વડી જાતરા

heaven

          થધે વાસરે ભેરી ઘુમરી ખેંધી ફુલ ગુલાભી થધ વિઇ.આજુબાજુ જીત નજર પુજે મિડ઼ે ધિલકે હેરીધલ લગે.થધ વિઇ ઇતરે હોટલમિંજા મિલલ ફુધિને ને આધુ વારી ચાય મહિમ પુરી કેં ને સિગરેટ પેટાંય તાં ત

‘ગુડ મોર્નિન્ગ સર…’કંધો અસી નિક્કી ક્યો વો ઉ ભોમિયો અચી પુગો

‘ગુડ મોર્નિન્ગ…’

‘તૈયાર….?’થધસે ઠરલ હથારિયું ઘસીધે ઇન પુછે

‘ભસ મેડમ અચે ત નિકરોં…અરે…નયના…ટેમ થિઇ વ્યો…’મહિમ હોટલ કોરા નેરે સડારે

‘હલો…’પિંઢજો કોટ પેરીંધી બાર અચલ નયના ચેં

‘ત સાયેભ પાં હિન હોટલ ‘હોમ સ્વીટ હોમ’જે અઙણ તા જા સરૂઆત કરિયું’ચિઇઇ અગિયા થ્યો ત મહિમ ને નયના ઇન પ્વા હલ્યા.હોટલજો વડો ગોલ્ફજો મેધાન પાર કરે આરસજી નિકસીવારી છતેડી વટ અચી ઉભા.છતેડીમેં ત્રે સમાધિયું વિઇ.

‘હી સમાધિયું હોટલ અડાઇધલ ને હોટલજે માલકજી અંઇ.પેલી સમાધી બિંધુ ચતુર્વેધીજી વિચમેં પ્રસાંત ચતુર્વેધીજી ને છેલ્લે બિંધિયા ચતુર્વેધીજી આય.’ભોમિયો ચેં

‘ઇતરે મા-પે ને….’

‘નં…નં…એડ઼ી ભુલ મ કજા’મહિમ કીં ચે તેનું મોંધ ભોમિયો ચેં

‘ત….?’એડ઼ો પુછધી અખિંયે મહિમ ને નયના ઇન કોરા નેર્યા

‘વિચલી સમાધી માલિકજી આય ને બીં બાજુ માલકણજી અંઇ…’ભોમિયે સમાધી નીચે લગલ તખતી કોરા આંગર ચિંધે ચેં

શ્રીમતિ બિંધુ ચતુર્વેધી            જનમ ૧૬-૦૧-૧૯૦૬        અવસાન ૧૯-૦૧-૧૯૩૨

શ્રી પ્રસાંત ચતુર્વેધી                જનમ  ૧૮-૦૩-૧૯૦૨       અવસાન  ૨૦-૦૬-૧૯૮૦

શ્રી મતિ બિંધિયા  ચતુર્વેધી       જનમ  ૨૦-૦૧-૧૯૩૩       અવસાન  ૨૦-૦૬-૧૯૮૦

‘અડ઼ે હિની બીંજે અવસાન તારીખ હિકડ઼ી જ આય બોંય કો અકસ્માતમેં…?મહિમ ભોંઇયે કોરા નેરિંધે પુછે

‘ના સાયેભ ઇ ત સાધારણ રીતે ગુજારે વ્યા વા હી છતેડી સામે બોગનવેલજે માંઢવે નીચે મિલ્યાવા પ ઇ કીં ગુજારે વ્યા તેંજો કારણ લધો નાય ને સચ્ચી ગાલ આય સે કોય વિસે નતો…’

‘સે કીં…?’

‘સચ્ચો કારણજી જાણ માલિકજી વિસ્વાસુ નોકર સીતારામકે વિઇ ઇ પિંઢ જ હિન ખલકતે નાય,માલિક ગુજારે વે પ્વા હિકડ઼ો અઠવાડો રિઇ ઇ પ માલિકકે મિલણ હલ્યો વ્યો..’

‘ઓહ…ત ઇ ભેધ ભેધ જ ર્યો ઇં નં…?’મહિમ ભોમિયેકે પુછે

‘ના સાહેભ કોય ભેધ નાય હલો પાં ડુંગરે કોરા હલો ઇ બોરી લમી ને અટપટી આખાણી આય…’ ચિઇ ભોમિયો અગિયા હલ્યો.

‘ત પાં હિડાં જ વિઇને ગાલિયું કરિયું ત…?’નયના પુછે

‘આઉં આંકે વાટમેં ગાલ કંધોસે નં…’ચિઇ ભોમિયો અગિયા હલ્યો.ઇતરે મહિમ ને નયના પ ચુપચાપ ઇન પ્વા હલ્યા.હિકડ઼ો જરા ઉંચો ટેકરો નેરે ને ઉડાં અચી ઉજાણીજે સામનજી ટોપલી રખ્યોં.ભોમિયો ભેરો ખણી અચલ તંભુ ઉભો કેં ત નયના થરમોસ મિંજા ચાયજો હિકડ઼ો કોપ ભરે ભોમિયે કે ડિને ને બ્યો મહિમકે ડિંધે પુછે

‘તોકે ખાધે લા કીં ડિયાં…?’

‘ના…’ચાય પીંધે મહિમ ચેં

‘ત…હાણે પાં મિસ્ટર પ્રસાંતજી ગાલ કરિયું…?’ચાય પિંધે નયના પુછે

 ‘મિસ્ટર પ્રસાંત ચતુર્વેધીજા પિતાશ્રી કૃષ્ણકાંત ચતુર્વેધી વડા કર્મકાંડી,જ્યોતિષાચાર્ય ને સિધ્ધપુરૂષ વા પ અસાંજે સાયેભજી

કમનસિભી ઇ પંજ વરેજી કચ્ચી ઉમરમેં વા તડે કૃષ્ણકાંત ગુજારે વ્યા.ઇનીજો હિકડ઼ો હિંધજીંધ ભાઇબંધ વો બંસીધર સર્મા કૃષ્ણ્કાંતજી મિલ્કતજો વહિવટ સંભારે ગિડ઼ે ને આવક ઊભી કરે ડિને તેં મિંજા ઘરજા ખરચા ને સાયેભજે ભણતરજી સગવડ઼ થિઇ સગે જેમે ખોટે ખરચે લા કો જોગવાઇ ન વિઇ.ટબર પ્રસાંતકે નયા નયા લુગડ઼ા પેરેજો,ખાસી ચુપડિયું વાંચેજો,ગુમણ ફિરેજો સોખ વો તેં લા ગણે વેરા જીધ કરે તડેં ઇનજી મા માયાદેવીજી અખમેં રૂંગા અચી વિઞે ને કાયમ ઇનીજો હિકડ઼ો જભાભ સુણેમેં અચિધો વો

‘મુંજા મિઠા પુતર પાં વટ ઇતરા પૈસા કિડાં અંઇ જુકો પાં ઇ મિડ઼ે કરે સગોં જિકી અંઇ તેં મિંજા પાં મડ ડાર માની ખ્યોંતા’

           હિન ગાલ તા ટાબર પ્રસાંતજે મગજમેં હિકડ઼ી ગાલ ઘર કરે વિઇ ક પૈસા જ હમકુલ અંઇ.જીં જીં ઇ વડો થિંધો વ્યો તીં ઇનજો પૈસેજો મોહ વધધો વ્યો.ગામઠી નિસાડ઼મે સત ચુપડી ભણે પ્વા કૃષ્ણકાંતજી ઇચ્છા વિઇ તીં જ્યોતિષાચાર્ય ભનાય લા પ્રસાંતકે કાસી હલાયમેં આયો.વરે ગુધરધા વ્યા ને ટાબર પ્રસાંત મિંજા પ્રસાંત ચતુર્વેધી બી.એ. વિથ સંસ્કૃત થયો. કાસીમેં જ હિકડ઼ી કોલેજમેં સંસ્કૃતજે પ્રોફેસેર તરિકે નિકરી મિલી વિઇ પ ઇ નોકરીજી હા ભણે તેનું મોંધ બંસીધર સર્મા અચીને ઇનકે મુંભઈ કોઠે આયો,કારણ ક ઉડાં ઘર,નોકરી ને કિતરા વરેથી વાટ નેરીંધી મા મિડ઼ે વો.ઘર વટા પગે પંજ મિનીટ છેટે કોલેજ વિઇ ઉડાં ઇનકે નોકરી મિલી વિઇ.કડેંક માયાડેવી કોલેજજે અઙણમેં પોંધી હિકડ઼ી બારી મિંજા છોકરેકે ભણાઇધે પ્રસાંતકે નેરે બોરી રાજીયાણી થિંધી વિઇ.

       અસાવ રાજીપો ત માયાડેવી કે તડેં થીણ મંઢાણો જડેં છાપેમેં પ્રસાંતજા લખાણ છપાણા તે.ગણે વેરા ભાઇબંધ મિડ઼ે ભેરા થિઇ કુંઢલીજી ચર્ચા કંધાવે પ સિંજા ટાણે ત સત થી અઠ ઇ ઘરજી મુરમેં અચલ લાયબ્રેરી જ વિઇ વાંચીધો વે લાયબ્રેરીજો સભ્ય હુંધે હિકડ઼ો ડી કોક જુની ચુપડી ખણીને ધરિયાજે આરેતે વિઇ વાંચેતે તિન ટાણે કોલરમેં ભરાય ખભેતે રખલ રૂમાલ વાસરેજી લેરમેં તરધો હલ્યો વ્યોતે સે સામેથી અચિંધલ બાઇજી કાયામેં આવટાણો

‘હી રખે આંજો હુંધો…?’ઉન બાઇ રૂમાલ પ્રસાંત કોરા ધ્રિગાય પુછે

‘ઓહ…!!’રૂમાલ ગિનધે પ્રસાંત ચેં

‘આંજી મેરભાની…’

         ઉ બાઇ જરા મુરકી ને અગિયા હલઇ વિઇ.જરા પર્યા વિઞી ધરિયાજી ધૂડ઼મેં વિઇ ધરિયાજી લેરું નેરેંતે.જરા વાર રિઇ પ્રસાંત ચુપડી મિંજા ડોગો ઉંચો કરે નેરે બીંજી અખિયું ર્યાણ ક્યાં ને બોય મુરક્યા.પ્રસાંત બિઇયાર ચુપડી મિંજા મથે નેરે ત ઉ બાઇ ઉત ન વિઇ.ઇનજો નાલો બિંધુ વો.       

         જીં જીં ડીં ગુધરધા વ્યા તીં બોંય ઉર્યા અચિંધા વ્યા. ઉર્યા અચણ પ્રેમમેં ને પો લગન સુધી પુગો.બિંધુ હિકડ઼ે પૈસાધાર શેઠ ઘનસ્યામડાસજી હિકડ઼ી ધી વિઇ.બિંધુકે સંસ્કૃત ને સાહિત્યમેં રસ વો.જડેં પ્રસાંત કો કુંઢલીજો અભ્યાસ કંધો વે તડેં બાજુમેં વિઇ સમજેજી કોસિસ કંધી વિઇ.હીં ઇનીજો સંસાર સુખ રૂપ ને સાંતિસે હલ્યોતે.પ્રસાંત બિંધુકે અઞા અગિયા ભણી ગિન એડ઼ો સમજાય તે હિકડ઼ીજી ટરી બિઇ નં થિઇ ને સંસારમેં મગન થિઇ વિઇ.હેડ઼ો સુખી સંસાર,હેડ઼ો સુખ ને હેડ઼ી ગુણવાન નોં જી સેવા માયાડેવી જીજો વખત નં પામ્યા ને સાંતિ ને સંતોસજો સા ખણી અમરાપર વ્યા.(વધુ બિઇ ટપાલમેં)

 

     

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: