Archive for the ‘સ્વાણ’ Category

આંઞણી

જૂન 4, 2016

aajni

આઉં અમરાવતીમેં કપાજી કંપનીમેં કમ ક્યોતે ઉડાં મું ભેરો કુંવરજી પ નામાવટી વો.ઇનકે હિકડ઼ો આંઞણી થિઇ આવઇ.ઇ ત રૂમાલજી ઘડ વારે ફૂંકે ફૂંકેને અખકે સેક કેં તે ઇતરે અખ સુજીને નિંઢે ટમાટે જેડ઼ી રતી થિઇ રિઇ ને ભંધ થિઇ વિઇ.

ઇનકે જાધ આયો ક મુંકે પ હિક્યાર આંઞણી થિઇ વિઇ ઇતરે મુંકે પુછે

(more…)

Advertisements

ઘરવારી પારાયણ

એપ્રિલ 10, 2013

Paarayan

 

‘ઘરવારી પારાયણ’ #

1. ઇ જ કોય પ કારણ વિગર મિઠડ઼ી થિંધી લગે તડેં સાવચેત રોણું  2.આંજી ઘરવારી બોંય હથ ભાંઢે તે રખીને આંકે નિરખેને નેરીંધી વે ….

   તડેં મિડ઼ે સાવ સચ્ચો કુછી પોજા ઇ ટાણું ઇસ્કી ક ઇલકો થેજો નાય!

3. ઇ જ અખિયું નચાઇંધે નચાઇંધે ‘તુઝે ઝમીંપે બુલાયા ગયાહૈ મેરે  

   લીયે…’  ગેંધી વે ત ઇનજો સોંપેલો કમ જોરસે ને જપાટે કેણ મંઢાઇ  

   વેજા…!

4. ઘર કમમેં મધધ…જો અરથ નિસાડ઼ ને લગન જીયણમેં અલગ થીએતો 

   ઇ જીતરો ટાણેસર સમજી ગિનો ઇતરો સારો. નિસાડ઼મેં મધધ મિલધી  

   હુઇ લગન જીયણમેં કરેજી હુવેતી!    

5. ‘ચુપચાપ વ્યો’ એડ઼ા સબડ આંકોડ઼ી ભણધા હુવા તેં પુઠિયા છેક લગન 

   પુવા સુણેલા મિલધો તડેં કોય પણ ધલીલ કરે વિગર ડાયા થિઇ

   ઇ ચે તીં કજા!  

6. ઇ જ આંજો પુછાણો ગિને ક આંજી બેન્ક પાસબુક ક ડાયરી તપાસે

   લાય મંઙે ત ઠોઠ નિસાડ઼િએ વારેજી લેસન તેરઇ વતાય ડીજા!

7. ‘જિડાં ન પુજે કવિ ઉડાં પુજે ઘરવારી’ હી નઇ ચોવક જાધ રખજા!    

   કેંજી પણ કલ્પના બારજો આંજો બાનું ઇ સેલાઇસે જલે ગિનધી ઇતરે 

   સચ્ચો કુછેજો નીમ રખજા!

8. ‘ઇનકે સક કરેજો હક આય ઇ મુંજે ધિલજી ધકધક આય’ ઇ સ્લોક ગોખે

    રખો ને ઇનજે સવાલજા વિગતવાર જભાભ ડીજા.ઉ કોપી કરિધલ  

    ચિઠ્ઠી વારે નિસાડ઼િયે વારેજી સવાલજી પેલી બ લીટીએં પ્વા કોય

    ફિલમજો ગાયનો જોડ઼ે ડિંધા ત હલધો!

9. આંજે ડંધિયેમેં ઇનજે વારજો ગુછરો નિકરે ત તપી મ વેજા તેં કના

   ઇ જાધ કર્યો ક કડેંક ઇનજા વાર આંકે રેસમી ને સુવાલા લગધા હુવા

   ને ઇનજે ઓછાઇએ મેં આંકે સુતેજા અભરખા હુવા!

10. ઘરવારી ભેરા ખરીધી કેણ વડે મોલમેં વિઞો ત આંજો ધ્યાન ખરીધીમેં

     જ હુણું ખપે ઉ કાઉન્ટર વટ ઉભલ છોરી મેં ન!

11. ‘ઘરે ઝઘડ઼ો ન થીએ એડ઼ા અઢઇસો ગરામ ભીંઢા ની પંજસો ગરામ

    ફુલાવર ડે’ ઇં ઓરડર ડિંધે સાગ સસ્તો ને સારો મિલધો વરી ચુંઢેજી

    પંચાત મિંજા ભચી વેંધા! તેંમે સાગવારો પેણલ હુંધો ત થોડ઼ો વધુ

    જોખીધો સે નફેમેં!   

12. ઇનજે કિરી પારેજે કાર્યક્રમજી મજાક મ કજા પોય ભલે ઇ પંજ માનિયેં

    મિંજા હકડ઼ી માની ઘી વિગરજી ખાધે કે જ કિરી ચોંધી હુવે!

13. ઘરવારી કમમેં મુંજઇ પિઇ હુવે ને અઇ નિપટ નિવરા ટિટ હુવો તોંય

    નવરા અયો ઇ ખબર ન પોણી ખપે! હિન ગાલમેં જજી ચોખવટ કરેજી

    અસાંકે જરૂરત નતી લગે!

14. ઇ જડેં રખડ઼ધા રખલ મોબાઇલજા ચાર્જર-વાયર,છાપા, ટીવીજા

     રિમોટ,લુગડ઼ા,મેલા મોજા,રૂમાલ,ટુવાલ એડ઼ી મિડ઼ે ચીજુ ઠેકાણેસર

     રખધી હુવે તડેં આંજી કોય પણ હથ ન અચિધી ક ન લજધી ચીજ   

     ગોતે ડિનેજો મ ચોજા!  

15. કોય પણ ટીવી સિરીયલજી વિચમેં અચીધલ જાહેરાત ટાણે જ થારી

     પિરસેજો ચોજા,ત્યાં સુધી સિરીયલ નેરેજો ચાલુ રખજા એડ઼ી સિરીયલું

     ભનાયને જ એકતાકપુર કમાણી આય મુંજા ભા!      

16  ટી.વી. મથે જુકો રસોઇ સો અચેંતા તેમેં નેરેલી કોઇ પણ વાનગી

     ભનાયજી જીધ્ધ મ કજા! ને ધાર્યો ક ઇ કો નઇ જાતજી જેડ઼ી કર  થાઈ,   

    મેક્સિકન કે કોન્ટીનેન્ટલ વાનગી ભનાઇધી વે ત ઇનજા કુરો વખાણ કેણાં

  સે મોરનું વિચારે રખજા કારણ ક વાનગી ખાધે પ્વા કીં સુજધો ન!

17. પાડ઼ોસણજે ઘર મિંજા આચલ વાનગીજા ભુલે ચુકે પ વખાણ મ કજા! 18. બુવાર કઢ્યો ત પોય બુવારી ઊભી મ રખજા ચવક આય ક ઇં કરેસે

    ઝઘડ઼ો થીએ કીં ન ત ‘બુવારી ઊભી કુલા રખ્યા’ છેવટ ઇન ગાલતા પ

      ઝઘડો થઇ સગેતો.

19. લગન જીયણમેં છડે ઢારેજો મહત્વ આય તેમે ઘર છડે ઢારે ઇ મિણી

    કનાં સુખી વે.જજી બોલાચાલી થીએ તડેં હીન હથિયારજો ઉપયોગ

    કરેને સુખી થીઓ, લડાઇમેં હિનકે કુનેહજી પીછે હઠ ચોવાજેતી’

20. વાદ-વિવાદજે કિસ્સેમેં જીતે ને ડુખી થે કના હારીને સુખી થીઓ ઇં

     અનુભવી ચેંતા!

21. ઝઘડ઼ેમેં અવાઝજે પ્રમાણ જો મહત્વ આય આંજો અવાઝ હંમેસા માઠો

    રખો!

22 ઝઘડ઼ેજો હિકડ઼ો કારણ આંકે પિંઢકે ભેગુના સાબિત કરેજી આંજી વૃત્તિ  

     હુવેતી.જડેં બાઇ માડ઼ુ કુધરતી જ ભેગુના હુવેંતી ને હી ગાલ આંજે

   ભેજેમેં ન ઉતર્ધીવે ત અઇ સુખી થિઇર્યા મુજા ભા! 

23. ઇનીજી મિણી અધાએં કે વખાણીધા રોજા! ઇન ગાલ લાય કરે મુન

     ખનેરણી પણ અધા લેખાજે!       

24.ઇનકે હંમેસા ઇસકજે ધરિયામેં બોડ઼ે રખો જરા વાર મુન બાર નકરઇ

    ત સજે અઠાવાડ઼િયેજા ઢેબરા થીએ ઇતરી મેથી આંજી મુનતે મારીંધી!

25. હી મિડ઼ે કરે છતાં પ અસાંજે ઘરમેં ઝઘડ઼ો થીએતો ને ઘરવારી ઠાંમડ઼ા

    પછાડ઼ેતી ત અસાંકે કુરો કેણું? ઇનજો પણ ઇલાજ અસી ગોત્યો આય  

    ને જાતે અજમાયો પ આય! ઇલાજ નિપટ સાધો આય ઘરવારી

    છિટકી ને ઠાંમડ઼ા પછાડ઼ીધી હુવે તડેં આંકે આવડ઼ધા હુવેં એડ઼ા સ્લોક

    જોર જોર સે બોલેજો ચાલુ કરે ડીજા! પડ઼ોસી કે લગધો ક ઘરમેં

    આરતી થીએતી! ઘરમેં કિન ડેવજી પૂજા થીએતી સે કેંકે ચોજા મ!

=====x=====O=====x=====

# ‘હાસ્ય દરબાર’ બ્લોગ પર ‘આ તો બહુ લાંબુ બાપા- ઇંટરર્નેટ પરથી’

ફેબ્રુઆરી ૨૨ ૨૦૧૩ ના શ્રી ભરત પંડયા દ્વારા રજુઆત થયેલનું કચ્છી ભાષાતર ‘ધુફારી’દ્વારા

 

 

 

કીં સુંઙણણું?

ઓગસ્ટ 4, 2011

“કીં સુંઙણણું?”

“નર પેણલ આય ક વાંઢો ઇ કીં ખબર પે?”

અસાંકે હકડ઼ો ડી વિચાર અયો ક બાઇ પેણીલી આય ક વાંઢી સે તિન ટાણે જ સુઙણી ગનાજે  પણ….હી ભમરાડે મોરલે માડ઼ુ કે કીં સુઙણણું?
      બાઇ સેંથેમેં કંકુ ભરલ વે કાં ત મંગડ઼સુતર પેર્યો વે ત ઇન વટે લગનજો પક્કો લાયસંસ આય…ધાર્યો ક ઇન મિંજા કીં પણ ન ડિસજે તોંય સનો સનો મુરકધી વે ડિઠે જરા જાજરમાન લગધી વે ને પિંઢજીમેં કુરો વતાયણું ને કુરો લકાયણું ઇનજી સુજાગતા વે ને ભેફિકર ચાલ વે ત ઇ નખરાડ઼ી સ્વાગણ જ હુંધી ઇં ચઇ સગાજે……
પણ માડ઼ુમેં ત ખબર જ ન પે ક હી નર ખીલે બંધલ આય ક રખડલ આંખલો આય ત વાંચક ભાવર ને ભેનરૂં  મડ઼ે નીરખે પ્વા જાણકારે સે ચર્ચા વિચારણા કે પ્વા જકી અસાંજે હથ લગો ઇ જાહેર જનતા જે લાભમેં પેણલ નરજા લખણ રજુ કરિયુંતા.
•    જેંજે ડાચે સામે નેરીધેં જ ડયા અચે,જેંકે સટ કઢી મધધ કરેજો મન થીએ… જેંજા હાલ હવાલ પુછેજો મન થીએ (જોકે    તોજા હેડ઼ા હાલ કેરે કેં ઇં પુછીને જજો ડુખી ત ન જ કારાજે) જેંકે હેમથ ડિનેજો મન થીએ ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો નીચી મુન કરેને ઇં હલ્ધો વે કર રસ્તે મિંજા હારાઇ વિઞલ સુખ ગોતીંધોવે….ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો બોરો ઓછો બોલધો વે,,ગાલ વિચ્ચમેં કડેં ન બોલધો વે,,ધલીલ કડેં પણ ન કંધો વે ને જુકો હંમેશા ભલે…લાટ..હલધો..ફાવધો…વાંધો નાંય…અઇ ચો તીં…આંજો કમ થઇ વેંધો…અજ ઉપવાસ આય…એડ઼ો કેડ઼ી ખર કિતરી વાર કુછધો વે… ઇ નર પેણલ વે
•    જેંજે ડાચે તે ને ડઇ તા લડાઇજે મેધાન મ્યાં હથિયાર હેઠ રખી આયોવે એડ઼ો લગધો વે ડાચેતે ને ડઇ તે નિંઢે વડે ઘા જા નિસાન વેં…કડેક પટ્ટા-પીંઢી કેલ વે ખાસ કરેને ઘર મ્યાં બાર નકરધો વે… ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો ઘરમેં વે તડે ઘણખરો માટ કરેને વિઠો વે પણ ઘરમંજા બાર નિકરધે જોરસે બોલધોવે…અસોસાર બોલ્યા કંધો વે…કડેંક સકારણ ક અકારણ ખિલ્યા કંધો વે… ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો પિંઢજે ઘરમેં રૂમ ભંધ કરેને હેકલો જ કેંજી પણ મધધ વગર જજી જ હેમથ ને જોસમેં તકિયેકે તકિયેસે પિટીંધે કુછધો વે…ગિન ગિનધી વિઞ…. ગિન ગિનધી વિઞ તું ત…. ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો પેલી તારીખજો રાજા પાઠમેં વે ને ૨૦ તારીખ તાં ફકીર થઇ ઉધાર પેસા ગિનેજો મેડ઼ કંધો વે… ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો ગાલ ગાલમેં ઇં બોલધો વે ક “હી મડ઼ે ત નસીભજા ખેલ અઇ ભા… માડ઼ુજો માલક વટ કીં ભકા નાય…ધાર્યો ત ધણી જો(ક ધણિયાણીજો) જ થીએ…. ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો ઘરમેં વે ત અસોસાર ઇં જ બોલધો વે…પિત્તર મ ધમ….ભેજેજી ડંઇ મ કર…મથાકુટ મ કર…ચાંતો તી કર….લોઇ મ પી(મચ્છર મુંઙણ કે પીણ થોડોક રે લાય ડે)…. ઇ નર પેણલ વે
•    ઉનારેજી રજામેં જજો જ રાજી ડિસાજે ત કાં ઘરવારી માઇતરે વઇ આય કાં વિઞેજી તૈયારી આય…. ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો હાફિસ તા ઘરે વેંધો વે તડેં હથમેં થેલી ત જલેલી જ વે…. ઇ નર પેણલ વે
•    જો બાઇ ને માડ઼ુ ભેરા વેં તેંમે માડ઼ુ બ પગ મોંધ હલધો વે ત મંઞી ગિનજા ક ઇ જોડલો ધણી ધણિયાણીજો જ આય… ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો હંમેશા ભજન ગાઇધે વે “કોઇ કોઇનું નથી રે કોઇ કોઇનું નથી રે” કાંત “દુખી મન મેરે સુન મેરા કહેના જહાં નહી ચૈના વહાં નહી રહેના”…. ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો ઘરે અચી વડે અવાજસે ટીવી ચાલુ કરે ટીવી સામે વઇ રે… ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો નર જિન બાઇ ભેરો રોંધોવે ઉન બાઇજો જ જનમ-ડી ધર વરે ભુલી વિઞે… ને તેંજો જિયાન પણ દર વરે ભોગવિંધો વે….ઇ જ નર લગનનું મોંધ ઇન જ બાઇ કે રાતજો ૧૨ વગે મુભારક ભાધ ડને લાય અતાલો થિંધો વે… ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો નર ઓફિસમેં ઓવરટેમ કરેલાય હંમેશા રાજી વે…. ઇ નર પેણલ વે
•    જેંકે લગનજો અભિપ્રાય પુંછો ત ચે “લગન તો ભાઇ લાકડાના લાડુ છે (કધાચ લડુ ખેંણ વેંધે વિચાડ઼ેજા ડંધ ધુબીવ્યા વે.)….. ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો કન ભંધ રખી સજો ડી છાંપેમેં મોં વિજી વિઠો વે ને હું…હા..હંમ એડ઼ા જભાભ ડીંધો વે…. ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો હકડ઼ી બુક અસોસાર વાંચીધો વે ને નિસાકા વિજધો વે ઇ બુક ઇતરે બેન્કજી પાસબુક…. ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો પિંઢજો લાટમાટ વ્યો વખત જાધ કંધો વે ને પિંઢ કેડ઼ો સુરમા વો તેંજી આખાણીયું સુણાઇધો વે… ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો મુનજા વાર લેખે લેખેને વેડ઼િધો વે ક વેડ઼િધે વેડ઼િધે લેખિંધોવે…. ઇ નર પેણલ વે
•    જુકો લાટ-માટકે વખણિધોવે ખાસ કરેને બાઇયું (હક્ડ઼ી છડેને)… ઇ નર પેણલ વે

મુર લેખકઃમાલતી પટેલ
સાભારઃ સહિયારૂ સર્જન http://gadyasarjan.wordpress.com
કચ્છી તરજુમોઃપ્રભુલાલ ટાટારીઆ”ધુફારી”

ખોટી બ આની

જુલાઇ 25, 2011

ખોટી બ આની

       થોડ઼ે ડીં મોર મુજે હથમેં કેડ઼ી ખર કડાંનું ખોટી બ આની અચી પઇ.ઇ બ આની ખોટી આય ઇ જડેં મોધી પાછી ડીંધે કિક મોં ફૈટાયને ચેં તડે કેર ભેંસા મુન કરે વ્યો? ઇં મનમેં થ્યો. હન સવાલ જો જભાભ મલી વિઞે તોંય તેંસે હન બ આની પુરતી મુંજી ગરિભાઇ પુરી થીએ ઇં નવો. હેર ઇન સવાલ જો જભાભ ગોતેજો મુલત્વી રખી ઇ બ આની કીં હલાયણી તેંજો વિચાર કેણ વઠોસે.
                હથમેં છાપો જલે વાંચેજો ઢોંગ કંધે ટ્રામજે કંડકટરકે બ આની જરા પણ ધ્રજે વગર ડની.ઇન ટિકસ ડઇ બ આની ગનેજી કોસીસ કેં.ખોટી ચીજેકે પિંઢજી જાહેરાત કરેજો ભારી શોખ વેતો ઇન રીતે ઇ અલકી કંડકટરજે હથમ્યા છણીને સચ્ચી બ આની જેડ઼ો અવાઝ કરેજી મિથ્યા કોસિસકેં.કંડકટર બ આની ખય.અભત નવાઇસે ફરાય ફરાયને નેરે.રાજાજી છાપ સામઇ સની અખ કરેને નેરે ને કીં પણ ચે વગર બ આની મુંજે હથમેં ડિને.મું પણ ઇન ડિનેં વેં તીં બ આની પાછી ગની ગડ઼ી.અભત નવાઇજી ચીજવે તીં ઇન સામે ન્યાર્યો ફરાય ફરાયને ઝીણવટસે તપાસ કઇ પોય રાજાજી છાપ સામે ઠપકો ડીંધે નેરેને પાછી કીં પણ બોલે વગર ગુંજેમેં વધી ને બઇ બ આની કઢી ઇનકે ડિની.ઇન હકડ઼ો આનો પાછો ડઇ પિંઢકીં વડો કમ કેં વેં તીં મું ડિંયા ન્યારે પિંઢજી વાટ ઝલેં.
                   ચાય પીતેજો ગણખરો મન ત મુંકે થીંધો જ વેતો,પણ મનજે ઊંનાણ મ્યાં જ્યાં સુધી ‘ચાય’ ‘ચાય’ એડ઼ો નાધ ન ઉપડે ત્યાં સુધી ઢિંગલા ખર્ચેને હોટલમેં ચાય પીણ આંઉ વિઞા નતો.પંનરો ક વી મિનિટ મોંધ જ ચાયજો મેડ઼ાપ થ્યો વો અતરે મનમેં ચાયજો નાધ ઉપડ઼ે તેંકે સહેજે અધ ખણ કલાકજી વાર વઇ છતાં ઉન એડ઼ે નાધજી વાટ નેરે વગર ખોટી બ આની ખરચે છડઇ.મુંકે કડે પણ ન મિલ્યો વે એડ઼ો વેરારજી ડાપજો જસ મિલેજી વડી ઉમેધસે આંઉ હક્ડ઼ી હોટલમેં આયોસે.હેકલી બ આની જલજી વિઞેજે ધ્રામેં મું અગમચેતી ખાતર ચાર આને જતરો ખરચો કેણું ઇં વિચારે ચાય ઉપરાંત બ્યો પણ કિંક મંઙાયો.ચાય પુરી કરે ઢિંગલા ડીણ ગલ્લેતે વ્યોસેં.
”ચાર આના લો”વેઇટર રડ઼ વધે.
                ઢિંગલા ગિનણ ગલ્લેતે ઉભલ નરજી નઝર ઓછી આય એડ઼ો લગધે ભગવાનજી મેરભાની સમજી રાજી થ્યોસે.જી હિન્ધુસ્તાનજો હરખ લખ વાર વે તો તીં મુંજો હરખ પણ છણ જીવી નકર્યો.બ સચ્ચે આને વચ ખોટી બ આની રખી મું ઇન કે ડિનીને વટસે હલ્ધો થ્યોસે.
“સી!’ ‘મિસ્ટર’ ઇન મુંકે રડ઼ વધે.નવાઇ લગી વે તીં આંઉ પાછો આયોસે.
કો?” મું પુછ્યો
“યે નહીં ચલેગી”ઇં ચઇ ઇન બ આની પાછી ડને.
“કી?”
“ખોટી હૈ”
“ખોટી કુરેજી?”
“દુસરી દો”
“તું બે કેંકેક ડઇ ડીજ”
“નહી દુસરી દો”
”ખોટી કુરેજી થઇ? ઇન મથે રાજાજી છાંપ નાય” ઇનકે પાણ સચ્ચી સમજીને હલાઇયું  ત ખોટી હુંધી તોંય સચ્ચી થઇ વિઞે પણ ઇનજે મોં સામે ન્યારે ગાલ પુરી કરે કરતાં બ આની ડઇ રવાનો થીણું વધારે સલામત લગો ઇતરે મું તીં ક્યો.
          ઇન પ્વા બ ચાર ડીં તંઇ ઇ બ આની હલાયજી અથાક કોસીસ કઇ પણ ઇ વધુ પડતી વફાધાર બ આની મુંજી જિંધ ન જ છડે. આખર કાં ત ભીખરી કે ડઇ ડીણી કાં ત મિંધરજી ડાન-પેટીમેં વજી છડે જિંધ છડાયણી એડ઼ે મરાં ક મારિંયા ફેસલેતે આંઉ અચીવ્યોસે.
       ઓચિંધી મુંકે હકડ઼ી જુગતી સુજઇ.હકડ઼ે કાણે પનવારેજી ધુકાનતે વિઞી બ પૈસેજા પન ગિની મું ઇનકે રૂપિયો ડનો.ઇન બ પૈસે કપે ને ભાકીજી ચીલ્લર પાછી ડિને.ચીલ્લર લેખીધે મું જુગતીસે ઉ ખોટી બ અની ઇનમે સરાય ભેરે છડઇ પોય જાણે ઓચિંધી નજર પઇવે તીં ઉ ખોટી બ આની અલગ કઢી કિંક સંકાજી નઝરસે ઇન ડિયાં નેરિધેં
“હી બ આની ખોટી આય બઇ ડે”ચઇ પનવારેકે પાછી ડની
          પનવારે બ આની પાછી ગડ઼ે ને ચેં “મું વટ બઇ બ આની નાય અઇ બ આના ડ્યો ત પાવલી ડિંયા” મું અન વટા બ આના ડઇ પાવલી ગડ઼ી “જંગ જીત્યો રે મેરો કાણિયો!”જો ગાયન ગેંધે આંઉ ઉડાનું રવાનો થ્યોસે.રસ્તેમેં બ-ત્રે ધોસ્તાર મિલ્યા તેંકે બ આનીજી આખાણી કઇ ને મુંજી ફતેહ હંમેસ જાધ રખેલાય ઇનીકે ચાય પિરાયલાય બાજુજી હોટલમેં કોઠેવ્યોસે.ચાય પી ઉ પનવારે વારી પાવલી મું હોટલવારે કે ડની.ઇન પાવલીકે પટતે પછાડ઼ે ત ચાંધીજી લગધી પાવલી જસત જેડ઼ો ભોધો અવાઝ કેં
”યે પાવલી નહીં ચલેગી દુસરી દો” ને ગણે અનુભવે નીંભર થેલમું કી પણ બોલે વગર બઇ પાવલી ડની વડી લડ઼ાઇ હરેલે વીર મુડ઼સ વારેજી આંઉ પાછે વર્યોસે ને “જંગ જીત્યો રે મેરો કાણિયો” પ્વાજી બઇ લીટી “વહુ ચલે તબ જાણિયો” હતાસ મનમેં હુરી આવઇ “ડ્યો આંઉ હલાય ડીંધોસે” મુંજે હકડ઼ે ધોસ્તાર ચેં ત ઇનજો વિસ્વાસકે કાયમ રખણ મું ઇનકે પાવલી ડની.થોડ઼ા ડી રઇ ઉ દોસ્તાર પાછો મિલ્યો મું પુછ્યો
“કીં? પાવલી હલઇ ક ન?”
“અડ઼ે! હા ઇ ત તિન જ ડી કેંકેક પેણાય ડની” ઇં મુંજી પાવલી હલઇ ત ખરી પણ મુંકે કીં ફાયધો ન થ્યો.ઉન ધોસ્તારકે મુંજી ઉન પાવલીજી ભધલીમેં બઇ પાવલી ડીણી ખપધી હુઇ સે ન ડિને..ઇન પ્વા ઇ કેડ઼ી ખબર કતરી વાર મુંકે મિલ્યો પણ પાવલી હલાયજી પિંઢજી કારિગરી જી વખાણ ભરેલી આખાણી સૂણાય સિવાય ઉન પાવલીતે મુંજે હક્કજો હક્ડ઼ો હરફ પણ ન કુછ્યો.

( ‘શ્રેષ્ઠ હાસ્યરચનાઓ જ્યોતીન્દ્ર દવે’ મંજા સાભાર )

(જ્યોતિન્દ્ર દવે ગુજરાતી ભાસાજા સીમાથંભ જેડ઼ા હાસ્ય કલાકાર અઇ.ઇનીજી ડંજ ને કડવાસ વગરજી સીધી ને લાટમાટ રચનાઉ જજેરી જ વાંચાજેતી.”ખોટી બ આની” મથાડ઼ે વારે હિન હાસ્ય નિબંધમેં ઇની  માડુએજે સ્વભાવજી અમુક ખાસિયતેજી નિરાડી ગાલિયું ચ્યોં અયોં.ઇનીકે જુડ઼લ ખોટી બ આની બે કોય કે પેણાય ડિનેજી રીત ને મથાકુટ સની પણ ચોટધાર ખિલ ઊભી કરેતી. વરી આખર બેંકે ઠગે લાય વેંધે ને ખોટી બ આની હલાય લાય વેંધે પાવલી વિઙાયજો વારો અચેતો તેંજો ખિલ-ખુબી વારો બ્યાન હિન નિબંધમેં લાટ થ્યો આય,)
સંગ્રાહકઃ શ્રી અશોકકુમાર દેસાઇ
ભાસાંતરઃપ્રભુલાલ ટાટારીઆ “ધુફારી”  

ચાય

માર્ચ 7, 2011

“ચાય”

“જીયણજી વાટજા વાટાડ઼ુ-૨”

હનજ લેખ મેં મું આંજી ઓરખાણ બિપીન સે કરાઇ વઇ જુકો મુંજી અમરાવતીમેં પેલી નોકરી ટાણે પેલો ધોસ્તાર વો.
કડેક ખુંચેમેં પૈસા ખુખડધા વેં ત ચે
“હાલ ચ્હા પીએ”
ને ઇન વટ પૈસા ન વેં છતાં ચાય પીણી વે ત ચે
“ચ્હા પીસું….?”
અતરે ઇ કુરો ચેતો સે ધ્યાન રખણું ખપે ઇ ચે ક “હાલ ચ્હા પીએ” પોય ચાય પી ને ખુંચેમેં હથ વજો ત ચે “ખબર છે ખબર છે તારા પાસે પૈસા છે” ને જો ઇ ચેં વે કે “ચ્હા પીસું?” ને પૈસા ડને વગર હોટલ બાર નકરી વંઞો ત રડ વજે “આને પૈસા કોણ તારો કાકો આપશે?”
હકડ઼ી જ ગાલ વઇ ક મુંજી ને ઇનજી ભાઇબંધી નભઇ સે ઇનજી નીણાંઇ ને બ્યો ઇનજો સચ્ચો કુછેજો સુભાવ મું કે કુડ઼્સે સખત નફરત  ત ઇન કેની મું સામે કૂડ઼ ન પટેં વે.
નારાજ તરત થઇ વંઞે. અસી જડ઼ા કમ કઇધા વાંસી ઇન કપાજે કારખાને સામે રામ સિંધી પનવારેજી ધુકાન વઇ.અસી મડ઼ે ઇન વટ જ પન ખ્યોં. પૈસા રોકડ઼ા ન ડનેજા વેં ઇ લખી રખે મઇને ડીં ભેરા ડનેજા.ઇનજી ધુકાન સામે જ ઇનજે ભા જી સાઇકલ ભાડે ડને જી ધુકાન વઇ.
આતવારજો પંઢજી ધુકાન ભંધ રખે પણ સવારજો વેલો અચિ સાઇકલજી  ધુકાનમેં વઇને રોજ જુકો જતરા ને જેડ઼ા પન ખેંધોવે એડ઼ા પન ભનાય,પુડ઼િકા વારે,મથે નાં લખી તૈયાર રખે.
કંપનીજે ગેસ્ટહાઉસજે કમ કરેલાય બ નોકર વા. બાબારાવ ને રંગરાવ ઇન મેં બાબારાવકે ખબર ક અજ પનજા પુડ઼િકા આણે લાય વનેજો હુંધો અતરે સવારજી ચાય પીરાય ને પુછે ભાઇજી પાન લે કે આંઉ ? અતરે ઇનકે આંઉ પંજ પૈસા ડઇ ચાં હાં તુ ખાકે આના ઔર હમારે લેકે આના અતરે રાજી થીંધો વિઞે ને મુંજા ને બિપીન બોય જા પન ગની અચે. તમાકુ વારા પન અસીં બોંય ખ્યો પણ બિપીનજે પનમેં ૧૨૦ તમાકુ વે જડેં મુંજે પનમેં ૧૨૦+૩૦૦ તમાકુ વે સે અનકે ખબર ન અતરે મુંજો પુડીકો ખોલેને હકડ઼ો પન ખાધે ને ખેંધે જ થુ થુ કંધે મુકે ચે સાલા તારા પાન છે કે ઝેર છે? ત મુંજે મોંમાં નકરી વ્યો ક મારૂં પાન ખાવાની તને શું જરૂર મારૂં એક પાન નકામું ગયુંને? ત કમાન છટકી વઇ બાબારાવકે ૧૦ પૈસા ડઇ ચે જા ભાઇજી કે દો પાન લેકે આવ.

-પ્રભુલાલ ટાટારીઆ “ધુફારી” ૦૭/૦૩/૨૦૧૧

“વગ઼ાર”

માર્ચ 5, 2011

“વગ઼ાર”

જુને વખતમેં જડે ગોરેજો રાજ વો તડેજી ગાલ આય. કચ્છમેં ગોરેજો હક્ડે અમલધારકે કચ્છી સખેજી ચાનક ચડ઼ઇ અમુક મેંણેજી મેનત પ્વા વચાડ઼ો કિંક થોડ઼ો સખ્યો અતરે ઇ ફો મેં અચી વ્યો.હકડ઼ો ડી સાંજીજો રા’બાવા બગીચેમેં ફર્યા તે ઇની ભેરો ઉ અમલધાર પણ આંટા મારણ મંઢાણો.ભગીચેજી બાજુમાંથી જુકો માગ વ્યોતે તેં મથા વટાઇધલ કોક બાવાકે સલામ કે

“બાવા ભલાધૂર”

“ભલાધૂર ભા” બાવા જવાબ ડનો ત ઉ ગોરો કુછ્યો

“રા’બાવા મુકે પણ કચ્છી અચેતી”

અનજો ચોણું ને ઉડાનું હકડ઼ો વગ઼ાર(રઢ બકરીયું ચારીધલ) વટાણો અન બાવા કે ભલાધૂર ચે ત રા’બાવા અનકે બોલાયોં

“કુરો નાલો ભા તોજો?”

“જી બાવા,મુંજો નાલો અભલા”

“ત ભા અભલા હી સાયેભ ચે તો અનકે કચ્છી અચેતી નેરેતા અચેતી?”

બાવાજી ગાલ સુણી અભલા ત રાજી થ્યો ને વગ઼ છડેને રા’બાવા વટ ભગીચેમેં આયો અન ગોરે સાયભ વટ વઞીને મથે વટ હથ રખી સલામ કેં,ગોરો રાજી થ્યો પોય પુછે

“સાયભ તોકે કચ્છી અચેતી?”

“ભો અચેતી..”ગોરો રાજી થીંધે જભાભ ડને,ત અભલા પુછે

“સાયેભ તો કડે ચાંઠ તે વઇને વરાંઢડ઼ી કે અઇધેં?“

ગોરો કતરી વાર સુધી વિચાર કેં ક હી ચાંઠ કુરો ને વરાંઢડ઼ી કેંકે ચોવાજે અન ઘણે મથો ખનેરે પણ અન વટ જભાભ ન વો.રા’બાવા ને અભલા હેકડ઼ે બેં સામે નેરેને મુરક્યા.

“અડ઼ે સાયેભ તું કચ્છી સખને તેંકે જમાર ખપધી જમાર”ચઇ બાવા કે સલામ કરે ચે

“બાવા જે માતાજી”

૦૫-૦૩-૨૦૧૧

 

સેઠ

ફેબ્રુવારી 24, 2011

“સેઠ”*

હેકડા વા સેઠ . સેઠ જતરા આળસુજા પીર અતરીજ અનજી ઘરવારી પતિ ઇ પરમેસરમેં વિસ્વાસ રખે વારી.રોજ વચાડ઼ી મથેતે હથફરાય ને સેઠકે ઉથીયારે. રૂમાલ ભજાયને મોં ઉગી ડે.પોય નાયણીમેં કોઠે વિઞે ને ધણી કે ડનણ પાણી કરાય ને કોસ કોસી ચાય પીરાય. તેં પ્વા છાપો વાંચે સુણાય ને પોય પાછો નાયણીમેં કોઠે વિઞે ઉત નારાય ધોરાય ને લુગડ઼ા પેરાય ડે. પોય પાટલે તે વેરાય ને ધણીજે મોં મેં ગરમા ગરમ નાસ્તેજા ગટા ડે.                                                                                                      તડે નાસ્તો ચબીંધે સેઠ કુછે “આહ!! થકી ર્યોસે” “વોય!! થકી ર્યોસે”
હી રોજ જો નીયમ વો હક્ડ઼ો ડીં સેઠાણીથી ન રોવાણું અતરે પુછે                                                                                                                                                                              “ સવાર જો આંકે ઉથિયારેથી સુમારે તંઇ જા મડ઼ે કમ ત આંઉ કરે ડિયાંતી ત અઇ કુરે સે થકી રોતા…?”                                                                                                                                                                                                                                                                    ઇ સુણી સેઠજી કમાન છટકી વઇ ને ચેં “હી ચબેતો કેર તોજો પે…?”

–પી. કે. દાવડા
*મુર સ્વાણ જી હન ગાલમેં ઘણે ગુજરાતી સબડ વા સે સુધારે ને કેલ રજુઆત

ગાઇયો

ડિસેમ્બર 24, 2010

“ગાઇયો”

                        જુને વખતમેં જડે ગોરેજો રાજ વો તડેજી ગાલ આય. કચ્છમેં ગોરેજો હક્ડે અમલધારકે કચ્છી સખેજી ચાનક ચડ઼ઇ અમુક મેંણેજી મેનત પ્વા વચાડ઼ો કિંક થોડ઼ો સખ્યો અતરે ઇ ફો મેં અચી વ્યો.હકડ઼ો ડી સાંજીજો રા’બાવા બગીચેમેં ફર્યા તે અની ભેરો ઉ અમલધાર પણ આંટા મારણ મંઢાણો.ભગીચેજી બાજુમાંથી જુકો માગ વ્યોતે તેં મથા વટાઇધલ કોક બાવાકે સલામ કે “બાવા ભલાધૂર”
“ભલાધૂર ભા” બાવા જવાબ ડનો ત ઉ ગોરો કુછ્યો
“રા’બાવા મુકે કચ્છી અચેતી”
      અનજો ચોણું ને ઉડાનું હકડ઼ો ઘાઇયો(ઘા વઢે ને ખણી વેંધલ)વટાણો અન બાવા કે ભલાધૂર ચે ત રા’બાવા અનકે બોલાયોં
“કુરો નાલો ભા તોજો?”
“જી બાવા,મુંજો નાલો ગાભો”
“ત ભા ગાભા હી સાયેભ ચે તો અનકે કચ્છી અચેતી નેરેતા અચેતી?”
            બાવાજી ગાલ સુણી ગાભો ત રાજી થ્યો ને ઘા જી ભરી પટમેં ફગાઇધે ને રા’બાવા વટ ભગીચેમેં આયો અન ગોરે સાયભ વટ વઞીને મથે વટ હથ રખી સલામ કેં,ગોરો રાજી થ્યો પોય પુછે
“સાયભ તોકે કચ્છી અચેતી?”
“હા”
 ગોરો રાજી થીંધે જભા  ભ ડને,ત્યાં સુધી ગાભે નકજે ફોયણેંમેં ટિચલી આંગર ફરાયને ગોરે કે વતાયને પુછે
“ત સાયભ ચો હનકે કુરો ચોવાજે?”
        ગોરો કતરી વાર સુધી ગાભેજી ટીચલી આંગાર ડિંયા ન્યારા કેં ને મથો ખનેરે પણ અન
વટ જભાભ ન વો.રા’બાવા ને ગાભો હેકડ઼ે બેં સામે નેરેને મુરક્યા પોય ગાભો ટીચલી આંગરકે આંગુઠે વટ ખણી જાટકો ડીંધે ચેં
“સાયભ હનકે ચોવાજે ગું..ગો…કુરો?”
“ગુંગો”
“હં….સાયેભ તું કચ્છી સખને તેંકે જમાર ખપધી જમાર” ચઇ બાવા કે સલામ કરે ચે
“બાવા જે માતાજી”

૨૪-૧૧-૨૦૧૦
 
  

“ધરવાજો…”

સપ્ટેમ્બર 18, 2010

“ધરવાજો…”                                            

                                                                                                                                                              -પ્રભુલાલ ટાટારીઆ “ધુફારી”

         રા’બાવાજે વખતજી ગાલ આય.સજે હિન્ધુસ્તાન મથે ગોરેજો રાજ વો.અતરે કચ્છ કીં બાકી રે?હકડ઼ો ગોરો અમલધાર રા’બાવાકે મલે લાય આયો ને પોય ગાડીમેં વઠો  તડે રાજમહેલજો બુઢ્ઢો ચોકીધાર વો તેકેં ચેં

“હે!સટ ધ ડોર” (એઇ! ધરવાજો બંધ કર)

                           ચોકીધાર અનજી ગાલ ગેનારે ન ને ઉડાનું ઉથ્યો પણ ન.રા’બાવા હકડ઼ે હજુરીએ કે હલાયોં ઉ ધરવાજો બંધ કેં. હેડ઼ો બ ખણ વખત થ્યો અતરે રા’બાવા ઉનકે પુછ્યો

“અધા! ઉ ગોરો ચેતો ધરવાજો બંધ કર સે અઇ કો નતા કયો?”

“રા’બાવા ઇ પંઢજી બોલી બોલેતો કો કચ્છી નતો કુછે જેની કચ્છીમેં ચોંધો તડે ભંધ કંધો સે. પાં અનીજી બોલી બોલો ત ઇ પાંજી કલાય ન બોલે???”

“પણ અધા અનકે પાંજી બોલી નતી અચે”

“ત સખી ગને ન”

            રા’બાવાજી ત સુડી વચ સુપારી જેડ઼ી હાલત થઇ ગોરેકે નારાજ ન કરાજે ને હન બુઢ્ઢે ચોકીધાર કે કીં ચોવાજે ન ઇ અનીજી બાવાનીજો માનિતો માડ઼ુ વો કેણું કૂરો????

            હકડ઼ો ડી સવારજો અનીજો સેકેટરી બેન્કજા કાગરિઆ ખણી આયો.રા’બાવાજી સઇયું ગની ને કાગરિઆ પંઢજે માડ઼ુકે ડીંધે ઇન્ગ્લિસમેં ચ્યો

“ધેર ઇસ અ બેન્કર ચેપ હેન્ડઓવર ટુ હીમ”(ઉડાં બેન્કજો માડ઼ુ વઠો આય તેંકે ડઇ અચ) 

 રા’બાવા હી સુણી વ્યા સેકેટરીકે બોલાયને પુછ્યાં

“આંજે માડ઼ુકે અઇ કુરો ચ્યાં?”

“ઇજ બાવા નીચે બેન્કજો માડ઼ુ વઠો આય તેંકે હી કાગરિઆ ડઇ અચ”

“અઇ કચ્છીમેં ન ચ્યાં વાં”

“ના મું ઇન્ગ્લિસમેં ચ્યો ઇ કચ્છી સમજે નતો અતરે”

“કુરો ચ્યાં ઇન્ગ્લિસમેં???”

“ધેર ઇસ અ બેન્કર ચેપ હેન્ડઓવર ટુ હીમ”

“ભલે અઇ વઞો….”

“કો બાવા મુંજી કીં ભુલ ક બે-અદબી થઈવે ત માફ કયો”પંઢજી ટુપી ઉતારે બ હથ વચ જલે રા’બાવા કે પગે લગે લાય નમધે ચેં

“અરે…અરે…એડ઼ો કીં નાય થ્યો અઇ બે ફિકર વઞો”

થોડા ડી ગજર્યા ત પાછો ઉ ગોરો અમલધાર આયો જડે વ્યો તડે રા’બાવા અનકે ચ્યોં

“સર! જસ્ટ ટેલ હીમ ધેર વોઝ અ બેન્કર”(સાહેબ! અઇ અનકે ચોજા ક ઉડાં વો હકડ઼ો બેન્ક વારો)

“વ્હાય???”(કુલાય???)

“ઈટ્સ વિલ સોલ્વ યોર પ્રોબ્લેમ વીથ ધેટ ગાર્ડ”(ઇ આંજો ઉન ચોકીધારસે જુકો વાંધો આય તેંજો ઉપાય આય)  ગોરો ત રાજી થીંધો વ્યો ને ધરવાજો ખોલે ને ગાડી મેં વઇ રડ઼ વધે ને ચેં

“હે! ધેર વોઝ અ બેન્કર”(ઉડાં વો હકડ઼ો બેન્ક વારો)

 ચોકીધાર સમજ્યો ‘ધરવાજો બંધ કર’ ત મુરકી કરેને ઉઠ્યો ને બાયણો બંધ કંધે ચેં

“હાં હાણે અચીવેં ન ઠેકાણેં???”

 

    

“ગુપચુપ”

ઓગસ્ટ 1, 2010

“જીયણજી વાટજા વાટાડ઼ુ”

 મુંજી પેલવેલી નોકરી કચ્છ છડે ને મહારાસ્ટ્રમેં થઇ.નયો મુલક નયો સેર નઇ નઇ નોકરી ને નયા ધોસ્તાર.ઉડાં ન આંઉ કેંકે સુંઞણા ન કો મુકે.ઉડાં મુજો પેલો ધોસ્તાર વો બિપીન ઠક્કર.

અસાંજી ૧૪ સાખાઉ મુંકે કડાં વઞેજો નક્કી ન થ્યો વો અતરે આંઉ ત ફર્યોસતે. હાફિસમેં અચાં કમ કીં ન અધભ વારે ને વઠો વાં.કટાડ઼ા ત ઝાંપે બારા વઞી બોડ઼ી ધમે અચાં કાં પન ખાઇ અચાં.

સાંજી જો બિપીન મુંકે ચેં

“પ્રભુડાસ હાલ ગુપચુપ ખાઇ આવીએ”

મુકે નવાઇ ત લગી ‘ગુપચુપ’? આંઉ ત સચઇ ગુપચુપ હલ્યો વ્યોંસે અન ભેરો ને રીક્ષામેં વઇ આયાસી ચિત્રા ટૉકિઝ વટ. ઉડાં હકડ઼ે ઠેલે વટ આચી ચેં

‘ભૈયાજી દો પ્લેટ ગુપચુપ દેના’

મુકે નવાઇ લગી હડાં પણ જાહેરમેં ને ‘ગુપચુપ?’

ભૈયે વટા હકડ઼ી હકડ઼ી પ્લેટમેં ૬ પાણીપુરી મલઇયું ખાઇ બ પ્લેટ્જા ૨૦ પૈસા ડઇ પાછા આવ્યાસી જીન તે.રસ્તે મેં મુંથી રોવાણું ન અતરે પુછ્યો

‘બિપલા અહીં પાણીપુરી ખાવાની મનાઇ છે?’

મું સામે ન્યારે ચેં

‘ના કેમ?’

મું ચ્યો ‘તેં કહ્યું ને હાલ ગુપચુપ ખાઇ આવિયે એટલે!’

અરે…..પાણીપુરીને અહીં ગુપચુપ કહે છે.’ ચઇ ખલ્યો

તડે થ્યો હાં….ચો વેલા હી બાપાવારી “ગુપચુપ”