડીયું વિજી ભનાયલ માંઢવે મથે ધડ઼કિયું વિજી હિકડ઼ો ઘર મંઢે સથવારેજો જોડલો આરામ કેંતે.ધણી ઘરવારીજે ગુડેતે મથો રખી લમાય વેં જડેં ઇ ધણીયાણી ધણીજે મથે મિંજા જુંયું ચુંઢેતે.

      હિકડ઼ે કોરા ત્રે પાયણસે ભનાયલ ચુલ મથે હિકડ઼ો હંઢલો પ્યોવો જે મથે ઉધી માનઇ રખી ઢકલ વો.ત બે કોરા હિકડ઼ી વડી ધિર મથે પાણીજો મટલો પ્યોવો તેં મથે હિકડ઼ી થારી ઢકે ગિલાસ રખલ વો.ઇનજી બાજુમેં પેલ ખટલે મથે ચાર ધડ઼કિયું વીંટલ પિઇયુ વિઇયુ.હી મડ઼ે ડિસી ને હિકડ઼ે ફિલસુફજી ગાલ જાધ અચી વિઇ ક,સુખે સંસારમાં એક જ નર કુંભાર ચિન્તા બાંધી ચાકડે ધન એનો અવતાર”સે હીં જ આરામસે સુમધા હુંધા.હી ત અભણ માડ઼ુ પણ કોય ભણલ આરામસે રે ત? કેડ઼ી રીતે રેં ઇ વિચાર અગિયા હલે તેનું મોંધ ત બસ અચી વિઇ.આંઉ બસમેં પગ ડિનો ત બસમેં વિઠલ મિરિંયા જો અવાજ આયો.
કીં અયો પેરભુભા અજ હિડાં?”

“ઉ રમેસકે મિલણ આયો વોસે”ચિઇ ઇ સય હથકોરા વિઠી હુઇ ત આંઉ ઉંધે હથ ડીયાં ખાલી સીટતે વિઠોસે મું વટ અચી કંડકટર પુછેં

“કિડાં ભુજ…?”

“ના શિવકૃપાનગર”

      કંડકટર ટક ટક ફાંકા કરે ટીકીટ જલાય ઇતરે મું પિંજાજી નોટ જલાઇ પોય મું મિરિંયાસે ગાલાઇધે પુછ્યો

“તું કિડાં માઇતરે વિઇ હુઇયે..?”

“ભો મુંજે કાકાજે છોકરેજા નિકાહ વા…”
ભરાભર…”

“ઉ આંજો ધોસ્તાર જયપરકાસ મલ્યો વો વાટમેં જડેં અસીં હાજીપીરવલીકે સલામતે વ્યાવાસી” કંડકટર ડીનેસે પૈસા ગુંજેમેં વિજી મું પુછ્યો

“આય ત મજામેં નં?”

“હા એકધમ ઇનજી ઘરવારી પુની પ ભેરી વિઇ”
     મું મથો સીટ મથે ટકાયો ને અખિયું મુચઇયું.ઉન જોડલેજો વિચાર કંધો વોસે.બસ મડઇજે સ્ટેસન તે અચી ઉભી.ઉડાંનું પેસેન્જર ખણીને રવાના થિઇ.કોડાયપુલ વટ ખાસાએડ઼ા પેસેન્જર વા ઇનીકે ખણેલાય બસ ઉભી રિઇ.મું નજર કિઇ હિકડ઼ો મેકેનિક સ્કુટર રાસ કંધો વો. નેરે મુંકે જયુ જાધ અચીવ્યો.જેંજી ગાલ મુંજી મા જનમ તાં મુંભઇ છડે ત્યાં સુધીજી પિંઢજી ડીઠલ ને ઇનજે મામા વટા સુણલ વિગતવાર ક્યોંવો ઇતરે ઇનજો વિચાર અગિયા હલ્યો.

         કરસન અસાંજે ફરિયેમેં રોધલ કલ્યાણજી ભા જો જમાઇ થીએ.ચાર વરે લગન કે થ્યા પણ અઞાં ઇનજે ઘરે ઘોડિયો જુલ્યો.ઘણે સુખા માનતા કરે કરેને આખર કરસનજી મા રેવામા પોતરેજો મોં નેરણ સિકી સિકી ને વડે ગામતરે વ્યા.મુભઇથી અચલ પુતર વાલજી ને નોં ગોધાવરી બારમે તેરમે તઇં રોકાય ને મા જી છેલ્લી મુરાધ પુરી થિઇ ઇનજો અફસોસ મનમેં ભરે પાછા મુંભઇ વ્યા.

     રેવામા ગુજારેવ્યા પોય કરસનજી ઘરવારી જમનાબા કે ઓધાનર્યો.સુવાવડ લાય જુને રિવાજ પરમાણે જમનાબા માઇતરે આયા ને પુરે ડીંયે પુતરજો જનમ થ્યો.હી આનંધજા સમાચાર સુણી કાકા કાકી ભા કે વાધાઇ ડીણ મુંભઇથી મડઇ આયા.જમનાબા કે જીતરો હરખ પુતરજે  જનમજો થીંધો વો તેં કના સબાલો ડુખ રેવામાજી છેલ્લી ઘડી ડીઠલ અફસોસ જાધ અચિંધે થ્યોતે ક, અજ હયાત વોત  કિતરા રાજિયાણા થ્યા વોત ક, વંસવેલો અગિયા વધ્યો નેરેને ઓરગોર થિઇ વ્યા હોત.નાનીમા કરપાસંકરગુર કે સડાયને કુંઢલી ભનાયા ઇની ચ્યોં મકર રાસી અચેતિ ઇતરે નાં ને અખરતા વિજણું ઇતરે જુનવાણી નાનીમા બોંય અખર જોડેને નાં વિધોજખરો’.

        જખરે કુડ઼મેં પરકાસ કેં બારો ડીંએજે ટાબરજી મા નાયણીમેં વિઠી વિઇ.ઉભી થીધેં પગ લસક્યો ને મોં ભર નાઅણીજે  બુંભતે છણઇ.મથેમેં એડી જાતજો માર લગો કોય કીં સમજે ક, કુરો થ્યો ઇન મોંધ ડચકા ખાઇને સસ પ્વા ઇન પણ સરગજો માગ જલે…. કીં જાણે ટબરજે જનમ લાય ખોભરઇવે. ભાભીજી બારમે તેરમે તંઇ ખોભરેલા કાકા કાકી જીતરે હરખસે આયા વા ઇનથી વધારે પીડા ધિલમેં ભરેને પાછા મુંભઇ વ્યા,

         મા મરી વિઇ આય ટાબર રૂએતો.છઠ્ઠી લેટાયલાય અચલ જખરેજી વિધવા ફુઇ

અનસુયા ટાબર કોરા નેરે.મુંઢાય પ્વા ઉગલ ટૂંકા વાર ધોરો લમીબાંઇજો ભેઠ સુધી લમો પોલકો ધોરી સાડી નડ઼ીમેં રૂધ્રાકસજી મારા કપારમેં ગોપીચંધનજો ટિકો.રૂપારી મોંજી માંઢોણીમેં ડ્યાજે ધરિયા છલધા નેણ,નેર્યો ત હાજરા હજુર સતજી પુતડ઼ી લગે.ઉગેજો ને વિરાંઢજો બ ટાણા જબલેસર માડેવજા ડરસણ કેણ વિઞેજો અખંડ નીમ ને લગભગ ભોરેનાથજે સમરણમેં જ ટેમ ગુજારીધલ એડ઼ી ફુઇ ટાબરકે ખોરેમેં ખય ને માઠ કરાયજી કોસીસ ક્યોં તે.ટાબર છાતીતે હથ મારણ લગો.ઇનજે મનમેં કેડીખર કુરો હુર્યો ભોરેનાથજો સમરણ કરે સાડીજો છેડ઼ો ઉચો કરે ને જખરેકે છાતી સઉ ક્યોં ને ભોરેનાથ ઇનજી મનોકામના સુંય વે તીં ડુધજી ગંગા પ્રગટઇ.મણીકે અચરજ ઇન ગાલજો થ્યો ક છૈયે છોકરે વિગરજી એડ઼ી કુંવારી કાયાવારી અનસુયાજી છાતીમેં ડુધ આચે જ ક્યાંનુ…?પણ જીકીં વિઇ ઇ હકીકત વિઇ.ઇન જખરેકે પિંઢજે ઘરે બ વરે સાંચવે.મા વિગરજે ટાબરજે નસીભમેં ફુઇજો સુખ પણ ન જતરો લખલ વો.

                         હિકડ઼ો ડીં અનસુયા નિત નીમ પિરમાણે સસકે જખરો સોંપે ગામજે છેવાડ઼ે ઝારીએ વિચ્ચ અચલ જબલેસર માડેવજે મંધરતે સિંજા આડ઼તીજા ડરસણ કરે પાછી વરઇતે તડેં હડ઼કઈ સિયાડ઼ી ઇનકે આભડ઼ે વિઇ. ઇનકે ઇસ્પટાલ કોઠે વિઞે તેનું મોંધ ઇન પ મા ને ભાભીજી લાર જલે ભોરેનાથજે ધામજો રસ્તો જલે,ખબર પિઇ ઇતરે મિણિયા મોંધ મામા-મામી અનસુયા જે ઘરે આયાને  ટાબરજો હવાલો સંભાર્યો.વરી કાકા-કાકી ભેણજે મોતજા સમાચાર સુણી મડઇ આયા.બારમો તેરમો પતાય જડે મુંભઇ વ્યાતે તડેં જખરેકે મુંભઇ કોઠે વિઞેજી ગાલ ક્યોં ત કરસન ચેં ક, ઇનજો મોં નેરે ને ત જીરો અઇયા ભલે થ્યો આય મામાજે ઘરે.જખરેજા કાકા-કાકી પાછા મુંભઇ વ્યા. કરસન ઘરવારીજે વિજોગમેં સજો ડીં ભસ ગુમસુમ વિઇ ને બીડ઼ીયું ફુંક્યા કંધોવો.ઇનમેં પ ભેણ જે વડ઼ે ગામતરે વે પુઠિયા ત સાવ તુટી પ્યો ને ખટલો જલે ગિણેં ને સતત અચિંધી ખંગસે ડીં યા ડીં ડઇ  કતાઇને હડેંજી ભરી થિઇ વિઇ.જખરો પંજ વરેજો થ્યો ત્યાં સુધીમેં ત ઘરજી મુડી ને કરસનજી ડઇ બોંય ખલાસ થઇર્યા.મુંભઇથી જખરેજા કાકા-કાકી બરફજી પાટ મથે સાંચવેલ ભાજે મડ઼ેકે અગ્નિસંસ્કાર કરેને(કરસનજે ઘરમેં હી ચોથો ભનાવ વો)જખરેકે ભેરો કોઠેવ્યા.

         ઉનારેજી રજા પુરી થીધે નિસાડ઼મેં નાં લખાયોં જયપરકાસ કરસન.જરાક સમજણો થ્યો તડેં કાકા ભેરો નિસાડ઼જો ઘરજો લેસન કેણ પેન બોલપેન કંપાસ ગિનણ વ્યો વો.ઘરે અચિંધે વાટમેં અચિંધો ઇનિજે ધોસ્તાર વીરજી લાલજીજે કારખાને ઇનીકે મિલણ વ્યા.કાકા ઇનજે ભાઇબંધસે ગાલિયેં લગા તડેં જયપરકાસ વાઢા કિં કમ કરિયેંતા સે નેરે તે.ઘરે વિઞેજે ટાણે જયપરકાસ વીરજીભાઇકે પુછે

“આંઉ હિડાં કમ સીખણ અચા?”

“પુતર તું સિખણ અચિને ત ભણધો કેર?”

“લેસન કરેને રમણ ન વિઞા ને હિડાં અચાં ત?”

“ત વાંધો નાય…” બે ડીંથી જયપરકાસ કમે લગીવ્યો.સરૂઆતમેં ખણ ઉપાડ઼ મેં હથ ડેરાઇધો વો જડે ભાકીજે ટેમ મેં લકડ઼ો રોંકિધોવો ને પિઢજે મેડ઼ે લકડ઼ો રોંકિધે સખીર્યો. આગિયા વેંધે ફરનિચર ભનાઇધો વો.સાંગાડ઼ેતે ખટલેજા પાઇયા,ઘોડિયા,ડાંઢિયા,કઠોડ઼ા ઘરિયા ઉતારીધે સખ્યો.ઇ જકી રંગ ચડાઇધોં વો ઉ પણ લાટ વા. વીરજી લાલજી પિંઢ નામી કરીગર વો.માધુ મોચી વટા વધલ ક્રેપસોલજે ટુકરજા સના સના ટુકર કરે પેટ્રોલમેં પલારે ભનાયલ સોલ્યુસનસે લકડ઼ા સંધેને ફરનીચર ભનાઇધોવો જુકો વીરા પેટન્ટ તરિકે ઓડ઼્ખાંધોવો જેંજી મોં મંગઇ કિમત મલધી વિઇ.વીરજી લાલજીજે હથ હેઠ ટ્રેઇન થેલ જયપરકાસ હિકડ઼ો નામી કારીગર થ્યો.ડીં ગુધરધા વ્યા ને મેટ્રીકમેં આયો તડેં કાકા પુછ્યાં (વધુ બિઇ ટપાલમેં)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: