પાગલો નાધિયા (૨)

nadia

(છેલ્લી ટપાલથી અગિયા)

       ઉ વડો અકસ્માત ટાણે અનુપમજો આયખો જીયણ ને મોતજી વિચ ઝોલા ખાધેંતે.ઇન અકસ્માતજે લીધે અનુપમજી ઓરખાણ પાગલે જેડ઼ે સચ્ચે ને સ્વારથ વિગરજે માડ઼ુસે થિઇ વિઇ.એડ઼ે વિચારજી ભમરીમેં અનુપમજી ગાડીજી ચાલ ઘટી વિઇ ઇતરે અનુપમ પ્વા અચિંધલ ગાડી ઇનકે ટારો ડિઇને ગાડી હકલીંધલ અનુપમ કોરા ગુરનાર વારેજી નેરે અગિયા હલ્યો વ્યો.અનુપમ વિચારેકેં છંઢે કરે ગાડીજી ચાલ વધારે ને ઘરે આયો.બાયણે વટે જ બ સુટકેશ ને હિકડ઼ો ભગલ થેલો પ્યા વા.અંજલી રસોડે મિંજા હથ ઉગીંધે બાર અચી ચેં

‘તોકે કિશોરભાજો ફોન આયો…? મું ઇનીકે ચ્યો વો ક તોકે હાફિસમેં ફોન કરીયેં’

‘હા ઇની ફેકસ ક્યોં વો સે ધવાઇયું મુંજી બ્રીફ કેશમેં અંઇ..’

‘ભલે પિઇયું અંઇ બ્રીફકેસ ત તોકે ખપંધી નં..? તોજી અધ હાફિસ ત ઇનમેં જ હુંધી’

‘હા…’

‘તું જરા હથ મોં ધુઇ ગિન ઇતરે માની ખેણ વ્યોં’

        માની ખેંધે ને તેં પ્વા પાગલેજી ઘણે ગાલિયું થિઇયું.તેં પ્વા મિડ઼ે નિક્કી કેલ હો તીં થ્યો.  સીતારામ ઇનીકે કચ્છ એક્સપ્રેસજે ફસ્ટ કલાસજે ડબ્બેમેં વેરાય હલ્યો વ્યો.અનુપમ ટાઇમ્સ ઓફ ઇન્ડિયા હથમેં ખય ને અંજલી ફેમિના.સમાચારજા મથાડ઼ા નેરેને અનુપમ ઉચી અખ કેં ત ફેમિના અંજલીજે ખોરેમેં પ્યો વો ને ઇ ઝોલે ચડ઼લ વિઇ.અનુપમ ઇનકે ધાંધોડે ચેં

‘મુંકે લગેતો તું સુમી રો આઉં પ સુમી રાં તો’

       ફેમિના બાજુમેં રખી ને અંજલી અનુપમ સામે નેરે મુરકધે મથો હલાયને સીટતે લમી થિઇ હિત અનુપમ પ અખમેં ઘેન હુંધે ઇંજ કેં.

        આસરે બ કલાક પ્વા અનુપમજી અખ ખુલઇ.ગાડી કોક નિંઢે ઠેસણજે મેધાનમેં સિગનલ નં મિલધે ઊભી વિઇ.અનુપમ ભગલ થેલે મિંજા હથ ટુવાલ ને રાતજા કપડા ખણી નાયણીમેં વ્યો ને પેરેને બાર અચી પિંઢજી સીટ તે વિઠો.ઇતરી વારમેં ગાડી ચાલ વધારે વેં.ભગલથેલે મિંજા થરમોસ કઢી કોપમેં કાફી ઠલાય ને નિંઢા ઢુક ભરીંધે બારી બારા નેરણ મંઢાણો.રેલજી બાજુમેં હાઇવે તે હિકડ઼ી ગાડી બોરી સુસાટ કંધી હલઇ વિઇતે…અનુપમકે જુની ગાલ જાધ અચી વિઇ….

           ઉન ડીંએમેં અનુપમજા લગન નં થ્યા વા ઇતરે મસ્ત ફકીર વો.રોજ સવારજે ૯૦૦ વગે થી સિંજા ટાણે ૫૦૦ વગે તંઇ પપ્પાજી વારસેમેં મિલલ હાફિસ સંભારે લા વિગર ભુલે હાજર રે જો. ભાકી ડામોધરકાકા ત વા જ ઇ ચેં તીં કરેજો.છેલ્લી ઘડી ટાણે બાપા ઇનકે ભલામણ ક્યાં વા ક મુંભઇમેં ડામોધરકાકા ને મડઇમેં કિશોરભાજી મરજી સામે પિંઢવારી મ કજ ને બીં જો માન રાખજ.હાફિસજે કોય પ માડ઼ુ મથે કડેં સંકા મ કજ ક કેની ઇની સાથે તોછડાઇ મ કજ.  

          હિકડ઼ો ડી ઇ સાંજીજો ઘરે વિઞેજી તૈયારી કેં તે તડેં કરસન અચી ચિઇ વ્યો.

‘ભા..ઘરે વિઞો તે પેલ ડામોધરકાકાકે મિલીને વેજા..’

‘ભલે…’

    અનુપમ પિંઢજી બ્રીફ્કેશ ખણીને ડામોધરકાકાજી કેબીનમેં આયો.

‘કાકા મુંકે સડાંયા વાં….?’

‘હા…અનુ હલ્યો વે આઉં હી જરા પુરો કરે ગિના…’ચિઇ ડામોધરકાકા ચેકેમેં સઇ કેણ મંઢાણા પુરી થીંધે હિકડ઼ે કોરા રખી ઘંટી માર્યા ઇતરે કરસન આયો.

‘હી ચેકબુક મનહર કે ડિઇ અચને ચોજ અજ જ મિણીકે ફોન કરે બોલાયને ચેક ડિઇ ડે..’ચેકબુક ડિંધે ડામોધરકાકા ચ્યોં 

‘જી…’

      ડામોધરકાકા ટેબલજે ખાને મ્યા વેમાનજી ટિકસ કઢી અનુપમકે ચ્યોં

‘તોકે કાલજી વેમાનમેં ભુજ વિઞેજો આય.મું રાજારામકે ચ્યો આય ઇ તોકે ઘરેથી એરપોર્ટ વિઞણ કોઠે વેંધો ને કિશોરભા કે ફોન કરે ચ્યો આય ક તું અચેંતો ઇતરે ભુજજે એરપોર્ટતે તોકે કોઠણ સાલેમામધ અચિંધો..’

‘સે કીં ઓચિંતો…?’

‘અરે હા..મુધ્ધેજી ગલ ત રિઇ વિઇ અજ કિસોરભાજો મડ્‍ઇનું ફોન આયો વો,મડઇમેં ‘જમુભાજી ડેલી’નાં સે જાણીતી તોજે પુરખેજી મિલ્કત આય મિણી ભેણીએમેં ધરા ધુબંધે સીરૂં પિઇ વિઇ અંઇયે નગરપાલિકા હાણે ચેતી હાણે હી ઇમારતું જોખમી થિઇ વિઇ અંઇયે કડેં છણી પે ત આજુ બાજુ જીયાન થેજો ડપ લગેતો.મિલ્કત મિડ઼ે તોજે નાલે અંઇ ઇતરે જરૂરી કાગરિયેં તે તોજી સઇ ખપંધી ભેણીયું ફિગાય મોર હિકડ઼ી વાર મન ભરે ન્યારે ગિન..’

 ‘અરે કાકા ઇની જુની ભેણીયેંમેં નેરેજો કુરો વે…?’

‘અજ જમાનેમેં લકડેતે કેલ કોતરકમ કિડાંક જ નેરે લા મિલધો…તું નેરીને ઇતરે મિડ઼ે સમજાઇ વેંધો…’

‘અરે.. ત ત જરૂર નેરણી ખપે…ભલે કાકા રજા ડ્યો…’ચિઇ ટિકસ બ્રીફકેસમેં રખી હાફિસ બાર આયો.

‘હલો ભા આંકે ઘરે છડે અચાં…’ચિઇ રાજારામ પુઠલી સીટજો બાયણો ખોલે                         

 “કો…?’

‘ડામોધરકાકા ચ્યોં અયોં ક આઉં આંકે ઘરે છડે અચાં..’

‘ઓ..કે..’ચિઇ અનુપમ પેસેન્જર સીટમેં વિઠો.રાજારામ સ્ટીયરિન્ગ સંભારે ગાડી ચાલુ કેં ત અનુપમ કોટજે ગુંજે મિંજા ઇયર પ્લગ્સ કઢી કનમેં લગાય.

‘ભા ગાડી હિડાં પાર્કિન્ગમેં જ રખાતો ને આઉં ગાંગારામજે રૂમમેં જ અંઇયા સવારજો આંકે એરપોર્ટ મથે છડે પ્વા હાફિસ વેંધોસે.’

‘ભલે ગંગારમકે હલાઇજ…’અનુપમ બ્રીફ કેશ ઉપાડીધે ચેં

‘જી..’

‘ભા..નાસ્તો ખણી અચાં નં…?’મારાજ અચી પુછે

‘હા ભેરી કાફી પ ખપંધી તાં સુધી આઉં હથ પગ ધુઇ અચાં’

        અનુપમ હેઠ આયો તડેં રાજારામ,ગંગારામ ને મારાજ રસોડેજી છોતે વિઇ ચાય પીંધે ખિલ્યાતે.

‘કો ભાવર કુરો હલેતો…?’નાસ્તો કેણ વેંધે અનુપમ પુછેં

‘કીં નં ભા…’મારાજ નાસ્તો ને કાફી રખધે ચેં

‘કો મુંકે ચે જેડ઼ો નાય….?’કાફી પીધે અનુપમ પુછે

‘રાજારામ પિંઢજી સેરીજે ખુણતે રોંધલ ધારૂડિયે નુરમામધજી ગાલ કેંતે.કાલ નુરેજી ઘરવારી અમીના ઇનકે ચપ્પલસે કુટેં ઘર મંજા બાર કઢી છડેં ને ચોંધી વિઇ જ અજ પ્વા નુરો જ ધારૂ પીને અચિંધો ત ભાવરાવજી ક્લાલજી ધુકાન તા સજી બાલધી ભરેને ધારૂ ગિની અચિંધી ને નુરેકે ઇનસે નારાય પો ડિવાસણી ડિઇ ડીંધી પો ભલે પોલીસ ઇનકે ચાવડીતે ખણી વિઞે’

‘ભારી જભરી બાઇ ચોવાજે…પો…કુરો..?’અનુપમ નાસ્તો કંધે પુછે

‘નુરો વિચાડો કન જલે ઘણે કિરગિર્યો પ અમીના જેંજો નાં સે ચેં પ્વો હું મુવા અજજી રાત ઘરજી બારા ચિઇ બાયણા ઠાસેં છડેં ને નુરો સજી રાત ગુડેમેં મોં રખી ઠધમેં ઠરધો પ્યો વો…’રાજારામ ચેં

‘પો….?’

‘ખબર નાય બિપોરજી માની ખેણ ઘરેં વિઞા પો ખબર પે…’(વધુ બે અંકમેં)

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: