રત સડારેં રતકે (૩)

drop

(છેલ્લી ટપાલથી આવિયા)

હિકડ઼ો ડીં માનવંતી વિક્રાંત ભેરી પિંઢજી કુડ઼ડેવી એકવીરાજે ડરસણ લા લોનાવલા વિઇ હુઇ. ડરસણ કરે પાછા વરધે ઇ એકવીરા મિંધરજી સીડીએં મથાનું ગુડથલિયો ખાઇ ને છણઇ ને ઢકરજી વિઇ.

વિક્રાંત ઇનકે એમ્બ્યુલન્સમેં લોનાવલાથી પુના કોઠે વ્યો.ઇસ્પટાલમેં ડાખલ ક્યોં.ઉડાં મીણી જાતજી તપાસ કે પ્વા ઉડાંજો ડાગધર ચેં ક હી ન્યુરોલોજીજો કેસ આય ઇતરે સરખી સારવાર લા ઇનકે ત્રિવેધી ઇસ્પટાલમેં ડાખલ કર્યો.

         હિકડ઼ે અઠવાડ઼ેજે ઇલાજ પ્વા માનવંતી ભાનમેં આવઇ.લિખવાર ભાનમેં અચે પ્વા પુછે પિંઢ કેર આય ને ઇનકે હિડાં કુલા ડાખલ કેમેં આવઇ આય ને પો હિડાહુડાં લોણાતાણ કરે ને પાછી ઢકરજી વિઇ તે.

          બ અઠવાડ઼ેજે ઇલાજ પ્વા માનવંતી કિંક ઠામેં આવઇ ત વિક્રાંત ઇનજે મુંભઇજે ધોસ્તાર ડાગધરસે  સ’લા કરે પ્વા હોસ્પિટલજે ડાગધરકે પુછે ક ધરધીકે મુંભઇ કોઠે વિઞાજે ઇં આય ક નં ત 

 

          વિક્રાંત ઇસ્પટાલ મિંજા છુટીજા કાગરિયા તૈયાર કરાયજો ચિઇ માનવંતીજે વિછાણ વટ અચી ચેં

‘માસી પાં બિપોરજો મુંભઇ વેંધાસી મું ઉડાંજે ને હિડાંજે ડાગધરસે મિડ઼ે ગાલ કરે ગિડ઼ી આય’

          હી ગાલ હલઇતે તિન ટાણે નરસ કાગરિયેજી ફાઇલ માનવંતીજે વિછાણ વટજી તીપાઇ મથે રખેં.ફાઇલ મથે “ત્રિવેધી ક્લિનીક” નાં વાંચે માનવંતી વિક્રાંતકે ચેં

‘બચા વિક્રાંત જરા તપાસ કરતા હી ત્રિવેધી કેર આય બનવાજોગ આય ક પાંજે ઉર્યા ક પર્યાજે સગેમેં કોક હુઇ સગે..’

       વિક્રાંત નાં નોધણી ટેબલ વટ વિઞી ઉડાં જુકો બાઇ વિઇ ઇનકે પુછે

‘હી ડાગધર ધેવાંગ એસ.ત્રિવેધીમેં એસજો મતલભ…?’

‘શ્રીકાંત કો….? 

‘ના ઇંજ જ અડ઼ે હા હિડાં જુકો ધરધીકે ડાખલ ક્યા વા ઇનકે અજ રજા મિલી વિઇ આય ત ડાગધર ત્રિવેધીજો હિકડ઼ો કારડ ડીંધા…?કુરો આય ક આઉં ધરધીકે મુંભઇ કોઠ ત વિઞાતો પ કીં તકલીફ થીએ ત ઇનીસે ગાલ થિઇ સગે’

       ઉન લેડી હિકડ઼ો કારડ વિક્રાંતકે ડિને પ ઇન મથે ડાગધર ત્રિવેધીજે ઘરજો સિરનામું ન વો ત વિક્રાંત ઉન લેડીકે ચેં     

‘હી ડાગધર ધેવાંગ કિડાં રેં તા ઇનીજે ઘરજો સિરનામું ડિંધા…?’

‘અંઇ હીં છુપી પોલીસ વારેજી સવાલ કીં કર્યોતા…?            

‘સાયભ નં….? ઇ ત ઇસ્પટાલ પ્વા જ રેં તા’ઉડાં જે પટેવારે ચેં ત ઉ લેડી ઇનતે છટકઇ ને પટેવારો મુરકીને હલ્યો વ્યો.

       વિક્રાંત તિન જ ટાંણે ભંગલે કોરા વ્યો ને ઉડાં વિઞી ઘંટી વજાય

‘કેર….’મિંજારાથી સવાલ થ્યો

‘આઉં વિક્રાંત અંઇયા ભાભી….’શ્રીકાંત ભેરો ઇન કમ કંધલકે માલવિકા સુઙણધી વિઇસે હેબતાઇને ધરવાજો ખોલે બ હથ મોંતે રખી પુછે

‘વિક્રાંત…અંઇ…હેડાં…પુનામેં…?”

આંકે મિલણ આયો અંઇયા….’

‘મુંકે….? આંકે કેર ચેં ક આઉં હિડાં પુનામેં અંઇયા…..? ઘરમેં અચો’

          વિક્રાંત સોફેતે વિઠો ત માલવિકા રસોડે મિંજા પાણી આણે વિક્રાંતકે ડિઇ બિંયાર પુછે

‘મુંજો સિરનામું આંકે કેર ડિને…?’

‘ભાભી આંજી શ્રીકાંતકે લિખલ ચિઠ્ઠી માનવંતી માસીકે મિલઇ તિન ડીં વટા આંજી ગોત કરે પિંઢજે વારસધાર ક મિલણજી તાલવેલી ઇનીકે લગી વિઇ…’

        વિક્રાંત શ્રીકાંતજો મડ઼ો મિલ્યા ત્યાંનું માનવંતી સીડી મથા ઉથલી પિઇ સુધીજી મિડેં ગાલ વિગતવાર કેં સે માલવિકા ભીજલ અખિયેં સુણધે ચે ‘હે ભગવાન…’ને બીં હથ વિચમેં મોં રખી રુઇ પિઇ,શ્રીકાંત રસોડે મિંજા પાણી આણે માલવિકાકે ડિઇ ચેં

 ‘ભાભી સાંત થિઓ…ગિનો પાણી…’

          મડ રૂંગો જલિંધે પાણી પી માલવિકા પુછે ‘મમ્મીકે કીં આય…? મમ્મી કિડાં અંઇ…?’    

   વિક્રાંત હેર ઇનજી ને માનવંતી સાથે થેલ ગાલ કેં પોય ચેં ‘ભાભી અંઇ ધેવાંગકે ઘરે બોલાય ગિનો ઇતરીવારમેં આઉં માસીકે પાઇયેવારી ખુડસીમેં કોઠે અચાંતો’ચિઇ વિકાંત વ્યો.માલવિકા ફોન કરે ધેવાંગકે જપાટે ઘરે અચી વિઞણ ચેં

‘કો મમ્મી કુરો થ્યો ઓચિંતો…?’

‘તું ઘરે હલ્યો પો ગાલ…’

          ધેવાંગ ધોડ઼ધો ઘરે આયો ને પુછે

‘કેરો થ્યો મમ્મી તોજી તબિયત ત ભરાભર આય નં…?’

‘તું ત તકડ઼ો બોરો જરા તાજો માજો થિઇ અચ…’ચિઇ ઇનકે નેપકીન ડિને ત કીં પ ગાલબોલ વિગર ઇ નાયણીમેં હલ્યો વ્યો.જડેં ઇ નાયણી મિંજા બાર આયો તડેં પાઇયેવારી ખુડસીમેં વ્યારે વિક્રાંત માનવંતીકે કોઠે આયો સે ડિસી ધેવાંગ ચેં

‘હી કુરો મિસ્ટર વિક્રાંત..અંઇ ધરધીકે હિડાં…મુંજે ઘરમેં કુલા કોઠે આયા અયો?’

‘ધેવાંગ સાંતી રખ હી મિસ્ટર વિક્રાંત તોજે પપ્પાજા ભાઇબંધ ને ઇની ભેરા કમ કંધલ વિક્રાંત અંકલ આંઇ ને ખુડસીમેં કોય ધરધી નાય તોજી ડાડી આય…’ચિઇ માલવિકા માનવંતીકે પેણામ કેં ત

‘ડાડી…’ ચિઇ ધેવાંગ માનવંતીજે ખોરેમેં મથો રખી રૂઇ પ્યો.હી મિડ઼ે મિધર મિંજા પાછી અચલ વિમડ઼ા ભિજલ અખિયેં નેરે રિઇ.માલવિકા ને ધેવાંગકે બખ વિજી માનવંતી વડે સડારે રૂઇ પિઇ.ઇનીકે વિમડ઼ા પાણી પિયારે જરા રૂંગો જલાણો ત માનવંતી પુછે ‘માલુ…તું હિક્યાર પ મુંકે મિલણ ને ગાલ કેણ અન આવઇએ ધી…?’

‘ઇ પાપ મુંક્યો આય વિયાણ…’ચિઇ વિમડ઼ા શ્રીકાંત ગુજારે વ્યો તડેંનું હેર સુધીજી મિડ઼ે ગાલ કેં

‘આખર રત સડારેં રતકે નિકાં આઉં મુંજે વારસધારકે નેરે વિગર….’માનવંતી અઞા કેં અગિયા કુછે તેનું મોંધ ધેવાંગ ઇનજે મોંતે હથ રખી મથો ધુંણાય ના ચેં ત માનવંતી ઇનકે બખ વિજી કિપારમેં મિઠી  ડિઇને ખિલઇ

(પુરી) ૧૫/૨/૨૦૧૫

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: