પાગલો નાધિયા (૫)

nadia

(વે અંકથી અગિયા)

              ઉન ડીં પુનમજી ખીર જેડ઼ી સાઇ રાત વિઇ.ઇન પુનમજે ઉજારેમેં ઓચિંતો પાગલે ડિઠે ક,કોક પતાસા વાય કોરા વ્યો તે.પાગલો ટિપ ડિઇ સુકે તરામેં ઉતર્યો ને મિન્ની પગે કો અવાઝ કે વિગર ઇન પ્વા વ્યો.ઇ કોક બાઇ માડ઼ુ વિઇ ઇ ખુવેજી પડ઼થારતે ચડી ખુવેમેં ઠેંક ડે તેનું મોંધ પાગલે ઇનજો હથ જલે ગિડ઼.ઉન બાઇ ઇનજો હથ કેર જલે ઇ નેરણ લોણું ફિરાય ત પાગલો ઇનકે સુઙ્ડ઼ી ગિડ઼ે ઇતરે પુછે ‘સવિતા….તું…?’

       સવિતા પિંઢજો હથ છડાયજી કોસીસ કેં પ પાગલે ઇનકે નીચે આણે પુછે

‘હીં ખુવો પુરેજો કીં કારણ…?’ત સવિતા જભાભ વારે ક પાગલા મુંકે મરે લા ડે પાગલા મુકે જીરો રે જો કો હક્ક નાય ત પાગલો ચેં મુંજી હાજરીમેં ત કોયકે પ મરણ ન જ ડીંયા.સવિતા હિકડ઼ી અનાથ બાઇ વિઇ જુકો પિંઢજે મામા ભેરી રોંધી વિઇ.ઇનજી ઓરખાણ હિકડ઼ે જુવાન સે થિઇ ને જુવાન સવિતા ઇનજે પ્રેમમેં ફસાજી અઙ અભડાય.જીન જુવાનસે ઇનજી ઓરખાણ થિઇ વિઇ ઇ મુંભઇ વ્યો તડે નોકરી પકકી થીંધે ઇ પાછો અચિંધો ને સવિતાસે લગન કરે ગિનધો એડ઼ી હૈયાધારણ ડિઇ વ્યો વો પ ઇ અભાગિયો ઇન્સાન હિકડ઼ે અકસ્માતમેં મરી વ્યો.જુવાનજા માઇતર સવિતાજી ગાલજો વિસવા નતે ક્યોં ત ઘરમેં રખેજી ગાલ કિડાં અચે?.સવિતાકે ઉન જુવાનસે ઓધાન ર્યો વો.મામા મામી ગભ ફિગાય વિજેજી ગાલ ક્યોં પ ઇન અપાપ જીવજી હિચા કરેજી ઇનમેં હેમથ નં વિઇ.ગાલ ગામમેં ફેલાઇ વિઇ હાણે ઘર બારા નિકરણું પ મુસ્કેલ વો પાગલેજી હોટલમેં ઇન ગાલજી ચર્ચા ઘણે સુણેમેં આવઇ વિઇ ઇ સવિતા ઇનજી સામે વિઠી વિઇ.

        પાણીમેં ભમરી ફિરે તીં પાગલેજો મગજ ચક્કર ભમર ફિરધો વો. સમાજ મિંજા હડ઼ધુત થેલ સવિતાકે મરણ ડિણી ઇ ભનવાજોગ ન વો.ઇનજે મામાજે ઘરે છડે લા વિઞે ઇ સવિતાકે મંજૂર ન વો એડ઼ે વિચાર વચારે સવિતા પાગલેકે ચેં ગાલ ગામમેં ફેલાઇ વિઇ આય ઇતરે મુંકે જીયણ વિખ જેડ઼ો લગેતો.મુંથી હાણે હી મિડ઼ે સેન નતો થીએ.મુંજા મામા મુંકે સંગરીંધા નં ને ગામજા ઓભાલા સુણધે ગામમેં ભાટકણું નાય ઇતરે પાગલા તોજા પગ જલે ચાંતી ક મુંકે સાંતિસે મરે લા ડે.પાગલો અઙા વિચારજે ચકકરમેં વો તડેં સવિતા ચેં મુંકે જીરોરેજો કો અભરખો નાય.આઉં વખેજી મારઇ અંઇયા ઇતરે હિન સિવા મુંકે બ્યો કો રસ્તો નતો સુજે.પાંજે સમાજમેં મુંકે કો સિકારીંધો નં તું જ ચો હિન સિવા બ્યો કો રસ્તો આય…?

         હાણેં પાગલો ચોંકી વ્યો સે સવિતાજો હથ જલે ચેં સમાજમેં કો સિકારે નંઇ એડ઼ો નાય આઉં તોજો સિકાર કરિયાંતો અજથી હિન ઘડીથી ત સવિતા ઓ પાગલા ચિઇ પાગલેજે ખોરેમેં મથો રખી બોરી રૂની.પાગલો ઇનકે થધારે પિંઢજે ઘરે કોઠે આયો ને બે ડીં પાગલો ને સવિતા આર્ય સમાજ વિધિસે પેણી વ્યા.પાગલે જીકી હેમથ કેંવે તેંકે મિણી ખિંકાર્યો ત ખટ સવાડિયા વા સે ચ્યોં હથે કરેને પાઇમેં પ્યો આય.પાગલેજે ઘરે તિન રાતજો મિણી ભેરૂ ભેરા થિઇ ઉજાણી કયોં.બારા નિકરધે ધોસ્તારે ચ્યોં આખર ત નાધિયા નં…હા પરડુખભંજક માવલે સુર પુરાય.પાગલેજે ઘરે પુતર આયો નાં રખ્યો મંગલ.

          પાગલેજી ગાલ પુરી થિઇ ત અસી હોટલ મિંજા બાર અચી પાગલેજી હોટલ કોરા વર્યાસી. હોટલજે થડે તે હિકડ઼ો છોકરો વિઠો વો તેંકે ઉમર પુછે

‘છોરા…મંગલા તોજો અધા કિડાં આય..?’

‘તબિયત ઠામેં નાય ઇતરે ઘરેં સુતો આય…’

         પાગલેજો ઘર ડેખાડે ઉમર હલ્યો વ્યો.અનુપમ પાગલેજે ઘરમેં પગ ડિને તડે સવિતા ગેઉં સોઇધી વિઇ ને પટમેં કેલ પથારી મથે પાગલો સુતો વો.અનુપમકે સવિતા ખિંકારે ત પડખો ફેરે પાગલે નેરે

‘અડ઼ે સાયભ અંઇ….?’ચોંધે ઉથીને વિઇ ર્યો ને ચેં

‘સવિતા હી સાયેભ…..’ચિઇ ઇ કીં પ ચે તેનું મોંધ અનુપમ ચેં

‘જેંજો ઇન જીવ ભચાયવે સે આઉં અનુપમ..’

         સવિતા અનુપમકે પાણી ડિને તાં લગણ અનુપમ ઘરમેં નજર ફેરે ગિડ઼ે.નિપટ સીધો સાધો પ ચોખ્ખો ચણક ઘર વો.સવિતાજે હથમેં કાંચજી બંગલિયું ને મંગડ઼સુતરજી ભધલી કારે ડોરેમેં પરોયલો ચાંધીજો ચગધો વો.

‘કુરો ભનાઇયાં ચાય ક કાફી…?’સવિતા પુછે   

‘કાફી…..પ ખાલી કાફીસે વારો નિઇ વડે….સાંજીજો માની ખેણ પ અચિંધોસે ખારાઇંધા નં….?’

‘સાંજીજો ત અસીં ખિચડી ખ્યોંતા આં લા કુરો ભનાઇયાં…?’

‘ખિચડી…જ..’

‘અંઇ ખિચડી ખેંધા…?’સવિતા કાફી ડિંધે પુછે

‘કુલા નં….?’ 

        પાગલેજે ઘરમિંજા બાર અચી અનુપમ કિશોરભા જે ઘરે આયો તડેં કસ્તુરકાકી ટીવી નેરિંધાવા સે અનુપમકે ડિસી ચ્યોં

‘અચીવેં પુતર…? રાતજો તોકે કુરો ખેણું આય સે બનાઇયા…’

‘મું લા કીં મ ભનાઇજા…રાતજી માની આઉં બાર ખાધે વારો અંઇયા…ને..હા કાકી અંઇ જરા હઇયા તૈયાર થિઇ વિઞો પાંકે જરા ભાઝાર કેણ બાર વિઞણું આય.’

‘ભઝારમેં….? કુરો ગિનણું આય તોકે…?’પિંઢજે રૂમમેં વેંધે ઇની પુછ્યો

‘ઇ આઉં આંકે વાટમેં ચોંધોસે….અંઇ તૈયાર થિઇ વિઞો….ભસ’ચિઇ અનુપમ સોફેતે વિઇ ટીવીજી ચેનલ ફિરાયતે…પંજ મિનિટ પ્વા કાકી બારા આયા ને ખીલીતે લટકધી ચાવી ખણધે ચ્યાં

‘હલ….’

     બોંય આમાભઝારમેં આયા ત્યાં સુધી અનુપમ સવિતા લા હિકડ઼ો સેટ ગિનેજી ગાલ કેં,કાકીજે હિકડ઼ે ઓરખિતે સોનારેજી હટમેં આયા ત થડેતે વિઠોવો ઉ નર ઊભો થિઇ વ્યો

‘અચો..અચો…કસ્તુરભેણ જયસીકરસન’

‘જયસીકરસન ભા’

‘ચો કુરો વતાઇયાં…?’

‘ભા બ ત્રે ખાસા સેટ ને મંગડ઼સુતર પ વતાયો’

‘હા જરૂર જરૂર પ અંઇ વ્યો તા ખરા..’

       બોંય થડે વટ રખલ ખુડસીયેંતે વિઠા ત હટવરો જરા લોણાતાણ કરે બ ત્રે ઠેકાણે તા સેટ કઢેં ને ત્ર ખણ મંગડ઼સુતર વારા ખાના કઢી સામે રખધે ચેં

‘ગિનો કર્યો પસંધ….’                                                                  

                 કસ્તુર કાકી સેટ નેરેને અનુપમ કોરા સેરીંધા અચે પોય પુછ્યો

‘બોલ ક્યો પસંધ આયો..?’

‘મુંકે હિનમેં કીં ગતાગમ નં પે ઇતરે ત આંકે ભેરો કોઠે આયોસે કાકી’

ભલે પ કોક ડિઝાઇન ત તોકે પસંધ આવઇ હુંધી નં…?’

‘હી કીં લગેતો’ હિકડ઼ો સેટ ઉપાડે અનુપમ પુછે

‘ભો હી મિણીનું લાટ આય…’

‘ત..રખો અલગ હાણે મંગડ઼સુતર..’

                કસ્તુર કાકીકે જુકો પસંધ આયો વો સે જ સેટ અનુપમ પસંધ કેં ઇતરે ઇ ત નક્કી થિઇ વ્યો ક ઇ જુકો મંગડ઼સુતર પિંઢ પસંધ કંધા ઇ અનુપમકે પ પસંધ અચિંધો ઇતરે હિકડ઼ો મંગડ઼સુતર પસંધ ક્યો                                                    

 ‘હી કેડ઼ો આય પુતર….’અનુપમજે હથમેં હિકડ઼ો મંગડ઼્સુતર ડિનો જુકો ઇનકે પેલી નજરમેં જ પસંધ આયો વો

‘ભલે હી બોંય પેક કરે ડ્યો ભા..’કસ્તુરકાકી મંગડ઼સુતર ડિંધે ચેં        

        બીંજો વજન ચેક થિઇ વ્યો એ સરસ થેલીમેં વિજીને હટવારે ડિને ત અનુપમ પુછે

‘કિતરા થ્યા…?’

‘મિડ઼ે ૪૦૫૮૦ થ્યા…’

‘વિઝા કારડ હલધો…?’અનુપમ પાકિટ મિંજા કારડ કઢી ડિંધે પુછે

‘ના..ભા ઇ હિડાં નંઇ હલે કા રોકડા કાં….’

‘ઇં કર્યો આંજે માડ઼ુકે બિલ ડિઇ હાફિસતે હલાયો ઇ રોકડા ડિઇ ડિંધા..’હટવરો કીં અગિયા કુછે તેનું મોંધ કસ્તુરકાકી ચ્યોં

 “જી જરૂર

           બોંય ભઝારતા ઘરે આયા તાં સુધી રાત પોણ આવઇ વિઇ.કસ્તુરકાકીકે ઘર છડે અનુપમ પાગલે જે ઘર કોરા વરયો(વધુ બઇ ટપાલમેં)

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: