સંસ્કાર (૨)

vichar

(છેલ્લી ટપાલથી અગિયા)

       બીંજી સિગરેટું પુરી થિઇ વિઇ તોંય બોંય કિતરીવાર સુધી ગોગેવારેજી વિઠાવા.વિપુલ ગાલ કિડાંથી ચાલુ કેંણી તેંજી પપઝડ઼મેં વો, છેવટ મુકેસ કોરા નેરિંધે વિપુલ ચેં

‘ગયે અઠવાડે ડ્રગજે ધંધેજો રાજા કે.લાલજો હેલિકોપ્ટર હેઠ ઉતરે વારો ઇ ઉતરે તેનું મોંધ કિડાંક્થી ઉડી અચેલ પુતારો હેલિકોપ્ટરજે પાંખિયેંમેં ફસજી વ્યો ને હેલિકોપ્ટર જુરી પ્યો. ઇનકે તાત્કાલિક ઇસ્પટાલમેં ખણીવ્યાતે ને ઉડાં પુજે તેનું મોંધ વાટમેં જ ઇ મરીવ્યો.હાણે ઇનજી ખુડસી ખાલી થિઇ ઇન મથે વિઠલ ઇનજે કાકાઇભામેં ઇતરા વસલા નંઇ ક ઇ રાજા થિઇ સગે..’

‘હાં..ત..?’

‘હાણેં જ તું ઉડાં અચેં ત પાં નિઢડિક પેઢી ડ્રગજે વેપારજી ખોલિયું ને પોય તું ત માડ઼ુએકે ઊંઠા ભણાયમેં ઉસ્તાધ અંઇયે…ત તું સમજેતો નં આઉં કુરો ચેલા મઙાતો…?’

‘ઇ મિડ઼ે ત ઠીક ખાટલે મોટી ખોટ મું વટે ત પાસપોર્ટ પ નાય ત ધુભઇ અચાજે કીં..?’

‘પાસપોર્ટ નાય ત ભનાય ગિન હાણે ત સરકારજે નયે નિયમ પરમાણે પનરો ડીંમે પાસપોર્ટ ભની વિઞેતી ને ઘરે વિઠે મિલી પ વિઞેતી’

‘ઇ ત સમજાઇ વ્યો પ ઉડાં ધંધો ચાલુ કરે લા આના ખપે નં…?મુકેસ ચેં

‘ઇ તોકે ન્યારેજો આય મુંકે જીકી ચોણું વો સે ચે લા જ હિડાં આયો અંઇયા… જાધ રખજ હેડ઼ા મોકા ટક પલ મિલેં નતા…’ચિઇ વિપુલ સિગરેટ પેટાય પાકિટ ને લાઇટર મુકેશકે ડિને.સિગરેટ પુરી થીંધે મિડ઼ે લબાચો ઉસેડ઼ેને ગાડીમેં રખી બોંય મુંભઇ કોરા રવાના થ્યા.વાટ મથે અચલ ફૂડ પ્લાઝામેં બોંય જીમ્યા ને પો ગાડીમેં વિઠા.સજી વાટમેં કીં ગાલબોલ નં થિઇ.વિપુલ મુકેસકે સ્ટોરવટ ઉતારે રવાનો થિઇ વ્યો પ મુકેસજે મગજમેં ભુસો ભરે વ્યો.રાતજો પથારીમેં સુતે સુતે કુરો કેણું સે વિચાર કંધે આખર અસલ મુકેસ આડ઼સ મોડ઼ેને ઊભો થ્યો ને ડ્રગજે ધંધેજો રાજા થે જા સોનેરી સોણા નેરિધે ઇન ચતુરઙજા સોગઠા ગોઠવેજો ચાલુ કેં.

        બે ડીં પાસપોર્ટ ગિનેજી વિધી ચાલુ કેં ને ઇનકે પાસપોર્ટ મિલી પ વિઇ.પાસપોર્ટજી નકલ ઇન વિપુલકે હલાંય ત જભાભમેં વિપુલ બ્યા કાગરિયા મઙે સે પ હલાય ડિને ત ઇનકે ધુભઇજી વિઝા મિલી વિઇ.

     હાણે ઇન ગોઠવેલ બાઝીજી પેલી ચાલમેં હિકડ઼ો ડીં વિયારૂ પતે પ્વા તલકસી ને વસુમતી કે ચેં

‘હેર મિડ઼ે ચારધામ જાત્રાતે વિઞેતા મું હિકડ઼ે ટ્રાવેલ એજન્ટ વટ પુછા કિઇ વિઇ ત ઇન લક્ઝરી ગ્રુપમેં નાં નોંધાયજી ભલામણ કેં જેમેં આંકે પાંજે ઘરેથી કોઠે વેંધો ને જાત્રા પુરી થિંધે ઘરે છડે વેંધો.સુધ્ધ સાકાહારી ઘર જેડ઼ો જીમણ… રે કરેજી લાટ સગવડ ઇ કરે ડિંધા.જાત્રાધામમેં જિડાં હલી સગાજે ઇં નંવે ઉડાં પાલખીજી સગવડ કરે ડિંધા…જ અંઇ હા ચો ત નાં નોંધાય અચાં…’

‘ભલે ત વિઞી અચોં તોજો કુરો વિચાર આય વસુ..? પન ભનાઇંધી વસુમતી કોરા નેરે તલકસી પુછે

‘તલક તોજો મન સાંખ પુરીંધો વે ત વિઞી અચો ચોવક આય નં ક જાણ્યા કરતા જોયું ભલું..’ચિઇ વસુમતી પાન તલકસીકે ડિઇ મુરકઇ.

        જરૂરી કાર્યવાહીજા કાગરિયા અંઇ ઇં ચિઇ મુકેસજે ડિનલ કાગરિયેં તે અખિયું મુંચેને તલકસી સઇ કરે ડિને બે ડીં મુકેસ જીકીં ગોઠવણ કેં વે તીં ટ્રાવેલ એજન્ટ ગાડી હલાય તેમેં રાજીયાણા થિઇ વિઇને તલકસી ને વસુમતી બોંય જાત્રાતે વ્યા.

      ચેઇન ઓફ હોટેલજે માલક તલકસીજો ભંગલો વિકાંધો ગિની ઇનમેં હોટલ ભનાયજી મનખા તલકસી વટ રખેં વે સે મુકેસકે ખબર વિઇ, ઇતરે ઇ ચેઇન ઓફ હોટેલજે માલકકે મિલ્યો ને બાપા વટ સઇ કરાયલ કાગરિયે હિસાબે પિંઢ સઇ કરે ભંગલો વિકાંધો ડિઇ ડિને.ઇનજ રીતે ધમધોકાર હલંધો સ્ટોર પ વિકણી પૈસા ઊભા કરે ગિડેં.પો પિઢજા પૈસા ધુભઇ કીં હલાયણા સે વિપુલજી સલા ગિની પૈસા હલાય ડિને ને પિંઢ પેલો વેમાન જલે ધુભઇ હલ્યો વ્યો.વિપુલ જીંકી સોગઠા ગોઠવેં વે ઇન રીતે ડ્રગજો બ નિંમરી ધંધો ચાલુ ક્યોં પ મુકેસ ત ભસ ડ્રગજે ધંધેજો રાજા થેજા સોનેરી સોણા નેરીંધો વો  

       ચારધામજી જાત્રા બોરી હુભસે પુરી કરે તલકસી ને વસુમતી બોંય પાછા આયા ગાડી ઇનજે ભંગલેજે ઉર્યા આવઇ ત ભંગલેમથે લાઈટ સે ચમકધો લોટસ નાલો વાંચે તલકસીકે સંકા વિઇ ઇતરે ઇન ગાડી સ્ટોર કોરા વારે ત વસુમતી પુછે

‘કુરો થ્યો તલક ઘરે વિઞેજી ભધલી હીં કિન કોરા વિઞેતો..?’

        ત તલકસી પંજ આંગરીયું ભેરી કરે પંજ મિનીટ ખોભરી વિઞ એડો ઇસારોકેં.સ્ટોર મથે પ વસુમતી જનરલ સ્ટોરજી ભધલી ન્યુ સુપર સોપી જો પાટિયો વાંચે તલક્સીકે મિડ઼ે ગાલ સમજાઇ વિઇ,ઇતરે હિકડ઼ી જાણિતી હોટલમેં ઓતારો કેં.તલકસી કીં ચે નં તાં સુધી ચુપ રોણું ઇં સમજી વસુમતી તલકસી પ્વા ઇનીકે જુકો રૂમ ભાડે મિલ્યો વો ઉડાં આવઇ.હોટલજો માડ઼ુ અચી સામાન રખી વ્યો પો ધરવાજે બારા ડુ નોટ ડિસ્ટર્બ જો પુઠો લટકાય ને તલકસી વસુમતી વટ સોફેતે વિઠો ત વસુમતી ઇનજે મગજમેં ચક્કર ભમર ફિરધો સવાલ કેં

‘તલક કુરો આય હી મિડ઼ે તું પાંજે ઘરે વિઞેજી ભધલી હિડાં હોટલમેં ઓતાર કીં કે..?’

‘વસુ પાંસે રાંધ રમાણી આય..’ભારી અવાઝસે તલકસી ચેં  

‘મતલભ જરા ફોડે ફાડેને ચો…’વસુમતીકે ફડ઼્કો પોંધે તલકસીજો હથ જલે ચેં

‘ચારધામજે કાગરિએ ભેગી મું વતી સઇ કરેજી રજાજે કાગર મથે મુકેસ સઇ કરાય ગિડ઼ે ને પાં ચારધામજી જાત્રા તે વ્યાસી પ્વા ભંગલો ને સ્ટોર વિકણી આના ઊભા કરી ઇ ધુભઇ ભજી વ્યો.’ હિકડ઼ો વડો નિસાકો વીજી તલકસી ચેં

હાય રામ ત તલક હાણે કુરો કંધાસી ને કિડાં વેબો…?’વસુમતી ડંજ ભરલ અવાઝસે પુછે

‘તું ત એડ઼ી ગાલ કરીએંતી જાણે કીં પાં વાટમેં ઓલાંધા થિઇ વ્યાસી…’

‘ત…’

હલો કચ્છડો વલો વતન…’ચિઇ તલકસી જગમિંજાપાણી આણે વસુમતીકે ડિંધે ચે.

       બોંય નીચે અચી મને કમને ચાર ગિરા ખાઇને બારા હોટલજે અઙણમેં અચી વિઠા વસુમતી ભેરી આણલ પાનધાની મિંજા પન ભનાય તલકસીકે ડિને.અધખણ કલાક ઉડાં વિઇ બોંય રૂમ કોરા વર્યા ત વસુમતીકે ચાવી ડિંધે તલકસી ચેં

‘વસુ તું રૂમમેં વે આય કાલજી ટિકીટ કઢાય અચાંતો..’

       બે ડીં કચ્છ વિઞણ રવાના થ્યા.કચ્છમેં તલકસીજા અધાજો ભનાયલ ત્રે રૂમજો બેઠો ઘર ખોલ્યોં.પાડોસમેં રોધલ તલકસીજી મા રેવાજી જેડલ ભેનામાસી બ મજૂરબાઇયું સડાય ડિનેં ઇની સજો ઘર સાફ સુફી કરે ડિનો.ભેનામાસીજે ઘરમેં જ નાયધોયજો ને જમણ પતાય પાછા ઘરમેં આયા ને છેલ્લે રૂમમે સાંવચેલો મિડ઼ે સામાન ગોઠવેજો ચાલુ ક્યાં સે રાત પોંધે મિડ઼ે ગોઠવાઇ વ્યો.રાતજો ભેનામાસીજે ઘરે વિયારૂ કરે પિઢજે ઘરમેં અચીને સુતા.મનમેં હલંધી ઉથલ પાથલજે લીધે મોડેથી અખિયું મુંચાણિયું.બે ડીં સવારજો ભેનામાસીજે ઘરે નિતનીમ પતાય બોંય ભાઝાર વ્યા ને ખપંધી મિડ઼ે ચીજ વસ્તુને સાગપન ગિની આયાને ગાસલેટજી ચુલ મથે રસોઇ ભનાય પ્રેમસે જિમ્યા.

         પાનધાની આણે વસુમતી પન ભનાય ને બોંય ખાધો.વસુમતી ઊભી થિઇ હિકડ઼ી પાસબુક ને ચેકબુક આણે તલકસીકે ડિને.પાસબુક જુકો નીમબંધી લિખાધી વિઇ ઇનમેં પિંજી લખ રૂપિયા ડિસી તલકસીકે નવાઇ લગી ઇતરે હી… એડ઼ે ભાવસે વસુમતી કોરા નેરે

(વધુ બિઇ ટપાલમેં)

        

        

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s


%d bloggers like this: