સુખી માડ઼ુ (૩)

maadu

 

સુખી માડ઼ુ (૩)

(વિઇ ટપાલનું અગિયા)

            સીવજીભાઇજી ગાલ સુણી જયુ મનમેં ગંઠ વારે ગીડ઼ે.ઇન હિકડ઼ો નકસો ભનાય ઇન પરમાણે અધમેં ઘર ને અધમેં કારખાનો થિઇ સગે એડ઼ી ડિઝાઇન ભનાય કરે હિકડ઼ી નંઇ લે લેન્ડ ખટારેજી ફરેમ ગિની આયો ને કારખાને જે ધરવાજે વટ ઉભી રખી ડિને તડેં પ્રાણભાઇ કારખાનેજે ધરવાજે વટ ખુડ઼સી રખી ચાય પીંધાવા.ગાડીજી નંઇ ફરેમ નેરે જયુકે પુછ્યોં

“હી ફરેમ…..? ટ્રાન્સ્પોર્ટર બોડી ભનાયજો ઓર્ડર ડિને આય?”

“ના.હી પાંજી ગાડી લાય આય”

“કુરો કારખાને ભેરો ટ્રાન્સપોર્ટજો ધંધો કેણું આય?”

“હાફિસમેં અચો ગાલ કરિયું”ચિઇ જયુ હાફિસમેં વ્યો.

“હા…બોલ…!!!”સામલી ખુડ઼સીતે વેંધે પ્રાણભાઇ ચ્યાં

         જયુ ટેબલજે ખાનેમાંથી પિંઢજો ભાનયેલ નકસો કઢી પ્રાણભાઇ કે વતાય

“હી ખટારો ભનાય ને તોકે કુરો કેણું આય પુતર?”

“હી ખટારો ખણીને કચ્છ વિઞણું આય”

“કચ્છ…?”

“હા કચ્છ”

“પ ત હી કારખાનું…..?”

“અંઇ અયો રામઅવતાર આય કાસુ આય મિડ઼ે ભેરા થિઇ….સંભારીજા”

“વાલજી ભાઇ કે ચે આય?”

“ના કાકાકે ખબર નાય ને હી ખટારો તૈયાર થિઇ વિઞે ત્યાં સુધી અંઇ પ ચોજા મ”

“પ…પુતર?”

“ને હા પાંજે માડ઼ુએ કે પ ઇતરો જ ચોજા ક નકસે પ્રમાણે ઓર્ડરસે ભનાયજી આય કેંજી આય કેંલાય આય ઇનજી ગાલ મ કજા નકાં ગાલ ગુપત નંઇ રે”

“ભલે પણ તોંય…..?” 

“આંકે ચાંતો આંજી જાણ ખાતર જ હાણે હિડાં રે લાય મન નતો મઙે”

“આંઉ તોજે મનજી હાલત સમજી સગાંતો પુતર જેડ઼ી તોજી મરજી”ચિઇ પ્રાણભાઇ નકસો ખણીને બાર હલ્યા વ્યા.

        બાર અચીને પ્રાણભાઇ રામઅવતાર ને કાસુકે બોલાયને નકસો ડેખાડ઼ે ચ્યાં

“હન નકસે પ્રમાણે બાર ઉભલ લેલેન્ડજી ફરેમતે બોડી ભનાયજી આય,મણી કોરાજા માપ ગિની ખપધે કાલજો ઓર્ડર કેપીટલવારેકે ડિઇ અચો ને જી ભને તી જપાટે માલ કારખાને તે હલાય ડે.ફરેમમેં બ ફૂટ જિતરો વધારો થીંધો ઇતરે ચાર વધારેજે ટાયર જો ઓર્ડર વર્મા ટાયર્સમેં ડિઇ અચિજા ચોજા સાફટીન્ગ સીખેં હલાય.કિન્ગસ મોટર વારે વટ હિકડ઼ી નંઇ રાજડૂત બુક કરાયો,પટેલ ઇન્જીનિયરિન્ગમેં હિકડ઼ો જનરેટર નકસે પ્રમાણે ઓર્ડર ડીજા.ત્રિવેધી ટ્રેડીન્ગમેં તંભુજો ઓર્ડર ડીજા.

        કારખાનેજો કમ ખોટી ન થીએ તેં લા પ્રાણભાઇ બોમ્બે બોડી બિલ્ડર્સજે માલક રાજુભાઇ કે મિલ્યા ને પિંઢજો પ્લાન સમજાયો ને મધધ લાય માડ઼ુજી વ્યવસ્થા કેણ ચ્યાં

બે ડીં ત્રે માડ઼ુ અચી પ્રાણભાઇ કે મિલ્યા ત્રે મેણે સુધી રામઅવતાર ને પ્રાણભાઇજી ડેખરેખ હેઠ નકસે પ્રેમાણે ગાડી તૈયાર થિઇ વિઇ.ગાડીકે રંગ લાગાયનું મોંધ ને જરૂરી સામાન રખેનું મોંધ જયુ કે હિક્યાર ગાડી નેરે તપાસે ગિનણ ને કીં સુધારે વધારે લા કીં જરૂર વે સે કેણ ચ્યોં.જયુ ગાડી નેરે ગિડ઼ે ને ભાકીજો કમ પુરો કેણ ચેં. અઠવાડ઼ે પ્વા મિણી સગવડ વારો ઘર ને કારખાનો તૈયાર થિઇ વ્યો.બ ડીં પોય કાકા કાકીકે પગે લગી, કારખાનેજો ચારજ પ્રાણભાઇકે સોંપે જયું ગાડીજો સ્ટીયરીન્ગ વ્હીલ જલે કચ્છજી ડીસકેં.અચી ઉભો કચ્છને બાયણેં સામખિયાડ઼ીમેં.વાટમેં અચિંધે ગામડેજા રાસ કેણ જા કમ કંધે કંધે ઇ આખર ભુજ આયો.ઉડાંજા આજુબાજુજે ગામડેજી વાડીએંજા ઇન્જીન રાસ કંધે કંધે ઇ મડઇ આયો.ગાડી ગામ બાર ઉભી રખી કરે મામા મામી કે મિલ્યો ને પેલેથી છેલ્લે સુધી મિડ઼ે ગાલ કેં.સાંજીજો મામા મામીકે પિંઢજી ગાડી વતાય.ચાર ડીં મામાજે ઘરે રિઇ ઉડાંનું ગઢસીસાજો રસ્તો જલેં.હિકડ઼ી આંટી તે ઇન ડીઠે હોકડ઼ી છોરી ઘડ઼ી ઘડ઼ી પ્વા ફિરીને નેરિન્ધી ધોડ઼ધી અચીંધી વિઇ.ગાડીનું જરાક પર્યા રિઇ તડેં ઇ લથડીયો ખાઇને રસ્તેજે હિકડ઼ૅ કોરા છણઇ. ઉડાં હિકડ઼ી ધીરતે મથો આફડ્યો મથેમેં ઘા લગો ને ભેંહોસ થિઇ વિઇ. જયુ ગાડીજે મથોડેતે ચડી આજુબાજુ નજર કેં પ છેટે તંઇ કોય ન ડીસાણો. જયુ ઠેંક દિઇ નીચે આયો ને ગુંજેમિંજા રૂમાલ કઢી છોરીજે મથે તે બંધે ને ઉપાડેને ગાડીમેં ખણી આયો.પિંઢજે પલંગતે સુમારે સ્ટીયરીન્ગ જલે ને ગઢસીસા ખણી અયો.

         ઇનકે ઉપાડ઼ેને ધવાખાને ખણી આયો તડેં હિકડ઼ે ડેઢડાયે ચેં હી ત પોલીસકેસ આય ઇતરે પોલીસકે સડાયમેં આવઇ જયુજી જુભાની ગિડ઼ો ત્યાં સુધીમેં છોરી ભાનમેં અચી વેંધે પોલીસ છોરીકે પુછે કુરો થ્યો વો.

         ઇન ચેં ઇનજો નાં પુનમ આય ને હિકડ઼ી અનાથ આય પ પુનબાઇમાજે આસરે રેતી.ગામજે હિકડ઼ે ખેતરમેં વાઇપ ને વૈયા ઉડાયજો કમ કરેતી.અજ હીન જ ગામજે સાઉકારજો પુતર જગલો ને ઇનજા બ સાથીધાર છગલો હજામ ને પુનસીમેરાઇ ઇનકે હેકલી ડેસી બુસાટ્યોં.ઇની રાંકાસ વટા છટકીને ભજધી વિઇસે,વાટમેં વૈયા ઉડાયજી ગોફણસે ઘચ એડ઼ી ધિરૂં હઇયું તોંય ત્રોય પુઠિયા ને પુઠિયા જ વા.લજ ભચયલા ભજધી વિઇસે વિચમેં ઠેસ લગી ને છણી પિઇસે પો કુરો થ્યો ખબર નાય.જયુ ને પુનમકે પોલીસજી ગાડીમેં વેરાય ગામમેં છગલે ને પુનસીકે ગોતેનેબેડ઼ી ડસકલા પેરાયાં ને સાઉકારજે પુતરકે સકજે આધારે ભેરો ખણીવ્યા. છોરી પુનબાઇમાજે ઘરે વિઇ ભેરો જયુકે પ કોઠે વિઇ.ડેલીબંધ મકાનજે અઙણમેં જયુ લાય ખટલો ઢાર્યો તે મથે બગલેજે પખ જેડ઼ી ધોરી ધડ઼કી પથરે ડીનાં ને પાણીજો લોટો ડીનાં.

           છડ઼ેલી બાજર ને મુઙજો છડ઼્યો રંધાણો ને મેજી જાડી છાય ને મેજો ધી વજી મેમાણઇ ક્યોં.છડ઼્યે ભેરી બાજરજી માની ને લસણજી લાલ ચટણી આવઇ.જયુ તિન ડીં હી મડ઼ે ડિસી રાજી થિઇને પેટભરે ખાધે પોય નિમજી છાંઇમેં ખટલો તાણે ને સુમીર્યો હિકડ઼ો ડીં બ ડીં ત્રે ડીં રજા ગિનધોવો તડેં ગામજે પોલીસ અચી ચેં અંઇ ગામ છડે વેજા મ જ્યાં સુધી કેસજો ફેસલો અચે નં.હીં પ જયુકે કિત કિડાં વિઞેજી ઉતાવડ વિઇ?ઇતરે ઇન ત ગામજી સીમમેં કારખાનું ચાલુ કેં.જીં જીં માડ઼ુએકે ખબર પોંધી વિઇ તીં કમ મિલધોવ્યો. 

      ત્રે મેણે જેડ઼ો ટેમ વટાઇ વ્યો.ત્રે મેણે કેસજો ફેસલો અચીવ્યો ને ત્રોંઇકે વિધોં જેલમેં મડઇજી કોરટમેં કેસ હલધો વો ઇતરે જયુ પિંઢજી ગાડી પ્વા રખલ ને હેર સુધી જેંકે ઉતારે જો વારો ન આવ્યો વો ઇન રાજડૂત મથે પુનમ કે કોઠેને બ ત્રે વાર મડઇજા ચક્કર મારે આવ્યો વો. જયુકે હી ભોરી ભાછા ને સીધે સ્વભાવજી પુનમ મનમેં વસી વિઇ.ગઢથી રજા ગિનણ જયુ પુનબાઇમાકે ઠાકર મિંધરમેં મિલ્યો ને પિંઢજે મનજી ગાલ ચેં

“મા અંઇ રજા ડ્યો ત આંજે કારજે જે ટુકરકે પેંણી વિઞા.”

“ભા તું સેરજો ભણલ ગુણલ જુવાણ ને હી ગામડ઼ેજી ઢચ”

“આંજે હિસાભે ભલે લગધી વે ઢચ પણ મુંકે ગમેતી ગચ”

“પોય….?”

“પોય છે નંઇ ડીયાં ભસ ઇ હી કારિયે ઠાકરજે સામે ચાંતો ઇ વચન જાધ રખજા”

           ઇન જ રાતજો તે ટેલિફોન ખુખડ્યા ને બ ડીયેં કાકા ને કાકી લુગડ઼ા ધાગિના ખણી મડઇ આયા ને જયુજે મામા મામીકે ગાલ ક્યોં.મિડ઼ે પ્રેમસે ગઢસીસા આયા ને જયુકે પ્રેમસે પેંણાયોં.જડેં પેંણીને મામા મામી કે પગે લગા ને કાકા કાકીકે પગે લગીને ઉભા થીંધે જયુ કાકાકે ચેં

“કાકા હી આંજી સચ્ચી નોં”

“હા પે હી જ મુંજી સચ્ચી નોં “ચંઇ પુનમ કે નેરે હરખાધે કાકા ઉભરલ અખ ઉગ્યાં

“હિન કે કોઠે ને મુંભઇ હલને ન?”કાકી પુનમકે બખ વિજી જયુ કે પુછ્યોં

“ના હાણે ત કચ્છડ઼ો વલો વતન”

“ત તોજી મરજી પણ ચાર છ મેણે મોં ડેખાડ઼ેલા મુંભઇ અચિંધો રોજ.”

“મડઇ ત બાજુમેં જ આય મામાજે ઘરે પ અચીજ”મામી ચ્યોં

         પુનબાઇમાજી રજા ગિનણ જયુજા કાકા કાકી ને મામા મામી વ્યા તડેં પુનબાઇમાજી અખમેં અહેસાન જા આંસુ ઉભરી પ્યા ને હથ જોડે ચ્યાં

“અંઇ સેરજા વડા માડ઼ુ હિકડ઼ી અનાથકે ઇનજો પિંઢજો ઘર મંઢે ડિના.પુનીજા ત ભાગ ખુલી વ્યા.અંઇ પૈસેસે નં મનસે પ વડા અયો.કારિયોઠાકર આંકે હીન પુઞજો ફડ઼ ડે”

      મામા મામી મડઇ ને કાકા કાકી મુંભઇ વ્યા ને જયુ પિઢજી ગાડી ખણીને લખપત કોરા રવાનો થ્યો.ત્રસિંજા ટાણું થે વારો વો તડેં હિકડ઼ે ગામડે વટજી નયજી કપ્પરતે ગાડી ઉભી રખી ગાડી પ્વાનું રાજડૂત ઉતાર્યા ને ભેરો ખયોં હિકડ઼ો બોંગણો ને ધણી ધણિયાણી વ્યા ગામમેં ખપ પુરતો સામાન હિકડ઼ે હટતા ગિડ઼ો ને હિકડ઼ે માલધારી વટા ખીર.ગાડી વટ અચી રાજડૂત ઠેકાણે રખી તંભુ ઉતાર્યો ને ઘર મંઢ્યો.ભેરો આંણેલ સ્ટવ મથે ખિચડ઼ી રંધાણી ને હિકડ઼ી જ થારીમેં ખીર ભેરે ને ખાવાણી.નયજી આટાર મથે ચોફાર પથરે ધડકી પથરે પુનમ વિઠી વિઇ ઇનજે ગુડેતે મથો રખી જયુ સુતો આય.ઇ કડેક પુનમજે મોં સામે ત કડેક અભજે ચંધરકે નેરેતો ત પુનમ જી આંગરિયું જયુજે વારમેં ફરેતી ને…….

“પેરભુભા ઉતરણું નાય?બસમાંથી ઉતરધે મરિયાં ચે આઉં તડેં વિચારે મિંજા બાર આયોસે

ને ધુડ઼જી ડમરી ઉડાઇધી બસ હલઇ વિઇ તડેં ડમરીજે સઇ ડિસમેં ઉ સથવારેજો જોડલો ને ઉંધી ડિસમેં જયુ ને પુનમ જે જોડલો વો એડ઼ો લખવાર આભાસ થ્યો.બોંય સુખી જીવડા પિંઢજી રીતે પિંઢમેં મસ્ત વા.(પુરી)

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: