સંસ્કાર   

vichar

           તલકસી રાતજો વિયારૂ કરે આરામસે હિંચકેતે વિઇને ઝુલધો વો.વટ વિઇને વસુમતી પાનધાની મિંજા પન ભનાયતેં.ઇન હિકડ઼ો પન તલક્સીકે ડિને બ્યો પિંઢજે ગિલાફેમેં ધબાય.

‘ખબર નાય વસુ તોજે હથમેં કુરો જાધુ આય તોજે બનાયલ પનજી મજા સજી અલગ આય,ઘણે વેરા ધોસ્તારે ભેરો ઉ વીરજી માલમજી ધોકાન તે પન ખાધેજો વારો અચે પ ઇનમેં ઇતરી મજા નતી અચે’

‘હાણે હઇયો કર તલક તોકે ખપે ત બ્યો પન ભનાય ડિંધીસે હી ખોટા મસ્કા પાલીસ કરેજી જરૂર નાય                     

લજાજો નતા હિન ઉમરમેં હી વેવલા વેડ઼ા આંકે સોભે નતા…’વસુમતી છિટકીને ચેં

‘હાં ગિનો સચ્ચી ગાલ કિઇ ત મસ્કા પાલીસ થિઇ વિઇ…?’

‘હુંધો હલો આભો પેરે ગિનો ત બારા આંટો મારે અચોં..’પો ચપ્પલ પેરીંધે વસુમતી પુછે

‘હી મુકલો અઞા નાય આયો…?’

 ‘તોજો પુતર ધંધેજે કમમેં કડાંક અટકીર્યો હુંધો…’ખિલીતે લટકધી ટોપી પેરિંધે તલકસી ચેં

      મુકેસ તલકસીજો હિકડ઼ો જ સિકીલધ્ધો પુતર વો સે તલકસી પિંઢ નિવરૂત થિઇ ઇનકે સોંપેલો સ્ટોર હલાઇંધો વો.કોલેજમેં વો તડેં માડ઼ુએકેં ઊંઠા ભણાંયને પારકે પૈસે જલસા કીં કેણા ઇન ગતમેં ઇ ઉસ્તાધ વો.ઇનકે જીકી પ ચીજ ગમંધી વે ઇ ચીજ ઉંધી સંઇયું ગતું વાપરેને મુસાયમેં કડેં પારોંઠજા પગ નાય ભરે પ સ્ટોરજી જભાભધારે અચી વે પ્વા ઇ મિણીં મથે લગામ લગી વિઇ

            હિકડ઼ો ડીં તલકસી વસુમતીકે ચેં

‘હીન મુકલે લા હાણે છોરી ગોતણી ખપે ક્યાં સુધી વાંઢો ફિર્યા કંધો..?’

‘મુંકે લગેતો પાં છોરી ગોતિયું તેનું મોંધ ઇનકે જ પુછી ગિનો જ ઇનકે કોય પસંધ વે ત પાંકે છોરી ગોતેજી પપજડ઼મેં પે જો વારો નં અચે..’

‘ભો ગાલ ત તોજી સચ્ચી આય અજ જે જમાનેજા છોરા પિંઢ લા છોરી પિંઢ જ ગોતે ગિનધા વેંતા’

           રાતજો વિયારૂ પતે પ્વા મુકેસ પિંઢજે ઓયડ઼ેમેં વ્યો તે ત તલકસી સડારે

‘મુકલા હિડાં અચતા..’

‘બોલો પપ્પા કુરો કમ આય…?”

‘હીં…ઓલાંધે ચોપે વારેજી ક્યાં સુધી વાંઢો ફર્યા કનેં તોકે કો છોરી પસંધ વે ત ગાલ કર નિકાં તો લા છોરી ગોતેજો ચાલુ કરિયું..’બાં જલે પિંઢજી બાજુમેં વેરાંઇધે તલક્સી ચેં

‘ના પપ્પા એડ઼ો કીં નાય..’મુરકીને મુકેસ ચેં          

‘ભા કોલેજમેં ભણધો વેં તડેં કો પરનાતજી છોકરી ગમંધીવે ને કીં ચોણું તેંજી બિકત્રિક થીધીવે ત એડ઼ો ચિઇ ડે અજજે જમાનેજી હવા એડ઼ી આય.’

‘ચ્યો નં પપ્પા એડ઼ો કીં નાય…’મુકેસ બિયાર મુરકીને ચેં

‘ઠયો ઠયો ત હાણે મૂંકે ધુરબીન ખણીને છોરી ગોતણી ખપંધી…’ચિઇ તલક્સી ખિલ્યો.       

            બ ડીં પ્વા મુકેસ કોલેજ ભણધો વો તડેં ઇનજે મિણી જાકબજે ધંધેજો સાગરીત ને સંય હથ જેડ઼ો વિપુલ સ્કોર્પિઅન ગાડી ખણી સ્ટોરતે આયો.મુકેસ ત ઘડીભર વિપુલકે પગ તાં મથે સુધી અભત નવાઇસે નેર્યા કેંતે

‘વા…!! સ્કોર્પિયન ગાડી…રેબનજા ચસમા…સોનજો રોલેક્ષ ઘડિયાલ…મોંઘા સુટ બુટ ને મથે અંતરજી છંઢ વિપલા કુરો ઠાઠ અંઇ તોજા ત…? હલ્યો હલ્યો કેબીનમેં વ્યો. અડ઼ે જેનીફર જર થડ઼ેતે ધ્યાન રખજ.’

ચિઇ મુકેસ ને વિપુલ કેબીનમેં વિઠા ત મુકેસ ઘંટી મારેં

‘જી સાયેભ…’પટ્ટેવારે અચી પુછે

‘બ લાટ ચાય ભનાય અચ..’

‘જી..’

‘હાં ત વિપલા કિડાં અંઇએ તું ને કુરો હલેતો કીં ખબર પે..?’મુકેસ ઉકોંઢીને પુછે

‘ધુભઇજી હિકડ઼ી પેઢીમેં કમ કરિયાંતો સે લાટ હલેતો..’વિપુલ ભેફિકરાઇસે ચેં

           ચાય આવઇને પિવાઇ વિઇ ત વિપુલ ૫૫૫ સિગરેટજો પાકિટ કઢે હિકડ઼ી સિગરેટ સોનેરી લાઇટરસે પેટાય પાકિટ ને લાઇટર મુકેસકે ડીને.સિગરેટ પેટાય મુકેસ લાઇટરકે ફિરાય ફિરાયને નેરેતેં

‘હીં ફિરાય ફિરાયને કુરો નેરિંયેતો ગમંધો વે ત રખી ગિન…’મુકેસજી આધતું જાણધે વિપુલ ચેં

‘સચ્ચંઇ..?’

‘હા..મુંકે તોકે હિકડ઼ી ગાલ કેણી આય…’મુકેસજી ઉકોંઢ વધારે લા વિપુલ ચેં

‘હાં બોલ કુરો ચોણું આય…?’મુકેસ પુછેં

‘ગાલ જરા ખાનગી આય તોકે ત ખબર આય ક ભિતકે પ કન વેંતા ઇ કર પરઇયે આતવાર આય પાં ખંઢાલા લોનાવલા વિઞી ઉડાં કિડાંક વિઇને ગાલ કંધાસી આઉં તોકે હિડાં સ્ટોર મથા…’

‘આતવારજો આઉં સ્ટોર ભંધ રખાંતો’

‘તોંય વાંધો નાય પ ભસ તું હિડાં મુંજી નોં વગે વાટ ન્યારીજ હિડાંનું જ પાણ વેંધાસી..ભલે હલ આઉં વિઞાતો..’ચિઇ વિપુલ વ્યો         

આતવારજો નક્કી કેલ હુવો તીં નોં વગે વિપુલજી સ્કોર્પિયન મુકેસજે સ્ટોર વટ અચી ઊભી રિઇ.વિપુલ ઢ્રાઇવરજી સીટ મથા વિઠે વિઠે જ ધરવાજો ખોલે ત મુકેસ ગાડીમેં વિઠો ને ગાડી ખંઢાલા કોરા રવાની થિઇ.બોંય જુની ગાલિયું જાધ કંધા વા.આખર રસ્તેજી ઉર્યા હિકડ઼ી નિવગલે ઠેકાણે ગાડી ઊભી રિઇ.બોંય ગાડી મિંજા ઉતર્યા.વિપુલ ગાડીજો પાછલો ધરવાજો ખોલે બ ખુડસિયું બાર કઢે ને ભેરાભેર હિકડ઼ી ભેગ કઢે.બોંય ખુડસીમેં વિઠા વિપુલ બ બીયરજા સીસા કઢે ને ઓપનર્સે ખોલેં પો હિક્ડ઼ી પ્લાસ્ટિકજી ડબ્બી મિંજા લીમેંજા બ ટુકર કઢે સે બોંય સીસેમેં વિધે ને હિકડ઼ી મુકેસકે ડિઇ બોંય સીસા ભુટકાયને ચ્યોં ‘ચિયર્સ…’

    પો ભટાસેજી કચરીજા પાકિટ ખુલ્યા ને બોંય બીયરજી મોજ માણ્યો તે.અધ સીસો પિવાઇ વ્યો પો મુકેસ પુછે   

‘હાં..ત હાણે ચો તોકે કુરો ચોણું વો…?’સુણી કચરી ખેંધે વિપુલ મુરક્યો.

‘સીસો ત પુરો થીણ ડે હેડીસે કેડ઼ી ઉતાવડ઼ આય..’ચોંધે વિપુલ ઢુક ભરેં

          હાણે ત હી વિપલો પિઢંઈ કુછે નં તાં સુધી વાટ નેરણી રિઇ ઇં વિચાર કંધે મુકેસ પ હિકડ઼ો ઢુક ભરેં.સીસો ખાલી થિઇ વ્યો ત વિપુલ બરફ્વારે બાકસ મિંજા બ્યા બ સીસા કઢેં.મુકેસ કુરો થિઇએતો સે નેરીંધે ચુપચાપ હિડાં હુડાં નેરીંધે બીયર પીધેતે ને કચરી ખાધેંતે.છેવટ બ્યો સીસો પ પુરો થિઇ વ્યો ત વિપુલ સિગરેટજી પાકિટ ને લાઇટર કઢે હિકડ઼ી પેટાયને પાકિટને લાઇટર મુકેસકે ડિને.મુકેસ પ હિકડ઼ી સિગરેટ પેટાય ભેફિકરે વારેંજી સિગરેટજી મોજ માણીંધો વો (વધુ બિઇ ટપાલમેં) 

 

       

 ‘

 

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s


%d bloggers like this: