મધર્સ-ડે

MD

         ખ…ન…ન…ન કાંચ તૂટેજો અવાઝ સુણી સોફેતે વિઇ છાપેજા પના ફેરીંધી કવિતા

‘વરી કુરો જોર્યા….? કંધી રસોડેમેં આવઇ ને પાણીજી જુરલ સીસીજા કાંચ ને પાણી હારલ ડીસી કાંચ બુવારીંધે જમનાબાજો હથ જલે ચેં

‘રોણ ડ્યો કાંચ હથમેં લગી વેંધો ત નંઇ ઉપાધી વિઞો બારા વ્યો….હે ભગવાન હી રોજજી રામાયણસે ત આઉં કખ થિઇ રિઇ અંઇયા…’એડ઼ો ભભડાટ કંધે કાંચ બુવારે સુપલીમેં વિજી હરે કરે પાણી ઉગેં

‘કિતરી વાર ચ્યો આય ક આઉં કરે ગિનધીસ પ સુણે કેર…? હે ભગવાન..’

         ઘરમેં પગ ડીંધે કમલકે હી સુજેમેં આયો…હીં નેરણ વિઞો ત એડ઼ો અવાર નવાર સુજેમેં અચિંધો વો પ અજ મા જો ફિકાઇ વારો પિલ્લો ડાચો ડીસી કમલજો મન ખટો થિઇ વ્યો.

            પંનરો ખણ ડીં પ્વા કમલ મા કે ચેં

‘અજ રસ્તેમેં કાસીકાકી મિલ્યા સે ચ્યોં જમનાકે મિલણું ત આય પ સુરિયેજે હિન બેલડે પ્વા ટેમ જ નતો મિલે ત જમનાકે મુંજે ઘરે છડે વિઞ…’

‘કાસી કે મિલેજી ત મુંકે પ મનખા થીએતી…’

‘ત બાઇ તું ચાર મડ લુગડેજી ખણી ગિન ને તું કાસીકાકીજે ઘરે જ રોજે ઇનીકે પ ગમધો…’

          કમલ ચેં વે તીં જમનાબા તૈયાર થિઇ વ્યા ને કાસીજે ઘરે કમલ મા કે છડેં ત જમનાબા ચ્યોં

‘નેર કમલા અજ મંગડ઼વાર આય ને સુકરવારજો મુંકે કોઠણ પાછો અચીજ…’

         સુકરવારજો કમલ જમનાબાકે હિકડ઼ી સોસાયટીમેં કોઠે આયો ત જમનાબા પુછ્યોં

‘કમલા હી તું મુકે કિડાં કોઠે આવેં….?’  

‘બાઇ તું હલ તા ખરી…’ચિઇ લિફટ વટ આયા ને પાંચમે માડ઼જો બટન ધાબે.લિફટ મિંજા બાર અચી ૫૦૧ નંમરજી ઘરજો ઘંટીજો બટન ધાબે ત હિક્ડ઼ી બાઇ ધરવાજે ખોલે ચેં

જયશ્રી કૃષ્ણ બા…’

જયશ્રી કૃષ્ણ….’

‘કમલા હી કેર આય ને મુંકે તું હિડાં કુલા કોઠે આવ્યો અંઇયે…?’

‘બાઇ….હી પાંજો ઘર આય ને હી સાકર તો ભેરી હિન ઘરમેં ચુઇ કલાક રોંધી હાણે તોકે હિડાં જ રે જો આય…’

‘પ કુલા….કીં કારણ…?’

‘કવિતાજો રોજ જો કિકરાટ ને તોજો ઓછપાયલો મોં ડિસાંતો ત મન ડુખ થીએતો ઇન કનાં તું હિડાં રો ત તોકે ક મુંકે કો કિકરાટ સુણેજો વારો નં અચે….’

‘મુંજા મિઠા પુતર ઘર વે ઉડાં ચાર ઠાં ખુખડે તેંસે….’

‘બાઇ તું સેન કરે ગિનેતી મુંથી સેન નતો થીએ….ભસ હાણે તું હિડાં જ રોજ તોજે કમલેજો તું ઇતરો માન નઇ રખેં….?’ભીજલ અખિંયે કમલ પુછે                                         …

‘ભલે પુતર તોજો મન નારાજ થીએ એડ઼ો મુંકે નાય કેણું આઉં હિડાં જ રોંધીસે ભલે…?’કમલકે બખ વિજી ઇનજો કિપાર ચુમીને જમના બા ચ્યોં હી ગાલ હલઇતે ત સાકર ચાય ભનાય ખણી આવઇ સે મિણી ભેરા વિઇ પીધો ને ઊભો થીધે કમલ ચેં

‘બાઇ રોજ હાફિસતા વરધે આઉં તોકે મિલણ અચિંધોસે…’ચિઇ કમલ વ્યો

      હીં કમલ ગોઠવણ કેંવે તીં થ્યો.જમનાબા પાછા ઘરે ન આયા ઇતરે કવિતા કમલકે પુછેં

‘બાઇ કિડાં…..?’

‘કાસીકાકીજા પાડોસી જાતરાતે વ્યાતે તેં ભેરી બાઇ પ જાતરા તે વિઇ…’કમલ ચેં

         હિકડ઼ો ડીં કવિતાજી જેડલ સારિકા ઘરે આવઇ ને કવિતાકે પુછે

‘તોજો ને કમલજો કીં ઝઘડો ક બોલચાલ ક મનમેં આંટી ક એડ઼ો કીં ત નાય થ્યો નં…?’

‘ના કો ભલા ઇં પુછેતી….?’

‘ઇં નવે ત કો હેવાયલ જીનાવર વારેજી બે કિડાં જાવા ન વિજેં…..’

‘તું ચોણ કુરો મઙેતી હી સબડજી ગુંચરા વારે વિગર જીકીં વે સે સીધી સેધી ગાલ કર…’કવિતાકે સતપંજ થીધે સારિકાજા ખભા જલે ધુંધણાઇધે પુછે

‘કમલકે મું નવરંગ સોસાયટીમેં બ ત્રે વેરા વેંધો ડિઠો આય ઉડાં ઇનજો કીં લફરો ત નાય નં….?’   

‘નં ડ઼ે નં કમલજો કોક ધોસ્તાર ઉડાં રોંધો હુંધો તેંકે મિલણ વેંધો હુંધો….’

‘ઇં વે ત સારી ગાલ આય હી ત મું ડિઠો સે તોકે ચ્યો…ભલે આઉં વિઞા…’ચિઇ સારિકા ત વિઇ પ કવિતાજે મન મેં ખટકો રખી વિઇ

         બે ડીં કવિતા કમલજી હાફિસ સામે બસ ઠેસણ તે કમલજી વાટ નેરીંધી વિઠી વિઇ.સિંજા ટાણે કમલ  હાફિસ મિંજા બાર આયો ને પિંઢજી ગાડીમેં વિઠો ત કવિતા હિકડ઼ી રિક્ષા જલે ઇન પ્વા વિઇ.ગાડી નવરંગ સોસાયટીમે ઊભી રિઇ ને કમલ લિફ્ટ કોરા વર્યો ને લિફ્ટ મથે વિઞણ મંઢાણી સે કવિતા નેરે ક લિફ્ટ પાંચમે માડ઼તે વિઇ.લિફ્ટ પાછી નીચે આવઇ ત કવિતા પ પાંચમે માડ઼તે આવઇ ને પો કમલજો અવાઝ કિડાંનું અચેતો સે સુણેલા કન ચુસા કેં ને કમલજો અવાઝ ૫૦૧ મિંજા અચેતો સે નિક્કી કરે પાછી વરી ઘરે અચી વિઇ

       બે ડીં કવિતા પાછી નવરંગ સોસાયટીમેં આવઇ ને ૫૦૧ નિમરજે ફ્લેટ વટ ઊભી ઘંટીજો બટન ધબાય તેનું મોંધ મિંજારાનું જમનાબાજો અવાઝ સુજે મેં આયો ઇ કોકકે ચ્યોંતે

‘હી કમલેજી જિધજે લીધે આઉં હિડાં આવઇસે પ મુંકે ઓથડ ઓથડ લગેતો,કમલેજે અધા ભેરી જીન ઘરમેં આવઇસે ઇ હીં થોડો જ ભુલાજે તો….? મુંજી નોં કવિતા બોલેજી આકરી આય પ મનમેં કૂડ઼ કપટ નાય બોલધે બોલી વિઞે ને પો ભુલી વિઞે મનમેં ખુટકો ન રખે ઇ સમજ ન ક ભોરી ભાછા આય.ઘર વે ઉડાં ચાર ઠાં ખુખડે તેસે હી ધાર રેજો…ચોંધે જમનાબા જો ડુસકો સુજેમેં આયો ત કવિતા ઘંટી વજાય સાકર ધરવાજો ખોલે ત ધોડીને કવિતા ‘બાઇ…..’ચોંધે જમનાબા કે બખ વિજી રુઇ પિઇ સાકર પાણી આણે સે પિરાય જમનાબા કવિતાકે થધાર્યોં

‘આંજે પુતર ત બાઇ કાસીકાકીજે પાડોસજા જાતરાતે વ્યાતે તેં ભેરી જાતરાતે વિઇ આય ઇં ચ્યોં…’

‘ઇં કમલો તોકે ઇં ચેં….?’કવિતાજી પુઠતે હથ ફેરીંધે જમનાબા ચ્યો

‘ઇ જીકી વે સે આંકે હાણે હિડાં નિઇ રોણ ડિયાં સાકર માસી અંઇ પ બાઇ ભેરા હલો…’

          સિંજા ટાણે કમલ ઘરે આયો તડેં સોફે તે વિઇ જમનાબા કવિતાજે મથેમેં તેલ ઘસયોંતે ને સાકર ઘરજી સફાઇ કેંતે,સોફે પ્વાજી ભિત મથે હિકડ઼ો પુઠો ચોડેલવો ઇન મથે લિખવ વો…

HAPPY MOTHER’S DAY

૦૯/૦૫/૨૦૧૬   

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: