નયો અધ્યાય (૨)

Paarayan

(વિઇ ટપાલથી અગિયા)

         ઉન ડીં પેલી વખત રૂભરૂ મિલે પ્વા બોંય વોટ્સ અપતે મિલધા વા ને ગાલિયું કંધા વા, ખણ ના નિકરી વ્યા પો વિરાટ મિતાલીકે જીડાં પેલી વાર મિલ્યા વા ઉન હોટલમેં અચેજો સંધેસો ડિને.મિતાલી ઉડાં આવઇ ને વાટ નેરિંધે વિરાટકે ચેં

હિડાં કોય તોકે મુંકે સુઙણી ગિને તેનું મોંધ બાઇક ચાલુ કર..’ચિઇ મિતાલી પિંઢજે મોં તે રૂમાલ વિંટે ને બોંય ગેટવે ઓફ ઇન્ડિયાતે આયા.બાઇક રખી બોંય હિકડ઼ી નિવગલી જગિયાતે વિઠા.વિરાટ પિંઢ ભેરી ખણી આયો વો સે ખારી મોરીજો પુડિકો ખોલે ને બોંય ખેંધે ગાલાયજો સરૂઆત ક્યોં ત મિતાલી પુછે

હાં રૂભરૂમેં મુંકે કુરો ચોણું વો બોલ..?

મિતાલી મુંકે તોસે પ્રેમ થિઇ વ્યો આય I love you તું મું સાથે લગન કનિયેં…?’ વિરાટ મિતાલીજો હથ જલે પુછે

‘…………’ખારી મોરી ખેંધે મિતાલી ફાટઇ અખિયેં નેરિધે મુરકઇ

બોલ મિતાલી હીં મુંજે મનજો વેમ નાય નં…?’વિરાટ મિતાલીજો હથ ધુંધડ઼ાઇધે પુછે

વિરાટ હેર આઉં કોલેજજે પેલે વરેમૅં અંઇયા ઇતરે એડ઼ો આઉં હાલ વિચાર નં કરે સગાં…’

આઉં તોજો કોલેજજો ભણતર પુરો થીએ તાં તંઇ તોજે જભાભજી વાટ નેરિંધોસે  It’s a promise…ચિઇ વિરાટ મિતાલીજો હથ ચુંમે

આઉં તડેં જભાભ ડિંધીસે ઇતરો જાધ રખજ I love you too ભસ ઇનમેં મિડ઼ે અચી વ્યો..’ચિઇ મિતાલી વિરાટજે હથકે થપડિંધે ખિલઇ ને પો હથ તાણીધે ચેં

હલ બાઇક ચાલુ કર..’

          બોંય ઊભા થ્યા વિરાટ પેલી વાર મિતાલીકે બખ વિધે જરા વાર બોંય હિકડ઼ે બેંજી અખિયેંમે નેરિઇધે ઇં ઊભા વા પો મિતાલી ચેં

હલ બાઇક ચાલુ કર થોડ઼ો ઇતરો મિઠો..’

         વિરાટ મિતાલીજે ઘરજે ઉર્યા બાઇકજી ચાલ ઓછી કેં અગિયા પુઠિયા કો નાય ઇં નેરે મિતાલી બાઇક તા ઉતરીબાય..’ચિઇ હલઇ વિઇ.

         વોટ્સ અપ તે કાં સ્કાય પીતે મિલી બોંય ગાલિયું કંધા વા.ઇની બીંજે પ્રેમજી મિતાલીજે ઘરમેં કેંકે ખબર નં વિઇ વિરાટજે ઘરમેં ખબર નં વિઇ ઇતરે સુધી મિતાલીજી જેડલેંમે કોયકે ઇન ગાલજો વેમ વો નં વિરાટજે ભાઇબંધેમેં કેંકે પ ખબર વિઇ

           વિરાટજી ચડતી થિઇ ઇન પિંઢ જીન બેન્કમેં કમ કંધો વો ઉડાંનું લોન ગિની નંઇ હ્યુન્ડાઇ વેરના ગાડી ગિડ઼ે ને ઘરજી સામે ઊભી રખી ડિને.ગાડીજો અવાઝ સુણી માધુરીભેણ બારા અચી પુછયોં

વીરૂ છોરા હી કેંજી ગાડી ખણી આવેં..?’

મમ્મી હી ગાડી પાંજી આય અજ ગિડ઼ી આય..’

જ્યાં સુધી ઇનજી પૂજા નં થિઇ વિઞે હકલી આઉં હેરજ કેવલરામ મારાજ કે સડાઇયાંતી પૂજા કરે ડિંધો…’ચિઇ માધુરીભેણ ફોન કરે મિડ઼ે ગાલ કરે પૂજા લા ઇનકે સડાયોં

વા..વા..વામાધુરીભેણ ગાડી લાટ આય….’કેવલરામ ગાડીકે ચક્કર મારે ચ્યોં

હાણે વા..વા..પો કજ મિણિયા મોર પૂજા પતાયખપંધો મિડ઼ે પૂજાપો ખણી આયો અંઇયે નં..?’માધુરીભેણ ટકોર ક્યોં

હામુંજી મા મિડ઼ે ગિની આયો અંઇયા ભાકી પૂજા નં હેવરંઇ પતાય ડિંયામંગલમ્‌ ભગવાન વિષ્ણુ મંગલમ્‌ ગરૂડમ્‌ ધ્વજા…’મંતર બોલધે ગાડીજે બોનેટતે સાથિયો કરે અભીલ ગુલાલ ચોખા ને ફુલ છંઢે આરતી ઉતારે પો ગાડીજો બાયણો ખોલે હકલેજે પાયડે મથે સાથિયો કરે હિકડ઼ો નાઇયર ગાડીજે પેલે પાયડે હેઠ રખી બાજુજી સીટ મથે વેંધે ચેં

વિરાટ જરા ગાડી અગિયા હલાય…’

         ગાડી અગિયા હલઇ ત નાઇયર ફૂટેજો અવાજ આયો ત કેવલરામ ચેં

ભસગિનો માધુરીભેણ ગાડીજી પૂજા થિઇ વિઇ…’ગાડી મિંજા ઉતરધે કેવલરામ ચેં

હિક્યાર ઘરમેં અચ ચાય પાણી કર પો તોકે ડખણા ડિંયા…’

          ચાય પાણી થિઇ વેંધે કેવલરામકે પૂજાપેજા પૈસા ને ડખણા ડેવાણી

વિરાટ તોજી નંઇ ગાડીમેં મુંકે ઠાકર મિંધર તે છડે વિઞ..’

હલ મમ્મી…’ચિઇ વિરાટ ગાડીજો પુઠલો બાયણો ખોલે માધુરીભેણ કે વેરાય કેવલરામ અગલી સીટમેં વિઠો ને ગાડી ઉપડઇ.જયસી કરસન ચિઇ કેવલરામ ઠાકર મિંધર વટ ઉતરી વ્યા.ગાડી હલાઇધે વિરાટ પુછે

મમ્મી કિડાં વેંધાસી…?’

ઇં કર હિક્યાર ઘરે હલ આઉં લુગડા ભધલાય ગિના પો પાં લોનાવલા પાંજી કુળડેવી એકવીરાજા ડરસણ કરે અચોં..’

        માધુરીભેણ લુગડા ભધલાયોં વિરાટ ભધલાય પો ઘર ઢકે બારા અચલ માધુરીભેણ કે વિરાટ પુછે

હલધાસી…?’

હા હલ..’ ચિઇ માધુરીભેણ આગલી સીટમેં વિઠા.ફૂડ પ્લાઝા ઉર્યા અચિંધે વિરાટ પુછે

મમ્મી તોકે કાફી પીણી આય…?’

હા મુંકે જરા નાયણીમેં વિઞણું આય…’

          ગાડી ઊભી રખી નાયણી કોરા આંગર ચિંધે વિરાટ ચેં

મમ્મી તું ઉડાં વિઞી અચ તાં સુધી આઉં કાફી ગુરાંઇયાતો…’

            વિરાટ સેન્ડવીચ ને કાફીજો ઓર્ડર લખાય પૈસા ડિઇ ચિઠ્ઠી ગિડ઼ે ને માલ મિલે તેંજી વાટ નેરેંતે સે મિલી વેંધે ખણીને હિકડ઼ી ટેબલતે રખી માધુરીભેણજી વાટ નેરેંતે

હી સેન્ડવીચ…?’

મમ્મી લોનાવલા પુજધે અવેર થિઇ વેંધી ઇતરે થ્યો જરા પેટ પૂજા કરે ગિડ઼ી વે ઠીક રોંધો…’

        સેન્ડવીચ ખાવાઇ વિઇ કાફી પિવાઇ વિઇ ગાડી લોનાવલા કોરા રવાની થિઇ.ઉડાં ગાડી હિકડ઼ે ઠેકાણે ઊભી રખી મિંધરજે પગુઠિયેં કોરા વર્યા.ઉડાંજી ધુકાન મથા પૂજાપો ને પ્રસાધ ગિની ડરસણ ક્યોં ને પ્રસાધ ગિની ગાડીમેં વિઠા વિરાટ ગાડી મહાબડ઼ેસર કોરા રવાની કે માધુરીભેણ પુછયોં

વીરૂ છોરા પાણ આયાસે વાટ હી નાય તું કિન કોરા વિઞેતો…?’

મમ્મી હિડાં સુધી આયા અંઇયું ભેરાભેર મહાબડ઼ેસર વિઞી અચો..’

          વિરાટ માધુરીભેણકે મહાબડ઼ેસરમેં મિણી ઠેકાણે ફિરાય ને ડરસણ કરાય ને આખરમેં ઉડાંજા વખણાધા ડુંગરીજા ભજીયા ને કુલડીજી ડિઇ ખારાય ને કાફી પિરાય ઘર કોરા વિઞણ લગા માધુરીભેણજી થાકેડ઼ેસે ભારી અખિયું ડિસી ગાડી ઊભી રખી ને ગાડીજો પુઠલો બાયણું ખોલે ચેં

મમ્મીતું ઇં કર પુઠલી સીટ મથે સુમી રો ઘર અચિંધો તડે તોકે ઉથિયારીંધોસે..’

          માધુરીભેણકે ગાલ ગડ઼ વિઠી કો જાતજી આનાકાની કરે વિગર પુઠલી સીટ મથે ભેરી આણેલી સાલ ઓઢે આરામસે સુમીર્યા.વિરાટ રેડીયેતે સને અવાઝસે ગાયના સુણધે ગાડી હકલેંતે.વિચમેં ફૂડ પ્લાઝા આયો ઉન કોરા ગાડી વારેંતે પો થ્યો આરામસે નિંધર કંધી મા કે ઉથિયારીણી ઠીક નં થીધો ઇં વિચારે ગાડી ઘરે ખણી આયો પો ગાડીજો પુઠલો બાયણો ખોલે ચેં

મમ્મી પાં ઘરે અચિવ્યાસી…’

હેં..ઘર અચિવ્યો…? ખબર નં પિઇ નિંધર લાટ થિઇ વિઇ…’

(વધુ બિઇ ટપાલમેં)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: